Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Είδα πριν λίγες μέρες τον "Καζανόβα" με τον Χιθ Λέτζερ.

Πολύ ωραία ταινία για όσους τους αρέσουν οι ταινίες εποχής. Εγώ προσωπικά τις λατρεύω!!
Σας τη συνιστώ ανεπιφύλακτα..

Εγώ περιμένω πώς και πώς το Inglourious Basterds. Το οποίο φυσικά έχει βγει, αλλά μην ξεχνάτε μένουμε Μυτιλήνη...

Κανένα απο τα φεστιβάλ που παρέθεσες slide δεν βολεύει...

ΟΚ, δεν θα ξαναπώ για Μυτιλήνη. "{

Φίλε Cubilone, επειδή την είδα την ταινία μπορώ να σου κάνω μερικά σχόλια. Γενικά είναι πολύ "σκληρή" ταινία με πολύ αίμα και κυνηκότητα. Επίσης μου φάνηκε λίγο Αμερικανιά το όλο plot οπότε μετά από λίγη ώρα την βαρέθηκα. Καθαρά προσωπική γνώμη, δεν σε αποτρέπω να την δεις αλλά δεν σου την προτείνω κιόλας!



Μια ταινία που είδα πρόσφατα και μου άρεσε πολύ ήταν το "The Boat That Rocked"! Την συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Σου αρέσει ο Quentin Tarantino; Το στιλ της ταινίας είναι χαρακτηριστικό και των άλλων ταινιών του, η σκληρότητα, το αίμα, η λίγο tongue-in-cheek (δεν ξέρω πώς να το πω στα ελληνικά αυτό!) αντιμετώπιση κάθε θέματος που πιάνει. Έχω ακούσει απο όλους τα καλύτερα!

Πριν λίγο καιρό είδα το "Up", τη νέα ταινία της Pixar. Δείτε τη παιδιά, εμένα τουλάχιστον μου άρεσε πολύ.. Ωραία η ιστορία και με μια δόση νοσταλγίας και ρομαντισμού...
Γιατί ίσως τελικά να ισχύει ότι: "Ποτέ δεν είναι αργά για να ζήσεις το όνειρό σου!"

Και το trailer της ταινίας:

Από τον Henry Selick η "Coraline", στα πρότυπα του "Νεκρή Νύφη" και "Nightmare Before Christmas", ένα άλλο stop-motion φιλμ, που μου πρότειναν, και πιστεύω να βρω χρόνο να το δω σύντομα!

Επίσης, στο wikipedia άρθρο αναφέροντας έγραψε: This is also the first ever 3-D stereoscopic stop motion and CGI short in the history of film.

...μια ταινία που πρόσφατα είδα, κι η οποία έχει λάβει πλήθος κριτικών:

"ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ" του Παντελή Βούλγαρη


Σαν αίσθηση μου άφησε από άποψη κινηματογραφικής δημιουργίας μια ιδιαίτερα καλή εντύπωση, με σκηνές μαχών αρκετά καλές-ρεαλιστικές (ίσως για ελληνική ταινία από τις πιο 'δυνατές'), με αρκετά καλές ερμηνείες επίσης... Επίσης, η αίσθηση-ατμόσφαιρα της εποχής, καθώς και τα πανέμορφα τοπία είναι από τα πολλά "+" που θα σημείωνα!

Ιστορικά δεν μπορώ και δεν είμαι σε θέση να κρίνω, ωστόσο, όπως ο ίδιος ο Βούλγαρης έχει χαρακτηριστικά αναφέρει, την ταινία δεν πρέπει να την εξετάζουμε ως "ντοκιμαντέρ", γιατί δεν είναι κάτι τέτοιο. Είναι μια μυθοπλασία, η οποία έχει στηριχθεί σε έρευνα ~8 χρόνων περιλαμβάνοντας μέσα πολλά στοιχεία από πραγματικά γεγονότα.

Υπάρχουν αρκετά σημεία-στιγμές που μου έκαναν εντύπωση και θα έλεγα πως είναι κι αρκετά συγκινησιακά φορτισμένες... Μερικές από αυτές:

Η στιγμή της αντάμωσης των 2 αδερφών στο πατρικό τους σπίτι, το "συνθηματικό" τους για να φανερώσει ο ένας στον άλλο πως ζει από τις απέναντι αντιμαχούμενες πλευρές.

Η υπέροχη "παρέμβαση" του Θανάση Βέγγου... κρίμα που διαρκεί για πολύ λίγο η παρουσία του.

Η σκηνή όπου οι αντάρτες μες στην παγωμένη βουνοκορφή, τρυπώνουν μες σε μια καλύβα όπου υπάρχουν στρατιώτες... Διασταυρώνονται βλέμματα, καμιά λέξη δεν βγαίνει από τα στόματα όλων, και κοιμούνται να ξαποστάσουν και να ζεσταθούν όλοι μαζί... Διαπιστώνεις τελικά πόσο "ίδιοι" είναι όλοι τους, πόσο "άνθρωποι" είναι, σε μια τόσο ανθρώπινη στιγμή...

Οι σκηνές στο τελείωμα της ταινίας, ο "χωρισμός" των 2 αδερφών (το γράφω συνθηματικά ως "χωρισμός", για να μην το χαλάσω σε όσους δεν την έχουν δει), τα γράμματα της μάνας.

Το ειδύλλιο που αναπτύσσεται μεταξύ του μεγαλύτερου αδερφού και της κοπέλας από την απέναντι "πλευρά", κι οι σκηνές που στις αντικριστές όχθες του ποταμιού διασταυρώνονται τα βλέμματά τους καθώς γεμίζουν τα μπιτόνια με νερό, ο καθένας για την δική του "πλευρά".

Η αντίθεση όταν ο ένας αδερφός, μετά το ολοκαύτωμα από τις βόμβες Ναπάλμ που έπεσαν στο βουνό του Γράμμου, κρατά στα χέρια του την κοπέλα που είναι όλη κατάμαυρη από τις στάχτες και τα χώματα και ιδίως όταν ο ένας κρατά το χέρι του άλλου.. μοιάζει (για τους πιο 'τρελούς' από φαντασία) όταν "μπλέκονται" οι παλάμες σαν το "γιν κ γιάνγκ", το ιαπωνικό σύμβολο του καλού και του κακού... που κι εκεί το ένα είναι "μεσα-μαζί" με το άλλο..

Το γενικό αίσθημα του πόσο σκληρός είναι ο πόλεμος και πόσο μάλλον όταν "Έλληνες τουφεκάνε Έλληνες", που το ερμηνεύω σαν ένα άμεσο-έμμεσο σχόλιο διαχρονικής φύσης, γιατί το'χουμε λίγο στο "dna" μας ως λαός, να "τρωγόμαστε" μεταξύ μας, από μικρά ως μεγαλύτερα.

...κι η υπέροχη μουσική του Γιάννη Αγγελάκα, ατμοσφαιρική και συγκλονιστική, σε μαγεύει μες στην ταινία..


...ίσως ξεχνάω αρκετά ... αν το είδε και κανένας άλλος, θα ήταν ωραίο να ανταλλάζαμε εντυπώσεις..

το coraline το ειδα, ειναι αρκετα καλο.....αλλα παιδια μια ειναι η ταινια!!!!!!!!!!!!

απολαυστε το new moon, το οποιο εναγονιως περιμενω να βγει!

Είδα και εγώ το "Ψυχή Βαθιά" και μου άρεσε πάρα πολύ. Οι σκηνές που σας αναφέρει ο inertia είναι πραγματικά συγκλονιστικές, δε νομίζω να άφησε κάποια απ' έξω... Αυτό που θα προσθέσω είναι οι σκηνές που κάποια άτομα ρωτάνε τους συμμάχους τους για πράγματα που δεν έχουν δει και φοβούνται πως δε θα καταφέρουν και ποτέ, όπως η θάλασσα...

Γενικά, υπάρχουν πολλές σκηνές-στιγμές που σε "αγγίζουν" και δύσκολα μπορούν να αφήσουν κάποιον ασυγκίνητο...

Εγώ σας τη συνιστώ... Αν και τα σχόλια που μπορούσες να ακούσεις μετά το τέλος της ταινίας ήταν από άκρως θετικά έως αρνητικά, προτείνω να τη δείτε και εσείς και να πείτε και τη δική σας γνώμη...
________________
Είδα επίσης και το "Ugly Truth"... Αρκετά καλή, βγάζει πολύ γέλιο...

Και ναι, περιμένω κ εγώ να βγει το "Twilight: New Moon"...

Είδα πριν λίγες μέρες το "Doubt" με τη φοβερή κατά τη γνώμη μου Meryl Streep...

Μια πολύ ωραία ταινία και αυτή. Σε βοηθάει νομίζω να σκεφτείς κατά πόσο τελικά οι αμφιβολίες που έχεις γίνονται οδηγός σου για κάτι καλύτερο ή απλά σε "τυφλώνουν" και σε εμποδίζουν να δεις την αλήθεια, πόσο μάλλον να την παραδεχτείς...

Κάτι που λίγο πολύ ισχύει και στην καθημερινότητά μας...