Μερικοί καπνιστές πιστεύουν ότι η απαγόρευση του καπνίσματος περιορίζει την ελευθερία τους και καταπατάει τα δικαιώματά τους. Ας σκεφτούν όμως ότι όταν δεν απαγορεύεται κάποιοι άλλοι ενοχλούνται από τον καπνό τους. Θα πρέπει να έχουμε και εμείς το δικαίωμα να μπορούμε να αναπνέουμε ελεύθερα χωρίς να εισπνέουμε τον καπνό τους. Όταν εκείνοι έχουν την ελευθερία να καπνίζουν όπου θέλουν, περιορίζουν τη δική μας ελευθερία. Η ελευθερία του καθενός σταματάει εκεί που ξεκινά η ελευθερία του άλλου.
Έχω ακούσει να λένε ότι όποιος ενοχλείται μπορεί να φύγει. Δεν είναι σωστό να αναγκάζεται να φεύγει αυτός που ενοχλείται. Το σωστό είναι να φεύγει αυτός που σκοπεύει να ενοχλεί. Να πάει 2 λεπτά κάπου που δεν ενοχλεί να κάνει το τσιγάρο του και να ξαναγυρίσει. Όπως για να κατουρήσει πάει και κρύβεται, έτσι θα πρέπει να κάνει και για να καπνίσει.
Όπως για παράδειγμα, είναι παράνομο να βάζει κανείς δυνατά τη μουσική του όπου και όποτε θέλει και θεωρείται διατάραξη κοινής ησυχίας, έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίζεται και το κάπνισμα. Γιατί δηλαδή το ένα να θεωρείται νόμιμο και το άλλο παράνομο. Το ίδια ενοχλητικά είναι και τα δύο. Το ένα ενοχλεί την αίσθηση της ακοής και το άλλο την αίσθηση της όσφρησης και συν τοις άλλοις είναι και ανθυγιεινό.
Κυριαρχεί μάλιστα στην κοινωνία η λανθασμένη αντίληψη ότι είναι αγένεια να διαμαρτυρηθείς για τον καπνό. Θα πρέπει όμως αυτό κάποια στιγμή να σταματήσουμε να το πιστεύουμε και να το λέμε όταν μας ενοχλεί. Στο κάτω κάτω το λέει και ο νόμος: Από τις 1 Ιουλίου 2009 (σε ένα μήνα δηλαδή) θα απαγορεύεται το κάπνισμα σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους. Και άμα κάποιοι αποφασίσουν να μην το τηρήσουν, να θυμάστε πως στη δική μας ηλικία οι καπνιστές είναι μειοψηφία.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ιστότοπος βρίσκεται σε λειτουργία μόνο για ανάγνωση. Το περιεχόμενο αποτελεί αρχειοθετημένο αντίγραφο αυτού το οποίο και εμπλουτίζεται για λόγους διάσωσης και διατήρησης αρχείου.
