Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

===
Moderation Log : Τίτλος του θέματος άλλαξε, προκειμένου να είναι σαφές σε τι αναφέρεται.
===

Παράθεση: Επιτέλους !!! …ξεφορτωθήκαμε και τυπικά τον Καραγκιόζη. Συγχαρητήρια στους Τούρκους για το απόκτημά τους …να το χαίρονται !!! Μεγαλύτερο κακό στον ελληνισμό από τους ίδιους τους Έλληνες ποτέ και κανένας ξένος δεν έχει καταφέρει να κάνει. Πήραν οι Τούρκοι τον "Καραγκιόζη" και βρέθηκαν Έλληνες να τσαντιστούν και να βγουν να φωνάζουν, διεκδικώντας το δίκιο τους. Αντί να πανηγυρίζουμε όλοι μαζί, που βρέθηκε κάποιος αφελής να πάρει αυτήν τη "λέρα" από πάνω μας, καθόμαστε και διαμαρτυρόμαστε. Με την Τουρκία έπρεπε να έχουμε διαφορές για το ακριβώς αντίθετο από αυτό που σήμερα διαφωνούμε. Θα έπρεπε να προσπαθεί ο ένας να φορτώσει στον άλλο τον Καραγκιόζη, όπως συμβαίνει με τον κάθε "μουντζούρη". "Μουντζούρης" είναι ο Καραγκιόζης. Ένας κόπρος. Ένα πραγματικό παράσιτο της ζωής και της κοινωνίας. Ένα πραγματικό βδέλυγμα. Ένα θλιβερό ανθρωποειδές, που αποτελεί ντροπή για έναν λαό να υπάρχει στην παράδοσή του. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο λαός είναι ο ελληνικός. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο Καραγκιόζης θα πρέπει να είναι "συγκάτοικος" σε μια παράδοση με ήρωες όπως ο Αχιλλέας ή ο Οδυσσέας. Σήμερα διαμαρτυρόμαστε σε ένα θέμα, στο οποίο έχουμε εκατό τοις εκατό άδικο και μάλιστα εμφανιζόμαστε τόσο γελοίοι, που με τις πρακτικές μας νομιμοποιούμε τις πρακτικές των εχθρών μας. Με τις βλακώδεις και ανεξήγητες συμπεριφορές μας απειλούμε τα πραγματικά μας δίκια. Μιλάμε για τρομερά πράγματα. Διεκδικώντας αδίκως ξένες πνευματικές κληρονομιές, νομιμοποιούμε αυτούς, που κάνουν τα ίδια εις βάρος μας. Οι ίδιοι οι Έλληνες, οι οποίοι γελάνε με τους σλαβόφωνους Σκοπιανούς, όταν αυτοί διεκδικούν τον Φίλιππο ή τον Αλέξανδρο —των οποίων τα ονόματα δεν τα κατανοούν στη γλώσσα τους— έρχονται και τους μιμούνται στο θέμα του Καραγκιόζη. Ό,τι σχέση έχει η λέξη Φίλιππος με τους Σλάβους, άλλη τόση σχέση έχει η λέξη Καραγκιόζης με τους Έλληνες. "Φωνάζει" από μακριά ..."Καραγκιόζης" …Είναι τούρκικη λέξη …Δεν είναι ούτε Τηλέμαχος ούτε Αριστοτέλης ούτε Νικηφόρος ούτε Φιλοποίμην. Ανήκει στην οθωμανική παράδοση και όχι στην ελληνική. Ανήκει σ' αυτούς που τον "γέννησαν" και τον "βάπτισαν" με όνομα που ανήκε στη γλώσσα τους. "Ο Καραγκιόζης είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού μας" …θα μπορούσε να πει o ...Βελιγκέκας. Δυστυχώς όμως αυτό το είπε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Γραικίας Γρηγόρης Δελαβέκουρας.!!! Ο εκπρόσωπος του ίδιου υπουργείου, το οποίο μάχεται για να "κρατήσει" τον Καραγκιόζη, αλλά δεν έχει κανένα πρόβλημα —όπως δείχνουν τα πράγματα— να παραδώσει το όνομα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου, το οποίο δεν έδειξε τα ίδια αντανακλαστικά τώρα που οι Τούρκοι απειλούν να μας πάρουν το Καστελόριζο ή το μισό Αιγαίο. Τον Καραγκιόζη να μην μας πάρουν. Αυτό μόνον τους νοιάζει. Τον "πατέρα" τους να μην χάσουν και να μην μείνουν "ορφανά" τα "Κολλητήρια" …εκεί στη Βασιλίσσης Σοφίας. Αυτά σ' ό,τι αφορά το τυπικό μέρος του "ήρωα" των σκιών. Στο ουσιαστικό μέρος τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Τον Καραγκιόζη οι Έλληνες όχι απλά έπρεπε να τον αποφεύγουν όπως έναν "μουντζούρη", αλλά στην κυριολεξία να τον μισούν. Γιατί; Γιατί ο Καραγκιόζης τούς αλλοίωσε τα ελληνικά τους χαρακτηριστικά. Ο Καραγκιόζης είναι ο "πατέρας" του αιώνιου Ραγιά. Του υποταγμένου, κουτοπόνηρου και βρωμερού Ραγιά. Συνεπώς είναι και ο "πατέρας" του άθλιου σημερινού νεοέλληνα της μίζας, του ωχαδερφισμού και της αθλιότητας. Γι' αυτόν τον λόγο "κατασκευάστηκε" από την οθωμανική αυτοκρατορία. "Κατασκευάστηκε", για να διαβρώνει ανθρώπινες ψυχές. "Κατασκευάστηκε", για ν' αποθαρρύνει τους ανθρώπους να γίνονται ισχυροί πολίτες και να τους μετατρέπει σε κουτοπόνηρους και πειθήνιους υπηκόους. Η επιβίωση του Καραγκιόζη στη σύγχρονη ελληνική παράδοση ήταν αυτή, η οποία διαιώνισε τους Ραγιάδες της οθωμανικής αυτοκρατορίας και στο σύγχρονο ελληνικό κράτος. Ο Καραγκιόζης έκανε μεγάλη ζημιά στον σύγχρονο ελληνισμό. Εξαιτίας του δεν έγινε η Ελλάδα ποτέ ένα σύγχρονο κράτος. Εξαιτίας του μεταφέρθηκε η "παθογένεια" της οθωμανικής αυτοκρατορίας στο ελληνικό εθνικό κράτος. Απλά, για να το καταλάβει κάποιος αυτό, θα πρέπει να γνωρίζει πώς λειτουργεί το σύστημα και οι μηχανισμοί παραγωγής προτύπων. Το κάθε κοινωνικό σύστημα λειτουργεί με τον τρόπο που επιβάλει η πολιτισμική του επιλογή. Με βάση αυτήν την επιλογή —και άρα με βάση τις "απόψεις" του— διαπαιδαγωγεί τα παιδιά του. Εξαιτίας των αναγκών της διαπαιδαγώγησης παράγει τα επιθυμητά γι' αυτό πρότυπα. Με τα πρότυπα σου "λέει" από μικρό παιδί τι ακριβώς θέλει από εσένα να κάνεις όταν θα ενηλικιωθείς. Σου εξηγεί τι θεωρεί σωστό και τι λάθος. Σου εξηγεί τι ανέχεται και τι όχι. Η αρχαία ελληνική κοινωνία δεν ήταν τυχαίο που μεγαλούργησε. Δεν ήταν τυχαίο που νίκησε όλους τους μεγάλους τυράννους. Δεν ήταν τυχαίο που έστησε Θερμοπύλες για να τους σταματήσει και τους νίκησε σε Μαραθώνες. Τίποτε δεν είναι τυχαίο σ' αυτόν τον κόσμο. Από τύχη κανένας δεν βρέθηκε ψηλά στον Όλυμπο. Πρέπει να ξεκινήσεις "σκαρφάλωμα" μιας ολόκληρης ζωής, για να βρεθείς εκεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κοινωνίες. Καμία δεν διέπρεψε επειδή έτσι "έτυχε". Οι κοινωνίες αποφασίζουν μόνες τους για τους στόχους τους και στη συνέχεια "παράγουν" τους πολίτες που επιθυμούν, για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί. Η αρχαία ελληνική κοινωνία ήταν διάσημη και λαμπερή, γιατί ήταν φιλόδοξη. Αναγκαστικά λοιπόν φιλόδοξους πολίτες "παρήγαγε". Τέτοια πρότυπα έδινε στα παιδιά της. Όταν μια κοινωνία μεγαλώνει τα παιδιά της με ήρωα τον Αχιλλέα, ελληνική θα γίνει. Γιατί; Γιατί θα τα κάνει όμοια μ' αυτόν. Θα τα κάνει να σκέφτονται όμοια μ' αυτόν. Θα τα κάνει να επιθυμούν και να εχθρεύονται τα ίδια πράγματα μ' αυτόν. Τι ήταν ο Αχιλλέας; Ένας ισχυρός άνθρωπος. Ένας φιλόδοξος άνθρωπος. Ένας άνθρωπος, ο οποίος αγωνιζόταν για τη δόξα μέχρι θανάτου. Ένας άνθρωπος, ο οποίος μπορούσε να θυσιαστεί για έναν κοινό στόχο. Ένας άνθρωπος, ο οποίος μπορούσε να θυσιαστεί για τον φίλο του και άρα και για τον συνάνθρωπό του. Ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν θα δίσταζε να σηκώσει το ξίφος του ακόμα και απέναντι στην ίδια την εξουσία, αν θεωρούσε ότι αδικούνταν από αυτήν. Ένας άνθρωπος, ο οποίος στεκόταν πάντα "όρθιος" σε όλες τις περιστάσεις. Ένας άνθρωπος, ο οποίος, ως "όρθιος", δικαιούνταν να είναι πανέμορφος και ρωμαλέος ως θεός. Αυτά τα παιδιά αυτής της κοινωνίας είναι που έστησαν τις Θερμοπύλες και έχτισαν τους Παρθενώνες. Αυτοί ανακάλυψαν τη Δημοκρατία και αυτοί θεμελίωσαν τις επιστήμες. Γιατί; Γιατί ο καθένας από αυτούς σκεφτόταν σαν τον Αχιλλέα και έδινε τη μάχη του στον όποιο τομέα και αν δραστηριοποιούνταν. "Τρωικός Πόλεμος" δεν υπάρχει μόνον στο στρατιωτικό επίπεδο. Υπάρχει και στην επιστήμη. Υπάρχει και στην οικονομία. Υπάρχει και στην κοινωνική λειτουργία. Όπου υπάρχει τέτοιος "πόλεμος", ευδοκιμούν και δοξάζονται οι "Αχιλλείς". Άνθρωπος, ο οποίος μεγάλωσε με πρότυπο τον Αχιλλέα, θα σταθεί "όρθιος" ως άνθρωπος όπου κι αν τον τοποθετήσεις. Όποια κι αν είναι η ιδιότητά του. Είτε είναι στρατιώτης είτε επιστήμονας είτε υπάλληλος είτε εργάτης, πάντα θα στέκεται "όρθιος". Θα κάνει το καθήκον του ή θα εκτελέσει την εργασία του στο ακέραιο, για να μην σου δώσει το δικαίωμα να τον κατηγορήσεις. Θα υπερασπιστεί αυτό το οποίο θεωρεί δίκαιο και θα πολεμήσει αυτό το οποίο θεωρεί άδικο …Μέχρι θανάτου …καί στις δύο περιπτώσεις. Αυτός είναι ο ελληνισμός και αυτά είναι τα θεμέλιά του. Σε μια άλλη χρονική περίοδο και υπό άλλες συνθήκες λειτούργησε η οθωμανική αυτοκρατορία. Αυτή η αυτοκρατορία είχε έναν πολύ απλό τρόπο λειτουργίας. Δεν είχε ανώτερους στόχους, όπως η ελληνική. Δεν ήταν μικρή κοινωνία, η οποία θα έδινε τη μάχη της επιβίωσης, όπως η ελληνική. Ήταν μια τεράστια κοινωνία και δεν κινδύνευε από εξωτερικούς εχθρούς, ώστε να εκπαιδεύσει τους πολίτες της στην αυτοθυσία. Είχε μια οργανωμένη τάξη ισχυρών, οι οποίοι περισσότερο φοβούνταν την εσωτερική αντίδραση παρά οτιδήποτε άλλο. Αυτοί οι κυρίαρχοι Αγάδες φοβούνταν τους φτωχούς δουλοπάροικους και φρόντιζαν για την άμυνά τους. Πώς; Με τη μέθοδο των προτύπων. Κατασκεύασαν τα πρότυπα που τους βόλευαν και τα έδωσαν στην "πλέμπα". Κατασκεύασαν τα πρότυπα και τα έδωσαν στους φτωχούς για μαζική "κατανάλωση". Κατασκεύασαν τον Καραγκιόζη. Κατασκεύασαν τον Καραγκιόζη, για να έχουν Καραγκιόζηδες απέναντί τους. Τι σου "έλεγε" η αυτοκρατορία μέσω αυτού του προτύπου της; Εφόσον πεινάς, μην αντιδράς βίαια. Μην αμφισβητείς το σύστημα. Μην θυσιάζεσαι για τις απόψεις σου, γιατί δεν αξίζει και θα είσαι κορόιδο αν το κάνεις. Μην καλλιεργείς φιλίες, γιατί κοστίζουν και σου κάνουν ζημιά. Κάνε τα πάντα για να επιβιώσεις. Αυτός, ο οποίος επιβιώνει, χωρίς να δουλεύει, είναι ο "μάγκας". Αυτός είναι ο "πετυχημένος". Όλοι οι άλλοι είναι "θύματα". "Θύματα" είναι τόσο αυτοί, οι οποίοι αδυνατούν να επιβιώσουν όσο κι αυτοί που θυσιάζονται για πράγματα, τα οποία δεν μετρούνται σε μπριζόλες, κεφτέδες και μαρούλια. Οι "επιτυχόντες" είναι πάντα οι "μάγκες". Αυτοί πάντα θα έχουν καλές σχέσεις με τους Αγάδες. Οι "επιτυχόντες", που, χάρη στους Αγάδες, θα γευτούν ακόμα πιο εύκολη "επιτυχία". Αυτή ήταν η "γραμμή", που περνούσαν στον λαό με τον Καραγκιόζη. Κάνε απατεωνιές, αλλά φρόντισε να μην σε πιάσουν. Πλήρωνε μπαξίσι, για να κάνεις τη δουλειά σου, ακόμα κι αν αυτή η δουλειά είναι παράνομη. Παίρνε μπαξίσι για να κάνεις το καθήκον σου, ακόμα κι αν αυτό είναι παράνομο. Κάνε ό,τι θέλεις, αλλά, όταν έρθεις απέναντι στην εξουσία, να υποταχθείς, γιατί αυτό είναι το "παιχνίδι". Βρες κουτσούς, χαζούς και κουλούς και ξεγέλασέ τους. Μόνον τον Αγά μην προσπαθείς να ξεγελάσεις, γιατί θα τιμωρηθείς. Τον Αγά θα τον "γλείφεις". Τον Αγά θα τον προσκυνάς. Τον Αγά θα τον βοηθάς, χαφιεδίζοντας όλους τους άλλους. Στόχος; "Ναααα φάαααμε, ναααα πιούυυυμε …και νηστικοί να κοιμηθούμε, ναούμε". Αυτός ήταν ο υπέρτατος στόχος του Καραγκιόζη. Να φάει και να πιεί πάση θυσία. Κανένας άλλος ανώτερος στόχος. Για καμία δόξα δεν αγωνίζεται. Για κανένα κοινωνικό δίκαιο. Για κανέναν κοινό αγώνα δεν θυσιάζεται. Δεν έχει φίλους παρά μόνον ευκαιριακούς συμμάχους σε μια σκληρή "σκυλομαχία" για το πιάτο της ημέρας. Η οικογένειά του δεν είναι μια πραγματική οικογένεια, παρά μια συμμορία συγγενών, που αγωνίζονται για το πιάτο της ημέρας. Ο Καραγκιόζης δεν στέκεται ποτέ όρθιος. Παίρνει το σχήμα που θέλει ο Αγάς. Δεν είναι πανέμορφος σαν τον Αχιλλέα, αλλά πανάσχημος, γιατί η ομορφιά γοητεύει τους ανθρώπους και αυτό απειλεί την εξουσία του Αγά. Δεν είναι ρωμαλέος σαν τον Αχιλλέα, αλλά καμπούρης, γιατί ο Αγάς θέλει να "στρέψει" τους πάντες μακριά από κάθε σκέψη σύγκρουσης. Η επιλογή του σωματότυπου του Καραγκιόζη δεν είναι τυχαία. Μόνον οι πλούσιοι και οι ισχυροί είναι όμορφοι και ρωμαλέοι και γι' αυτό πρέπει να τους φοβούνται οι φτωχοί. Οι φτωχοί είναι καμπούρηδες, κοντοί και άσχημοι. Οι φτωχοί είναι σαν τον βρομιάρη Καραγκιόζη και τα παιδιά του. Ζέχνουν από τη βρόμα, εφόσον, μόλις κατορθώσουν να φάνε με τις πιο απίθανε γυφτιές και απατεωνιές, θα κρυφτούν, είτε στα κεραμίδια είτε στους βόθρους, για να μην τους βρουν αυτοί τους οποίους ξεγέλασαν. Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Ο Καραγκιόζης θέλει να δείχνει στα παιδιά των δουλοπάροικων Ραγιάδων πώς τα αντιλαμβάνεται το οθωμανικό σύστημα. Ο Καραγκιόζης είναι ένα κατασκευασμένο "θολό" είδωλο, για να βλέπουν οι φτωχοί την εικόνα τους όπως βολεύει το σύστημα και όχι όπως πραγματικά είναι. Γι' αυτόν τον λόγο είναι δύσμορφος και σχεδόν σακάτης. Δείχνει "φωναχτά" όχι μόνον ότι δεν θέλει ν' αγωνίζεται, αλλά και ότι δεν μπορεί ν' αγωνιστεί. Δείχνει ότι "συμφέρει" τους φτωχούς, που δήθεν είναι όμοιοί του, να τον μιμηθούν, για να "επιβιώσουν" στην καραγκιόζικη "ζούλα". Αυτόν τον Καραγκιόζη έσπευσαν να υπερασπιστούν κάποιοι Έλληνες, που σήμερα διαμαρτύρονται. Ανήκει στην παράδοσή μας λένε. Τα παιδιά τους, δηλαδή, με τον Καραγκιόζη σαν πρότυπο θέλουν να τα μεγαλώσουν; Θέλουν να τα κάνουν δειλούς, πονηρούς και διεφθαρμένους Ραγιάδες σαν κι αυτόν; Δεν θέλουν να τα κάνουν Έλληνες; Δεν θέλουν να τα κάνουν σαν τον Αχιλλέα; Δεν τα θέλουν όμορφα, ελεύθερα και ρωμαλέα; Τα θέλουν άσχημα, υποταγμένα και καμπούρικα; Τι ακριβώς υπερασπίζονται τόσο αυτοί οι αφελείς όσο και το υπουργείο των εξωτερικών; Δεν βλέπουν ότι τον Καραγκιόζη "πληρώνουμε" ως λαός ακόμα και σήμερα; "Παιδιά" του Καραγκιόζη είναι όλοι αυτοί, που σήμερα μας βασανίζουν. Με τον Καραγκιόζη γαλουχήθηκαν αυτοί, που σήμερα μας κυβερνούν. Αυτοί, που τους βάλαμε στον ΟΤΕ να τον διευθύνουν και αυτοί για λίγο "μπαξίσι" τον παρέδωσαν στη Deutsche Telekom. Αυτοί, που τους ψηφίσαμε για να μας κυβερνήσουν και αυτοί το εξέλαβαν σαν ευκαιρία να βολέψουν στο δημόσιο μέχρι και τους σκύλους τους. Αυτοί, που πήγαν στο Πανεπιστήμιο και για να περάσουν ένα μάθημα χωρίς να διαβάσουν ή να διοριστούν σε μια θέση, κολλούσαν αφίσες για το ΚΚΕ. Αυτοί, οι οποίοι παρακαλάνε τον "Αγά" να τους καλέσει σε μια συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, για να γίνουν κάποια μέρα υπουργοί. Αυτοί, οι οποίοι χαφιεδίζουν τους Έλληνες συνταξιούχους στον Στρός Καν του ΔΝΤ. Με τον Καραγκιόζη γαλουχήθηκαν οι "ήρωες" των κοινωνικών αγώνων, που, …"άμα λάχει", αναλαμβάνουν να ηγηθούν και του "αγώνα" του Παναθηναϊκού. Αυτόν τον "ήρωα" πήραν οι Τούρκοι …Να τον χαίρονται. Εμείς απλά θα τον ξεπροβοδίσουμε. …Αϊ στο διάολο ρε Καραγκιόζη …και ακόμα παραπέρα. Μαζί σου πάρε και το Κολλητήρι και όλα τα αδέρφια του. Όλους όσους αυτήν τη στιγμή κυβερνάνε και λεηλατούνε την Ελλάδα. Δικά σου παιδιά είναι. Ραγιάδες με την αυθεντική καταγωγή. Άσχημοι, καμπούρηδες και για λίγα "γρόσια" δωσίλογοι προδότες. Γλείφτες των "Αγάδων" της Νέας Τάξης. Γιωργάκηδες, Κωστάκηδες, Ντορούλες και το κακό συναπάντημα. Αυτούς γιατί μας τους άφησαν οι Τούρκοι; Δεν γίνεται η Unesco να τους πάρει κι αυτούς; Μήπως να πιέζαμε λίγο για τον Καρατζαφέρη; Μήπως για την Παπαρήγα ή τον Τσιπροκολλητήρη; Τραϊανού Παναγιώτης Αρχηγός του ΕΑΜ.Β’

από http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/07/blog-post_15.html

Ευχαριστούμε για την διάδοση του παραπάνω άρθρου dimig !
Πραγματικά αξιόλογο ! Αξίζει κάποιος/α να το διαβάζει όλο ! Αξίζει λίγο από τον χρόνο του !

μαλιστα..... επικροτω την ουσια του κειμενου....
ο καραγκιοζης δεν ειναι ελληνικος, ειναι ενα τουρκικο καταλειπο, μια τουρκικη επιρροη και κακως τρελαινομαστε με αυτο το θεμα! ολοι "κλεβουν" πολιτιστικα στοιχεια απο αλλους πολιτισμους! πουθενα δεν υπαρχει παρθενογεννεση!

ακομη καλο θα ηταν να σημειωθει, οτι το θεατρο σκιων ειναι αιγυπτιακης καταγωγης και ευρυτερα ασιατικης. οι ελληνες αντιγραψαν τον καραγκιοζη μεσω της διαντριδρασης με αυτους τους πολιτισμους και τον εξελιξαν μεσω της τουρκοκρατιας και αυτο φαινεται απο το στησιμο του θεατρου: σαραι, βεζιριδες, στολες των μαργιονετων.....

αλλα μην φτανουμε και στο αλλο ακρο του φανατισμου και του εθνικισμου! γιατι ειναι μια τελεια λαβη να ξεκινησουν τετοιου ειδους συζητησεις! ειναι ευκολο να κατηγορησουμε τους τουρκους για ολα και να ακουμε ενοπατερες να ανακοινωνουν την διαλυση της εθνικης μας κληρονομιας και ταυτοτητας! καλως η κακως ο εθνικισμος στην ελλαδα δεν προηλθε εκ των εσω αλλα εκ των εξω με το μεγαλο κυμμα φιλελληνων στην επανασταση του 21. η εθνικη συνειδηση και η αγαπη στα μαρμαρα του παρθενωνα δεν υπηρχε! καλλιεργηθηκε. καλο ειναι λοιπον να αφησουμε την καταστροφολογια, να μην φοβομαστε το ξενο και να λεμε, εφυγε ενα τουρκικο στοιχειο απο πανω μας..... γιατι ας μην ξεχναμε οι ενα αμειγως τουρκικο στοιχειο εφεραν και οι προσφυγες του 1922, οι οποιοι ομως εδωσαν την ωθηση στην ελλαδα να σταθει στα ποδια της και να ανακαμψει η οικονομια της.

ο τουρκικος με τον ελληνικο πολιτισμο συνυπαρχουν αιωνες! ειναι αναποφευκτο ο ενας να δανειζεται απο τον αλλο και γενικα ολοι να δανειζονται απο ολους! εμεις ας κανουμε οτι μπορουμε, γιατι εχουμε κι αλλα να επιδειξουμε σαν πολιτισμος! και να μην επαναπαυομαστε στις δαφνες των προγωνων μας! ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ?

... ωστόσο -θα κάνω απλώς μια παρέμβαση- εκτιμώ πως έχει σημασία το να διαχωρίσουμε τις θέσεις κι απόψεις και προβληματισμούς (θα συμφωνήσω με το "ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ?" της fraoulitsaς) από τις εξάρσεις (αλλιώς:ξεσπάσματα) δημαγωγικού ντελίριου που μπορεί να κρύβει (ή να φανερώνει) φανατισμένες φωνές και προπαγανδιστικούς σκοπούς.

< OFFTOPIC >

Άραγε dimig πέραν του copy-paste του site/blog ΣΟΥ, έχεις πρόθεση να κάνεις συζήτηση; Ή απλώς να "ρίξεις μελάνι" και να μας ξανάρθεις πάλι μετά από 2-3 μερούλες με νέο post?

"spamming" is prohibited here, u know. show some respect, in order to gain some, too.

< / OFFTOPIC >

Εγώ δεν το διάβασα επειδή είναι του dimig του οποίου και τα 24 μηνύματα είναι spam.

Δε γνωρίζω τί συνέβη με τους Τούρκους αλλά ο Καραγκιόζης ανήκει σε όλους, ακριβώς όπως και η δημοτική ποίηση, τα παραμύθια του Αισώπου, τα παραμύθια των αδερφών Γκριμ, τα παραμύθια της Χαλιμάς και πολλά πολλά ακόμη.
Ο Καραγκιόζης είναι τέχνη και όχι κατάλοιπο (η λέξη έχει αρνητική χροιά). Είναι ένα κομμάτι της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.
Τέτοια δημοσιεύματα προσβάλλουν τη μνήμη του Ευγένιου Σπαθάρη και άλλων μεγάλων καραγκιοζοπαικτών που μας μεγάλωσαν και μας διασκέδασαν με τις ιστορίες τους.

e3iswsi έγραψε: Εγώ δεν το διάβασα επειδή είναι του dimig του οποίου και τα 24 μηνύματα είναι spam. Δε γνωρίζω τί συνέβη με τους Τούρκους αλλά ο Καραγκιόζης ανήκει σε όλους, ακριβώς όπως και η δημοτική ποίηση, τα παραμύθια του Αισώπου, τα παραμύθια των αδερφών Γκριμ, τα παραμύθια της Χαλιμάς και πολλά πολλά ακόμη. Ο Καραγκιόζης είναι τέχνη και όχι κατάλοιπο (η λέξη έχει αρνητική χροιά). Είναι ένα κομμάτι της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Τέτοια δημοσιεύματα προσβάλλουν τη μνήμη του Ευγένιου Σπαθάρη και άλλων μεγάλων καραγκιοζοπαικτών που μας μεγάλωσαν και μας διασκέδασαν με τις ιστορίες τους.

Συμφωνώ ότι ανήκει σε όλους όπως και με τα προαναφερθέντα από την άποψη ότι δεν απαγορεύεται σε κανένα να τα διαβάσει ανεξαρτήτος φιλής και έθνους !
Όμως δεν μπορείς να παραβλέψεις τον δημιουργό τους άρα και την χώρα προελεύσεώς τους.
Π.χ. η γκουέρνικα είναι έργο του Πικάσο που ήταν Ισπανός ! Το έργο ανήκει στην Ισπανία !
Το μήνυμα όμως που στέλνει σε όλους εμάς έχει να κάνει με την βιαιότητα, την απανθρωπιά και τον πόνο που προκαλέι στους ανθρώπους ο πόλεμος. Συνεπώς ο πόλεμος άρα και οι συνέπειές του έχουν τον ίδιο αντίκτιπο σε όλους τους ανθρώπους παγκοσμίως !
Άρα η κάθε μορφή τέχνης έχει να στείλει κάποιο βαθύτερο μύνημα και να καθοδηγήσει τους ανθρώπους στο να κάνουν μία πράξη ή όχι !
Οπότε όπως είπες η τέχνη ανήκει σε όλους μας αλλά ταυτόχρονα ανήκει και στον δημιουργό της !

Πιστεύω επίσης πως το παραπάνω άρθρο δεν είχε σκοπό να προσβάλλει την τιμή κανενός.
Το μόνο που ήθελε ηταν να αναλύσει την βαθύτερη έννοια και τα μυνήματα του Καραγκιόζη , και κατά συνέπεια τον πολιτισμό και τον τρόπο σκέψης των Ελλήνων.
Όπως η γκουέρνικα ήθελε να αποτρέψει τους ανθρώπους από το να κάνουν πολέμους έτσι και ο Καραγκιόζης ήθελε να προτρέψει και να αποτρέψει άλλοτε τους Έλληνες να κάνουν ή να μην κάνουν κάποιες ενέργειες !

Και αφού η τέχνη <καθοδηγεί> άρα μπορεί οποιοσδήποτε να καθοδηγήσει-χειραγωγήσει δημιουργώντας μία <αρνητική και επιζήμια τέχνη> !

Supersonic έγραψε: Και αφού η τέχνη <καθοδηγεί> άρα μπορεί οποιοσδήποτε να καθοδηγήσει-χειραγωγήσει δημιουργώντας μία <αρνητική και επιζήμια τέχνη> !

^ this is not a FACT! Θα διαφωνήσω εδώ, εστιάζοντας στο κομμάτι αυτό. Η Τέχνη είναι μορφή έκφρασης, πρωτίστως. Δεν μπορεί η έκφραση να μπει σε "στεγανά" ή σε "ταμπέλες"!!!
Είναι ωστόσο φανερό πως στην ιστορία και στο πέρασμα των αιώνων έργα τέχνης και καλλιτέχνες κινούνταν πολλές φορές μέσω ρευμάτων, κινημάτων, συγκυριών χρονικών-τοπικών. Τα οποία επίσης δεν έχουν στεγανά, μα είναι ρευστά μορφώματα μες στο ευρύτερο γίγνεσθαι του ρου της ιστορίας!


Από την άλλη, ποιά όμως έκφανση της δημόσιας ζωής άλλωστε είναι ή μπορεί να θεαθεί ως 'ξέχωρο', αποκομμένο μέρος της ίδιας της κοινωνίας; (μάλλον καμιά!)..
Η αντιμετώπιση νομίζω της Τέχνης αυθαίρετα κι απόλυτα ως "εργαλείο", όχι μόνο μπορεί να μας παγιδεύσει σε μονοπάτια ρητορίας και ψευδο-λογικές, μα και να οδηγήσει σε πολύ επικίνδυνους συλλογισμούς, σκέψεις και λογικές, ή αφορισμούς(!). Απλώς θέλω να επιστήσω εδώ το 'focus' για να μην θεωρούμε ως "δεδομένα" κάποια πράγματα, άκριτα... Κι εδώ θα συμφωνήσω και στο:

e3iswsi έγραψε: Ο Καραγκιόζης είναι τέχνη και όχι κατάλοιπο (η λέξη έχει αρνητική χροιά). Είναι ένα κομμάτι της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η οποιαδήποτε μορφή έκφρασης θαρρώ πως πρέπει να αντιμετωπίζεται με την βαρύτητα που πρέπει, ως έκφραση, με στοιχεία υποκειμενικότητας και σίγουρα με κοινωνικές - ψυχολογικές - πολιτικές ή άλλες προεκτάσεις. Μα όχι σε πρώτο επίπεδο! Ένας ποιητής που γράφει κάτι το οποίο τον άγγιξε στην ψυχή, ένας τραγουδοποιός, ένας ζωγράφος ή οποιοσδήποτε αντιστοίχως προσπαθεί να αποτυπώσει πράγματα, σκέψεις, συναισθήματα, είναι πρώτα, άνθρωπος. Κι δεν έχουμε "σωστό", "λάθος", "καλό" ή "κακό". Όπως δεν έχουμε και "σύνορα" ή "ιδιοκτησίες"...
(εδώ εννοώ με τον όρο ιδιοκτησία όχι την πνευματική δουλειά του δημιουργού, μα τα συναισθήματα και άλλες μορφές έκφρασης που ενδεχομένως παράγονται από τον κάθε αποδέκτη ενός καλλιτεχνικού έργου. Που μπορεί την ίδια στιγμή κι ο ίδιος κατ'επέκταση να αποτελεί και πομπός του ίδιου ή νέου έργου!)

Ένα ερώτημα που γεννάται βέβαια, είναι το: "είναι (δυνητικά) καθοδηγούμενη η Τέχνη; Κι αν υποθέσουμε ναι, πώς μπορεί κανείς να έχει τα απαραίτητα εφόδια για να διακρίνει την αυθόρμητη ίσως, μορφή έκφρασης από την άμεσα ή έμμεσα 'πατροναριστική' παρέμβαση στην ανθρώπινη αυτή εκφραστικότητα;"
[μα θα ήταν καλό να υπάρχει σε άλλο topic ή κάτι διαφορετικό, ώστε να είναι πολύ πιο ευρύ]. Αν και θαρρώ πως το ερώτημα αυτό είναι διαχρονικό και πολύ ασαφές-άλυτο....


____

Υ.Γ: όσο για το "debate" περί της "ιδιοκτησίας" ή άλλων σχολιασμών συγκεκριμένα του Καραγκιόζη, δεν θα μπω καν στον κόπο να πάρω θέση. Δεν με αφορά προσωπικά άμεσα, καθώς εντάσσεται μες στις ευρύτερες έννοιες της Τέχνης... έτσι τουλάχιστον το βλέπω αυτή τη στιγμή.
Αφού όμως δεν με δεσμεύει ή περιορίζει κάτι και έχω (θεωρητικά και πρακτικά) δυνατότητα να γνωρίσω και να γνωριστώ με το συγκεκριμένο έργο (και αν επιθυμώ να το μελετήσω εις βάθος από τις σκοπιές που μπορεί να μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον), αυτό μου αρκεί. Είναι μέρος μιας ιστορίας και πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως προειπώθηκε.

Τα υπόλοιπα, τα βλέπω -κι επιτρέψτε μου να είμαι λιγάκι εριστικός εδώ- ως "φρου φρου" μες σε ένα "Κολοσσαίο" της καθημερινότητας. Έτσι, λες και δεν έχουμε με τι άλλο να μαλλιοτραβηχτούμε μεταξύ μας!!!!!

_τα σέβη μου.

Κι όμως η τέχνη καθοδηγεί !

Δεν έχεις ακούσει ποτέ μικρά παιδιά να λένε μεταξύ τους ή να συζητάνε μαζί σου λέγοντας " Αυτό δεν είναι σωστό ή δεν πρέπει να κάνεις αυτό γιατί ο Superman ή o Spiderman ή οποιοσδήποτε άλλος αγαπημένος τους ήρωας δεν θα το έκανε αυτό ή θα έκανε εκείνο. Ή όταν βρίσκονται σε μια δύσκολη κατάσταση και θέλουν βοήθεια θα σου πούνε "Τί θα έκανε αυτός ο ήρωας ; "
Και πιστεύω πως αυτά τα σκεφτόμασταν και εμείς σαν μικρά παιδιά !

Οπότε ο εκάστοτε αγαπημένος ήρωας λειτουργούσε/λειτουργεί/θα λειτουργεί σαν πρότυπο και είδωλο για κάθε παιδί και για καθένα μας !

Επίσης οι τέχνες καθοδηγούσαν/καθοδηγούν/και θα καθοδηγούν και αυτό το αντιλήφθηκαν πρώτοι οι αρχαίοι Έλληνες με τις αρχαίες τραγωδίες και γι' αυτό έλεγαν " Μία τραγωδία διδάσκεται και όχι παίζεται όπως θα λέγαμε σήμερα για κάποιο έργο/ταινία .

Αυτό δεν περιοριζόταν μόνο στην τραγωδία αλλά και σε διάφορες άλλες τέχνες όπως και στην μουσική (Ομήρου Οδύσσεια-Ηλιάδα)
αλλά και στην γλυπτική (μεγαλοπρεπή αγάλματα ηρώων και θεών που προκαλούσαν και ακόμα προκαλούν δέος και θαυμασμό) !

Και κλείνοντας θα πώ πως όλοι αυτοί οι σύγχωνοι ήρωες της Marvel και αρκετών Ιαπωνικών κινούμένων σχεδίων δεν είναι παρά μία συνέχεια των αρχαίων Ελληνικών ηρώων (Οδυσσέας, Αχιλλέας,Ηρακλής κλπ) !