Αρκετά συγκινητικό το κειμενάκι σου αγαπητή Roxane..
Δυνατό και εμπνευσμένο!
Παραθέτω μια ανακοινωσούλα από μια προβολή μιας ταινίας-ντοκυμαντέρ που έγινε πρόσφατα στη Μυτιλήνη "Αn inconvenient truth":
http://my.aegean.gr/web/article2571.html
Την ταινία έχει τύχει να την δω.. μου άρεσε αρκετά, γιατί είχα στο παρελθόν αλλά κι έχω αρκετή επαφή με τέτοια πράγματα και ήδη πολλά μου ήταν γνωστά. Απλώς τώρα έχουν γίνει λίγο παραπάνω "της μόδας", δηλαδή έχουν έρθει λίγο πιο έντονα στο προσκήνιο πολλές πιο δυνατές προσπάθειες ευαισθητοποίησης περί των θεμάτων αυτών.
Μια φράση που είχα πετύχει στο παρελθόν πιο μικρός και μου άρεσε αρκετά, είχα ενθουσιαστεί (ήμουν μικρό κι εγώ):
"
...όταν το τελευταίο δέντρο καεί, ο τελευταίος ποταμός ρυπανθεί και πεθάνει το τελευταίο ψάρι, τότε ο άνθρωπος θα διαπιστώσει πλέον, πως δεν μπορεί να τραφεί με χρήματα...." (...αλλά τότε θα είναι αργά, συμπληρώνω).
Είναι στο χέρι του καθενός μας να κάνουμε κάτι. Και ξεκινά από απλές κινήσεις. ΟΚ, μπορεί η βιομηχανία να είναι ο κύριος παράγοντας που έχει το πιο μεγάλο κομμάτι στην "πίτα" της καταστροφής, αλλά είναι θέμα κουλτούρας από τον καθένα μας..
Στη βιομηχανία θα βρεθούν λύσεις, ήδη γίνονται έρευνες και υλοποιήσεις, γίνεται μεγάλη στροφή και στα μέσα παραγωγής και στην όλη τεχνολογία.
Αλλά κι ο καθένας μας συμβάλλει.
Μην πετάς ρε φίλε το τσιγάρο από το παράθυρο του αυτοκινήτου, μην πετάς κάτω το χαρτάκι του παγωτού, περιόρισε λίγο την κατανάλωση σε ενέργεια του σπιτιού σου.. κάτι.. πολλά μικρά βήματα που ωστόσο κάνουν μια αξιοσημείωτη διαφορά..
Πάντως, για να επικεντρωθώ στο "Climate Change" του topic, νομίζω πως πλέον τα βιώνουμε/βλέπουμε καθημερινά τα φαινόμενα... αν πάρεις υπόψιν πως χειμώνα φέτος δεν είδαμε.. ή τις βροχές και "στο καπάκι" ήλιο, ξανά βροχές, ξανά ήλιο.. όλα συνδέονται, όλα συσχετίζονται..