Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ-Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=d3G1YJGDyCE

Χοοοοο πσσσσσσ....

Κοινώς... Ροχαλητό ακούω

αφιερωμενο!





Είμαι μαζί σου και έχω αλλάξει
βρήκα ξανά τον καλό μου εαυτό
βάζει η καρδιά μου φτερά να πετάξει

για μια ζωή στον δικό σου ουρανό

είμαι μαζί σου και έχω αλλάξει

μέσα από τα μάτια σου πήρα ζωή
αν είναι τρέλα ας μη μου περάσει

να 'σαι για 'μενα τα πάντα εσύ

Δεν είναι απλά αυτό που ζούμε μια συνήθεια
έχει ο ένας για τον άλλον γεννηθεί
καμιά φορά μοιάζει σαν ψέμα και αλήθεια

και όλα για μένα είναι η αγάπη αυτή

Είμαι μαζί σου και έχω αλλάξει

βρήκα ξανά τον καλό μου εαυτό
βάζει η καρδιά μου φτερά να πετάξει
για μια ζωή στον δικό του ουρανό
είμαι μαζί σου και έχω αλλάξει

μέσα από τα μάτια σου πήρα ζωή
αν είναι τρέλα ας μη μου περάσει

να 'σαι για 'μενα τα πάντα εσύ.

Γυρίζω σπίτι μονάχος άλλη μια νύχτα
μια καληνύχτα σου γυρεύω ο φτωχός
ξεθεωμένος από ψέματα, παζάρια και καπνούς
όλα τα αδέσποτα ρωτώ μήπως σε είδαν
που να σε βρω

Της αγάπης την ουσία
την μετρώ στην απουσία
κι όλο γίνομαι κομμάτια
πράσινα γλυκά μου μάτια

Όσα κι αν ήξερα τα ξέχασα κοντά σου
και την ματιά σου έχω μόνο φυλαχτό
μ' ένα χαμόγελο τα σύννεφα σκορπίζεις
και με φωτίζεις μ' ένα φως αληθινό, αληθινό

Της αγάπης την ουσία
την μετρώ στην απουσία
κι όλο γίνομαι κομμάτια
πράσινα γλυκά μου μάτια




Σε μι'ανάσα τόσα χρόνια τα χωράω..τα φιλιά σου κι όσες γράψαν μουσικές..Σε μι'ανάσα....ότι έγινα σε'σένα το χρωστάω..το χρωστάω κι ο δειλός δεν το ξεστόμησα ποτέ..

Μελακι θα σου αρεσει



Γεμάτο δάκρυα στάζει το πέλαγος
Μοιάζει το χιόνι σου φέτος να καίει
Μοιάζει το μέλλον να είναι απροσπέραστο
Σ’ ένα παρόν που στενάζει και κλαίει

Είναι χλωμό του ουρανού το στερέωμα
Και τούτη η πόλη φαρμάκι να στάζει
Έχω πια χάσει καιρό το δικαίωμα
Να σ’ αντικρίζω καθώς θα χαράζει

Όσο μ’ αγάπησες τόσο σε πρόδωσα
Όσο με πρόδωσες σ’ είχα αγαπήσει
Όσο με άφηνες τόσο σε άφηνα
Κι όσο με μίσησες με έχω μισήσει...

Κλείνω τα μάτια και βλέπω το αύριο
Κι είναι ένα αύριο δίχως εικόνες
Ίσως να ζει η αγάπη μεθαύριο
Ίσως περάσουν κι αυτοί οι χειμώνες

Είναι η πόλη μας τώρα πια φάντασμα
Μοιάζει με πίνακα που έχει ξεβάψει
Κι έχει απομείνει μονάχα η θάλασσα
Να μου θυμίζει ότι έχω ξεχάσει

Έτσι κοιτάζω την πόλη που αγάπησα
Όταν σε είχα σε αυτή συναντήσει
Έτσι κοιτάζω την πόλη που άφησα
Όταν στην άβυσσο μ’ είχες αφήσει...

#deleted