Η πολύ καλή ταινία «Padre Nuestro».

Πρόκειται για μία ενδιαφέρουσα παραγωγή, με δυνατό σενάριο και εκφραστικές ερμηνείες. Έχοντας αποσπάσει το μεγάλο βραβείο της Κριτικής επιτροπής στο περσινό φεστιβάλ του Sundance η ταινία ήρθε και στις ελληνικές αίθουσες «απελευθερώνοντας» τις εγχώριες προβολές από τις συνεχείς αμερικανικές (από αυτές τις χιλιοφορεμένες, ξέρετε...) παραγωγές.Υπάρχει αν μη τι άλλο και ...ο υπόλοιπος κόσμος για να καλύψει τις ανάγκες των προβολών και να αναδειχτεί έτσι συνολικά ο σύγχρονος κινηματογράφος. Ειδικά εμείς σαν μεσογειακός λαός που είμαστε με έντονα συναισθήματα, πλούσιο παρελθόν και θετικό παρόν (όταν δεν παγιδευόμαστε στη σαβούρα που μας κατακλύζει έχουμε μεγάλες στιγμές αυτό είναι αλήθεια) θα έπρεπε να ρίξουμε πιο εύκολα μια ματιά προς Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και ακόμα πιο πέρα προς Μεξικό...

Αυτή τη ματιά την ρίχνουμε... και μπορεί να γιγαντωθεί αν το θελήσουμε και να μην έχουν την χρήση της φωτοβολίδας οι σοβαρές ταινίες που έρχονται από την Αμερική (όχι τις Η.Π.Α). Στο «Padre Nuestro» πάντως διακρίνουμε αρκετά οργανωμένα συστατικά που θέτουν τη βάση για να κερδίσει συνολικά πόντους αυτό το εγχείρημα (που απέδειξε ότι δίκαια βραβεύτηκε). Αρχικά είναι το σενάριο που κερδίζει το ενδιαφέρον αλλά και οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών.Σε δεύτερη φάση είναι πολλές μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, θα τις διακρίνετε.

Ο Πέδρο και ο Χουάν γίνονται αναγκαστικά φίλοι και ταξιδεύουν μαζί στο πίσω μέρος ενός φορτηγού με αφετηρία το Μεξικό και τελικό προορισμό την άγνωστη σε αυτούς Νέα Υόρκη. Ταξιδεύουν αναγκαστικά γιατί οι λόγοι που τους οδηγούν σε αυτό το ταξίδι είναι διαφορετικοί: Ο Πέδρο θέλει να δει τον πλούσιο πατέρα τον οποίο δεν γνώρισε ποτέ και Χουάν που έχει μάθει για τον πλούσιο πατέρα του Πέδρο θέλει να φτιάξει …οικονομικά τη ζωή του. Δεν ήταν και τόσο δύσκολο για αυτόν να κάνει πράξη το σκοπό του, κλέβοντας την ταυτότητα του Πέδρο και εμφανίζοντας τον εαυτό του στη θέση του...Οταν θα τον συναντήσει όμως θα ανακαλύψει ότι ο Μεξικανός πατέρας μετανάστης στην Νέα Υόρκη δεν είναι σε θέση να βοηθήσει ούτε τον ίδιο του τον εαυτό. Δημιουργικότατη ταινία που μπορεί σε ορισμένα σημεία να αδικείται, δεν πάυει όμως να αποτελεί ένα από τις πιο «δεμένα» φιλμ που ξεπήδησαν το 2007…

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ, ΣΕΝΑΡΙΟ: Christopher Zalla
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Jesus Ochoa, Armando Hernandez, Jorge Adrian Espindola

O ποιοτικός, πνευματικός, επικοινωνιακός και δομημένος ραδιοφωνικός σταθμός του Ηρακλείου Κρήτης «Κέντρο Καρδιάς».

Εκπέμποντας στη συχνότητα των 95 στα fm από το Μάιο του 1995 διατηρεί αλώβητα τα βασικά χαρακτηριστικά ενός καλού ραδιοφώνου (που δεν υπάρχει κάποια συνταγή για αυτό μην τρελλαθούμε...) παραμένοντας μια σοβαρή λύση για το ραδιοφωνικό χώρο της Κρήτης. Αν συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι ο σταθμός εκπέμπει σε όλο το βόρειο και το κεντρικό τμήμα του νομού Ηρακλείου, σε ένα μεγάλο μέρος του νομού Λασιθίου και σε νησιά του Νοτίου Αιγαίου αυτόματα κερδίζει πόντους όχι μόνο στην ποιότητα (που δεν είναι εξασφαλισμένη εκ των προτέρων θέλει γνώση και υπομονή) αλλά και στην καθημερινότητα των ...διαφοροποιημένων ακροατών.

Το «Κέντρο Καρδιάς» αρχικά ξεκίνησε ως «Τέχνη 95 fm:» ονομασία που κράτησε εώς και το 2005. Χωρίς εκπτώσεις με αντάλλαγμα κάτι πιο αποτελεσματικό σε οικονομικό επίπεδο και με όπλο τη διάθεση, την θέληση και την αξιοποίηση της σοβαρής μουσικής ο σταθμός κερδίζει σήμερα μια καλή θέση στις ακροαματικότητες του νομού Ηρακλείου και μια ακόμη καλύτερη στις ...καρδιές των μουσικόφιλων και φίλων της τέχνης και της σωστής σκέψης γενικότερα. Αυτό άλλωστε το φανερώνει το ίδιο το πρόγραμμα του σταθμού μιας και δεν εξαντλείται μόνο στη μουσική αλλά φιλοξενεί με ζωντανές συνεντεύξεις ηθοποιούς, συγγραφείς, επιστήμονες και όλα αυτά μάλιστα με τη μέγιστη ευθύνη του δημόσιου λόγου. Με λίγα λόγια σεβασμός στους ακροατές κάτι που θα έπρεπε να έχει ...κατακτηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Γιατί άραγε δεν το τολμούν όλοι οι Ελληνικοί Ρ/Σ; Μήπως το ανταλλάσσουν με μια καλή θέση στα βάθρα και στα καλά ποσοστά των μετρήσεων; Μήπως αντί να επιλέγουν οι ίδιοι το πρόγραμμα τους το αφήνουν εν λευκώ στα χέρια των διαφημιστών που εκτός από τις διαφημίσεις τους παραδίδουν και τις playlist;

Θα μπορούσα να γράψω δεκάδες φύλλα για αυτό το ραδιόφωνο. Προτιμώ όμως να σταματήσω να γράφω και να το ξανακούσω μέσω διαδικτύου. Υπάρχουν άλλωστε εκεί άνθρωποι που έκαναν αυτά τα δώδεκα χρόνια που λειτουργεί ο σταθμός να μοιάζουν σαν κάτι το φυσιολογικό μέσα σε αυτό το θέατρο του παραλόγου που ζούμε σήμερα. Πίσω από τα μικρόφωνα του «Κέντρο Καρδιάς» θα ακούσετε μεταξύ άλλων και τους : Ελπη Στιβακτάκη, Μαρίτα Μυρωνάκη, Ευθύμη Φασούλα, Χρύσα Σφακιανάκη, Ειρήνη Κριτσωτάκη. Τους υπόλοιπους θα τους ανακαλύψετε μέσω των 95 στα fm αν είστε κάτοικοι Ηρακλείου αλλιώς διαδικτυακώς. Τι θα ακούσετε; Από καλή σύγχρονη και παλιά ελληνική μουσική και κρητικά τραγούδια μέχρι μυστικά που είναι κρυμμένα στα βιβλία...

Ο πρώτος ομώνυμος δίσκος του συγκροτήματος των Ελελεύ που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2007 από τη Hitch Hyke Records με το θαυμάσιο εξώφυλλο του Πέτρου Ζερβού να δίνει το σύνθημα για την …επίθεση.

Ένα συγκρότημα που έσκασε από το πουθενά ...αναστατώνοντας τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς (ξέρετε εκείνους που επιλέγουν οι ίδιοι τα τραγούδια στις εκπομπές τους) που έψαχναν χρόνια (έστω τα τελευταία) να βρουν ένα ελληνικό συγκρότημα να παίζει το αυτονόητο: ελληνική μουσική.

Ολα ξεκίνησαν από μερικές ιδέες του Βαγγέλη Βέκιου (από τους σπουδαιότερους ντράμερ που έβγαλε αυτός ο τόπος, με θητεία μεταξύ άλλων και στις Μουσικές Ταξιαρχίες με τον Τζίμη Πανούση και στους Σελάνα με τους Κρίστη Στασινοπούλου, Στάθη Καλυβιώτη) πάνω σε στίχους της Αντρης Βασιλειάδου. Οι ιδέες αυτές μεγάλωσαν, έγιναν παρέα, δημιουργία, ροκ, ρεμπέτικο, έγιναν Ελελεύ, έγιναν ο δίσκος που ανανεώνει και - για να το πάμε και λίγο παραπέρα - ξεπερνάει την σημερινή διαμορφωμένη ελληνική δισκογραφία.Υπεύθυνοι εκτός από τον Βαγγέλη Βέκιο για αυτό το άρτιο αποτέλεσμα είναι φυσικά οι υπόλοιποι Ελελεύ: Αλέκος Αράπης (μπάσο), Χρήστος Καψαλάκης (κιθάρα, μπουζούκι, τζουρά, μπαγλαμά) και Μαρία Πανοσιάν (τραγούδι, πιάνο, Wurlitzer) όπως επίσης και οι πολλές συμμετοχές φίλων μουσικών που έβαλαν και αυτοί το ...χεράκι τους για να έχουμε το καλύτερο ελληνικό άλμπουμ που κυκλοφόρησε την περασμένη χρονιά στη δισκοθήκη μας.

Περισσότερη ίσως από την ίδια τη μουσική τους είναι η διάθεσή τους να δοκιμαστούν, να πειραματιστούν (όπως το κάνουν π.χ με το σαντούρι του Μάριου Παπαδέα που ανοίγει το «Ελα»), να μπουν σε διαδικασίες που δεν θα τους βάλουν σε καλούπια (άρα και να τους φέρουν αντιμέτωπους με συγκεκριμένα ακροατήρια), να φωνάξουν δυνατά με ροκ διάθεση όλα αυτά που έχουν να πουν χωρίς τα σύνδρομα των ...δισκογραφικών επιταγών.

Με επιθετική στάση απέναντι σε όλα αυτά που οδηγούν την σημερινή κοινωνία σε κατάρρευση, από οικολογικά θέματα μέχρι πολιτικές αναφορές (εξαιρετικό το «Γραικυλία» που φανερώνει και τις προθέσεις του γκρουπ), με έντονη την ανάγκη να επαναπροσδιορίσουν το έργο σημαντικών συνθετών και ερμηνευτών (Τσιτσάνης, Ξυλούρης) στα live τους και να το φέρουν χωρίς ενοχές στο 2008 οι Ελελεύ αν μη τι άλλο είναι αναγκαίοι για την συναυλιακή κινητικότητα αυτής της πόλης (που είναι από τις πιο βρώμικες της Ευρώπης όπως επισημαίνουν στο βιβλιαράκι του άλμπουμ). Για αυτό το δυνατό αποτέλεσμα βοήθησε (πέρα από το μουσικό δέσιμο της μπάντας) και η εκπληκτική φωνή της Μαρίας Πανοσιάν - η ευχάριστη έκπληξη του άλμπουμ - που ερμηνεύει με μια άνεση λες και γεννήθηκε για να πει αυτά τα τραγούδια. Να τους ακούσετε οπως-δή-πο-τε..

Ελελεύ: Δυνατή Κραυγή
Κατά τον Αριστοφάνη (Όρνιθες 364): «Επίφθεγμα πολεμικόν. Οι προσιόντες γαρ εις πόλεμον το ελελεύ εφώνουν μετά τίνος εμμελούς κνήσεως…»
Κατά τους Ελελεύ: ελελεύ σημαίνει επίθεση χωρίς όμως εχθρικά συναισθήματα, αλλά με μαχητική διάθεση απέναντι σε ό,τι «μας χαλάει»…

www.myspace.com/elelefband

Το παράξενο, πρωτότυπο, κοινωνικό και επίκαιρο μυθιστόρημα της Ελένα Μαριένσκε «Το φαινόμενο Ρέζους».

Κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2007 σε μετάφραση Ευης Βαγγελάτου από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα». Από τα πιο καυστικά, σατιρικά και κοινωνικοπολιτικά λογοτεχνικά πονήματα των τελευταίων ετών.

Το βιβλίο εδώ αναφέρεται στον Ρέζους ο οποίος είναι πραγματικά φαινόμενο μιας και πρέπει να διαβάσεις όλες τις σελίδες για να ανακαλύψεις πραγματικά τι είναι... Είναι χιμπατζής, μπονόμπο ή μακάκους ρέζους; Έχει σχέση με τον παράγοντα ρέζους του αίματος; Με ποιο τρόπο συνδέεται με τον ομηρικό βασιλιά των Θρακών, Ρήσο; Είναι πολιτικό ζώο ή παραμορφωμένος άνθρωπος; Επαναστάτης ή πειραματόζωο;

Η ξαφνική εισβολή του Ρέζους πάντως σε ένα οίκο ευγηρίας θα ανατρέψει τα πάντα.Θα κάνει τους ηλικιωμένους να χαρούν, να γελάσουν να δουν με άλλα μάτια τη ζωή γιατί και αυτοί έχουν δικαίωμα στη ζωή. Πέρα όμως από το συναισθηματικό δέσιμο των ηλικιωμένων με τον Ρέζους οι καταστάσεις δεν περιορίζονται σε αυτό το ευχάριστο επίπεδο αλλά προκαλούν αλυσιδωτές αντιδράσεις γιατί η επίσκεψη του μυστηριώδη επισκέπτη θέτει σε συναγερμό τις αστυνομικές δυνάμεις της χώρας.

Η Ελένα Μαριένσκε, ύστερα από φιλολογικές σπουδές έκανε τα πρώτα της βήματα στις σόου μπίζνες. Μάλλον γρήγορα, ωστόσο, το πάθος τηςγια τη γραφή την παρακίνησε να εργαστεί ως «παρασκηνιακός συγγραφέας» (ghost writer). Σήμερα ζει με τον άντρα της και τα παιδιά τους στην εξοχή, όπου διδάσκει λογοτεχνία. Το «Φαινόμενο Ρέζους» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία.

Το «Φαινόμενο Ρέζους» είναι το πιο εύστοχο συγγραφικά δημιουργημα που βγήκε μέσα στο 2007. Με σαφείς αιχμές, αναφορές και με το μαύρο χιούμορ να πρωταγωνιστεί στη γραφή της η Ελένα Μαριένσκε εδώ προσεγγίζει εδώ με τον πιο αληθινό τρόπο (και ας το κάνει μέσα από φανταστικές καταστάσεις δεν έχει σημασία) όλη αυτή την τραγικότητα που χαρακτηρίζει τις κοινωνικοπολιτικές καταστάσεις και το αλισβερίσι τους με τις οργανώσεις. Η έξοχη φωτογραφία του εξωφύλλου με τον χιμπατζή ανήκει στον William Coupon. Υποκλινόμαστε.

Το βαθιά πολιτικά σκεπτόμενο, λογοτεχνικό και ουσιαστικά εναλλακτικό περιοδικό «άρδην».

Ένα από τα καλύτερα και χρήσιμα περιοδικά που κυκλοφορεί σε διμηνιαία βάση (τα τελευταία έντεκα χρόνια) και που αποτελεί μια θετική πρωτοβουλία για ενίσχυση της παραπαίουσας πολιτικής αλλά και πολιτιστικής μας κουλτούρας.

Το «Αρδην» ομολογώ ότι με ξάφνιασε ευχάριστα μιας και δεν υπακούει σε κάποιες συγκεκρμένες δομές και συνταγές έκδοσεις περιοδικών. Ο επεξηγηματικός και ισοροπημένος του λόγος σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκειται να διαβάσεις στο επόμενο τεύχος το καθιστά όχι μόνο αξιόπιστο αλλά και ‘ατσαλάκωτο’ όσον αφορά την εικόνα του προς τα έξω. Σίγουρα το διακρίνει η συνέπεια αλλά δεν το χαρακτηρίζει καθόλου η επανάληψη. Με αφιερώματα, κριτικές, άρθρα, συνεργασίες και μόνιμες στήλες το περιοδικό αυτό με την όλη του παρουσία κοσμεί τις ελληνικές εκδόσεις και πολύ απλά λέει σε δύο μήνες πράγματα που πολύ θα θέλαμε να τα ακούσουμε από «επώνυμους» δημοσιογράφους όλα αυτά τα χρόνια. Μόνο που για τους περισσότερους αυτή η «επωνυμία» τους δεν συμβαδίζει και με την δημοσιογραφική συμπεριφορά τους και εντέλει δεν τη δικαιολογεί...

Ποιοι είναι υπεύθυνοι για αυτό το αποτέλεσμα; Πρώτα-πρώτα ο εκδότης και αρχισυντάκτης του περιοδικού Γιώργος Καραμπελιάς αλλά και όλοι όσοι υπογράφουν όλα τα κείμενα του περιοδικού. Είναι πολλές οι συνεργασίες και πάρα πολλά τα ονόματα για να τους αναφέρουμε όλους αφού εκτός από τους συντάκτες των Αθηνών το περιοδικό αξιοποιεί φωτεινά μυαλά και από την Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, τα Ιωάννινα, την Κύπρο. Τους χρειαζόμαστε όλους και αυτά που γράψαμε στην αρχή του κειμένου για το περιοδικό είναι παρά ένα μικρό δείγμα για το τι θα συναντήσετε όταν το διαβάσετε.Το «άρδην» είναι πολύ περισσότερα οπότε δεν υπάρχει λόγος να συντηρούμε τις παραγράφους εδώ...

Το περιοδικό άρδην εκδίδεται από το Σωματείο Αρδην, θεμιστοκλέους 37, 106 77 Αθήνα, τηλ : 210 3826319

http://www.ardin.gr
e-mail: ardin@hol.gr

Περισσότεροι «Σταθμοί» - Νέα & Εκδηλώσεις...

Η τραγουδίστρια και συνθέτρια Veronica Mortensen την Παρασκευή 7 & το Σάββατο 8 Μαρτίου στο "Παράφωνο", Αθήνα

Η τραγουδίστρια και συνθέτρια Veronica Mortensen, εκπληκτική φωνή της Δανίας με Ελληνικές ρίζες, εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε δύο μοναδικές βραδιές στο Παράφωνο.

http://parafono.gr/htmls/fgreekset.htm

Οι "ΠΑΡΑΠΕΤΑΜΕΝΟΙ"σε ρεμπέτικα και λαικά τραγούδια, την Παρασκευή 7 Μαρτίου στο Μακάρι bar, Αθήνα

Γιώργος Χαρατσής (μπουζούκι,τραγούδι),Φωτεινή Καράμπαμπα (μπαγλαμάς), Daniel Koglin (¨νεϊ,κρουστά melodika), Σπύρος Γεωργιάδης(τραγούδι –τζουμπούς-ούτι) ,Γιώργος Μακρής (κιθάρα-τραγούδι) και Ρένα Στρούλιου (τραγούδι).

Στις 10.30μ.μ. Εισ.13€ (με ποτό).
http://makari.gr/program.htm

Η επιστροφή του γνωστού μας Carlos Johnson στο Half Note Jazz Club, 7-13 Μαρτίου, Αθήνα

The hot Chicago Blues guitar
Η επιστροφή του γνωστού μας Carlos Johnson στο Half Note Jazz Club υπόσχεται και προδικάζει hot nights και εκρηκτικές μπλουζ καταστάσεις. Γέννημα θρέμμα του μπλουζ του Σικάγου, ο κιθαρίστας Carlos Johnson στα sixties ασχολήθηκε περισσότερο με το ροκ και το μπλουζ-ροκ, έχοντας το δικό του συγκρότημα που βαθμιαία μετατράπηκε σε καθαρή και κλασική μπλουζ μπάντα, παίζοντας με θρυλικά ονόματα όπως ο James Cotton, ο John Hammond, η Koko Taylor κ.ά. Οι προηγούμενες εμφανίσεις της μπάντας του Carlos Johnson στη χώρα μας έχουν δώσει ένα ουσιαστικό δείγμα αυθεντικότητας ενός μεγάλου κιθαρίστα της ξεχωριστής του μπλουζ σκηνής του Σικάγο.

Carlos Johnson - Guitar/Vocals
Melvin Carlisle - Drums
Robert Bell - Bass
Tim Gant – Keyboards

http://halfnote.gr/parastasi.php?fun=enlarge&p_id=344

Προβολή ταινίας "The Party" του Peter Sellers από τη φοιτητική κινηματογραφική ομάδα της Μυτιλήνης την Κυριακή, 9 Μαρτίου

Η Κινηματογραφική Συμμορία προβάλλει την Κυριακή 9 Μαρτίου, στο κτίριο Παπαρίσβα, αίθουσα Γ΄ την ταινία του Peter Sellers "The Party", στις 20:00 και μας καλεί όλους να την παρακολουθήσουμε!

Δείτε την αφίσα

---

Ακούμε ραδιόφωνο (λίγο)...

Διαβάζουμε κανένα περιοδικό (που και που)...