Είχα την ευκαιρία να είμαι και εγώ κομμάτι της πρώτης αυτής προσπάθειας σαν εθελοντής: μοίραζα διαφημιστικά σε και είχα πόστο στο infodesk του φεστιβάλ. Η εντύπωση όλων, επισκεπτών και εθελοντών, ήταν ότι τελικά είχε αρχίσει κάτι το οποίο όχι μόνο έλειπε απο την παράδοση της Παλιάς Πόλης αλλά θα γινόταν και μέρος της για τα επόμενα χρόνια.

Έτσι κι έγινε! Το 2ο Μεσαιωνικό Φεστιβάλ ήταν γεγονός και φέτος, το τελευταίο σαββατοκύριακο του Μαϊου. Τελείωσε μόλις 2 μέρες πριν αρχίσει η Πολιτιστική Εβδομάδα, το οποίο είναι πραγματικά κρίμα γιατί είμαι σίγουρος πως κάπως θα μπορούσαν να συνδυαστούν οι δύο αυτές ευκαιρίες. Έφτασα στην Ρόδο απο τις 24 για να μην το χάσω, αυτήν την φορά όχι ως εθελοντής αλλά ως απλός επισκέπτης. Και οι εντυπώσεις μου ήταν θετικότατες!

Al' Ibi

Πρώτα απ’όλα: πέρσι, τα happenings γινόντουσαν όλα μπροστά απο το παλάτι του μαγίστρου. Φέτος δεν υπήρχαν εκδηλώσεις εκεί αλλά σε 3 άλλες πλατείες της πόλης ταυτόχρονα! Ακριβώς στην μπροστινή είσοδο της παλιάς πόλης, στην Πλατεία Σύμης, υπήρχε ένα αντίσκηνο των ιπποτών. Εκεί έγινε η τοξοβολία και ένα event εκμάθησης ξυλοπόδαρων και ξιφομαχίας. Λίγο πιο κάτω, στην Πλατεία Αργυροκάστρου, ήταν το “κέντρο” των εκδηλώσεων. Εκεί υπήρχαν όλα τα “περίπτερα” του φεστιβάλ όπου κανείς μπορούσε να αγοράσει χειροποίητα κοσμήματα (και να μιλήσει με τον κοσμηματοποιό την ώρα της δουλειάς του!), αγιογραφίες, παλιές ενδυμάσιες και άλλα. Φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείψει το φαγητό και το ποτό! Στην ίδια πλατεία υπήρχε η ψησταριά και η κάβα. Στην ψησταρία μπορούσε κανείς να φάει διάφορα τα οποία παρασκευάζονταν μπροστά του, όπως χοιρινό με πλιγούρι, πατατόσουπες και άλλα, τα οποία σερβίρονταν όλα μέσα σε ένα στρογγυλό κομμάτι ψωμί σαν γαβάθα. Χωρίς μαχαιροπήρουνα εννοείται! Και