Λένε ότι θέλουν να είναι όμορφες για μας! Τρίχες! Θέλουν να είναι όμορφες για να μπορούν να ελέγχουν όσο το δυνατόν περισσότερους από μας και να μας κάνουν να τρέχουμε σαν τα σκυλάκια από πίσω τους. Έχετε παρατηρήσει πώς κάνουν όταν έρχονται οι εκπτώσεις; Εγώ φοβάμαι να μπω σε κατάστημα. Μια φορά, μάλιστα, μία μου είχε πατήσει το κότσι πάνω στη μανία της να προλάβει το τελευταίο μπλουζάκι με γιακά ψαλίδι(?) και έμεινα κουτσός για μια βδομάδα. Εννοείται ότι το μπλουζάκι δεν της έκανε, γιατί την καταράστηκα. Πώς μπορούμε, όμως, όλοι εμείς οι άντρες –άμαχος πληθυσμός – να εντοπίζουμε τη μοβόρα φυλή των υπερκαταναλωτικών όντων που, παρά τα ελαττώματά τους, μας κάνουν και τρέχουμε σαν τρελοί;

Ρούχα

Αυτό αποτελεί το γενικότερο στοιχείο και γι’αυτό είναι παγίδα. Θα τις δεις να φοράνε ό,τι άσχετο μπορείς να φανταστείς, γιατί, λέει, έτσι εκφράζουν τη φαντασία τους. Χαι ρετίσματα! Αν θέλουν να εκφράσουν τη φαντασία τους, να το κάνουν στο κρεβάτι, που όλη την ώρα είναι τα ίδια και τα ίδια. Κοντές φουστίτσες, αβυσσαλέα ντεκολτέ και μπότες Vikings. Τις έχετε προσέξει; Είναι κάτι μπότες που φοράνε και δένουν με κάτι περίεργα λουριά, που, αν πας να τα δέσεις το πρωί, θα καταλήξεις δεμένος στο κομοδίνο. Το δεύτερο συχνό αξεσουάρ είναι οι μπερέδες , τα καπελάκια, οι τραγιασκούλες και τα σκουφάκια. Νομίζεις ότι βρίσκεσαι στη Μονμάρτη με τη Δαμανάκη. Προς αυτή την κατεύθυνση τείνουν και τα σαλβάρια και κάτι ριχτά πλεχτά που φοράνε, τα οποία είναι πολύ ύπουλα και επικίνδυνα. Μια φορά στο λεωφορείο πιάστηκε το φερμουάρ μου σε ένα από δαύτα και δε φτάνει που έχασα τη στάση μου, με είπε και ανώμαλο το κοκκινόμαλλο τέρας που το φορούσε.

Υπάρχει βέβαια και το άλλο στυλ, όπου εφτά η ώρα το πρωί σκάει μύτη η άλλη με μια καούκα ξανθιά σαν την Ντούβλη, μπότες στιλέτο , καυτό κολλητό μπλουζάκι που στέλνει στον άλλο κόσμο τον υπερτασικό και φούστα να κρύβεται κάτω από μία τερά στια ζώνη των Beatles. Πανδαισία! Άμα έχει και δικτυωτό καλσόν, εύχεσαι να ήσουν χαμένος πόντος πάνω του! Μπορεί να νομίζεις ότι έρχεται κατευθείαν από τα μπουζούκια, αλλά δε βαριέσαι, έχεις κάτι να χαζεύεις. Τελευταίο και όχι αμελητέο στυλ είναι το «Κάντε στην άκρη φτωχοί και ταπεινοί πληβείοι, περνάει η απόλυτη θεά.» Βαρύ παλτό, μεταξένια πασμίνα, εφαρμοστό παντελόνι, τσάντα Λουί Βιτόν και ύφος επτά καρδιναλίων. Κρατούν πάντα στο χέρι το πρόγραμμα της Λυρικής -ανάθεμα κι αν έχουν πάει ποτέ- και μετά πάνε και σαρώνουν το βρώμικο στη Μαβίλη. Είναι οι ίδιες που σε κοιτούν με βλέμμα υποτιμητικό αν τολμήσεις να τις πεις όμορφες, γιατί νομίζουν ότι είσαι λιμασμένος. Βρε ουστ από δω! Εγώ φταίω που είμαι ευγενής! Και όσο για τη «σεξουαλική πείνα», εγώ έχω την Κούλα μου, που δεν την αλλάζω με καμία! Κούλα ακούς; Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε.

Τσάντα

Εγώ όλα όσα μου χρειάζονται -κλειδιά, λεφτά, κινητό- τα έχω στις τσέπες μου. Πείτε μου ειλικρινά, τι βάζετε σε αυτές τις τσάντες-μπαούλα;! Αυτό που λένε για το φονικό όπλο-γυναικεία τσάντα είναι αλήθεια. Απέξω είναι τόσο χαριτωμένες και μέσα κρύβουν έναν μικρό χαλύβδινο πολιορκητικό κριό. Κυκλοφορούν σε πολλά χρώματα, σχήματα και μεγέθη, με λουράκι ή μη, βραδινές, καθημερινές, για τα ψώνια. Πρέπει, λέει, να ταιριάζουν με τα παπούτσια. Εγώ πάλι δε βλέπω καμία διαφορά όταν τα συνδυάζουν με τα παπούτσια ή με το κοκαλάκι των μαλλιών, όπως έκανε η Ζουμπουλία.

Να πω την αμαρτία μου, εγώ μια φορά έχω ψάξει την τσάντα της Κούλας και από τότε αποφεύγω τα δολοφονικά αυτά αντικείμενα. Ήταν μία από εκείνες τις τσάντες τις τεράστιες που οι περισσότερες κοπέλες αγκομαχούν να σηκώσουν και όμως πεισματικά εξακολουθούν να κουβαλάνε. Είχε μέσα κλειδιά, κινητό, λεφτά σε δύο πορτοφολάκια, μία πούδρα που πασπαλίζει τα μάγουλά της όλη την ώρα, δύο βιβλία της σχολής, ένα ροζουλί σημειωματάριο με κάτι φουντίτσες ροζ, προφυλακτικά για τον Τίγρη [ :-) ] , κάτι που τις είχε φέρει μια τσιγκούνα φίλη της και ήθελε να το αλλάξει στα Hondos -μη με ρωτάτε, δεν ξέρω τι είναι- χαρτομάντηλα, μωρομάντηλα, μαντηλάκια για το μακιγιάζ, λιποζάν κεράσι και ενυδατική κρεμούλα. Αυτά αναγνώρισα. Είχε και κάτι άλλα περίεργα που δε μου άρεσε το σχήμα τους και τη ρώτησα τι είναι και ότι δε μου αρέσουν και να μην τα έχει μαζί της. Εκείνη με ρώτησε γιατί και της απάντησα απολύτως φυσιολογικά ότι έτσι λέει ο άντρας (δηλαδή εγώ) και εκείνη οφείλει να υπακούσει. Τότε είναι που έφαγα και την τσάντα του Σπορτ Μπίλυ στο κεφάλι. Δυο μέρες ήμουν ζαλισμένος, αλλά δεν την χώρισα, γιατί είμαι μεγαλόκαρδος.

Βέβαια, τώρα τελευταία έχω δει αρκετές που πάνε σαν τις βάρκες στον γιαλό και έχουν την τσαντάρα για καραβόπανο. Έχετε προσέξει ότι αφήνουν την τσάντα να κρέμεται από το έσω μέρος του αγκώνα και να κουνιέται στον αέρα, χωρίς να τη στηρίζουν στο κορμί τους; Είναι το στυλ «Να, Λόλα, ένα μήλο». Αν αυτό το συνδυάσεις με το ανέμελο περπάτημα πάνω στο δεκάποντο, έχεις την απόλυτη αιτιολόγηση γιατί αποτελούν τα υπ’ αριθμόν ένα θύματα κλοπής. Πού πας κοπελιά σινάμενη κουνάμενη με την προίκα σου στο χέρι να ανεμίζει;

Παπούτσια

Εδώ ό,τι και να πω, είναι λίγο. Γόβες, γοβάκια, μποτάκια, μπαλαρίνες, με λαστιχάκι, με λουράκι, με κλιπς, με σκοινιά, με αλυσίδες(μμμμ….), κοντά, ψηλά, με τακούνια, μπαμπού, δερμάτινα, υφασμάτινα και ό,τι θέλει η καρδιά σου! Πρέπει η καθεμιά να έχει καμιά κατοσταριά! Τα φοράνε μια δυο φορές, συνήθως τις χτυπάνε στο πόδι και μετά σου κλαίγονται να στηριχτούν πάνω σου, γιατί η γόβα, λέει, είναι σκληρή και τις έχει χτυπήσει! Να μην την αγόραζες άμα δε σε βόλευε! Υπάρχουν όμως και αρκετές που φοράνε κάτι μπότες εντελώς κατακόρυφες και όταν περπατούν είναι φανερό ότι κάνουν προσπάθεια να αποφύγουν το διάστρεμμα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλες θέλουν να δείχνουν ψηλές. Εγώ ξέρω ότι η κοντή γυναίκα είναι για κρεβάτι και η ψηλή για παρέλαση. Τι τις έχει πιάσει και θέλουν να το παίξουν Σκλεναρίκοβες, δεν το καταλαβαίνω. Αφού δεν το χεις το πόδι το ατελείωτο, μην το παλεύεις! Φοράνε τους κοθόρνους και περπατούν ισορροπώντας. Αφού δεν μπορείς κοπέλα μου, άστο και φόρα ένα παπουτσάκι της προκοπής.

Αααα, τώρα που το θυμήθηκα, έχετε προσέξει τα καινούρια παπούτσια που είναι χειμωνιάτικα και ανοιχτά μπροστά; Η Κούλα μου είπε ότι τα λένε «πιπ-τοου» αυτά και είναι της μόδας. Εμένα, πάλι, γιατί που θυμίζουν την Τζίνα Τζέιμσον; Θα ρωτήσετε, «Σε χαλάει Λαλάκη»; Όχι βέβαια, αρκεί να μην τα φοράει η Κούλα. Ή τουλάχιστον να τα φοράει μόνο στο σπίτι όταν είμαστε μαζί. Τα «πιπ-τοου» δε μου αρέσουν και για έναν άλλο λόγο: Μια φορά που περίμενα να βγάλω εισιτήρια στο θέατρο (είχε λυσσάξει η Κούλα να πάμε να δούμε τους Ρέππα-Παπαθανασίου, την τύχη μου μέσα) ήταν πίσω μου μια τύπισσα με αυτά τα παπούτσια. Δίπλα μας ήταν μια μαντάμ με ένα άσπρο πατσαβουρέ σκυλί. Αυτό κάτι το πείραξε, ψιλοφταρνίστηκε, έκανε σβούρες, η τύπισσα φοβήθηκε το φοβερό μαλλιαρό κτήνος των είκοσι εκατοστών -έλεος- και κλώτσησε στον αέρα. Μόνο που δεν κλώτσησε στον αέρα. Κλώτσησε το δικό μου το καλάμι όταν γύρισα έκπληκτος να δω τι συνέβη. Και σας ρωτάω: εκείνη τη στιγμή αρχίζεις να τη στολίζεις ή όχι; Άρχισε κάτι ναζιάρικα συγγνώμη και δεν το ήθελα και δεν το πρόσεξα και είσαι καλά και τις λοιπές χαζομάρες που λέει κάποιος όταν έχει σκοτώσει τον άλλον. Α, να πω και το κλου της βραδιάς, τα εισιτήρια όταν έφτασα στο ταμείο είχαν εξαντληθεί.

Καλλυντικά

Η μόνη επιχείρηση που δε θα κλείσει ΠΟΤΕ είναι ο Hondos. Σεισμοί και πλημμύρες να συμβούν, το κραχ να επαναληφθεί, πόλεμος να γίνει, η γυναίκα θα αγοράσει καλλυντικά. Έχετε δει τι γίνεται στα μαγαζιά κάθε πρώτη και δεκαπέντε του μήνα; Πάνε και ακουμπάνε το δεκαπενθήμερο στα καλλυντικά. Προχτές η Κούλα μου είπε ότι δεν μπορούμε να πάμε Αράχωβα, όπως είχε υποσχεθεί, γιατί, λέει, πήρε μία μάσκαρα του Dior και έσκασε εκατόν πενήντα ευρώ. Μου ανέβηκαν εκατόν πενήντα οι σφυγμοί και έφυγα από το σπίτι για να μην τη σκοτώσω! Έχει πάνω από είκοσι κραγιόν και ρουζ και κάτι σκιές που βάζει στο μάτι και πολλές φορές με αγριεύει, γιατί βάφει όλο το βλέφαρο και είναι σαν τη Σωσώ από τα Εγκλήματα κι έτσι πώς να λειτουργήσει ο Τίγρης; Έχει και κάτι μολύβια που έχει πάει άπειρες φορές να βγάλει τα μάτια της στην προσπάθεια να βάψει μια μικρή λωριδίτσα μέσα στο μάτι. Της το έχω πει ότι θα πάθει ζημιά, αλλά δεν ακούει. Όταν είχε χτυπήσει το χέρι της, μου ζήτησε να της βάψω εγώ αυτή τη λωριδίτσα. Ευτυχώς η λογική επικράτησε και αρνήθηκα, γιατί τώρα θα τα ‘χα με τον Τζακ Σπάροου.

Η κολλητή της, πάλι, πάει και ασβεστώνεται. Κάθε φορά που βγαίνουμε έχει στα μάγουλά της δύο κιλά μέικ απ. Είναι σαν κάτι gothic συγκροτήματα από τη Φινλανδία. Την τελευταία φορά που βγήκαμε, της είπα γελώντας ότι ξέρει να χειρίζεται καλά το μυστρί κι εκείνη με κοιτούσε με τα μάτια γουρλωμένα. Δε φταίει το αστείο, εκείνη είναι τούβλο. Η Κούλα τότε μου 'ριξε μια τσιμπιά που θα τη θυμάμαι σε όλη μου τη ζωή και μου είπε απειλητικά να μην πειράζω τη φιλενάδα της, γιατί έχει ακμή και θέλει να την κρύψει. Εγώ τότε απάντησα πως με τόσο ασβέστη μέχρι και οι Lordi φαίνονται καλά και στην τελική να μην κρύβει το πρόσωπό της νέα κοπέλα που είναι. Άλλωστε, όλες έχετε λίγη ακμή κάποια στιγμή. Στο τελευταίο σχόλιο είναι που η Κούλα δε μου μιλούσε για δύο μέρες. Νομίζει πως δεν έχω παρατηρήσει τα μικρά σπυράκια στο σαγόνι της. Μα καλά, στραβός είμαι; Εμένα δε με πειράζουν, της το χω πει.

Όλοι έχετε δει στην τηλεόραση σήριαλ που πάνε και καλύπτουν το πρόσωπο με φιλέτα, καρότα και λοιπά ζαρζαβατικά. Δεν είναι απλά μια επινόηση αυτό, συμβαίνει και στη ζωή! Αντί να κάνουν το φιλετάκι με πατατούλες στο φούρνο να φάμε κι εμείς κανά φαγάκι της προκοπή ς-πού'σαι ρε μάνα- πάνε και το απλώνουν πάνω στο μάγουλο για να τσιτώσει, λέει. Είναι στα καλά τους; Κάθε Τρίτη δε, που έχουμε λαϊκή, βλέπεις την Κούλα και πάει πουρνό πουρνό να πάρει φρέσκα καροτάκια και αγγουράκια. Στην αρχή που την έβλεπα να τα φέρνει όλο χαρά, μπήκαν διάφορα ύποπτα στο νου μου και ήμουν έτοιμος να κάνω τρικούβερτο καυγά, αλλά όταν την είδα να απλώνει με θρησκευτική ευλάβεια το αγγουράκι πάνω στο βλέφαρο κατέληξα ότι είναι παλαβή και όχι ξετσίπωτη.

Ξέρω πως ό,τι και να λέω και όσο να γκρινιάζω ή να απορώ, ποτέ δεν πρόκειται να καταλάβω τις γυναίκες. Ξέρω ότι όλα αυτά φαίνονται σε όλους τους νορμάλ και λογικούς άντρες εξίσου ακατανόητα. Ξέρω όμως ότι τις αγαπάμε και ας είναι τρελές, γιατί πολύ απλά είναι όμορφες και δεν μπορούμε να ζήσουμε μακριά τους. Ξέρω ότι είμαστε καταδικασμένοι να τις λατρεύουμε και στην τελική μας αρέσει. Ξέρω ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά για τους άντρες, παιδιά. Ενωθείτε, γιατί χανόμαστε.

Λαλάκης Τσουρουφλισμένος

_________
Το άρθρο μπορείτε να το κατεβάσετε σε εκτυπώσιμη μορφή από το site του περιοδικού:
http://saligaros.googlepages.com/Gynaikeia_axesouar_kai_kyndinoi.pdf
(χρειάζεται το δωρεάν πρόγραμμα Adobe Reader)

Σημειώσεις σχετικά με το παρόν άρθρο:

Ένας ενδιαφέρων κύκλος συνεργασιών είναι παρών στο my.aegean.gr!

Ορισμένα άρθρα προέρχονται από το φοιτητικό περιοδικό "Σαλίγκαρος", καρπό μιας συλλογικής προσπάθειας φοιτητών της Ιατρικής Αθηνών κι άλλων τμημάτων και σχολών, τους οποίους και ευχαριστούμε θερμά για το ενδιαφέρον τους και τη συνεργασία!

Το περιοδικό μπορείτε να το βρείτε και να κατεβάσετε-διαβάσετε περισσότερα άρθρα στο: http://saligaros.googlepages.com/
και www.saligaros.tk

Τα άρθρα ενδέχεται να υπόκεινται σε μικρές αλλαγές σχετικά με την οπτική πληροφορία (εικόνες, γραφικά) που περιέχουν, για εμπλουτισμό τους ή προσαρμογή τους από την έντυπη στην ηλεκτρονική δημοσίευση στο my.aegean.gr

Απολαύστε τα και... "Καλωσήρθατε στην Σαλιγκαρούπολη"!

εκ της Ομάδας Ανάπτυξης MyAegean