ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ιστότοπος βρίσκεται σε λειτουργία μόνο για ανάγνωση. Το περιεχόμενο αποτελεί αρχειοθετημένο αντίγραφο αυτού το οποίο και εμπλουτίζεται για λόγους διάσωσης και διατήρησης αρχείου.
Από το μέλος tzou :
Με αφορμή της επετείου της εργατικής πρωτομαγιάς, θεώρησα σκόπιμο να γίνει μια μικρή αναφορά στο τι σημαίνει αυτή η μέρα. Συχνά, πολλοί από εμάς την έχουμε συνδέσει με μία «day off» από τη δουλειά, με μια ευκαιρία για απόδραση με παρέα, φίλους και οικογένεια για ένα πικ-νικ, μια βόλτα στην εξοχή ή μια ευκαιρία για παραπάνω ύπνο και ξεκούραση στο σπίτι. Ωστόσο, η ημέρα ετούτη σημαίνει κάτι παραπάνω από αυτό. Πρόκειται για την επέτειο ενός σημαντικού αγώνα που έγινε το Μάη του 1886, η εξέγερση των εργατών του Σικάγο, που καθιερώθηκε ως εργατική γιορτή στις 20 Ιουλίου 1889, όπου διεκδικήθηκαν η οκτάωρη εργασία, αντί της τουλάχιστον δωδεκάωρης απασχόλησης που υπήρχε τότε, και κατ’επέκταση ένας αγώνας για μια αξιοπρεπέστερη ζωή.
Με αφορμή της επετείου της εργατικής πρωτομαγιάς, θεώρησα σκόπιμο να γίνει μια μικρή αναφορά στο τι σημαίνει αυτή η μέρα. Συχνά, πολλοί από εμάς την έχουμε συνδέσει με μία «day off» από τη δουλειά, με μια ευκαιρία για απόδραση με παρέα, φίλους και οικογένεια για ένα πικ-νικ, μια βόλτα στην εξοχή ή μια ευκαιρία για παραπάνω ύπνο και ξεκούραση στο σπίτι. Ωστόσο, η ημέρα ετούτη σημαίνει κάτι παραπάνω από αυτό. Πρόκειται για την επέτειο ενός σημαντικού αγώνα που έγινε το Μάη του 1886, η εξέγερση των εργατών του Σικάγο, που καθιερώθηκε ως εργατική γιορτή στις 20 Ιουλίου 1889, όπου διεκδικήθηκαν η οκτάωρη εργασία, αντί της τουλάχιστον δωδεκάωρης απασχόλησης που υπήρχε τότε, και κατ’επέκταση ένας αγώνας για μια αξιοπρεπέστερη ζωή. 
Δρούμε και ζούμε σε μια κοινωνία που μας απογοητεύει καθημερινά, μια κοινωνία κατά κοινή ομολογία άδικη, με αποτέλεσμα όπως φαίνεται και μέσα από διάφορες έρευνες, στις καρδιές και στις σκέψεις των ανθρώπων να κυριαρχούν η οργή, η αγανάκτηση, η απογοήτευση και το άγχος. Ζώντας σε μια τέτοια κοινωνία μια μέρα ξυπνάς και συνειδητοποιείς ότι κάτι πρέπει να αλλάξει αλλά πριν βρεις τον τρόπο, πριν επαναστατήσεις, αρχίζεις και φαντάζεσαι ένα διαφορετικό κόσμο εναρμονισμένο περισσότερο με τις προσδοκίες σου για μια καλύτερη ζωή. Έτσι διαβλέπεις την ευτυχία και τη δικαιοσύνη με τη μορφή τέλειων κοινωνιών, με τη μορφή ουτοπιών.
Η μαστίχα είναι μια φυσική ρητίνη που βγαίνει από τον κορμό του μαστιχόδεντρου. Το χρώμα της είναι υπόλευκο – υποκίτρινο και είναι ημιδιαφανής εώς διαφανής. Το μαστιχόδεντρο ευδοκιμεί αποκλειστικά και μόνο στη Νότια Χίο. Παίρνει την πλήρη ανάπτυξή του στα 40-50 χρόνια και ζει περίπου 100. Από τον 5ο έως τον 6ο χρόνο δίνει τη ρητίνη και μετά τον 15ο παράγει από 60-250γρ και σε σπάνιες περιπτώσεις 400γρ. Η αποκλειστική παραγωγή της στο νησί της Χίου οφείλεται σύμφωνα με θεωρίες στο εύκρατο κλίμα της περιοχής και στα υποθαλάσσια ηφαίστεια και στο ασβεστολιθικό έδαφος. Έχουν γίνει προσπάθειες να καλλιεργηθεί ο μαστιχοφόρος σχίνος και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας καθώς και σε άλλα κράτη, αλλά χωρίς επιτυχία. 
Η 1η Απριλίου δεν είναι μόνο μία μέρα που καθιερώθηκε να λέμε ψέματα αλλά είναι και μία ιστορική μέρα για όλο τον Ελληνισμό. Στο ακόλουθο άρθρο θα μάθετε γιατί αλλά και πώς... 
Υπάρχουν αρκετοί που θα σκεφτούν καλά πριν τα δοκιμάσουν, αλλά από τη στιγμή όμως που τα δοκιμάσουν, γίνονται φανατικοί τους οπαδοί. Πρόκειται για τα μανιτάρια. Σύμβολο της αθανασίας, το μανιτάρι, για τους Αιγυπτίους Φαραώ, οι οποίοι, σύμφωνα με επιγραφές στα ιερογλυφικά που χρονολογούνται στο 4600 π.Χ., απαγόρευαν με νόμο στους κοινούς θνητούς όχι μόνο να τα τρώνε αλλά ακόμη και να τα αγγίζουν. Σύμφωνα με άλλες εκδοχές, οι Κινέζοι ήταν αυτοί που καλλιέργησαν πρώτοι τα μανιτάρια πολύ παλαιότερα από τους Αιγυπτίους και μάλιστα πίστευαν πως όποιος καταναλώνει μανιτάρια αποκτά υπερφυσικές δυνάμεις.
