Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

zero_tolerance έγραψε: Ξέρει κανείς απο ηλεκτρικά και για το άν μπορεί η τηλεόραση να ανάψει μόνη της;

βρε zero_tolerance μηπως εχεις ποντικια στο σπιτικο σου και πατανε το τηλεχειριστιρια

ελα αστειακια το 'χω πα8ει και εγω αλλα οχι σε τοση μακρα διαρκεια ειχα πατησει δυο φορες το κουμπι χωρις να το καταλαβω το ειχα αφησει στον καναπε και πηγα για μπανιο οταν βγηκα και υστερα μετα απο λεπτα ειχε αναψει το ποσο τρομαξα ομως δεν περιγραφεται!!

Iceman066 έγραψε: ~~Ρε σεις παιδια...εγω με ΠΟΙΟΝ μιλαγα 1ωρα;;;;!!!!!~~

τι να σου πω παιδακι μου μπορει ....... ελα ντε με ποιο μιλαγες ουτε μπορει δεν εχει Μπορει ο danny να εχει και δικιο μπορει να φταινε τα ουφο τριγυρνουν τελευταια πολλα

danny έγραψε: Χαχαχαχα τι γίνεται ρε παιδιά σας έπιασε το και ακούω για στοιχειωμένες τηλεοράσεις και για πνευματισμούς ένας άλλος φίλος μου έλεγε πριν από κάνα δυο βδομάδες ότι είδε ούφο, λέτε να φταίει αυτό

...χμμμ...εγώ θα το πάω σε λιγότερο μεταφυσικά πράγματα...
...αν και εγώ ανατριχιάζω που το λέω!!!Πήρα το δίπλωμα του αυτοκινήτου φέτος το καλοκαίρι και το σκηνικό αυτό έγινε ενώ είχα οδηγήσει καμιά δεκαριά φορές (εκτός από του δασκάλου)...
...έτσι όπως πήγαινα στο δρόμο παρατηρώ ένα μηχανάκι πιο πέρα το οποίο ήταν κάθετα στην πορεία μου και στην άκρη...ευτυχώς, μου κόβει και βγάζω φλας και ανοίγομαι παραπάνω ώστε να έχω μια απόσταση...Μπροστά από το μηχανάκι ήταν ένα παλικάρι σκυμμένο με το κράνος στο κεφάλι και κάτι έφτιαχνε...έτσι όπως πλησιάζω την ευθεία στην οποία ήταν το μηχανάκι, πέφτει το κράνος του παιδιού προς το δρόμο και εκείνος αυθόρμητα κάνει βουτιά....Βουτιά μπροστά από τις ρόδες μου!!!!
...ευτυχώς, μες τον πανικό μου, λειτούργησα και δεν έγινε τπτ, αλλά η καρδούλα μου το ξέρει πως κατάφερα να συνέλθω...Φαντάζομαι πως ένιωσε το παλικάρι ακούγοντας τα φρένα μου και βλέποντας το Ν καθώς τον προσπερνούσα!!!
....εγώ πάντως δεν θα το πίστευα ότι θα μπορούσε να μου συμβεί κάτι τέτοιο!!!

Σε όλο το Λύκειο έκανα μόνο 4 κοπάνες και αν θέλετε το πιστεύετε.
Ο λόγος ήταν η γκαντεμιά μου

Κάθε φορά που πήγαινα να κάνω κοπάνα έπεφτα πάνω στην μάνα μου και να φανταστείτε ότι άλλαξα και σχολείο (πήγα πιο μακριά) και ότι η Αθήνα είναι μεγάλη. Την τελευταία φορά που συνέβηκε αυτό ήμουν τρίτη Λυκείου και θα πηγαίναμε για καφέ με τα παιδιά όταν ένα αυτοκίνητο από πίσω μου μου κόρναρε και παρατήρησα ότι η γυναικά σε αυτό αν δεν ήταν η μάνα μου ήταν η σωσίας της . αφού μου βάλε τις φωνές που πηγαίνω τέτοια ώρα και ότι δεν κάνει να πίνω καφέ μου είπε ότι έψαχνε να παρκάρει για να πάει στην οφθαλμίατρο της που είχε το ιατρείο εκεί κοντά.

Ε εκεί κατάλαβα ότι δεν με ήθελε η κοπάνα με τίποτα

Μία όμορφη και σχεδόν ηλιόλουστη μέρα είχαμε κανονίσει με κάποια παιδιά από το ορειβατικό team να πάμε βολτίτσα σε κάτι κατσάβραχα εδώ κοντά. Έλα όμως που λογαριάσαμε χωρίς τον ξενοδόχο τον καιρό. ξαφνικά συννέφιασε και ο αέρας έγινε όλο και πιο δυνατός ενώ η θερμοκρασία όλο και κατέβαινε.ένα πλοίο που μόλις είχε αποπλεύσει το είδαμε να κάνει επιτόπου στροφή και να επιστρέφει στο λιμάνι, σημάδι της έναρξης του απαγορευτικού. περίπου στα μισά της διαδρομής αρχίσαμε να παρατηρούμε μικρούς ανεμοστρόβιλους να κάνουν την εμφάνισή τους κατά μήκος της θάλασσας. ένα παιδί τότε μας δείχνει προς την πλευρά της Τήνου η οποία έχει κρυφτεί πίσω από ένα σύννεφο που την σκέπαζε σαν μανδύας ο οποίος κινούταν προς το μέρος μας σημάδι ότι έβρεχε εκεί και η βροχή μας πλησίαζε. αρχίσαμε να επιταχύνουμε προς ένα κοντινό χωριό το Ριχοπό πριν μας φτάσει η βροχή. φτάνοντας επιτέλους εκεί το σύννεφο μας είχε προλάβει αλλά δεν έβρεχε αλλά χιόνιζε του σκοτωμού.
έπρεπε να βρούμε ένα μέρος να περιμένουμε μέχρι να κοπάσει ο αναπάντεχος χιονιάς αλλά ευτυχώς τυχεροί μέσα στην ατυχία μας ένας βοσκός που είχε ένα καλυβάκι εκεί κοντά μας φώναξε και μας κέρασε καφέ ( να σαι καλά κυρ. Νίκο) σε μισή ώρα το χιόνι είχε καλύψει τα πάντα και το τοπίο δεν έμοιαζε καθόλου κυκλαδίτικο. ευτυχώς όμως κάποια στιγμή αυτό σταμάτησε μπορούσαμε επιτέλους να γυρίσουμε σπίτια μας όπου οι φίλοι μας στην Ερμούπολη δεν είχαν πάρει πρέφα τίποτα.

Όχι μία, όχι δύο αλλά τρεις μέρες άυπνη και με την σημερινή τέταρτη. Ναι και σήμερα που δεν θα είχα μαθήματα, γκομενικά, εξόδους, συμπαράσταση σε φίλους, άγχη κλπ. δεν κοιμήθηκα γιατί το συνεργείο του δήμου ξηλώνει σωλήνες έξω από το υπνοδωμάτιο μου ακριβώς και κάνουν τέτοιο θόρυβο που ξυπνούν κάθε κάτοικο Ερμουπόλεως σε απόσταση ενός χιλιομέτρου. το τρυπάνι θα κρατήσει είπαν καμιά βδομάδα.
Γιατί θεέ μου γιατί?

Τον πρώτο καιρό στην Μυτιλήνη όταν δεν ήξερα ακόμα τι μου γινόταν είχα διάφορες κωμικοτραγικές εμπειρίες...Το σκηνικό με τον ταξιτζή νομίζω ήταν το καλύτερο. Λοιπόν μια μέρα περίμενα ταξί στο δρόμο, σταματάει ένας και του λέω: "Μπορείς να με ΠΑΡΕΙΣ στα Ξενία παρακαλώ?" O άλλος πιάνει αμέσως ότι είμαι ξένη και μου λέει χαρούμενος: "Όπου θες θα σε πάρω κορίτσι μου!!" (και από ταξιτζή ...τι να περιμένεις!!?!).K εγώ -η ηλίθια-:" Ναι, στο πανεπιστήμιο θέλω!"

...Τι να πω...στην αρχή μπέρδευα πάντα το ρήμα "παω" με το (θα) "πάρω"!!!

Και ένα άλλο τραγικό που μου συνέβη προχθές..Ήμουν στο τρένο από Μιλάνο για Φλωρεντία.Πήγαινα να δώσω ένα δύσκολο μάθημα και το προηγούμενο βράδυ είχα διαβάσει μέχρι πολύ αργά. Σε κάποια φάση με παίρνει ο ύπνος...όταν ξυπνάω όμως το τρένο έχει φτάσει στη Ρώμη...δηλαδή περίπου 300 km μακριά από την Φλωρεντία!!!
no comment...(uffiiii...είναι από το Νοέμβριο που δίνουμε εξετάσεις συνεχώς κάθε μήνα!!Θέλουμε διακοπούλες τώρα!! )

astrud έγραψε: Τον πρώτο καιρό στην Μυτιλήνη όταν δεν ήξερα ακόμα τι μου γινόταν είχα διάφορες κωμικοτραγικές εμπειρίες...Το σκηνικό με τον ταξιτζή νομίζω ήταν το καλύτερο. Λοιπόν μια μέρα περίμενα ταξί στο δρόμο, σταματάει ένας και του λέω: "Μπορείς να με ΠΑΡΕΙΣ στα Ξενία παρακαλώ?" O άλλος πιάνει αμέσως ότι είμαι ξένη και μου λέει χαρούμενος: "Όπου θες θα σε πάρω κορίτσι μου!!" (και από ταξιτζή ...τι να περιμένεις!!?!).K εγώ -η ηλίθια-:" Ναι, στο πανεπιστήμιο θέλω!" ...Τι να πω...στην αρχή μπέρδευα πάντα το ρήμα "παω" με το (θα) "πάρω"!!! Και ένα άλλο τραγικό που μου συνέβη προχθές..Ήμουν στο τρένο από Μιλάνο για Φλωρεντία.Πήγαινα να δώσω ένα δύσκολο μάθημα και το προηγούμενο βράδυ είχα διαβάσει μέχρι πολύ αργά. Σε κάποια φάση με παίρνει ο ύπνος...όταν ξυπνάω όμως το τρένο έχει φτάσει στη Ρώμη...δηλαδή περίπου 300 km μακριά από την Φλωρεντία!!! no comment...(uffiiii...είναι από το Νοέμβριο που δίνουμε εξετάσεις συνεχώς κάθε μήνα!!Θέλουμε διακοπούλες τώρα!! )

πωπω... astrud, παρολίγω να πέσω από το κάθισμα!! Απίστευτα! δεν μπορώ να το πιστέψω πως είναι αλήθεια! Καλά, ο ταξιτζής είναι επιεικώς άθλιος, αλλά -δυστυχώς- πολλοί είναι έτσι.
Φιλιά από Ελλάδα!

Έτσι λοιπόν οι ταξιτζήδες στην Ελλάδα...

Oddio...κόντεψα να πεθάνω από τα γέλια..

astrud δε ξέρω αν έχεις κάνει καμιά βόλτα στην Αθήνα, αλλά εκεί να δεις τραγικούς τύπους! Θα σου φύγει το κλαπέτο!

Ειχα μπει και εγω στο ταξί ενός Ελληνάρα που επέμενε πως οι Αμερικάνοι έχουν κάνει συμφωνία με τους Γερμανους για να μην αποκαλυφθεί το όνομα του δασκάλου του Αινστάιν που ήταν έλληνας και πως η θεωρία την σχετικότητας δόθικε σε ξένα χέρια για να μην συνδεθεί με το ελληνικό μυαλό