Ένα κουτί, μία μαρκίζα, ένας ονειροθραύστης. Ένα μόνιμο διάλειμμα της σκέψης εμπλουτισμένο με τις αξίες που αυτοί θέλουν να έχουμε.. Μία αέναη και κίβδηλη χαρά, μία απέθαντη βλακεία, ένας ψεύτικος κόσμος που επιμελώς σε φθείρει. Μία έντεχνη επίθεση σε ένα αβοήθητο υποσυνείδητο, ένας πόλεμος ενάντια στη σκέψη. Και να σαστε ανθρωπάκια μέσα στη τετράγωνη σας φυλακή, δείχνετε τόσο ευτυχισμένα μέσα στον ζωηρό ευνουχισμό του μυαλού σας.


..Θλίψη μου προκαλεί η φτηνή σας χαρά και γέλιο η φτηνή σας θλίψη…


Λέξεις τριγυρνούν μέσα μου.. τρομολαγνεία, παραθυροφιλία, μία μικροαστική ανία, αποβλάκωση, ψέμα, αηδία.. Συμφέρον, χρήμα, μίσος, ατομικισμός, και ένας Μεγάλος Αδερφός σε ένα ολυμπιακό και γεμάτο στολίδια 1984. Μία ψευδαίσθηση που δε λέει να αποχωρήσει. Και να σαι ξανά, το σάπιο σου κουφάρι ξεκουράζεις μετά από άλλη μία μέρα που έρχεται να τονώσει την ανυπαρξία σου…Κλείνεις τη πόρτα του μυαλού σου με το τηλεκοντρόλ και ξεδιψάς τη σκέψη σου με το χορηγό της μεγάλης σας ιδέας.. βρίσκεται απέναντι σου μα δεν μιλάς, είσαι ο δέκτης, ένα ποσοστό, ένα δεκαδικό ψηφίο στο ακριβό γραφείο ενός μπουρζουά τεχνοκράτη.. μα δεν σε νοιάζει, θες απλά να κλείσεις τα μάτια.. είσαι ο δέκτης, και δέχεσαι…