«Ο διωγμός δεν είναι λύση για την αντίρρηση συνείδησης», δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία, καθώς πέντε αντιρρησίες συνείδησης αναμένουν την εκδίκαση των εφέσεών τους ενώ ένας άλλος αντιρρησίας συνείδησης κινδυνεύει να συλληφθεί.



Η διεθνής οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων απέστειλε αυτήν την εβδομάδα επιστολή στον Έλληνα Υπουργό Εθνικής Άμυνας, εκφράζοντας ανησυχία για τις συνεχιζόμενες παρενοχλήσεις και τον διωγμό των αντιρρησιών συνείδησης, επισημαίνοντας ότι, όχι μόνο στον νόμο αλλά και στην πράξη, η εναλλακτική πολιτική υπηρεσία παραμένει τιμωρητική και ευνοεί διακρίσεις. Η επιστολή αυτή κοινοποιήθηκε στον Υπουργό Δικαιοσύνης και στον Πρωθυπουργό.



«Το δικαίωμα της άρνησης εκτέλεσης στρατιωτικής θητείας αποτελεί θεμιτή άσκηση του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, δικαιώματα τα οποία η Ελλάδα έχει υποχρέωση να σέβεται», δήλωσε η Όλγα Δημητρίου, ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας για την Eλλάδα.



«Παροτρύνουμε την ελληνική κυβέρνηση να μεταρρυθμίσει όλους τους κανονισμούς που αφορούν την εναλλακτική πολιτική υπηρεσία ώστε να διασφαλίσει τη συμμόρφωσή τους με τα ευρωπαϊκά και διεθνή θεσμικά κείμενα, καθώς και με τις συστάσεις του Συνηγόρου του Πολίτη και της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου».

...

Ο Νόμος 3421/2005, που ψηφίστηκε από τη Βουλή στις 23 Νοεμβρίου του 2005 και αφορά το ζήτημα της αντίρρησης συνείδησης, δεν εναρμονίζεται πλήρως με τα διεθνή θεσμικά κείμενα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Συγκεκριμένα, η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί τη διάρκεια της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας τιμωρητική και διατηρεί τις ανησυχίες της για το γεγονός ότι οι αποφάσεις για την αντίρρηση συνείδησης και η διαχείριση της εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας δεν υπάγονται σε καθαρά πολιτική αρχή.



Επιπλέον, ο νέος νόμος παραλείπει επίσης να αναγνωρίσει το δικαίωμα να διεκδικεί κανείς την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης οποιαδήποτε στιγμή, τόσο πριν όσο και μετά την κατάταξή του στις ένοπλες δυνάμεις, καθώς και να διασφαλίσει ότι το δικαίωμα στην εναλλακτική πολιτική υπηρεσία δεν αναστέλλεται ποτέ, ακόμα και σε περίοδο πολέμου.



Επιπλέον η Διεθνής Αμνηστία ζητά την τροποποίηση των ισχυουσών διατάξεων που ορίζουν ότι εκπίπτουν από την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης όσοι ασκούν συνδικαλιστική δραστηριότητα ή συμμετέχουν σε απεργία κατά τη διάρκεια της εναλλακτικής τους υπηρεσίας. Η οργάνωση επίσης καλεί τις ελληνικές αρχές να διασφαλίσουν ότι οι αντιρρησίες συνείδησης θα ανακτήσουν πλήρως τα αστικά και προσωπικά τους δικαιώματα (συμπεριλαμβανομένων του δικαιώματος να ταξιδεύουν εκτός συνόρων, του δικαιώματος να έχουν ταυτότητα και διαβατήριο και του δικαιώματος στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι) και να εγγυηθούν την παροχή πληροφόρησης προς όλους τους στρατεύσιμους σχετικά με το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.



Γενικές πληροφορίες:



Στην πράξη, οι Έλληνες αντιρρησίες συνείδησης καλούνται τακτικά για στρατιωτική θητεία, και κάθε φορά που αρνούνται να υπηρετήσουν στον στρατό κινείται νέα δίωξη εναντίον τους για ανυποταξία, ανυπακοή ή λιποταξία. Η πρακτική αυτή αποτελεί παραβίαση του ’ρθρου 14 παράγραφος 7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι:



«Κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα, για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας».



Τον Μάρτιο του 2005, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε την Ελλάδα να βελτιώσει την κατάσταση των αντιρρησιών συνείδησης, σημειώνοντας ότι: «Η Επιτροπή εκφράζει την ανησυχία της γιατί η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας για τους αντιρρησίες συνείδησης είναι πολύ μεγαλύτερη από τη στρατιωτική θητεία και γιατί η αξιολόγηση των αιτήσεων για την υπηρεσία αυτή βρίσκεται υπό τον αποκλειστικό έλεγχο του Υπουργείου Άμυνας. Το Κράτος-Μέλος πρέπει να διασφαλίσει ότι η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας δεν έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο να θέσει την αξιολόγηση των αιτήσεων αναγνώρισης των αντιρρησιών συνείδησης υπό τον έλεγχο πολιτικών αρχών». "



Πηγή: Ελληνικό Tμήμα Διεθνούς Αμνηστίας

http://www.amnesty.org.gr/news/2006-03-29-2.htm