http://my.aegean.gr e-Magazino
Συνεντεύξεις

Ημερομηνία:
Θεματική Κατηγορία: Συνεντεύξεις

Συνέντευξη των ιδρυτών του περιοδικού φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»: αντί σε πολλά ζητήματα με διαφορετική... λήψη.

Γράφει ο  Αλέξανδρος Γερασίμου

περιοδικό φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»Η ιδέα στριφογύριζε στο μυαλό μου εδώ και πολύ καιρό για μια συνάντηση με τους υπεύθυνους των «Αντιλήψεων». Τα λέγαμε συχνά μέσω myspace, όμως αυτό από μόνο του δεν έφτανε. Κάτι όμως με σταμάταγε για αυτή την κουβέντα, «μπα, έλεγα, τι δουλειά έχω εγώ με ένα περιοδικό φωτογραφίας, εγώ είμαι άσχετος από αυτά». Τελικά βρεθήκαμε μόλις λίγες μέρες πριν κλείσει η χρονιά (2008) με τον Γιώργο Λάβδα και τον Παύλο Σατόγλου στο σπίτι του Γιώργου.
Με πολύτιμο συνεργάτη τον Γιάννη, καταγράψαμε αυτή την ευχάριστη συζήτηση που ξεπέρασε κατά πολύ το τυπικό μιας συνέντευξης εξαιτίας της καλής φιλοξενίας - και του καλού τσίπουρου - των υπευθύνων του περιοδικού. Τα υπόλοιπα ανήκουν στις «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»...



MYAEGEAN: Θα θέλαμε να ξεκινήσουμε αυτή την κουβέντα κάνοντας ένα φλας-μπακ πίσω στο χρόνο. Πώς ξεκίνησαν οι «Αντιλήψεις» σαν ιδέα πρώτα και έπειτα σαν περιοδική έκδοση;

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Αρχικά ήμασταν τρεις, δεν ήμασταν δύο. Ήταν και η Γεωργία Χατζηιωάννου. Περισσότερα ο Γιώργος...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Η συνάντηση των τριών μας έγινε το 2004, διδάσκοντας στο ΙΕΚ της Μεταμόρφωσης. Εκεί είδαμε ότι συμφωνούσαμε σε κάποια ζητήματα και έτσι ξεκίνησε η όλη προσπάθεια. Με τον Παύλο βέβαια, είχαμε συναντηθεί λίγα χρόνια νωρίτερα, το 2001 στο ΙΕΚ της Νέας Σμύρνης. Είχαμε κάνει αρκετά πράγματα εκεί, μεταξύ αυτών και μια εικαστική διαμαρτυρία - με πτυχιούχους του ΤΕΙ Αθήνας, απόφοιτους του συγκεκριμένου ΙΕΚ της Νέας Σμύρνης και άλλων σχολών - με αιτήματα θεσμικά τόσο των ΙΕΚ όσο και των ΤΕΙ...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Ήταν κάτι πρωτοποριακό και δεν έχει ξαναγίνει κάτι αντίστοιχο από τότε, μια διαμαρτυρία με τη μορφή υπαίθριας κινητής έκθεσης φωτογραφίας... Είχαμε πάει σε τρία υπουργεία: στο εργασίας, στο πολιτισμού, στο παιδείας και είχαμε συγκεκριμένα αιτήματα. Εκεί, οι υπουργοί μας παρέπεμψαν σε αντίστοιχους γραμματείς. Δυστυχώς πήραμε υποσχέσεις, αλλά δεν έγινε τίποτα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Υπουργός Πολιτισμού ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος, Παιδείας ο κ. Ευθυμίου, ο οποίος μας είχε υποσχεθεί «τα καλύτερα», Εργασίας μου διαφεύγει, αλλά δυστυχώς, δεν έγινε τίποτα. Οκτώ χρόνια μετά είμαστε ακριβώς στα ίδια.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Μας είχαν πει στα αιτήματα ότι «ναι, θα τα κάνουμε πράξη».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Λέγανε «ναι» σε όλα... Το πιο εύκολο οι πολιτικοί είναι να λένε «ναι» σε όλα χωρίς να κάνουν τίποτα πράξη. Τέλος πάντων, το θέμα είναι το εξής: στην εποχή μας είναι σημαντικό πράγμα να μην υπάρχει αυτό το «ψεύτικο», πολλά χαμόγελα θα δούμε, όπως έχουμε δει όλοι στη ζωή μας, τα πιο πολλά χαμόγελα όμως κρύβουν ένα μεγάλο στόμα που θέλει να σε δαγκώσει και όχι το πραγματικό χαμόγελο της ψυχής. Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι πίσω από το χαμόγελό μας υπήρχε χαμόγελο ψυχής και καρδιάς αληθινής... Και αυτό ήταν που μας ένωσε ουσιαστικά. Στην πορεία είδαμε ότι και η Γεωργία ήταν καθαρός άνθρωπος.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Είμαστε πάντως δύο διαφορετικοί άνθρωποι... Οι κοινοί γνωστοί δεν μπορούν να πιστέψουν πως έχουμε συνεργαστεί εμείς οι δύο. Απλά ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Σε ό,τι εγώ δεν είμαι ικανός το αναλαμβάνει πλήρως ο Γιώργος και αντιστρόφως.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ:Νομίζω πως είναι και αυτό το μυστικό της φωτογραφίας. Στην πραγματικότητα - μεταφορικά αν θέλετε- η φωτογραφία παίζει μεταξύ άσπρου και μαύρου. Εμείς είμαστε ακριβώς αυτό, δυο ακραίες περιπτώσεις του άσπρου και του μαύρου.


issue #01: Travel Photography | June-July-August 2005
(curated by Georgia Hatziioannou, Giorgos Lavdas, and Pavlos Satoglou)
ANTILIPSEIS - Travel Photography | June-July-August 2005
pages 06-07 [photos by Maro Kouri - graphic design by aDor]


MYAEGEAN: Εσείς τι είστε, της ασπρόμαυρης ή της έγχρωμης; [γέλια]

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Η τέχνη προτιμά το ασπρόμαυρο αλλά συμβιβαζόμαστε και με το έγχρωμο [γέλια].


MYAEGEAN: Οπότε οκτώ χρόνια μετά βρισκόμαστε εδώ για αυτό το περιοδικό ανεξαρτήτως χρώματος [γέλια].

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ναι, μετά στην πορεία συναντηθήκαμε με την Γεωργία Χατζηιωάννου και είπαμε να κάνουμε κάτι σημαντικό... ό,τι σημαντικό είχε να δώσει αυτή η παρέα. Μεταξύ των ζητημάτων που είχαν τεθεί ήταν και αυτό...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Δεν ήταν μόνο το περιοδικό, ήταν και άλλα ζητήματα, αλλά κρίναμε ότι εκεί έπρεπε να επικεντρωθούμε.


MYAEGEAN: Όταν ξεκινάς να κάνεις κάτι και το έχεις πρώτα σαν ιδέα είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό μετά να το κάνεις πράξη.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ναι έτσι είναι. Βάλαμε ρεαλιστικά το περιοδικό αυτό σε μια τριμηνιαία βάση. Υπήρχε μια προγενέστερη εκδοτική εμπειρία από μένα και μπορούσα να πω ότι το τρίμηνο ήταν ένας καλός χρόνος για να μην μας κουράσει και ταυτόχρονα να έχουμε και ένα ρεαλιστικό αποτέλεσμα μακροπρόθεσμα. Έτσι, ξεκίνησε η προσπάθεια αυτή... Δυστυχώς, δεν είχαμε τα αποτελέσματα αυτά που περιμέναμε ως προς το «αγκάλιασμα» τουλάχιστον από την πολιτεία. Ένα βασικό παράπονο μας, το οποίο το είχαμε πει και παλιότερα σε συνεντεύξεις μας στην ελληνική ραδιοφωνία και αλλού. Παρόλο που είχαμε απευθυνθεί και στον ΟΠΑΠ, που υποτίθεται ότι στηρίζει κυρίως προσπάθειες πολιτιστικές.

Μάλιστα, πριν 2 χρόνια, ο ΟΠΑΠ είχε γίνει χορηγός σε πολιτικό έντυπο του κ. Παπαθεμελή, δηλαδή ουσιαστικά ενός πολιτικού υποψήφιου τότε. Το λέω αυτό βέβαια, όχι γιατί έχω πρόβλημα με τον κ. Παπαθεμελή, αλλά επειδή προτίμησαν να εξυπηρετήσουν πολιτικές σκοπιμότητες, πάρα να βοηθήσουν πολιτιστικές ενέργειες .

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Στην ουσία κάνουν κάτι άλλο...


MYAEGEAN: Κάνουν όλα τα υπόλοιπα...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Κάνουν τα «παιχνίδια» τα δικά τους και αυτό είναι ένα παράπονό μας, γιατί εμείς απευθυνόμαστε όπως είδατε, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Δηλαδή πλέον το περιοδικό έχει φύγει έξω από τα σύνορα της Ελλάδας, το έχει «αγκαλιάσει» όλη η Υδρόγειος και έχουμε συμμετοχές από όλες τις ηπείρους Αμερική, Ευρώπη, Ασία, Αυστραλία...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Κυρίως από την Αμερική! Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της γκαλερί Tepper Takayama Fine Arts, η οποία συμμετείχε με καλλιτέχνες που εκπροσωπεί σε πέντε τεύχη ενώ αγόραζε από 50 τεύχη σε κάθε συμμετοχή της.


MYAEGEAN: Γενικότερα το περιοδικό τυγχάνει μιας σημαντικής αναγνώρισης και αποδοχής στην Ελλάδα. Είναι μια επιβεβαίωση της δουλειάς αυτό, έτσι δεν είναι;

περιοδικό φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»
περιοδικό φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»
περιοδικό φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Σαφώς...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Και όχι μόνο αυτό. Μας έχουν προσκαλέσει σε διεθνή φεστιβάλ, συνέδρια κ.α. Ενδεικτικά, παλαιότερα, δεχθήκαμε προσκλήσεις συμμετοχής από γνωστά φεστιβάλ όπως το Art Basel, προτάσεις συνεργασίας από περιοδικά όπως το Luminous Lint κ.α. Η τελευταία πρόσκληση συμμετοχής που λάβαμε είναι από τους οργανωτές ενός διεθνούς συνεδρίου φωτογραφικών περιοδικών, για να παρουσιάσουμε το περιοδικό μας στο συνέδριο, στο μουσείο MuVIM, στη Βαλέντσια της Ισπανίας, 15-17 Δεκεμβρίου. Έχουν γίνει αντίστοιχα φεστιβάλ, συνέδρια στην Ελλάδα και μας έχουν αγνοήσει, δεν μας έχουν προσκαλέσει ποτέ! Και όχι μόνο αυτό! Για παράδειγμα, στο Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης διαθέσαμε το 11ο τεύχος και πληρώσαμε όλα τα έξοδα έκδοσης. Η ύλη που συλλέχθηκε κατά τη σύνταξή του παρουσιάστηκε σε εκθέσεις του ΦΚΘ στη Photobiennale στη Θεσσαλονίκη, στον Μήνα Φωτογραφίας στην Αθήνα αλλά οι «Αντιλήψεις» είναι εξαφανισμένες σε αυτές τις εκθέσεις...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Το λέμε με την εξής έννοια: ότι ουσιαστικά εμείς προσπαθούμε να κρατήσουμε αυτό που λέγαμε από την αρχή με τον Παύλο και την Γεωργία. Το περιοδικό έπρεπε να είναι «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ» και στην ουσία, όχι μόνο στον τίτλο. Δηλαδή να περιλαμβάνει διαφορετικές απόψεις, τάσεις ομάδων, προσώπων, φωτογράφων, όλων, είτε είναι «μικροί» είτε «μεγάλοι» . Μας ενδιαφέρει να καταγραφούν καλλιτεχνικές - φωτογραφικές τάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, κάτι το οποίο δυστυχώς δεν έχει ανταπόκριση. Εμείς στηρίζουμε όλες τις προσπάθειες και εμάς δεν μας στηρίζουν. Είναι καταπληκτικό αυτό που συμβαίνει και από την κεντρική εξουσία, αλλά και από τις ομάδες, ( τα φωτογραφικά μικροσυμφέροντα που υπάρχουν γενικότερα)... Δηλαδή θα δείτε για παράδειγμα, ότι υπάρχει τεύχος αφιερωμένο στη σχολή Φωτογραφίας του ΤΕΙ, το οποίο έχει επιμεληθεί το ΤΕΙ Αθήνας. Το ΤΕΙ Αθήνας ούτε καν μπήκε στη διαδικασία να πει «Παιδιά, ελάτε εδώ να παρουσιάσουμε το περιοδικό να κάνουμε μια συζήτηση με τους φοιτητές κ.τ.λ.»...


MYAEGEAN: Θα μπορούσαν δηλαδή, (αυθόρμητα ως σκέψη την αναφέρουμε), να σας καλέσουν στο αμφιθέατρο και να κάνετε μια ομιλία, μια παρουσίαση ή κάτι άλλο παρόμοιο...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Σαφώς! Και όχι μόνο δεν μπήκαν στον κόπο να το κάνουν αλλά και ούτε καν ενημερώθηκαν οι φοιτητές ότι υπάρχει τεύχος το οποίο οι ίδιοι το υπογράφουνε, μια απλή κίνηση στήριξης δηλαδή

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Και το συγκεκριμένο είναι και το μοναδικό τεύχος που δεν κυκλοφόρησε ούτε στην ευρύτερη φοιτητική κοινότητα, ούτε μεταξύ τους το διαφήμισαν. Είναι το τεύχος με τις λιγότερες πωλήσεις. Και είναι το μόνο που θα μπορούσε να γίνει και το πιο μαζικό.


MYAEGEAN: Θα μπορούσαν να είχαν βγάλει κάποιες αφίσες...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Π.χ. θα μπορούσαν να είχαν πουληθεί 300 τεύχη, είναι μια ολόκληρη σχολή, η μοναδική ανώτατη σχολή φωτογραφίας στην Ελλάδα.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Ούτε στον πίνακα ανακοινώσεων δεν το έβαλαν...


MYAEGEAN: Μα η ομάδα που ανέλαβε το συγκεκριμένο τεύχος δεν ασχολήθηκε καθόλου;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Νομίζω πως εδώ υπάρχει αυτό που λέμε δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Από τη στιγμή που δεν μας αφορά να κερδίσουμε και κάτι παραπάνω, δε βαριέσαι. Αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το τεύχος αυτό αφορά πτυχιακές εργασίες των φοιτητών. Θα μπορούσαν να πουν στα παιδιά «ελάτε εδώ να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε», να μεταφέρουν και μια εμπειρία στους φοιτητές. Λέμε και τα παράπονα μας, αλλά λέμε και ότι είναι τα κεφάλια ακόμα όρθια και θα προχωρήσουμε.


MYAEGEAN: Αρα γιγαντώνεται η προσπάθεια...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ναι γιγαντώνεται!


MYAEGEAN: και παρόλο που δεν υπάρχει η διαφήμιση του ΟΠΑΠ -να το πω λίγο ωμά- μια διαφήμιση που χρησιμεύει στους κρατικοδίαιτους...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Αν δεν είχαμε τα αισιόδοξα μηνύματα από το εξωτερικό, θα είχαν τελειώσει οι «Αντιλήψεις». Έχουμε πολλά αισιόδοξα μηνύματα από το εξωτερικό ενώ από την Ελλάδα δεν είχαμε παρά ελάχιστα.


MYAEGEAN: Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα συνηθίζονται αυτά... Και μάλλον ανοίξαμε μεγάλη κουβέντα που θα χρειαστούμε 15 συνεντεύξεις για να την ολοκληρώσουμε. Θα φτάσει στα όρια του και το myaegean και δεν θα χωράει πια άλλες λέξεις (γέλια)...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ναι όντως... (γέλια)


issue #04: War Days March-April-May 2006
(curated by Georgia Hatziioannou, Giorgos Lavdas, and Pavlos Satoglou)
ANTILIPSEIS - War Days March-April-May 2006
pages 14-15 [photos by Yannis Kontos - graphic design by aPokrouStikos]


MYAEGEAN: Είστε ίσως το μόνο περιοδικό στην Ελλάδα με τα θέματα του να κινούνται αποκλειστικά γύρω από αυτή την τέχνη και παράλληλα να δίνουν μια διαφορετική αίσθηση στους αναγνώστες, εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο είναι δομημένο το όλο εγχείρημα. Π.χ.: απουσιάζουν οι πολλές διαφημίσεις, ενώ αντίθετα εντυπωσιάζουν οι πολλές αναφορές σε ομάδες και ανθρώπους που ασχολούνται ενεργά με την φωτογραφία.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Σίγουρα είναι γύρω από την τέχνη της φωτογραφίας, δεν είμαστε όμως το μόνο περιοδικό, είναι και άλλα. Στην Ελλάδα και γενικά σε όλο τον κόσμο υπάρχουν πολλές τάσεις και ομάδες φωτογραφίας. Προβάλλονται όμως 2-3 άνθρωποι, ενώ υπάρχουν εκατοντάδες που κάνουν αξιόλογο έργο και δεν έχουν τρόπο να παρουσιαστούν κάπου και αυτό είναι που τους λείπει. Θέλουμε να δείξουμε γενικά τι γίνεται. Οι «Αντιλήψεις» είναι ένα δειγματολόγιο πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.


MYAEGEAN: Μακριά από αυτή τη λογική του «παρεΐστικου»...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Απλά έχουν επιλέξει 2-3 ανθρώπους στην Ελλάδα και αυτούς προβάλλουν. Δεν ξέρω αν είναι σωστό ή λάθος, ίσως να είναι σωστό.


MYAEGEAN: Είναι σωστό να προβάλλουν ανθρώπους, αλλά είναι λάθος ίσως το να μην προβάλλουν κάποιους άλλους και έτσι να τους αποκλείουν, αυτό θέλετε να πείτε;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Αυτή τη στιγμή η κλίκα - γιατί υπάρχει μια κλίκα-, μονοπωλεί και αυτή κρίνει το παιχνίδι. Αντί να το διευρύνουν, γιατί αυτό είναι το θέμα. Η τέχνη πρέπει να έχει ανοιχτούς ορίζοντες, δεν είναι μια μικρή κλίκα μιας παρέας, η οποία κοιτάζει να αρπάξει ένα κομμάτι πίτας να το φάει μόνη της, γιατί αυτό έχει γίνει στην πραγματικότητα εδώ. Το κομμάτι της φωτογραφίας το λυμαίνεται μια παρέα ανθρώπων την τελευταία τριακονταετία. Και πίσω από αυτούς είναι και τα βλασταράκια τους, τα μικρά, τα οποία τα επωάζουν, έτσι ώστε μόλις βγουν αυτοί έξω από το παιχνίδι, έχουνε κάποιους άλλους που θα τους διαδεχθούν. Αυτό όμως εμείς λέμε ότι πρέπει να σταματήσει. Δεν είναι αυτό τέχνη. Η τέχνη είναι οτιδήποτε μπορείς να το αφήσεις ελεύθερο να το αφουγκραστεί ο κόσμος και να το καταξιώσει.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Ο καθένας έχει κάτι να πει, εκφράζεται με την τέχνη του και λέει τα δικά του. Τώρα το κατά πόσο θα γίνει αποδεκτός ή όχι...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Το θέμα είναι να το αφήσουμε ελεύθερο στην κοινωνία. Δεν μπορείς να περνάς μέσα από ένα συγκεκριμένο σωλήνα, τον οποίο εσύ ελέγχεις, τα πάντα. Αυτοί έχουν βάλει ένα κόσκινο από το οποίο λένε «θα περάσετε εσείς και εσείς», οι εξής «εμείς» δηλαδή. Όχι δηλαδή όλος ο κόσμος της φωτογραφίας, αλλά «η παρέα μας» αν είναι δυνατόν. Εμείς με τον τίτλο τον οποίο έχουμε δώσει (των ΑΝΤΙΛΗΨΕΩΝ), αυτό προσπαθούμε να καυτηριάσουμε και αυτό προσπαθούμε και να αναδείξουμε. Να αναδείξουμε τάσεις φωτογραφικές, να αναδείξουμε ανθρώπους οι οποίοι είναι σημαντικοί και τους έχουνε κάνει ασήμαντους, με το να τους βάζουν στο περιθώριο και να προσπαθούνε όσο μπορούν να τους αποκλείσουν, ώστε να μην επανεμφανιστούν αυτοί οι τύποι μπροστά στα δικά τους μικροσυμφέροντα. Εμείς αν θέλετε προσπαθούμε να δώσουμε την ευκαιρία σε ανθρώπους να γίνουν γνωστοί και να καταξιωθούν.


MYAEGEAN: και να εκθέσουν την δουλειά τους...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Μα ναι αυτό ακριβώς, να εκθέσουν την δουλειά τους.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Το σημαντικό είναι ότι στα τεύχη που επιμελούμαστε εμείς οι δύο, προσπαθούμε να μην αποκλείουμε δουλειές, προσπαθούμε στις σελίδες μας να χωρέσουν όλοι όσοι έστειλαν δουλειά έστω και με μια ενδεικτική φωτογραφία. Και αυτό είναι εις βάρος του στησίματος του περιοδικού γιατί αν προσέξετε σε μερικές έγχρωμες σελίδες, που είναι και πιο ακριβές, αναγκαστικά μπαίνουν κάπως στριμωγμένα οι δουλειές για να μπορέσουμε να τους παρουσιάσουμε όλους. Θα μπορούσαμε να επιλέξουμε 1-2 και να τις παρουσιάσουμε καλύτερα.


MYAEGEAN: Θα μπορούσατε και εσείς να είχατε μια συμπεριφορά πιο «αυστηρή» και να κάνετε «παιχνίδι» μόνο με 2-3 άτομα.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Δεν λειτουργούμε υποκειμενικά για να πούμε ότι «αυτό» είναι κακή ή καλή δουλειά. Προσπαθούμε όλες τις δουλειές, ακόμα και αυτές που εμείς θεωρούμε κακές, να τις προβάλλουμε. Είναι κάτι υποκειμενικό και ρευστό, μπορεί δηλαδή και αυτό που τελικά εμείς θεωρούμε κακό, να θεωρηθεί από άλλους καλό.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Αλλά τους δίνουμε στο ελάχιστο την αφορμή να παρουσιαστούν και αυτοί και να δείξουν ότι είναι παρόντες, ότι υπάρχουν.


MYAEGEAN: Μα πώς άλλωστε θα δημιουργηθεί ένας πυρήνας εάν δεν μπορέσουν να βγουν στο προσκήνιο;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ακριβώς. Από εκεί και πέρα εάν αυτός - ο καθένας - είναι πολύ αξιόλογος, ας τον καταξιώσει η κοινωνία. Εμείς έχουμε την υποχρέωση αυτό να το κάνουμε, με την συνείδηση μας τουλάχιστον, να είμαστε εντάξει.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Εμείς δίνουμε ένα βήμα στον άλλο, ώστε να πει: «υπάρχω, έχω κάποια δουλειά, ένα συγκεκριμένο θέμα που παρουσιάζω και θέλω να το μοιραστώ και να το δουν κι άλλοι.» Από εκεί και πέρα, το τι θα γίνει...


issue #12: Advertising Photography March-April-May 2008
(curated by the Department of Photography & Audiovisual Arts,
Faculty of Graphic Arts and Art Studies, T.E.I. of Athens)
ANTILIPSEIS - Advertising Photography March-April-May 2008
pages 18-19 [photos by Maria Katsogianni (left) and Dimitris Koumentakakos (right) - graphic design by the Advertising Photography Studio of the Department of Photography & Audiovisual Arts,
Faculty of Graphic Arts and Art Studies, T.E.I. of Athens]


MYAEGEAN: Τουλάχιστον να παρουσιαστούν, αυτό είναι το πρωταρχικό...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Το περιοδικό είναι σαν μια ομαδική έκθεση φωτογραφίας. Δεν θα δεις μια πλήρη δουλειά από τον κάθε συμμετέχοντα, θα δεις ένα απόσπασμα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Αλλά είναι μια μικρή ύπαρξη, μια παρουσία, μέσα από την οποία του δυναμώνεις, αν θέλεις, το «πιστεύω» του για κάτι καλύτερο.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Αλλά και για την προσωπική εμπειρία, το ότι κάποιος σε αναγνωρίζει στο περιοδικό του, είναι σημαντικό. Οπότε τον βοηθάμε και εμείς να συνεχίσει αυτό που κάνει. Αν αγοράζανε και κάποια τεύχη με τη σειρά τους...


MYAEGEAN: Μόνο οι συγγενείς των φωτογράφων να το αγοράζανε...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Μα οι φωτογράφοι οι οποίοι ασχολούνται με την καλλιτεχνική φωτογραφία αν το αγόραζαν στην Ελλάδα, θα είχε λυθεί το πρόβλημα και δεν λέω όλοι, το 10% αυτών. Γιατί ξέρω πάρα πολύ καλά ότι αν ανοίξουμε αυτές τις σελίδες των εικαστικών θα δούμε αυτή τη στιγμή ένα σημαντικό κομμάτι, το οποίο είναι αφιερωμένο στις φωτογραφικές δουλειές, στις γκαλερί, οι οποίες κάνουν φωτογραφικές παρουσιάσεις. Ουσιαστικά, λοιπόν, αν οι μισοί από αυτούς ή εγώ σου βάζω μικρότερο μέρος του 30%, ήταν εραστές αυτού του περιοδικού θα είχαμε εξασφαλίσει και την βιωσιμότητά του.


MYAEGEAN: Μακάρι να δούλευε με μαθηματική αναλογία το εγχείρημα αυτό...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Μα εμείς δεν είμαστε τίποτα ζάμπλουτοι να έχουμε να δίνουμε συνεχώς και δεν είναι τίποτα να πληρώσει κάποιος 3 ευρώ το τρίμηνο... Και εμείς κάνουμε άλλες δουλειές για να μπορέσουμε να καλύψουμε τα έξοδά μας και τα έξοδα στις «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Και έχουμε διαλέξει και τον δύσκολο δρόμο. Αυτή τη στιγμή το περιοδικό δεν προχωράει τόσο πολύ στη διαφήμιση, δεν θέλαμε να κάνουμε ένα εμπορικό περιοδικό με 15.000 εταιρίες και να είναι έτσι οτιδήποτε άλλο εκτός από καλλιτεχνικό περιοδικό. Έχουμε βάλει όριο, το πολύ δύο διαφημίσεις σε κάθε τεύχος. Έχουμε δώσει προτεραιότητα στην καλλιτεχνική φωτογραφία και ελπίζουμε στην ευαισθησία των φωτογράφων που ασχολούνται με την καλλιτεχνική φωτογραφία να βοηθήσουν στην επιβίωση αυτού του περιοδικού. Και τον εαυτό τους βοηθούν όμως έτσι, γιατί αυτή τη στιγμή το περιοδικό δεν ανήκει στον Παύλο και στον Γιώργο, ανήκει σε όλους τους φωτογράφους. Εμάς αυτός είναι ο στόχος μας και αυτό είναι που θέλουμε να κάνουμε. Δε θέλουμε να ανήκει σε εμάς το περιοδικό αλλά σε όλους τους φωτογράφους. Αλλά αυτό πρέπει να το καταλάβουν εκείνοι ώστε να το στηρίξουν. Αλλιώς χάσαμε το παιχνίδι όλοι μας, όχι μόνο εγώ και ο Παύλος.


MYAEGEAN: Είναι πολύ χαμηλή τιμή άρα δεν μπορεί να αποτελέσει και δικαιολογία. Υπάρχουν αρκετά σημεία διανομής.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Σημεία διανομής πολλά δεν υπάρχουνε, έχουμε πρόβλημα εδώ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Αυτή τη στιγμή - κακά τα ψέματα- οι άνθρωποι που ασχολούνται με τη φωτογραφία είναι άνθρωποι που περνάνε από ένα βιβλιοπωλείο σε κάποια επαρχιακή πόλη (υπάρχει κι ο «Παπασωτηρίου», δόξα τω Θεώ), άρα μπορούμε κάπου να τους συναντήσουμε. Ο τύπος που βρίσκεται σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό στη Γαύδο - λέω ένα παράδειγμα τυχαία - μπορεί να γίνει συνδρομητής και να το παραλάβει. Άρα έχουμε δύο τρόπους προσέγγισης: Ή να πάει σε ένα βιβλιοπωλείο κεντρικό π.χ. μέσω της αλυσίδας «Παπασωτηρίου» ή με έναν άλλο τρόπο, μέσω ταχυδρομείου.


MYAEGEAN: Να πούμε που μπορεί να σας βρει κανείς για να προμηθευτεί τα τεύχη του περιοδικού...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Μπορεί να μας βρει στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση (www.antilipseis.gr).


MYAEGEAN: Οφείλουμε πάντως να επισημάνουμε - μας έκανε ιδιαίτερη και ευχάριστη εντύπωση - πως δίνετε βάση και σε φωτογράφους που δεν ασχολούνται επαγγελματικά με το φακό. Με ανθρώπους που μπορεί να βγάζουν τα προς το ζην από μια άλλη δουλειά, αλλά ο τρόπος προσέγγισης τους και το μεράκι τους για τη φωτογραφία αν μην τι άλλο δεν σε αφήνουν να τους πεις ερασιτέχνες με την κλασική έννοια του όρου.

περιοδικό φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»
περιοδικό φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι ο εραστής της τέχνης είναι αυτός ο οποίος δίνει μια μεγάλη αξία στο χώρο το δικό μας. Αυτός ο εραστής λοιπόν ο οποίος μπορεί ουσιαστικά να πουλήσει καμιά φορά την φίλη του ή τον φίλο της, αν είναι γυναίκα φωτογράφος, για λογαριασμό της φωτογραφίας. Αυτός λοιπόν ο εραστής του δικού μας χώρου νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερος καμιά φορά από τον επαγγελματία. Το λέω επειδή εγώ ασκώ το επάγγελμα παράλληλα κάποιες φορές, και ζηλεύω αυτούς τους εραστές της τέχνης γιατί πραγματικά αυτοί που το κάνουν, το κάνουν με τέτοια λατρεία και με τέτοια φιληδονία, ενώ εμείς οι επαγγελματίες πολλές φορές ξεχνάμε τον φιλήδονο τρόπο προσέγγισης της τέχνης. Για αυτό, λοιπόν, θεωρώ ότι η φωτογραφία δεν πρέπει σε κανέναν να κλείσει την πόρτα. Η φωτογραφία ανήκει σε αυτούς που την αγαπούν, σε αυτούς που είναι ερωτευμένοι μαζί της... Και εμείς δεν είμαστε αυτοί που θα βγουν και θα βάλουν ένα μέτρο και θα μετρήσουν το πτυχίο ή το οποιοδήποτε χαρτί που μπορεί να τους έχουν δώσει (δεν ξέρω και με ποιον τρόπο το έχουν πάρει κάποιοι, μπορεί να το έχουν αγοράσει κιόλας... Είμαστε σε εποχές τέτοιες που μπορεί και αυτό να έχει συμβεί). Δεν θα βγούμε εμείς να μετρήσουμε τα χαρτιά αυτά, εμείς θέλουμε να δείξουν την δουλειά τους οι άνθρωποι που ασχολούνται με την τέχνη αυτή και ταυτόχρονα ο κόσμος να τους καταξιώσει εάν όντως το αξίζουν... Αυτό είναι άλλωστε η τέχνη, αν περάσει από τη λαϊκή ετυμηγορία το «εγώ» του κάθε καλλιτέχνη και μέσα από εκεί να καταξιωθεί.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Δεν θα καταξιωθεί τώρα. Θα καταγραφεί και θα καταξιωθεί μετά.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Μα ακριβώς αυτό συμβαίνει και μάλιστα οι πιο πολλοί μετά θάνατον καταξιώνονται, έχουμε δει ότι η τέχνη μετά θάνατον των δημιουργών της αναγνωρίζεται γι΄αυτό και άλλωστε πρέπει να παλέψουμε σκληρά με άλλους τρόπους.


MYAEGEAN: Οπότε εδώ ταιριάζει αυτό που λέμε συχνά: «Ο καλλιτέχνης πεθαίνει στην ψάθα»!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ναι! Οι απόγονοι ας απολαύσουν αυτές τις δημιουργίες...


MYAEGEAN: Ένα άλλο γεγονός, που επίσης σε βάζει σε μια ευχάριστη διαδικασία, είναι πως σε αυτά τα 14 τεύχη που έχετε κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής [σημ: τέλη 2008], κάθε ένα «κρύβει» και τη δική του ιστορία, καθώς περιέχει μια θεματική ενότητα... Λειτουργεί και επεξηγηματικά χάρη στον τίτλο που υπάρχει στο εξώφυλλο του περιοδικού, αλλά από την άλλη δεν πέφτει σε μια μανιέρα που από υγιές περιοδικό προϊόν θα το μετέτρεπε σε ανούσιο και ανακυκλώσιμο υλικό. Σπανίζει αυτό ξέρετε.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Δεν ξέρω κατά πόσο είναι προϊόν. Με την ευρύτερη έννοια, ναι είναι, αλλά εμείς δεν το αντιμετωπίζουμε έτσι. Το αντιμετωπίζουμε σαν κατάθεση ψυχής. Προσπαθούμε από το κάθε ένα τεύχος να βγάλουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε. Αν υπάρχουν κάποιες ιδιαιτερότητες τις βλέπουμε και προσπαθούμε να τις προβάλλουμε. Προσπαθούμε να έχουμε κάτι διαφορετικό, δεν ακολουθούμε μανιέρες να έχουμε κάτι δεδομένο σε όλα τα τεύχη. Κοιτάμε το θέμα του κάθε τεύχους και το ακολουθούμε. Για παράδειγμα, το 14ο τεύχος κυκλοφόρησε σε σχήμα D που είναι το πρώτο γράμμα της λέξης dance διότι το θέμα του ήταν ο χορός.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ:Και ο χορός είναι κυκλικός έτσι και αλλιώς, σημειολογικά δηλαδή προσπαθούμε να έχουμε έναν εσωτερισμό μέσα στο περιοδικό τον οποίο ουσιαστικά άλλοι τον αντιλαμβάνονται, άλλοι τον ψάχνουν... Πάντως το κάθε τεύχος έχει τη δική του προσωπικότητα, για αυτό θα έλεγα ότι είναι και ένα ξεχωριστό πανηγύρι για μας...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Όχι πανηγύρι, δεν είναι η κατάλληλη λέξη.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Μια γιορτή για να το πούμε καλύτερα, μια ξεχωριστή γιορτή όπως νιώθουν αυτοί που συμμετέχουν, αλλά και εμείς μεταξύ μας που δουλεύουμε αυτό το κομμάτι. Είναι μια μεγάλη παρέα η οποία συμμετέχει σε αυτήν την προσπάθεια.


MYAEGEAN: Γίνεται συστηματικά και σωστά τουλάχιστον, κάτι τέτοιο αντιλαμβανόμαστε, θα λέγαμε...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Όταν αγαπάς κάτι το κάνεις σωστά. Δεν μπορείς να το κάνεις «άρπα-κόλλα».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ναι, και αν αυτό ήταν η κατεξοχήν ασχολία μας και ασχολούμασταν μόνο με αυτό, νομίζω ότι θα είχε δυνατότητες πραγματικά τελειοποίησης, με την λέξη ακριβέστατη.


MYAEGEAN: Συμφωνώ, αλλά για να κάνουμε λίγο τώρα και τον δικηγόρο του διαβόλου... θα πρέπει να κρατάς αποστάσεις από κάποια πράγματα για να τα κάνεις σωστά. Όταν είσαι συνέχεια πάνω τους τότε...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Μα εμείς δεν έχουμε πρόβλημα με αυτό, είμαστε ανοιχτοί στις απόψεις, δεχόμαστε την κριτική και προτάσεις. Στα τελευταία τεύχη έχουμε παραχωρήσει την επιμέλεια σε άλλους και κάνουν ό,τι θέλουν. Μας φέρνουν μια πρόταση, την αξιολογούμε και στη συνέχεια τους δίνουμε εν λευκώ τη δυνατότητα να κάνουν ό,τι θέλουν, να παρουσιάσουν όποιες δουλειές επιλέξουν και με όποια σελιδοποίηση επιθυμούν.


MYAEGEAN: Όπως και εκείνο το τεύχος με τα καμένα της Ηλείας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ναι, ήταν η σχολή Leica Academy με την φωτογραφία κοινωνικού προβληματισμού που κατέγραψε τα καμένα.


issue #14: Dance-Shots September-October-November 2008
(curated by Giorgos Lavdas and Pavlos Satoglou)
-- whirling reading direction, D-shaped pages --
ANTILIPSEIS - Dance-Shots September-October-November 2008
pages 26-27 [photos by Dimitra Vavanellou (left) and Stelios Baklavas (right) - graphic design by aPokrouStikos]


MYAEGEAN: : Και ήταν πάρα πολύ όμορφο την στιγμή που βγήκε χρονικά - ένα χρόνο περίπου μετά - όταν λίγο-πολύ όλοι το είχαμε ξεχάσει, γιατί στην Ελλάδα ξεχνάμε και λίγο εύκολα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Είναι γεγονός αυτό... Το θέμα είναι το εξής: Προσπαθούμε να δώσουμε βήμα στους φωτογράφους και εμείς να είμαστε απλά μια αναφορά μέσα σε όλη αυτή την υπόθεση.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Δεν είμαστε άλλωστε παντογνώστες. Από την άλλη δεν είναι απαραίτητο να είμαστε κολλητοί με όσους παρουσιάζονται στις Αντιλήψεις. Υπάρχουν περιπτώσεις που έχουμε δημοσιεύσει δουλειές ανθρώπων που δεν θα καλούσαμε ποτέ στο σπίτι μας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Αυτό δεν είναι ούτε αδυναμία, ούτε φιλανθρωπία. Αυτό που κάνουμε είναι άποψη, το ότι θέλουμε να δώσουμε το βήμα σε όλους τους φωτογράφους. Νομίζω ότι η κοινωνία μας πάσχει από τέτοιου είδους σκέψεις.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Εντάξει, υπάρχουν πάντως και 2 άνθρωποι που δεν θα δημοσίευα ποτέ δουλειά τους. Ξέρω την δουλειά τους, την πορεία τους στο χώρο, ξέρω τι έχουνε κάνει. Ένας άσχετος που εκμεταλλευόμενος συγγένειες και γνωριμίες αυτοχρίστηκε δάσκαλος φωτογραφίας και λυμαίνεται με περίσσεια αλαζονεία ένα χώρο που αν υπήρχε αξιοκρατία δεν θα είχε θέση και ένας ερασιτέχνης που επειδή πήρε μερικά βραβεία, με περίσσεια αυθάδεια κρίνει τους πάντες. Αλλά είναι μόνο αυτοί οι 2, δεν είναι περισσότεροι. Αυτά είναι δικές μου θέσεις όχι του Γιώργου.


MYAEGEAN: Εντάξει υπάρχουν οι κακές εξαιρέσεις σε όλους τους χώρους, οπότε...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Εμείς πάντως γενικά είμαστε ανοιχτοί σε όλες τις τάσεις και απόψεις της φωτογραφίας. Πρωταγωνιστούν αυτοί οι άνθρωποι, εμείς είμαστε από πίσω και μάλιστα στα τεύχη που παραχωρούμε την επιμέλεια, προτιμάμε να μας δίνουν κλειστό αρχείο. Από τις ομάδες αυτές που τους δίνουμε την πρωτοβουλία να φτιάξουν το έντυπο, κάποιες ζητούν από πριν να τους πούμε την γνώμη μας. Τους λέμε ότι θα τους την πούμε μετά, γιατί δεν θέλουμε να τους επηρεάσουμε , θέλουμε να καταγραφεί αυτό που εκείνοι πιστεύουν. Είναι το αυτονόητο, κρατάνε αυτό που είχανε, δεν το λέμε για να σας πάρουμε με το μέρος μας και μετά στην πορεία να σας κάνουμε τους δύσκολους. Το εννοούσαμε, το εννοούμε και θα το εννοούμε.


MYAEGEAN: Aρα έχει αξίες συν τοις άλλοις αυτό το περιοδικό. Θα θέλαμε να προχωρήσουμε αυτή τη κουβέντα και να αναφέρουμε πως έχετε συνεργαστεί με καταξιωμένους φωτογράφους, τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό (Robert Welsh, Παναγιώτης Παπαδημητρόπουλος, Lisa Folino). Με μια επίσκεψη στην ιστοσελίδα σας παρατηρεί κανείς πως δεν περιορίζεστε στο τυπικό μιας συνεργασίας μαζί τους, αλλά κρατάτε επαφή - έστω και μέσω διαδικτύου - και θέλετε να δείξετε άμεσα ή έμμεσα την δουλειά τους. Το αναφέρω αυτό, γιατί δυστυχώς οι «συνδέσεις» στο χώρο του internet λειτουργούν λίγο πολύ σαν μια καλή κίνηση δημοσίων σχέσεων παρά σαν μια απλή ανθρώπινη επαφή ομάδων μεταξύ τους, που η συνεργασία τους μπορεί να προχωρήσει και να εξελίξει κάτι ότι και αν είναι αυτό: φωτογραφία, μουσική, κινηματογράφος κ.α.

περιοδικό φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»
περιοδικό φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Πρώτα πρώτα, να σας κάνουμε μια «εξομολόγηση»: Μέχρι το τρίτο τεύχος ψάχναμε για φωτογράφους, επιλέγαμε τον τάδε ξένο και του στέλναμε e-mail, τον ρωτούσαμε κτλ. Από το τρίτο τεύχος πλέον, μας στέλνουν δουλειές και από το εξωτερικό και από την Ελλάδα, οπότε δεν χρειάζεται να ψάξεις. Σε βρίσκουν και σε επιλέγουν εκείνοι... και αυτό κάτι λέει.


MYAEGEAN: Αλλά υποθέτουμε και η δική τους συμπεριφορά ήταν πολύ σωστή απέναντι σας. Για αυτό και βλέπουμε στην σελίδα σας ότι έχετε link σε ιστοσελίδες προσώπων και ομάδων που πιστεύετε εσείς ότι είναι σημαντικές και πρέπει να δοθεί βήμα ώστε να μπορεί κάποιος να μπει στην σελίδα του τάδε και να γνωρίσει - έστω να έχει μια πρώτη επαφή - με την δουλειά του.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Η κάθε σελίδα είναι δίγλωσση - ελληνικά και αγγλικά - και με τα link παρουσιάζεται ό,τι σχετικό υπάρχει στο διαδίκτυο.


MYAEGEAN: Αλλά θα μπορούσατε και εσείς, όπως συνηθίζεται να αρκεστείτε στην δημοσίευση και συνεργασία του κάθε τεύχους και αυτό ήταν και τέλειωσε.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Αυτό είναι λάθος...


MYAEGEAN:Το κάνουν πολλοί όμως...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Το κάνουν πολλοί άλλά είναι λάθος... Και αυτοί προβάλλονται και εμείς προβαλλόμαστε... Εμείς φτιάχνουμε ξεχωριστή δίγλωσση ιστοσελίδα σε κάθε συμμετέχοντα, τους τη δείχνουμε, κάνουν διορθώσεις αλλά μετά τη δημοσίευση, δεν την ανανεώνουμε εκτός αν μας το ζητήσουν οι ίδιοι π.χ για βιογραφικό, link κτλ. Και ο λόγος που δεν το κάνουμε είναι επειδή δεν έχουμε χρόνο.


MYAEGEAN: Σίγουρα είναι δύσκολο όσον αφορά στο χρόνο, αλλά και μόνο που έχετε βάλει τους συνδέσμους, τις κατηγορίες των ομάδων φωτογραφικές ή μη κ.α., είναι σημαντικό για τη συνέχεια. Μπορεί να υπάρξει κάτι στο μέλλον, π.χ.: να γίνει ένα φεστιβάλ, μια εκδήλωση, μια ομιλία που μπορείτε να συμμετέχετε από κοινού.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Φεστιβάλ γίνονται πολλά, δυστυχώς, δεν έχουμε χρόνο να ανταποκριθούμε. Μας έχουν καλέσει σε Αμερική, σε Ισπανία, σε ΗΠΑ και αλλού, αλλά πρέπει να αφήσουμε τις δουλειές μας, κάτι που είναι δύσκολο. Μακάρι να είχαμε μέρες να τρέχουμε για αυτά. Θα είχαμε κάνει ένα πολύ καλύτερο περιοδικό σίγουρα.


MYAEGEAN: Ήδη πάντως με τον χρόνο που αφιερώνετε, οι «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ» είναι ένα καλό και σημαντικό περιοδικό.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Εντάξει, γενικά πάμε καλά. Χαρακτηριστικά, η αμερικανίδα Lily Bonga έκανε πρόσφατα στο Brandeis University, τη μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία της για την Ελληνική Φωτογραφία και είμαστε το μοναδικό περιοδικό που αναφέρεται...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Οπότε καταλαβαίνεις ότι αυτό δίνει μια άλλη διάσταση στην προσπάθεια αυτή.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Και νομίζω ότι δεν είχε ξαναγίνει μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία για την ελληνική φωτογραφία.


MYAEGEAN: Ένα άλλο σημείο στο οποίο δίνετε έμφαση, είναι τα κατατοπιστικά κείμενα τα οποία συνοδεύουν τις δουλειές των φωτογράφων που φιλοξενείτε στα τεύχη σας. Κείμενα που αν μη τι άλλο προσδίδουν έναν άλλο χαρακτήρα στο περιοδικό, π.χ. «η περιπέτεια της ύπαρξης μέσα από το φωτογραφικό φακό» του Γιώργου Βοϊκλή (τεύχος 9)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ουσιαστικά στο κομμάτι αυτό προσπαθούμε να πρωτοτυπήσουμε πάλι λίγο.Το editorial εδώ  - σε αντίθεση με ό,τι συνηθίζεται -, δεν το γράφει ο εκδότης. Δηλαδή ούτε ο Παύλος, ούτε εγώ, ούτε η Γεωργία παλιότερα.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Η Γεωργία έγραψε editorial αφού αποχώρησε.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ναι, όντως τη Γεωργία την καλέσαμε στο 9ο τεύχος, αλλά ως επί το πλείστoν θεωρούμε ότι το περιοδικό ανήκει πάντα στους φωτογράφους. Καλούμε πάντα έναν διακεκριμένο του χώρου και κάνει αυτό το editorial. Και βέβαια τα αντίστοιχα κάνουμε μέσω των κειμένων.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Το κείμενο πάντως είναι δευτερεύον... Πρωταγωνίστρια είναι η φωτογραφία. Στο τελευταίο τεύχος, στο 14ο, αναγκαστήκαμε να κόψουμε ένα κείμενο μόνο και μόνο επειδή δεν χωρούσαν όλες οι φωτογραφίες.


MYAEGEAN: Από την πρώτη στιγμή που θα ανοίξει κάποιος το περιοδικό - ακόμα και το εξώφυλλο - θα δει ότι λειτουργεί το όλο πράγμα σαν μια μικρή ιστορία, σαν αλληλουχία, συνδέοντας έτσι τις εικόνες, κάτι που δεν κουράζει τον αναγνώστη.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Η φιλοσοφία, όπως είπε και ο Παύλος πιο πριν, είναι ακριβώς αυτή. Δίνουμε μια ενότητα, μια θεματολογία κοινή, ώστε να μπορέσει - όσο το δυνατόν - να έχει μια συνάφεια και να μην είναι ξένα όλα αυτά μεταξύ τους... Και τα «παντρεύουμε» εμείς, όσο μπορούμε, ή οι άλλοι που τους αναθέτουμε την επιμέλεια και καταθέτουν την δική τους σκέψη. Είναι σαφές ότι είναι μονοθεματικό το περιοδικό, δεν έχει πολλές ενότητες.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Μια ερώτηση: Εσείς προσωπικά θα αγοράζατε ένα τεύχος μας;


MYAEGEAN (Αλέξανδρος): Εγώ προσωπικά έχω αγοράσει αρκετά, όχι όμως όλα, γιατί δεν τα βρήκα... Μου έχετε χαρίσει βέβαια και εσείς κάποια τεύχη...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Πολλές κολακείες λέμε αλλά εντάξει...


MYAEGEAN (Αλέξανδρος) Ότι μου έχετε χαρίσει τα τεύχη έ; Ναι, είναι κολακεία αλλά για να σοβαρευτούμε, ξέρω ότι και ο Γιάννης επειδή ασχολείται με τη φωτογραφία περισσότερο από εμένα, το έχει αγαπήσει το περιοδικό (δεύτερη κολακεία...)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Αυτό προσπαθούμε να δώσουμε στον άλλον: Να δει τη φωτογραφία, να καθίσει να τη «διαβάσει», και να ταξιδέψει... Η τέχνη από μόνη της είναι ένα ταξίδι. Αυτός είναι ο όρος της τέχνης και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Η φλυαρία και το πολύ μπλα μπλα νομίζω ότι κουράζει. Προσπαθούμε να έχουμε μια ουσιαστική αντίληψη. Ό,τι αντιλαμβάνεται κανείς με το μάτι.


MYAEGEAN: Είναι άλλωστε και η τέχνη που έχει έναν υποκειμενισμό, οπότε έχει διαφορετικές επιρροές και ανταπόκριση στον καθένα. Ένα άλλο σημείο στο οποίο θα ήθελα να σταθούμε, είναι η συνεχής ανανέωση της διεύθυνσης σας (www.antilipseis.gr) και ο εμπλουτισμός της με νέα και δραστηριότητες (συναντήσεις, διαλέξεις, διαγωνισμούς κ.α) γύρω από το φακό. Πόσο σημαντικό είναι για σας, για ανθρώπους που ασχολούνται με τη φωτογραφία, τέτοιες προσπάθειες;

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Καλώς ή κακώς το έχω αναλάβει εγώ αυτό το κομμάτι... Κακώς βέβαια, γιατί θέλει χρόνο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Το απολαμβάνει μόνος του.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Υπάρχει πολύς κόσμος που κάνει διάφορα πράγματα, διάφορες εκδηλώσεις ή οτιδήποτε άλλο και θέλει να το προβάλλει. Τα γνωστά εκδοτικά συγκροτήματα στην Ελλάδα δεν τα προβάλλουν. Προσπαθούμε να βγάζουμε τα πάντα. Παλιότερα που υπήρχε χρόνος και μας έστελναν μικρό όγκο δελτίων τύπου τα ανεβάζαμε όλα και την ίδια μέρα κιόλας. Δυστυχώς τώρα κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Το να ανεβάζω π.χ 30 δελτία τύπου την ημέρα, μου είναι αδύνατον. Πλέον κάνουμε μια επιλογή και δημοσιεύουμε 2-3 το πολύ δελτία τύπου, το μήνα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Είναι και τα βιοποριστικά μας και άλλοι στόχοι που έχουμε βάλει, οπότε...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Ούτως ή άλλως οι «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ» δεν είναι ειδησεογραφικό περιοδικό, αυτό είναι κάτι πρόσθετο... Από τη στιγμή που λαμβάναμε κάποια δελτία τύπου είπαμε ότι είναι καλό να τα δημοσιεύουμε στο site μας.


MYAEGEAN: Κλείνοντας αυτή τη συζήτηση θα θέλαμε να ρωτήσουμε το εξής: να μας πείτε πόσοι είναι οι καφέδες που έχετε πιει για χάρη του περιοδικού, [γέλια]... υποθέτουμε, θα έπεσαν πολλά ξενύχτια.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Προσωπικά δεν τα μετράω. Είναι κάτι που με ευχαριστεί και δεν τα μετράω. Μπορώ να σου πω πόσα είναι τα ξενύχτια που έχω κάνει για το μεταπτυχιακό μου, που είναι πάρα πολλά και μου έχουνε κόψει χρόνο που θα ήθελα να αφιερώσω στις «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ».


MYAEGEAN: Εσύ Γιώργο;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ουσιαστικά αυτό που κάνουμε με τον Παύλο είναι ότι σε κάθε τεύχος αφιερώνουμε μια συνάντηση για να μπορέσουμε να βγάλουμε το κυρίως θέμα της έκδοσης. Μετά υπάρχει ένας μοναχισμός... Και ο μοναχισμός αυτός κύρια είναι στον Παύλο που συνήθως κάνει και τη σελιδοποίηση, για να μπορέσουμε πάλι ψηφιακά με έναν άλλο τρόπο, πάλι με μοναχισμό δικό μου, συζητάμε κάποια πράγματα κτλ και μετά φεύγει αυτό προς το τυπογραφείο, όπου το υπόλοιπο κομμάτι το αναλαμβάνω εγώ, δηλαδή της διεκπεραίωσης της εκτύπωσης κτλ.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Ουσιαστικά εγώ έχω αναλάβει την προεκτύπωση και ο Γιώργος την εκτύπωση και την μετεκτύπωση.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ακριβώς έτσι. Έχουμε χωρίσει δηλαδή αυτό το στάδιο, αλλά ποτέ δεν μπαίνουμε στη λογική του χρόνου... Τώρα τι να σου πω, ότι έχουμε ξεκινήσει πρωί και έχουμε φύγει την άλλη μέρα ξημερώματα; Έχει συμβεί και αυτό. Δεν έχουμε μπει σε αυτή τη διαδικασία, οι εργατοώρες είναι πάρα πολλές. Είναι μια ευχάριστη συνάντηση. Σαφώς ο καθένας έχει τα δικά του, τις δικές του πιέσεις, τις προσωπικές και επαγγελματικές, αλλά είναι μια ωραία στιγμή αυτή η συνάντηση, που γίνεται μια φορά στους 3 μήνες, η οποία είναι συζήτηση - μπορεί να υπάρξει και δεύτερη και τρίτη - αλλά είναι η μία η μεγάλη και είναι χωρίς χρόνο. Δεν λέμε ότι θα συναντηθούμε για 2 ώρες ή για 3. Δεν είναι αυτό λογικό, γιατί αν το πούμε θα είμαστε ψεύτες 100% από την αρχή. Aρα λέμε θα συναντηθούμε όπως σήμερα, που ξεκινήσαμε την κουβέντα μας από τις 11 το πρωί και τώρα είναι 6:30 η ώρα περίπου... Και φαντάσου ότι ουσιαστικά το τεύχος έχει κλείσει, το έχουμε συζητήσει το θέμα, έχουμε προαποφασίσει πράγματα, έχουμε ήδη προγραμματίσει τα επόμενα 4-5 τεύχη. Απλώς συζητάμε κάποιες λεπτομέρειες.


MYAEGEAN: Ίσως από ένα σημείο και μετά είναι πιο εύκολο για σας να προγραμματίσετε το εκάστοτε επόμενο τεύχος... Και σίγουρα δεν θα υπάρχει η δυσκολία του πρώτου τεύχους...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ναι, καμία σχέση με το πρώτο τεύχος. Έχει μπει πια το νερό στο αυλάκι, κυλάει, και ελπίζω οι καλλιτέχνες ανά τον κόσμο να το συνειδητοποιήσουν και να στηρίξουν αυτή τη ροή του νερού. Να είναι πεντακάθαρη και αυξητική, παρόλο που η περίοδος είναι δύσκολη για τον «υδροφόρο» ορίζοντα.


MYAEGEAN: Σας ευχαριστούμε θερμά για αυτή την κουβέντα, δεν θέλουμε να πούμε, συνέντευξη...

ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΤΟΓΛΟΥ: Καλύτερα, γιατί δεν μου αρέσει να δίνω συνεντεύξεις...[γέλια]


MYAEGEAN: Ευχαριστούμε και ευχόμαστε τα καλύτερα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΒΔΑΣ: Ευχαριστούμε και εμείς.


Συνέντευξη - περιοδικό φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»
Φωτογράφιση: Μαργαρίτα Λάβδα-Δριμιλή

 

Πληροφορίες σχετικά με την επιμέλεια και προετοιμασία του άρθρου-δημοσίευσης:

Καταγραφή & επιμέλεια συνέντευξης: Γιάννης Αποστολόπουλος
Απομαγνητοφώνηση & επιμέλεια συνέντευξης: Αλέξανδρος Γερασίμου
Υποστήριξη στην ετοιμασία και σύνθεση του κειμένου - άρθρου: Αλεξάνδρα Νάνου, Απόστολος Παπαματθαιάκης
εκ μέρους της φοιτητικής ομάδας-δραστηριότητας "MyAegean" Πανεπιστημίου Αιγαίου



Οι συνοδευτικές φωτογραφίες αποτελούν δουλειές που έχουν φιλοξενηθεί στις «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»

Τις «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ» μπορείτε να τις βρείτε:

www.antilipseis.gr
www.myspace.com/antilipseis
info@antilipseis.gr

Παύλος Δ. Σατόγλου
http://antilipseis.gr/pavlos/
pavlosdsatoglou@mycosmos.gr

Γιώργος Λάβδας
http://www.giorgoslavdas.gr/
glavdas@otenet.gr

 





Αποστολή άρθρου από μέλος alex_ger.

Το άρθρο αυτό προέρχεται από: MY.aegean.gr Community http://my.aegean.gr/web/ e-Περιοδικό Publisher: MyAegean (ISSN: 2459-2692)

My.Aegean.gr, άρθρο «Συνέντευξη των ιδρυτών του περιοδικού φωτογραφίας «ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»: αντί σε πολλά ζητήματα με διαφορετική... λήψη.», http://my.aegean.gr/web/article2826.html από μέλος alex_ger [ανακτήθηκε: 2018-05-22 19:56:49]