Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Μια διαφορετική προσέγγιση...οκ αλλά

Το θέμα είναι να μη συνηθίσουμε να βλέπουμε τέτοιες εικόνες,πρώην αξιοπρεπέστατων ανθρώπων να είναι άστεγοι πλέον, με αποτέλεσμα να μη μας συγκινεί καν στο μέλλον και να το προσπερνάμε σαν ένα κομμάτι της καθημερινότητας όπως τόσα και τόσα που βλέπουμε στην tv από παιδιά, όπως όταν με ευκολία ακούμε για δολοφονίες,βιασμούς και με ευκολία τα προσπερνάμε όπως να συμβαίνει μια καταστροφή ή ένας πόλεμος και να πεθαίνουν χιλιάδες άνθρωποι εμείς να μένουμε ασυγκίνητοι.

Είναι η σκληρή πραγματικότητα της Ελλάδας του 2012.
Το άρθρο λέει "Εξω-από-το-σπίτι μου κατοικεί «το έσχατο της μοίρας μου»"
Δεν θα συμφωνήσω...Δεν ξέρεις πλέον τι σου ξημερώνει σε αυτή τη χώρα όπως όλοι αυτοί ήταν κάπως αλλιώς και πλέον είναι άστεγοι, ίσως αυτή η μοίρα χτυπήσει και την δική σου πόρτα, και τότε δεν θα είναι κανείς εκεί να σε βοηθήσει αν κανείς δεν ευαισθητοποιηθεί.

Θα συμφωνήσω και με τη maria_geo αμέσως πριν.

Για όσους είναι σχετικά συνειδητοποιημένοι, το "θέαμα του *νέου* άστεγου" δεν έχει να κάνει με κάποιο "trend" ή μόδα, αντιθέτως. (Αν και έχω και κάποιες ενστάσεις και με τη "βάφτιση" του όρου ως "νέου άστεγου", η παραδοχή αυτή μπορεί να οδηγήσει σε σοφιστείες και να μας αναλώσει σε παρεκτροπή κουβέντας).

Τώρα, αν κάποιοι μες στο "κύμα" ευαισθητοποιούνται λίγο περισσότερο, αυτό που λένε ως "push" αλλιώς, αυτό κάθε άλλο παρά μεπτό είναι. Όλοι χρειάζονται ίσως μια αφορμή για να κάνουν κάτι.
Πάντως το να συνεισφέρει κανείς εμπράκτως σε δράσεις, αμεσα ή έμμεσα κι όχι "από τον καναπέ" κρίνοντας τους άλλους γύρω μας, θαρρώ πως είναι το καλύτερο. Αξίζει νομίζω να τονώνουμε και να υιοθετούμε όλο και περισσότερο τέτοιες πρακτικές.
Τουλάχιστον δίνουν κάτι, προσφέρουν σε μια αλλαγή. Και εξελίσσεται πραγματικά, αν αυτό το νιώθουμε πραγματικά.

that's all by me.

Τώρα θυμήθηκα αυτό που έλεγε ο Φουκουγιάμα, για το σκύλο που μόλις έχει πάρει το γεύμα του και λιάζεται, αδιαφορώντας αν κάποιοι άλλοι σκύλοι υποφέρουν σε κάποια άκρη του κόσμου.

Εντάξει, το ξέρουμε ότι υπάρχουν και ψεύτικοι άστεγοι. Όπως εκείνος ο καλοχτενισμένος κύριος με το τσιγάρο στο χέρι, που συναντήσαμε στο σύνταγμα με τη Dafni, τη Mariel και την αδερφή της, ο οποίος μας ζήτησε 1€ για να αγοράσει μια τυρόπιτα γιατί είναι άστεγος και έχει να φάει 2 μέρες.

Ένταση στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων

Ένταση προκλήθηκε στο καφενείο πίσω από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, όταν περίπου 40 άτομα έσπασαν την πόρτα του καφενείου και κατέλαβαν τον χώρο ζητώντας να χρησιμοποιηθεί ως κατάλυμα για τους άστεγους. Μετά την επέμβαση της αστυνομίας 15 άτομα προσήχθησαν στο αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων.

Διαμαρτυρόμενη για τις προσαγωγές η ομάδα anonymous έριξε τα sites του δημάρχου Αθηναίων Γιώργου Καμίνη και του Δήμου Αθηναίων. Λίγη ώρα αργότερα η λειτουργία των sites αποκαταστάθηκε.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά από την αστυνομία, στο σημείο πήγαν εκπρόσωποι του Δήμου, που προσπάθησαν να διαπραγματευτούν με τους καταληψίες, οι οποίοι, όμως, αρνήθηκαν να αποχωρήσουν.
Οι εκπρόσωποι του Δήμου υπέβαλαν μήνυση στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Μετά τη μήνυση, μετέβη στο σημείο διμοιρία των ΜΑΤ, η οποία έχει παραταχθεί μπροστά στο Πνευματικό Κέντρο και εμποδίζει την είσοδο και την έξοδο ατόμων.

Θερίζει τους άστεγους το κρύο σε Βαλκάνια και Ανατολική Ευρώπη

Προφανώς η κοινωνία είναι σε αναβρασμό κ όπως σε πολλές περιπτώσεις, ο λαός παίρνει το νόμο στα χέρια του.

Επίσης συνέβησαν αυτά σύμφωνα με το tsantiri.gr:

Τα ΜΑΤ προσήγαγαν και έδειραν άστεγους με εντολή Καμίνη
http://www.tsantiri.gr/katagelies/ta-mat-prosigagan-ke-edir...amini.html

Σε συλλήψεις μετατράπηκαν οι 15 προσαγωγές από το Πνευματικό Κέντρο
http://www.tsantiri.gr/koinonia-kinimata/se-sillipsis-metat...entro.html

Μερικές ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις, και προβληματισμοί, πάνω στην ουσία της προσφοράς, μιας και πιάσαμε παραθέσεις (το topic θα θέλει διαχωρισμό σε λίγο):

στο enfo.gr ο συντάκτης Αχιλλέας Πληθάρας έγραψε: Υπάρχουν καλές και κακές δράσεις αλληλεγγύης; Μια συζήτηση στο twitter είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αφορούσε τους λόγους για τους οποίους η πρωτοβουλία των Atenistas για τους Γιατρούς του Κόσμου δεν συνάντησε την ίδια αποδοχή με την ίδια σχεδόν πρωτοβουλία που διοργάνωσε το Radiobubble με σκοπό και πάλι τη συγκέντρωση τροφίμων για την ίδια οργάνωση. Κάποιοι αναρωτήθηκαν γιατί δεν μεταδόθηκε με τον ίδιο ζήλο η ατενίστικη προσπάθεια, κάποιοι άλλοι σχολίασαν σκωπτικά τον ρόλο και την παρουσία της συγκεκριμένης ομάδας που στο παρελθόν επιχείρησε να περιορίσει τα προβλήματα της πόλης μόνο στον αισθητικό τομέα. Έγινε επίσης αναφορά στην ανάγκη ύπαρξης πολιτικού περιεχομένου σε πράξεις αλληλεγγύης. Η δικιά μου άποψη είναι η εξής: Οι δράσεις αλληλεγγύης μπορεί να έχουν διττό περιεχόμενο. Αφενός να ανακουφίσουν μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού που ζει κάτω από τα όρια της πραγματικής φτώχειας, αφετέρου να συνεισφέρουν στην απόκτηση πολιτικής συνείδησης του συγκεκριμένου πληθυσμού αλλά και του πληθυσμού που βοηθά. Τονίζω τη λέξη "μπορεί". Μπορεί να έχουν τέτοιο περιεχόμενο, χωρίς να είναι προαπαιτούμενη η διττή τους φύση. Εδώ όμως αρχίζουν οι παρερμηνείες που προκαλούν αναταραχή ακόμα και σε όσους νοιάζονται ειλικρινά για την τύχη και το μέλλον των συνανθρώπων που χτύπησε σκληρότερα η κρίση. Αναταραχή που δυστυχώς υποδαυλίζεται από "επαγγελματίες" επαναστάτες, οι οποίοι θεωρούν ότι ο κόσμος πρέπει να συνεχίσει να υποφέρει αβοήθητος, ώστε μέσα από τον πόνο να αποκτήσει πολιτική αυτογνωσία και να επιχειρήσει ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Η αναταραχή υποδαυλίζεται και από την άλλη πλευρά που διατείνεται πως το επισιτιστικό πρόβλημα δεν είναι μεγάλο και πως οι δράσεις υποστήριξης δεν πρέπει να μας βγάζουν από τον στόχο που δεν είναι άλλος από την πιστή εφαρμογή του μνημονίου, έτσι ώστε σύντομα να περιοριστούν οι φτωχοί. Ευσεβείς, αλλά πονηροί οι πόθοι και οι σκοποί και των δυο απόψεων. Η παροχή βοήθειας δεν μπορεί να περιμένει ούτε την αντισυστημική, ούτε την φιλελεύθερη οικονομική ωριμότητα. Αν πιστεύουμε στις πανανθρώπινες αξίες της αγάπης και του σεβασμού του διπλανού μας, θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι οι ανάγκες διογκώνονται σήμερα, επομένως σήμερα πρέπει να ικανοποιηθούν, όσο το δυνατόν περισσότερο. Τι συμβαίνει όμως με το πολιτικό περιεχόμενο κάθε πρωτοβουλίας; Ορισμένοι αγαπητοί φίλοι αναφέρουν ότι πρέπει να μιμηθούμε το παράδειγμα του ΕΑΜ το οποίο σε συνθήκες τραγικές και απόλυτα αντίξοες κατάφερε να κινητοποιήσει δυναμικό, να οργανώσει συσσίτια και να σώσει δεκάδες χιλιάδες πολίτες από το θάνατο. Η κίνηση του ΕΑΜ είχε σαφέστατα πολιτικό περίβλημα, όμως θα κάνουμε λανθασμένη πολιτική ανάγνωση αν θεωρήσουμε ότι οι συμμετέχοντες στο ΕΑΜ υποκινούνταν αποκλειστικά από πολιτικά ελατήρια και ότι όλοι αυτοί είχαν ξεκαθαρίσει μέσα τους την πολιτική κατεύθυνση των πράξεών τους. Διαβάζοντας εκτεταμένα τις ιστορικές πηγές θα διαπιστώσουμε πως εκεί μέσα, συναντήθηκαν και συνεργάστηκαν άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις και σχεδόν όλο το πολιτικό καλειδοσκόπιο. Είναι άδικο να θεωρούμε πως εκείνες τις μέρες η "επαναστική πρωτοπορία" οργάνωσε και πέτυχε την κινητοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων. Βέβαια, οι συνθήκες του τότε και του τώρα διαφέρουν ριζικά. Ακόμα και αν οι ατάκες περί νέας κατοχής και πείνας πετυχαίνουν τη συναισθηματική φόρτιση των πολιτών (και άρα την πρόθεση παροχής βοήθειας), θα προβούμε σε ένα απίστευτο πολιτικό σφάλμα αν θεωρήσουμε ότι μπορούμε να ξανασυστήσουμε το ΕΑΜ. Δεν χρειαζόμαστε ένα νέο ΕΑΜ. Δεν μπορούμε να πάμε στο αύριο κοιτώντας στο χθες. Να πάρουμε μαθήματα, ναι μπορούμε. Όμως, το να προσπαθήσουμε να ξαναστήσουμε κάτι παρόμοιο θα αποδειχτεί ατελέσφορο. Αλλά ακόμα και αν δημιουργηθεί, θα διαπιστώσουμε σύντομα ότι θα πρόκειται για ένα ημιθανές κακέκτυπο του πρωτοτύπου. Για να επιστρέψω στο αρχικό θέμα. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι στις δράσεις αλληλεγγύης δεν περισσεύει κανένας. Και δεν περισσεύει κανένας γιατί η πράξη αλληλοϋποστήριξης αποτελεί μια βαθύτατα πολιτική δράση που από μόνη της συνεισφέρει στην κτήση πολιτικής αυτογνωσίας και συνείδησης, είτε των βοηθούντων είτε των βοηθούμενων. Ας βοηθήσουν λοιπόν όλοι. Οι ατενίστας, το καλό δίκτυο του radiobubble, συλλογικότητες, ΟΤΑ, μεμονωμένοι πολίτες, όλοι. Ας υποστηρίξουμε όσες πρωτοβουλίες μπορούμε και θέλουμε. Ας μην αισθανθούμε άσχημα αν νιώσουμε πως ορισμένες ενέργειες από ορισμένους φορείς δεν μας εκφράζουν για τον φ,χ,ψ,ω λόγο. Ας μην αισθανθούμε ντροπή αν προωθήσουμε μια κίνηση περισσότερο από μιαν άλλη, είναι ανθρώπινο. Ας μη γινόμαστε αφελείς και ας αναγνωρίσουμε ότι σε πάμπολλες κινήσεις βοήθειας κρύβονται ιδιοτελή κίνητρα. Μην κάνουμε όμως το λάθος να ακυρώσουμε μια δράση ή να λασπώσουμε μιαν άλλη ή να θάψουμε μια τρίτη. Δεν υπάρχουν καλές και κακές δράσεις αλληλεγγύης, ενώ ακόμα και αυτές που προέρχονται από "σκαι"ές φιγούρες μπορούν να στραφούν τελικά προς όφελος των πολιτικών που θεωρούν πχ. ότι η δουλειά των "μνημονίων" είναι να παράγουν ανισότητες και ελάχιστους κερδισμένους. Στους καιρούς που ζούμε, θεωρώ ότι η ανάπτυξη κοινωνικής ευαισθησίας και συλλογικής δράσης είναι αυτό που μας λείπει περισσότερο από κάθε τι άλλο. Δουλεύοντας και πετυχαίνοντας σε αυτό μπορούμε να αισιοδοξούμε για το πολιτικό μας μέλλον, όποιο και αν είναι.

sgep είσαι εκτός θέματος! Ο τίτλος του τόπικ είναι εντελώς διαφορετικός. Δεν έχουν καμία σχέση τα επεισόδια με τα ΜΑΤ με την κακοκαιρία και τους τρόπους αντιμετώπισής της!



Και μιας και το πηδήξαμε το τόπικ...

Παράθεση: Επίσης συνέβησαν αυτά σύμφωνα με το tsantiri.gr: Τα ΜΑΤ προσήγαγαν και έδειραν άστεγους με εντολή Καμίνη

Αυτό λέγεται κίτρινη δημοσιογραφία. Για την ακρίβεια δεν είναι καν δημοσιογραφία. Είναι στοχοποίηση χωρίς στοιχεία.
Τον άκουσε ποτέ κανείς να δίνει τέτοια εντολή; Όχι.
Ανήκουν τα ΜΑΤ στη δικαιοδοσία του δήμου; Όχι.

Έχω βαρεθεί να βλέπω τον κάθε tropical storm να γράφει ανακρίβειες και να το βαφτίζει "είδηση".
Το συγκεκριμένο blog βλέπω να αναπαράγει τη γνωστή θεωρία συνωμοσίας "Νέα Τάξη Πραγμάτων" για την οποία μας είχαν πρήξει στο παρελθόν οι spammers/αντισημίτες OPENMIND και dimig, ανοίγοντας διάφορα topics που μας έλεγαν ότι οι Εβραίοι-Μασόνοι-Σατανιστές θέλουν εδώ και αιώνες να κατακτήσουν την Ελλάδα και όλο τον κόσμο μέσω ενός καλά οργανωμένου μυστικού διαβολικού σχεδίου.
Προφανώς όλοι αυτοί στεναχωρήθηκαν πάρα πολύ που ο Κακλαμάνης έχασε στις εκλογές και προσπαθούν συνεχώς να εκδικηθούν τον Καμίνη με τον τρόπο που ξέρουν καλά: έρποντας και δηλητηριάζοντας.
Προτιμώ να ενημερώνομαι από το Χαρδαβέλλα παρά από αυτούς.