Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Κλείνω τα ματια και δραπετευω απο την πραγματικοτητα.Μοναδικη μου συντροφια το σκοταδι.Χαμένη μεσα στις σκεψεις μου, έτσι νιωθω.Αναζηταω τον παλιο μου εαυτο, ψαχνω να βρω το ποτε το που και το γιατι.Γιατι αλλαξα τόσο?Ποιος και τι με εκαναν να αλλαξω τοσο?γυρναω τις σελιδες του μυαλου μου μια μια, μα δεν βρισκω την απαντηση που ζηταω.Η καρδια μου εχει κλεισει και δεν μπορω να δω μεσα απο αυτην. Η ψυχη μου εχει χαθει, χαθηκε για να σωθει εκεινος.Μα δεν ξερω αν τελικα σωθηκε η αν βυθίστηκε στη θάλασσα του ονειρου και του παραμυθιου που τοσο αγαπησε.Εζησα δυο χρονια στο πλευρο του, εμαθα καθε πτυχη του εαυτου του.Τι κι αν δεν ηταν διπλα μου?Δεν θα μπορουσαμε να ειμαστε πιο κοντα, απο τις στιγμες που ειμασταν χιλιομετρα μακρια.Θα αποφασιζα εγω. Αν θα ακολουθουσα το δικο του μονοπατι, τον δρομο που ορισε γι αυτον η μοιρα η αν θα τα αφηνα ολα πισω και θα προχωρουσαμονη.Αυτος εξαλλου θα υπηρχε παντα μεσα μου.Δεν μου χρειαζονταν οι τοιχοι πια.Τα λογια του υπηρχαν μεσα μου και ειχαν γινει ο τροπος ζωης μου.Οσο και να τον αγαπουσα ειχα κουραστει να γυριζουν τα παντα γυρω απο αυτον.σκοτωσε την στιγμη και με ξυπνησε απο το ονειρο, με την ανυπαρξια του σημαντικοτερου πραγματος στη ζωη μου.Παρολα αυτα κομματι του εαυτου μου παντα θα ειναι.Μουσικη, θεατρο, εμπνευση, λογικη του παραλογου,κυκλος,χασμουρητο, υμνος,σκεψεις,ωριμοτητα,χαρα,δακρυα,επιροη,ονειρα,χρονια δυο.ολα αυτα μου εδωσε.και ολα αυτα καπου εδω σταματανε.μα οχι για παντα.πουθενα το τελος, πουθενα η αρχη.το παιχνιδι συνεχιζεται...καπου καποιος καποτε...

Cm

(Με αυτο το κείμενο, το τελος ειναι πια σιγουρο,μας ενωναν αρκετα πραγματα, μα κανενα απο αυτα δεν ηταν αληθινο, με αυτο το κειμενο, σταματανε ολα, η ζωη μου ειναι αλλου και η δικη σου το ιδιο..)