Η εφαρμογή των αγροπεριβαλλοντικών μέτρων είναι μια από τις κύριες πρακτικές του 21ου αι. για την αποτροπή της μείωσης της βιοποικιλότητας στα αγροτικά οικοσυστήματα. Ξεκίνησαν να εφαρμόζονται με τις διαρθρωτικές γεωργικές ρυθμίσεις το 1985 (Οδηγία ΕΟΚ 797/85) και αποσκοπούσαν στη δημιουργία ενός μηχανισμού αποζημιώσεων για τους αγρότες οι οποίοι θα εφάρμοζαν λιγότερο εντατικές αγροτικές πρακτικές σε ευαίσθητες περιβαλλοντικά περιοχές, έχοντας μικρότερες αποδόσεις. Το 1992 η εφαρμογή των αγροπεριβαλλοντικών μέτρων έγινε υποχρεωτική για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Στην ΕΕ τα μέτρα αυτά ήταν και παραμένουν εθελοντικά για τους γεωργούς, και κάθε κράτος μέλος σχεδιάζει το δικό του πρόγραμμα, αν και κατά την τελευταία τροποποίηση του ΚΑΠ το 2014 κάποιες διαχειριστικές πρακτικές έγιναν υποχρεωτικές για τους παραγωγούς που θέλουν να λάβουν επιδότηση.

Ο προϋπολογισμός των αγροπεριβαλλοντικών μέτρων είναι σημαντικού μεγέθους ενώ για πολλές χώρες της ΕΕ φτάνει η και ξεπερνά τα αντίστοιχα ποσά που δαπανώνται για την προστασία τους περιβάλλοντος μέσω άλλων τρόπων. Παραδείγματος χάρη, το 2005 στην Ολλανδία, ο προϋπολογισμός για τη διαχείριση προστατευόμενων περιοχών ήταν