Για 2,5 μήνες... καθημερινά με ελαχιστές εξαιρέσεις... το καθημερινό μου πρόγραμμα αφορούσε:
- ξύπνημα στις 3 το μεσημέρι (βασικα έβαζα ξυπνητήρι να προλάβω τι λέσχη... όταν ήμουν πολύ κουρασμένος ξυπνούσα και 4 και 5...)
- φαι...
- υπολογιστης (ασχολιόμουν με ένα strategy game που παίζονταν online) και αν δε βαριόμουν εκανα έναν καφέ να πίνω κατά τη διάρκεια του λιωσίματος...
- κατα τις 8 ή 9 (όποτε πεινούσα) πάλι λεσχη για φαι (περιττό να πω ότι ουκ ολίγες φορές έχασα το βραδυνό επειδή απλά βαριόμουνα να πάω στη λέσχη)...
- και μετα... λιώσιμο μέχρι τελικής πτώσεως (λιποθυμίας κυριολεκτικά) τουτ' έστιν 6-7 και μερικές φορές 8 και 9 το πρωί και μετα ύπνος (μια φορά κοιμηθηκα 10:30 πάνω στο πληκρολόγιο)...
Προφανώς υπήρχαν εξαιρέσεις. Το άνω πρόγραμμα ήταν το τυπικο σε γενικές γραμμές. Όταν έκανα και άλλα... πράγματα αυτά ήταν: ποτό ή καφές με φίλους (1 ή 2 φορές τη βδομάδα) και κανα 3ωρο διαλέξεις στο πανεπιστήμιο (επίσης 1-2 φορές τη βδομάδα). Πάντως χαρακτριστικά θυμάμαι ένα διάστημα που είχα λεφτά και έτρωγα delivery οπότε έκανα... ίσως και 8 μέρες να βγω από το σπίτι... χωρίς να μιλήσω σε άνθρωπο... εκτός από κατι 5λεπτα στο κιν... τα οποία απεύφευγα επειδη αναγκαζόμουν να διακόψω το παιχνίδι.
Η απόλυτη μιζέρια ήταν...
Όταν τελικά έβγαινα με τους φίλους μου δεν έλεγα τίποτε άλλο εκτός απο τα νέα μου που είχα από το παιχνίδι

... με αποτέλεσμα να βαριούνται και να μην συζητάν μαζί μου!!! Έτσι αποφάσισα να τους βλέπω ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΜΑΖΕΥΟΜΑΣΤΑΝ ΓΙΑ COUNTERSTRIKE (άλλο δικτυακό game που παιζεται κυρίως σε lan - δηλ. αυτό του λάχιστον είναι πιο παρεΐστικο)
Αν αυτό δεν είναι μιζέρια τότε τι είναι!!!
Υ.Γ. Πραγματικά ένοιωσα αυτό που λένε... ότι ο Η/Υ καίει τον εγκέφαλο...