Μαριλένα: Το παιδί αν μεγαλώσει στο χωριό θα έχει αξέντ!

Ζουμπουλία: Τι καλέ; αυτό που βάζουμε στις μασχάλες;



Φρίντα: Πήρα φόρεμα για τη δεξίωση.

Φώτης: Γιατί δεν βάζεις αυτό που φορούσες τα Χριστούγεννα;

Φρίντα: Ποια Χριστούγεννα;

Φώτης: Τα πρώτα, στη Βηθλεέμ!



Αλέξης: Αύριο στις 4:30 έχετε ραντεβού.

Ντάλια: Α! στις 4:30 δεν μπορώ, έχει «Χουάνα, η Παρθένα».



Ζουμπουλία: Γιου, γιου, ίνγκλις, ίνγκλις..;

Αγγέλα: Ελληνίδα είμαι ρε θειά!



Μαριλένα: Ξύπνησε ο μικρός και άρχισε να κλαίει αλλά εγώ το τακτοποίησα!

Ζουμπουλία: Τι έκανες;

Μαριλένα: Κάλεσα το 166!



Σοφία: Αύριο θα έρθει η Αγία Αικατερίνη εδώ...

Σπύρος: Καφέ έχουμε... να πάρουμε και τίποτα βουτήματα από το φούρνο... ποια Αγία Αικατερίνη ρε γιαγιά; Σε κόλλησε η Θεοπούλα μαλάκυνση;

Σοφία: Τα λείψανά της. Κάνει η εκκλησία μας περιφορά.

Σπύρος: Και τι ώρα θα έρθει;

Σοφία: 7:00 - 7:30.

Σπύρος: Τι;!

Σοφία: Γιατί αγόρι μου; Θα έρθει η Αγία να μας ευλογήσει.

Σπύρος: Δε θα έρθει για να μας ευλογήσει, για να μας ξυπνήσει θα έρθει!



Ντάλια: Έχω ένα ελικόπτερο.

Ζουμπουλία: Να σου ζήσει! Και εγώ έχω τρακτέρ!



Φώτης: Πού έμαθες να οδηγείς;

Αγγέλα: Δούλευα παλιά σε λούνα παρκ, στα συγκρουόμενα!



Ντάλια: Γίνεται η μάνα να είναι πιο κοντή από τα παιδιά;

Ζουμπουλία: Δηλαδή η μάνα του Φασούλα πόσο θα πρεπε να είναι, 2.50;!



Σπύρος: Γιαγιά, πρέπει να φέρουμε ένα γιατρό στη Θεοπούλα.

Θεοπούλα: Δε θέλω γιατρό. Αρχιτέκτονα να μου φέρετε.

Σπύρος: Όχι για να σε παντρέψουμε καλέ, για να δει πως είσαι!

Θεοπούλα: Εγώ κούκλα είμαι. Αυτός πως θα ναι... Θα ναι ψηλός;



Θεοπούλα: Λεσβίες τι είναι;

Σοφία: Όταν μια γυναίκα πάει με μιαν άλλη.

Θεοπούλα: Πού;

Αγγέλα: ...στη λαϊκή!

Θεοπούλα: Ααα! Ευτυχώς εμείς στη γειτονιά, όλες λεσβίες είμαστε!



Θεοπούλα: 11 Μαΐου, γιορτή της μητέρας. Δώρο περίμενα, την κοντή μου έφερε... Μου λέει: φέτος θα σου κάνω το καλύτερο δώρο απ' όλες τις χρονιές, τη νύφη σου... Μπαίνει μέσα η κοντή, με μια μπλούζα απ' τα πανηγύρια, το πρόσωπο τίγκα στο Glitter και μια κορδέλα στο κεφάλι για να παίρνει μπόι.

Σοφία: Άντε!

Θεοπούλα: Ναι, πάω εγώ, την κοιτάω, σηκώνω τον φιόγκο να δω αν έχει κάρτα αλλαγής, αλλά δεν είχε...



Αγγέλα: Οι καθαρίστριες δεν πάνε στη δουλειά με ελικόπτερο.

Ντάλια: Με τι πάνε;

Αγγέλα: Με τη σκούπα τους.

Ντάλια: Όχι, οι μάγισσες πάνε με τη σκούπα τους...!



Σοφία: Τι ευχαρίστηση νιώθουν οι γριές με το κέντημα δε μπορώ να καταλάβω.

Θεοπούλα: Σόφη μου θέλω να μου υποσχεθείς πως δε θα μας μείνει κουσούρι.

Σοφία: Τι εννοείς;

Θεοπούλα: Ε, μη το κολλήσουμε στα καλά καθούμενα κι αρχίσουμε να κεντάμε.

Σοφία: Είσαι σοβαρή; Μόνο για σήμερα καλέ, έτσι για το καμουφλάζ.

Θεοπούλα: Α! Ευτυχώς

Σοφία: Αν το κέντημα ήταν ευχάριστο πράγμα θα το ξεκινούσαμε απ' τα δεκαπέντε μας και όχι στα γεράματα. Ό,τι πρωτοεμφανίζεται μετά τα 60 είναι χάλια.Πίεση, τριγλυκερίδια,κέντημα,χοληστερίνη...

Θεοπούλα: Η Κοντή!

Σοφία: Είναι κι αυτή μέσα; Ε κι αυτή;

Θεοπούλα: Δε θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που μου την έφερε σπίτι, σαν χθες το θυμάμαι,κι ας έχουν περάσει έξι χρόνια. 11 Μαΐου, η γιορτή της μητέρας, δώρο περίμενα την Κοντή μου έφερε.

Σοφία: Έτσι ξαφνικά;

Θεοπούλα: Έτσι ξαφνικά Σόφη μου. Μπαίνει μέσα ο γιος μου και μου λέει: «Μητέρα φέτος σού 'χω φέρει το καλύτερο δώρο απ' όλα τα άλλα χρόνια, τη νύφη σου.».

Σοφία: Έλα;

Θεοπούλα: Στο σταυρό που σου κάνω.Και μπαίνει μέσα η κοντή με μία μπλούζα απ' τα πανηγύρια με τη μούρη πασαλειμμένη με γκλίτερ,στο μαλλί μια κορδέλα μ' ένα ΝΑ φιόγκο για να παίρνει μπόι. Τ' ακούς; Τ' ακούω να λες. Αυτό ήταν το δώρο του. Με το που τη βλέπω πάω και σηκώνω το φιόγκο μήπως έχει κάρτα αλλαγής, αλλά.

Σοφία: ...δεν είχε.

Θεοπούλα: ΟΧΙ!





ΠΗΓΗ: http://el.wikiquote.org/wiki/Στο_Παρά _5