Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Είμαι λίγο επιρεασμένος από το ομόνιμο βιβλείο (του κομίστα Αλεξάνταρ Ζογκραφ) σίγουρα.
Η Σερβία και έπιτα η Γιουκοσλαβία βρήσκόταν από τον ΄Β παγκόσμιο μέχρι και το 2000 σε πόλεμο. Μία οι Γερμανοί μετά ένας εμφίλιος που διέρεσε την Σερβία σε πολλά κράτοι, οι επιβληθίσες οικονομικές κυρώσεις από τα μεγάλα κράτοι και τέλος ένας Κλίντον που απλά επιτεθόταν στον εθνικιστή πρωθηπουργό της χώρας φτάσαν τον σέρβικο λαό στα έσχατα ,νιώθοντας ευνομοσίνη που υπάρχει ακόμα.

Σε συζητήσεις που έγιναν έτιχε να ακούσω φίλους και συνομήλικούς μου να δικαιολογούν αυτήν την κατάσταση σαν την επεκτατική πολίτική της Αμερικής αλλά και άλλων χωρών. Σαν μία κατάσταση δεδομένη που όχι μόνο δεν θα έπρεπε να με εξαγρειώνει αλλά δεν θα έπρεπε ούτε κάν να περιμένω κάτι άλλο.

Δεν μπορώ να ακούω άτομα 20 και 25 χρόνων να αποδέχονται έναν πόλεμο τόσο κοντά τους και τόσο πρόσφατο (έχει δεν έχει κλείσει 8 χρόνια που τελείωσε) σαν ιστορικό γεγονός και μόνο.

Το θέμα, παρ'όλ'αυτά, είναι ιστορία! Σαν τι άλλο θα έπρεπε να το αντιμετωπίζουμε; Είναι ένα θέμα το οποίο έχει λήξει, λίγο έως πολύ. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μάθουμε απο αυτό το γεγονός, και ίσως να επισκεφθούμε τις χώρες της Πρώην Γιουγκοσλαβίας για μία πιο ουσιαστική γνωριμία με την ιστορία και τους ανθρωπους που τα πέρασαν αυτά. Γιατί κακά τα ψέμματα, δεν νομίζω ότι οι Έλληνες νοιώθουν γενικότερα την σύνδεση με τα γειτονικά τους κράτη που νοιώθουν άλλες χώρες του κόσμου μεταξύ τους. Πολλές φορές ξεχνάμε ότι υπάρχουν! Αλλά και για αυτό, τα αίτια είναι πολλά...

Είναι πάντως σχετικά πρόσφατο. σίγουρα αν επισκευτούμε μία από αυτές τις χωρές κυρίως την σερβία θα δούμε απομινάρια των πολέμων που πέρασε. μάλλον δεν θα είναι και πολλύ ευχάρηστο θέαμα

Έχω πάει σχετικά πρόσφατα και δε θα έλεγα ότι είναι πολύ δυσάρεστο το θέαμα. Η χώρα είναι πανέμορφη, ο κόσμος καταπληκτικός, μοιάζουν πολύ στους έλληνες, [σε τόσα πολλά πράγματα που δε μπορείς να φανταστείς] μόνο που μας ρίχνουν 10 πόντους μέσον όρο. Μερικά κτίρια είναι επίτηδες αφημένα για να θυμίζουν τι είχε γίνει. Σίγουρα μπορώ να μιλήσω μόνο για το Νοβι Σαντ [η πόλη με τις 3 γέφυρες που είχαν βομβαρδιστεί] και για το Βελιγράδι. Την επίδραση του πολέμου δε μπορείς να τη δείς πλέον εύκολα στους δρόμους και στα κτίρια. Αυτό που ίσως θα πρέπει να σε απασχολήσει είναι το τι έχει κάνει στο μυαλό και στη ψυχή των ανθρώπων αυτός ο πόλεμος.