Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

γράφει ο Αλέξανδρος Γερασίμου
Η στήλη για αυτή την εβδομάδα ακούει τον τελευταίο διπλό δίσκο της Χαρούλας Αλεξίου και αφήνει τα …υπόλοιπα για το νησί της Μυτιλήνης: Πηγαίνει στο Αναγνωστήριο της Αγιάσου για να «παραλάβει» μια μοναδική έκδοση, συντονίζεται στους 92.8 όπου ακούει εξαιρετικές ελληνικές αλλά και ξένες επιλογές και τέλος συναντά την Φωτογραφική Εταιρεία Μυτιλήνης και τις χειμερινές της εκδηλώσεις...

Ο πολύ καλός ραδιοφωνικός σταθμός «Ράδιο Αίολος 92.8» της Μυτιλήνης.

Πρόκειται ίσως για τον πιο παλιό ραδιοφωνικό σταθμό που λειτουργεί στο νησί από το ξεκίνημα της ελεύθερης ραδιοφωνίας μέχρι σήμερα... αλλά αυτό (πιθανότατα να είναι έτσι αλλά δεν είμαστε εντελώς σίγουροι) ας το αφήσουμε στους ανθρώπους που «διαχειρίζονται» τα ραδιοφωνικά πράγματα της Λέσβου να μας το απαντήσουν.

Έχοντας διαμορφώσει όλα αυτά τα χρόνια ένα σοβαρό προφίλ, υπηρετεί το καλό ελληνικό τραγούδι ή έντεχνο (όπως συνηθίζουμε να λέμε...) και αποτελεί μαζί με το «Ραδιόφωνο 108» τα πιο αξιόπιστα ραδιόφωνα για την πόλη της Μυτιλήνης και κατ’ επέκταση και για το νησί της Λέσβου. Αξιόπιστο γιατί μεταδίδει ένα «συνεπές» εικοσιτετράωρο χωρίς «εύπεπτες» μουσικές και όχι απλά 2-3 καλές εκπομπές που χάνονται μέσα στο γενικό «κακό» που επικρατεί στα υπόλοιπα ραδιόφωνα του νησιού... αυτό λυπάμαι που το αναφέρω αλλά δεν μπορώ να προσποιηθώ ότι μου αρέσουν προγράμματα που στοχεύουν στο... «σκυλάδικο» ή ακόμα χειρότερα, προγράμματα που δεν έχουν καν χαρακτήρα... κύριοι διευθυντές προγραμμάτων έχετε τις «αντιλήψεις» σας για τις «μόδες» της μουσικής βιομηχανίας, αλλά επιτρέψτε μας να έχουμε και εμείς τις δικές μας για ένα καθαρό πρόσωπο της μουσικής αλλά και γενικότερα του περιεχομένου που αναμεταδίδεται από τα ραδιόφωνα... και να ξέρετε πως δίνουμε μάχη για αυτό (το καθαρό πρόσωπο που λέγαμε) κάθε μέρα...

Διευθυντής προγράμματος πάντως στο συγκεκριμένο σταθμό είναι ο κ. Θόδωρος Χατζημήτρος, ένας μεγάλος γνώστης τόσο του ελληνικού όσο και του ξένου ρεπερτορίου... αλλά πολύ περισσότερο γνώστης του τρόπου ανάπτυξής του μέσου του ραδιοφώνου... να μην γελιόμαστε άλλωστε, για να στήσεις ένα τέτοιο σταθμό στην επαρχία θέλει πολύ υπομονή και πολύ μεράκι, καθώς ξέρεις ότι δεν ανήκεις ούτε σε κάποιο μεγάλο όμιλο (άρα εκ των πραγμάτων δεν μπορείς να τρέξεις κάποια πράγματα) ούτε μπορείς εύκολα από ένα ακριτικό νησί να φέρεις στο προσκήνιο θετικές πρωτοβουλίες ώστε να έχουν αντίκτυπο και να «ενσωματωθούν» στην τοπική κοινωνία.

Τα τελευταία χρόνια ο σταθμός δείχνει αρκετά ανανεωμένος καθώς μεταδίδει και ξένη μουσική (τινάζοντας από πάνω του τη «σκουριά» του έντεχνου τραγουδιού που από ένα σημείο και μετά έδειξε ότι δεν «αντέχει» μόνο του). Στα συν επίσης και η ελευθερία των παραγωγών (και μόνο η θέση τους εκεί αλλάζει εντελώς τις ισορροπίες) του να προτείνουν και κάτι ξεχωριστό ξεφεύγοντας από τις αναπαραγωγές των playlist και τις μονότονες επαναλήψεις. Στα μείον η όχι και τόσο συχνή παρουσία καλεσμένων (τραγουδοποιών κτλ) στο studio, η απουσία των συνεντεύξεων (σαν άρνηση μου ακούγεται), αλλά και η μη παρουσία του σταθμού στο internet «αποκλείοντας» έτσι ένα κοινό που θα ήθελε να τους ακούσει ... για τα 3 τελευταία όσο και να προσπαθώ δεν βρίσκω απάντηση που να με ικανοποιεί...

Ο πολύ καλός δίσκος της Χαρούλας Αλεξίου με τίτλο «Αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο».

Πρόκειται για το «αποτύπωμα» της συναυλίας της Χαρούλας Αλεξίου σε cd (αλλά και σε dvd σε ενισχυμένη έκδοση). Ομολογώ ότι με ξάφνιασε λιγάκι η κίνηση της να ξαναβγάλει live δίσκο στην δισκογραφική αγορά αμέσως μετά τον (επίσης live) κοινό δίσκο με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη και τον Σωκράτη Μάλαμα... για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα να βγάλει κάποια δουλειά της, πίστευα πως θα ακολουθούσε μια ...δημιουργική σιωπή από την «ιέρεια» του ελληνικού τραγουδιού.

Να όμως που οι «σκέψεις» μου πήγανε περίπατο (ευτυχώς δηλαδή) μιας και το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης δουλειάς όχι μόνο την δικαιώνει αλλά την κάνει ακόμα πιο ξεχωριστή καθώς η επιλογή της να ξαναερμηνεύσει τραγούδια του μεγάλου συνθέτη (ενός εκ των σημαντικότερων αυτής της χώρας) Μάνου Λοΐζου, αν μη τι άλλο κατάφερε να «αγγίξει» πολλούς μουσικόφιλους... και αυτό για τις μέρες μας δεν είναι καθόλου, μα καθόλου εύκολο. Από την άλλη πιστοποίησε την ούτως ή άλλως δυναμική επιστροφή της στο προσκήνιο της δισκογραφίας καθώς η τελευταία της ολοκληρωμένη δουλειά «βύσσινο και νεράντζι», δέχτηκε αρκετές (αρνητικές κυρίως) κριτικές.

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι τα τραγούδια του Μάνου Λοΐζου φαντάζουν ήδη αρκετά και «προτείνονται» για διασκευή, αποτελούν ίσως την σίγουρη (και εύκολη λύση των εταιριών) όταν ένας καλλιτέχνης δεν έχει κάτι να δικό του να πει (το ξαναζεσταμένο φαΐ που λένε κάποιοι)... σκεφτείτε όμως πόσες από τις τωρινές καλές φωνές της ελληνικής δισκογραφίας θα μπορούσαν πραγματικά να «αναμετρηθούν» με τα τραγούδια του Μάνου Λοΐζου. Ο Μάνος ήταν ένας σπουδαίος και ευαίσθητος καλλιτέχνης για αυτό και εκείνος και τα τραγούδια του έμειναν στην ιστορία και μπήκαν σε εκατοντάδες ελληνικά σπίτια. Η Χαρούλα, ένας επίσης σπουδαίος και ευαίσθητος καλλιτέχνης, κέρδισε το κοινό όλα αυτά τα χρόνια γιατί πραγματικά δούλεψε, υποστήριξε τις δουλειές της και ερμήνευσε και ερμηνεύει (με ελάχιστες εξαιρέσεις) μεγάλα τραγούδια... αλλά κυρίως ξέρει και ξεχωρίζει τα καλά τραγούδια με το σχεδόν αλάνθαστο αισθητήριο της και αυτό νομίζω είναι το πιο σημαντικό που διαθέτει και την κάνει να ξεχωρίζει από πολλούς ομότεχνους της.

Τέλος να πούμε πως η εξαιρετικές συμμετοχές των Νίκου Πορτοκάλογλου και Τρίφωνο έκαναν το αποτέλεσμα ακόμα πιο δυνατό και δικαίωσαν στο έπακρο την «εμμονή» της Χαρούλας να «ανοίξει» το κελάρι με τα διαλεχτά τραγούδια του Μάνου... προσωπικά με κέρδισε συνολικά αυτή η δουλειά όπως και τους περισσότερους άλλωστε. Όσοι δεν έχετε ακούσει αυτό το διπλό άλμπουμ σας προτείνουμε να το ...δείτε κιόλας, μιας και το dvd της συναυλίας είναι πραγματικά αξιόλογο.

Το πολύ καλό βιβλίο «Ανέσπερο φως στο μετερίζι του λαϊκού πολιτισμού» που κυκλοφόρησε το 2006 από τις εκδόσεις του Αναγνωστηρίου Αγιάσου.

Από τα πιο αξιόλογα βιβλία των τελευταίων ετών με αναφορές στην παράδοση μας που αξίζει να ανακαλύψετε.

Το Αναγνωστήριο Αγιάσου (μια κωμόπολη της Λέσβου περίπου 25 χλμ από την Μυτιλήνη) ιδρύθηκε το 1894 και αγκαλιάστηκε από όλους τους Αγιασώτες. Σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς του πολιτισμού όχι μόνο της Λέσβου αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας. Θα λέγαμε ότι αποτελεί έναν ζωντανό οργανισμό που συνεχώς «τροφοδοτεί» την καλλιέργεια, την ανάπτυξη, την κουλτούρα και την παιδεία των Αγιασωτών και δη των μικρών παιδιών αυτού του πολύ σημαντικού χωριού του βορείου Αιγαίου... και αυτό έμπρακτα αφού περιλαμβάνει αίθουσες υπολογιστών, διδασκαλίας μουσικών οργάνων, βιβλιοθήκη, θέατρο κ.ά.

Το βιβλίο αυτό δεν αποτελεί παρά ένα απάνθισμα από όλες τις πρωτοβουλίες, δράσεις και «καταθέσεις» (κυρίως ψυχικές μιας και τα έσοδα του δεν «εκμεταλλεύονται» όπως σε άλλους οργανισμούς) του Αναγνωστηρίου και είναι ένας πολύ καλός λόγος για να το ανακαλύψετε... για εμάς είναι μόνο η αρχή μιας και οι εκδόσεις του Αναγνωστηρίου δεν περιορίζονται εδώ και θα ασχοληθούμε και με άλλες σημαντικές εκδόσεις του και στο μέλλον... το θέμα είναι πώς το παρόν της Λέσβου αποτελεί ήδη παρελθόν για κάποιους στο νησί; Δεν μπορώ να το δικαιολογήσω αυτό, όπως δεν μπορώ να δικαιολογήσω αυτό το μακρόσυρτο ροχαλητό που αφήνουν στον καναπέ τους οι περισσότεροι Έλληνες παρακολουθώντας την ...τέταρτη καριέρα του Λαζόπουλου ή τις «εξελίξεις» στο θέμα του Ζαχόπουλου. Μήπως τελικά με αυτή την λίγη παιδεία που κουβαλάμε μέσα μας έχουμε αφεθεί σε αυτές τις «εξελίξεις»; Αντί να κυνηγάμε το καλύτερο για την ζωή μας και την κοινωνία στην οποία ζούμε (με παθητικό ρόλο) τελικά δεν κυνηγάμε τίποτα από όσα θα θέλαμε (και θα έπρεπε να θέλουμε) πραγματικά... και μη μου πείτε ότι αυτά τα λένε οι «κουλτουριάρηδες» επειδή έχουν πολύ χρόνο και δεν δουλεύουν γιατί δεν πιάνει...

Όσον αφορά το Αναγνωστήριο οι άνθρωποι του δουλεύουν πολλά χρόνια δίνοντας το παράδειγμα για όλους εμάς που χωρίς να ασχολούμαστε π.χ. με το θέατρο νομίζουμε ότι δεν συμβαίνει κιόλας κάτι καλό σε αυτό. Χωρίς σημάδια ...βεντετισμού αλλά μόνο με μεράκι και προσήλωση σε αυτό που κάνουν μας προσφέρουν αυτή την πολύ σημαντική έκδοση. Θα βρείτε μεταξύ άλλων αναφορές στην πολιτιστική και οικονομική δραστηριότητα της Αγιάσου, αλλά και στην ιστορία της και στο φυσικό της περιβάλλον. Όσοι (όντως) ενδιαφέρεστε να ξέρετε πως η βιβλιοθήκη σας θα αποκτήσει ένα σημαντικό «κεφάλαιο» αυτού του τόπου.

Αναγνωστήριο Αγιάσου
Τηλ : 2252022240
www.anagnostirio.gr

Η πολύ καλή (και παράδειγμα προς μίμηση) προσπάθεια της Φωτογραφικής εταιρίας Μυτιλήνης η οποία τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται έντονα στο νησί βάζοντας το δικό της «χρώμα» στην (πολλές φορές ) άχρωμη, άγευστη και άοσμη εικόνα της πόλης.

Αυτό (αν και δεν θέλαμε να το πιστέψουμε) το ζήσαμε έντονα στο ...πετσί μας αφού οι καλές προσπάθειες είτε γίνονται μεμονωμένα είτε δεν έχουν συνέχεια... και να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας αυτή εδώ η στήλη έχει πολύ μικρή στήριξη από την πόλη της Μυτιλήνης (ελάχιστες φορές λάβαμε κάτι για παρουσίαση π.χ. για μια έκθεση ζωγραφικής) ενώ η καλή διάθεση υπήρχε (και υπάρχει). Μάλλον για κάποιους αν δεν κόβεις ...τιμολόγιο πολύ απλά δεν υπάρχεις.

Την ίδια διαδρομή ακολουθεί και η Φ.Ε.Μ. που τα τελευταία χρόνια που παρακολουθώ την δράση της μόνο καλά λόγια έχω να πω (και να γράψω φυσικά). Όταν έχεις δίπλα σου ανθρώπους που το επάγγελμα τους μπορεί και να απέχει ...έτη φωτός από την τέχνη της φωτογραφίας (όπως ο κ. Άλκης Ταλιαδούρος, οικοδόμος αλλά και μάστορας αυτής της τέχνης) και βλέπεις πως αυτή την τέχνη την υπηρετούν με τόση αγάπη αλλά και επαγγελματισμό τότε δεν έχεις παρά να τους υποστηρίξεις όσο μπορείς... Έργα των μελών της Φ.Ε.Μ έχουν παρουσιαστεί σε διάφορα σημεία της πόλης της Μυτιλήνης αλλά και του νησιού (πλατεία Σαπφούς, καφενείο-ουζερί «Δίαυλος» κ.α. και ευχή μας είναι η κινητικότητα της να είναι ακόμα πιο έντονη στο μέλλον ώστε να χρωματίζει λιγάκι αυτό το γκρίζο της πόλης που λέγαμε...

Φωτογραφική Εταιρία Μυτιλήνης
Πιττακού 15, Μυτιλήνη 81100
Τηλ : 22510 41555 (Δευτέρα 19:00 – 21:00)
Email : photo@fem.gr
Δείτε το χειμερινό πρόγραμμα εκδηλώσεων της Φ.Ε.Μ στο...
www.fem.gr

Ακούμε, αγαπάμε και προτείνουμε...

Η στήλη "Calling Out Of Context", ταξιδεύει τις μουσικές της διαδρομές με όμορφη συντροφιά...