Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

[

Παράθεση: quote="ElSolidario"]Υπάρχουν και σκηνοθέτες που έκαναν ταινίες απίστευτου σουρρεάλ (κατά τη γνώμη μου). Δείγματα πιστεύω στο Singapore Sling του Νικολαϊδη, μια καινούρια Το Όνειρο του Σκύλου κλπ. Ολοκλήρωσε παιδί μου και τη γνώμη σου για τους σκηνοθέτες που αναφέρεις και τις ταινίες τους γιατί αντί για σχόλια βάζεις τελείες.

Elsolidario το Singapore Sling δεν το ξέρω, ούτε και Το Όνειρο του Σκύλου καινούρια είναι? Άσε που ταινίες του Νικολαίδη και γενικά ταινίες διαφορετικές δεν τις βρίσκεις εύκολα! Να φανταστείς το "Θα σε δω στη κόλαση αγάπη μου" το βρήκα στη Γκασμαδία! κι εδώ δεν το ήξεραν καν!
Όσο για τα σχόλια που λες,λοιπον μου αρέσουν σκηνοθέτες όπως ο Νικολαίδης και όχι μόνο, που δεν φοβούνται να δώσουν την αληθινή διάσταση των πραγματων ωμά κι επίσης με μια σουρεαλιστική ματιά! Ξέχασα να πω και για μια ακόμη πολύ καλή ταινία,η οποία προαναφέρθει το "Βασιλιάς" πραγματικά φοβερή αποτυπώνει με πολύ απλό και ταυτόχρονα δυνατό τρόπο την ελληνική κοινωνία! Μια ακόμη ταινία που απο όσα έχω ακούσει δεν άρεσε σε κανέναν, εμένα μου άρεσε είναι το "Μάτια ερμητικά κλειστά" εντάξει δεν είναι μια ΄"καθαρή" ταινία έχει και στοιχεία εμπορικά παρ΄όλα αυτά δίνει μια διάσταση του πόσα συμβαίνουν και δε γνωρίζουμε ή κάνουμε πως δε γνωρίζουμε, αλλά και δείχνει με μια άλλη ματιά την απόσταση μεταξύ των ανθρώπων.... Αυτά είχα να πω!
Να πω τέλος ότι υπαρχουν πολλές καλές ευρωπαϊκης παραγωγής ταινίες οι οποίες απλά περιγράφουν την πραγματικότητα,την οποία δε θέλουμε να δούμε!
Υ.Γ. Για το Hardcore που αναφέρθηκε, απιστευτα χάλια ταινία και για όσους είδαν και τις συνεντεύξεις των ηθοποιών την κάνουν ακόμη πιο χάλια....σαν να έπαιζαν σε ταινία κινουμένων σχεδίων...πολύ καλή ιδέα αλλά πολύ κακογραμμένα και πρόχειρα δοσμένη!

Προχθές είδα το Silent Hill. Είμαι "οπαδός" των ταινιών τρόμου και δυστυχώς τα τελευταία χρόνια δεν έχω δει κανένα αξιοπρεπές θρίλερ. Όλες οι ταινίες προκύπτουν αναμασήματα προηγούμενων.

Παρόλα αυτά μπορώ να πω πως αν και το Silent Hill δεν αποτέλεσε καμία απολύτως επανάσταση ή ιδιαίτερη πρωτοτυπία, η ατμόσφαιρά του ήταν άκρως επιτυχημένη. Και λέω επιτυχημένη γιατί προσομοίωσε στο τέλειο τη γνωστή σειρά video games. Κρατώντας ορισμένα στοιχεία κυρίως από τα δύο πρώτα Survival Horror παιχνίδια της σειράς, η ταινία απέδωσε άρτια χαρακτήρες, εφέ, σκηνικά, ακόμα και μουσική και ήχους. Κατά κάποιο τρόπο αναβίωνα το παιχνίδι ενώ την παρακολουθούσα και όχι με τον τραγικό τρόπο που παρουσίαζε αυτό το επιεικώς τραγικό και άθλιο "House of the dead".

Η ταινία δεν μπορώ να πω ότι με τρόμαξε, ίσως επειδή έχω συνηθήσει τα παιχνίδια της σειράς ή γενικά τις ταινίες τρόμου, όμως αφιερώθηκε σε κάτι πραγματικά σημαντικό και το κατάφερε. Την ατμόσφαιρα. Ελπίζω να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες αυτού του είδους...

Θρίλερ και τρόμου... μμμ

Δεν θα έχω την ευτέλεια να αναφέρω ΌΛΑ μα όλα όμως του Χίτσκοκ (το έκανα... )

Εντάξει, όσον αφορά ταινίες τρόμου θα διαφωνήσω. Οι κινέζοι - γιαπωνέζοι κ.λ.π. έχουν δείξει θαυμάσια δείγματα... με απίστευτη ατμόσφαιρά και σενάρια. Βασικά είναι και το όλο concept των ανατολικών λαών που είναι εκ τω πραγμάτων spooky τουλάχιστον για μας τους Δυτικούς. The Ring, Ju-On, The Eye, κ.λ.π. κ.λ.π. Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ πραγματικά... τι να πω... τα έφαγα...
Το περίεργο είναι απεχθάνομαι γενικότερα την ανατολική κουλτούρα (anime, manga κ.λ.π.), που τώρα τελευταία πρεπιπτώντος είναι πολύ της μόδας, αλλά στο συγκεκριμένο θέμα τους παραδέχομαι.

Επίσης οι αμερικάνικες μεταφορές, διόλου ευκαταφρόνητες.

Οι Ισπανοί επίσης έχουν μια ιδιαίτερη τέχνη στον τομέα αυτό. Φυσικά είναι πιο απο-προσανατολισμένη από την αυστηρή ένοια "Ταινία Τρόμου", επικεντρώνοντας την πλοκή στη συγκίνηση (thrill) που θα προκαλέσουν και στο αναπάντεχο, και όχι τόσο στο splatter, αλλά καμιά φορά αυτό είναι χειρότερο και από το πιο... ζουμερό splatter...
Μερικά παραδείγματα:
- Devil's Backbone
- The Nameless
- Ανάμεσα στα πόδια (με τον θεό Χαβιέρ Μπάρντεμ)
- Darkness (αμερικανική παραγωγή με Ισπανό σκηνοθέτη)
και πολλά άλλα φυσικα........

Ας μην ξεχνάμε ότι και ο Αμενάμπαρ ("Οι Άλλοι") είναι Ισπανός...

Το πρώτο Ring μπορώ να πω ότι με ικανοποίησε αλλά δεν με ξετρέλανε κιόλας. Το δεύτερο και το "0" μου ήταν απλά αδιάφορα ενώ στα Ju-On πλέον γελούσα. Δεν ξέρω, ίσως για μένα απλά το είχαν κουράσει πολύ...

Το πρώτο "The Eye" καλό αλλά της σχολής "I see dead people" που μετά το "The Sixth Sense" "κουράστηκε" πολύ γρήγορα. Το "The Eye 2", απλά πιο ξεθωριασμένο από το πρώτο.

Το Dark Water ήταν αρκετά καλό, αν και μπορώ να πω πως τελικά περισσότερο σε δρματική μου έφερνε παρά σε θρίλερ. Πάντως αυτό και μόνο έκανε την ταινία να ξεχωρίζει ελαφρώς από το είδος.

Ενώ τα κινέζικα/ιαπωνικά/κορεάτικα θρίλερ μού έγιναν οικεία πολύ εύκολα και σε κάποια από αυτά η ατμοσφαιρικότητα έφτανε σε υψηλά επίπεδα, τελικώς δεν με ικανοποίησαν.

Αντιθέτως κάποια Anime τα θεωρώ πραγματικά έργα τέχνης και έμπνευσης (και ας τα γνώρισα μόλις 6 χρόνια πριν), ωστόσο τα Manga (τουλάχιστον όσα έτυχε να πάρει το μάτι μου) δεν με συγκίνησαν.

Και για τον ελληνικό κινηματογράφο κανένα σχόλιο...
Εκτός από το Νικολαϊδη υπάρχουν και άλλα σημαντικά δείγματα.
Και πιο ελαφρα... (Ρεππας - Παπαθανασίου κ.λ.π.)
αλλά και πολύ πιο βαριά... (Αγγελόπουλος κ.λ.π.)

Χθές είδα ξανά την "Πολίτικη Κουζίνα". Προσωπικά με εντυπωσίασε ίσως επειδή έχω και ακούσματα από συγγενείς.

Πρόσφατα επίσης είδα για μια ακόμη φορά το "Όλα είναι δρόμος" του Παντελή Βούλγαρη. Βασικά το είχε βάλει στο ΕΤ1 ή στο ΝΕΤ δε θυμάμαι. Απίστετυη ταινία ειδικά η ιστορία με τον Βέγγο...

Άντε μωρέ οπισθοδρομικοί!!! Τι ταινίες είναι αυτές που προτείνετε στον κόσμο;; Οκ, πλάκα κάνω...

Μια παρένθεση να ανοίξω που ίσως να αξίζει λίγα post απο τον καθένα...

Εδώ και κάποιους μήνες βγήκε στους σινεμάδες το V For Venteta...

Λοιπόν πρόκειται για μια νουβέλα κάποιου Μουρ η οποία μεταφέρθηκε στις οθόνες μέσω του σύγχρονου χολιγουντιανού κινηματογράφου, με τρόπο τέτοιο που παρόλο αλλοίωσε σε τεράστιο βαθμό την αυθεντικότητα του πρωτότυπου (γι'αυτό άλλωστε και ο δημιουργός Μουρ δε δέχτηκε να μπει το όνομά του στα credits) έχει να πει κάτι το διαφορετικό αν στροφάρει λίγο το μυαλό σου και δεν κολλήσει στην υπερπαραγωγή και στα εφέ...

Να αναφέρω απλά πως στην Αμερική παράλληλα με την ταινία ξεκίνησε μια καμπάνια ενημέρωσης του κόσμου για τα αληθινά μηνύματα της νουβέλας (η οποία αν κατάλαβα καλά υπήρξε και σε έντυπο κομιξ πριν βγεί στις αίθουσες) του Μουρ μιας που αλλοιώθηκαν αρκετά στην ταινία. Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας αντίστασης στον τρόπο με τον οποίο τη τέχνη στις μέρες μας θυσιάζεται στο βωμό της αποχαύνωσης του υπερθεάματος είναι και διεύθυνση www.aforanarchy.com

Λοιπόν, έχει δει κανείς το V For Venteta;

Θα περιοριστώ εδώ μιας και που η ταινία προχθές έπαιξε για πρώτη φορά στη Μυτιλήνη άρα όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να την παρακολουθήσετε...

Το "V for Vendetta" του Alan Moore ήταν όντως κόμικ προτού βγει και ως ταινία. Και μάλιστα σχετικά παλιό.

Αν και η ταινία μεταφέρει το γενικότερο κλίμα του κόμικ, από όσο έχω διαπιστώσει (δεν έχω διαβάσει όλα τα μέρη του κόμικ) η υπόθεση διαφέρει.

Πέρα από όλα αυτά η ταινία μου άρεσε αρκετά αν και ίσως υπερέβαλλε σε κάποια σημεία γιατί όπως και να το κάνουμε η ελευθερία είναι όμορφη μέχρις ότου καταντήσει κατάχρηση και ασυδωσία (όπως δυστυχώς αναφέρεται και ως ένα από τα δείγματα ελευθερίας και στην ταινία, όσοι το είδαν/δουν μάλλον θα καταλάβουν). Γενικά περνά δυνατά μηνύματα αν και ίσως σ'αυτό τον τομέα θα προτιμούσα το "Equilibrium" το οποίο ως προς τους τομείς "ελευθερία" και "συναισθήματα" χτυπάει κέντρο.

Εν κατακλείδι, σίγουρα η ταινία ξεχωρίζει από όλη τη σαβούρα στην οποία μας έχει φλομώσει το Hollywood και είναι ιδανική για όσους θέλουν κάτι παραπάνω από μια απλή ταινία δράσης.

Και να 'μαι κι εγώ να φυτρώνω εκεί που δε με σπέρνουν και να αλλάζω θέμα!!! To V for Vendetta δεν το έχω δει, οπότε δε μπορώ να εκφέρω γνώμη. Όμως είδα τον κώδικα Ντα Βίντσι και μπορώ να πω ότι μου άφησε αρκετά καλές εντυπώσεις, αν και μια κλασική αμερικανιά την είχε στο όλο στυλάκι.

Το μόνο πράγμα που δε μπορώ να καταλάβω είναι γιατί ξέσπασαν τόσες αντιδράσεις από τους θρησκευτικούς ηγέτες για την ταινία αυτή. Ναι, προβάλλονται στοιχεία τα οποία έρχονται σε αντιπαράθεση με την Αγία Γραφή όπως την ξέρουμε μέχρι σήμερα, αλλά ο Dan Brown και στη συνέχεια ο σκηνοθέτης της ταινίας ΄δείχνουν και την άλλη όψη του νομίσματος (όταν ο Τομ Χανκς έπεσε στο πηγάδι ένιωσε την παρουσία του Θεού).

Δε νομίζω ότι η ταινία είναι ικανή να αλλάξει τα πιστεύω και τις πεποιθήσεις των ανθρώπων, εκτός από τους πολύ αφελείς. Αν όμως σε κάποιους δημιουργηθούν αμφιβολίες, μπορεί να ερευνήσει το θέμα αν ενδιαφέρεται περαιτέρω.

Πάντως σαν ταινία ήταν αρκετά ως πολύ ενδιαφέρουσα.

...Όπου Γάλλος και χαρά, ο Ζαν Ρενό πρώτος...

Τελικά η "έκρηξη" της Εκκλησίας περισσότερο διαφήμηση για την ταινία έκανε παρά οτιδήποτε άλλο.

Πάντως αν θυμάμαι καλά από κάτι που πήρε το μάτι μου πριν λίγα χρόνια, και τον Τόλκιν είχαν κατηγορήσει (τόοοοτε...) οι καθολικοί ότι είναι άθεος γιατί εισάγει ανύπαρκτους θεούς. Απορώ γιατί δεν μπορούσαν να κατανοήσουν ή να δεχτούν το γεγονός ότι ο άνθρωπος έγραφε στη σφαίρα του φανταστικού!

Δύσκολο λοιπόν να "ξεκολήσει" ο οποιοσδήποτε θρησκόληπτος από τέτοιου είδους αντιδράσεις... Δυστυχώς...

Για την ταινία ως τώρα έχω ακούσει από πολύ θετικά έως άκρως αρνητικά σχόλια. Αλλά δεν την έχω δει ακόμα οπότε και δεν μπορώ να εκφέρω άποψη...

Τελευταία ταινία που είδα... το X-Men III The Last Stand. Είμαι fan κυρίως του cartoon μιας και από το κόμικ δεν έχω διαβάσει και τόσο πολλά τεύχη. Πάντως όπως ήταν αναμενόμενο (και από τις πρώτες κιόλας ταινίες) το σενάριο ξεφεύγει κατά πολύ από την αυθεντική ιστορία.

Πέρα από αυτά η ταινία κινείται σε αρκετά ικανοποιητικά επίπεδα. Πραγματικά έχουν δώσει πολύ βάρος στον χαρακτήρα της Jene Gray και μπορώ να πω ότι καταφέρνει να εντυπωσιάσει ο τρόπος που την παρουσιάζουν. Αρκετά καλό λοιπόν. Και όσο για το τέλος, αναρωτιέμαι αν αφήνει περιθώρια για ακόμη μία συνέχεια ή απλά αφήνει "ανοικτούς λογαριασμούς" χωρίς να θέλει να τους κλείσει...