Σύμφωνα με αυτήν την
αρχή της απροσδιοριστίας, οι
Heisenberg,
Schrodinger και
Dirac θεμελίωσαν την Κβαντομηχανική, η οποία εισήγαγε την ιδέα της δυαδικής φύσεως του φωτός (σωματίδιο-κύμα)
Ενδιαφέρον περί της θεωρίας αυτής ήταν ο Einstein με την πασίγνωστη φράση του "
Δεν είναι δυνατόν ο Θεός να παίζει ζάρια."
Εν τέλει, στα πλαίσια της νέας Φυσικής, ένας ερευνητής, όσο και να επαναλάβει ένα πείραμα, δεν θα καταφέρει να έχει τα ίδια αποτελέσματα με τις προηγούμενες μετρήσεις του. Άρα, οι φυσικοί νόμοι δεν εξαρτώνται μόνο από τις κατάλληλες συνθήκες, αλλά και από το "
είδος" του παρατηρητή που εκτελεί το πείραμα.
Wheeler, 1911: "
Οφείλουμε να αντικαταστήσουμε τον όρο παρατηρητής με τον όρο συμμέτοχος. Δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε μονομερώς έναν δεδομένο και σταθερό φυσικό κόσμο. Απλώς συμμετέχουμε σ'ένα φάσμα γεγονότων που περιέχει όλες τις πιθανές πραγματικότητες."
===============
Προσωπικός σχολιασμός: Αυτά είναι δεδομένα παλαιών σκέψεων. Τι ισχύει σήμερα? Η σκέψη παρέμεινε ίδια? Αλλοιώθηκε? Χρησιμοποιείται εν μέρει?
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ιστότοπος βρίσκεται σε λειτουργία μόνο για ανάγνωση. Το περιεχόμενο αποτελεί αρχειοθετημένο αντίγραφο αυτού το οποίο και εμπλουτίζεται για λόγους διάσωσης και διατήρησης αρχείου.
): Παίρνω ένα πρίσμα και το βάζω μπροστά σε μία ακτίνα φωτός. Θα δω να βγαίνει από την άλλη πλευρά κόκκινο, κίτρινο κλπ. Η γάτα μου που κάθεται δίπλα μου δε θα τα δει όμως, γιατί όπως λένε, τα ζώα δε βλέπουν τα χρώματα που βλέπουμε εμείς. Άρα το ίδιο φαινόμενο, τελείως διαφορετικό όμως (οπτικό) αποτέλεσμα για τους δύο παρατηρητές. Ας υποθέσουμε ότι η γάτα είχε λογική, δε θα προσέγγιζε το πείραμα διαφορετικά;