Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Κατά πρώτον, εγώ προσωπικά δεν ξεχωρίζω το άτομο από το φύλο του σε θέματα φιλίας. Στα 36 μου χρόνια ζωής έχω κάνει κολλητές φιλίες τόσο με άντρες, όσο και με γυναίκες με την ίδια ακριβώς επιτυχία!
Ρίχνοντας όμως μια ματιά στις απόψεις σας, μου θυμίσατε αυτό που μας είχε πει μια καθηγήτρια (καλή της ώρα) στο λύκειο. Μας είχε πει ότι
"ο έφηβος ερωτεύεται, ενώ ο νέος αγαπά"! Κρίνοντας λοιπόν με τον μέσο όρο της ηλικίας σας, μπορώ να πω ότι βρίσκεστε στο μεταίχμιο, αρχίζετε σιγά-σιγά να ανακαλύπτετε την αγάπη και πιστέψτε με αυτό είναι το πιο όμορφο πράγμα που σας συμβαίνει (και το πιο επίφοβο)... ΖΗΣΤΕ ΤΟ!

Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει τρελά με την ηλικία. αυτό το δίλημμα το αντιμετώπισε ο πατέρας μου στα τριανταδύο του όταν ξαφνικά κατάλαβε ότι αυτό που νόμισε πως ήταν φιλία προς μία κοπέλα τελικά ήταν ένας έρωτας τόσο δυνατός ώστε να εγκαταλείψει την οικογένειά του και να την παντρευτεί.
Δεν λέω αν ήταν καλό αυτό που έκανε απλά ότι είναι ένα διαχρονικό προβλημα

Θα σας τονίσω το εξής...υπαρχει η 'φιλία' και η 'παρέα'..Δυο πολυ διαφορετικα πραγματα...μπορείς να μου ξεχωρίσεις αυτές τις 2 διαφορετικές έννοιες?και βέβαια θα μου πεις...

Πότε είναι όμως μια φιλία αληθινή, προορισμένη να αντέξει στις τρικυμίες του χρόνου, και πότε είναι απλά και μόνο μια “παρέα”, που σήμερα είναι και αύριο δε θα είναι;εδώ σε θέλω...

Σε μια αληθινή ''φιλία'', βρίσκομαι μαζί με τον άλλο άνθρωπο για να μοιραστούμε την ίδια τη ζωή, τις χαρές και τις λύπες της..
Ο φίλος είναι αυτός που δε φοβάται να μας πει την αλήθεια, αν πιστεύει ότι σε κάτι έχουμε παρεκτραπεί. Είναι όμως παράλληλα έτοιμος να σεβαστεί τις επιλογές μας, έστω και αν διαφωνεί, χωρίς να φύγει από το πλευρό μας...

Σε αντίθεση, όταν μιλάμε για ''παρέα'' τα κίνητρα είναι διαφορετικά

Εδώ δε συναντιόμαστε για να μοιραστούμε τη ζωή στην ολότητά της, αλλά μόνο για να ευχαριστηθούμε κάποια συγκεκριμένα πράγματα, που τυγχάνει να μας αρέσουν και των δύο.Σε τέτοιες σχέσεις γνωρίζουμε,κατά βάθος,ότι υπάρχουν όρια στο τι μπορούμε να μοιραστούμε με τον άλλο.Όταν πια ο ένας από τους δύο βαρεθεί τη συγκεκριμένη απόλαυση που τους ένωνε, ή αν προκύψει εν τω μεταξύ κάποια διαφωνία, η ''φιλία'' αυτή εξανεμίζεται...


Οπότε προσδιορίστε την πραγματική ''φιλία'' πρώτα και μετά μπορούμε να σχολιάσουμε την φιλία μεταξύ των 2 φύλων
Τα συμπεράσματα δικά σας παιδιά!!

Γιατί βάζετε φράγματα?Τι ορισμούς?Μαθηματικές εξισώσεις λύνουμε κύριοι?Για συναισθήματα μιλάμε.

Χωρίς να θέλω να γράψω ολόκληρη έκθεση θα πω αυτό: Δε γίνεται για μένα ενας άντρας και μια γυναίκα που τουλάχιστον ο ένας βρίσκει ελκυστικό εμφανιακά τον άλλον να γίνουν φίλοι χωρίς να υπάρχει υποβόσκων το εροτικό στοιχείο.

Ε ρε παιδιά τι να κάνουμε άμα περνάς ώρες με κάποιον που σου άρεσει και η παρέα του και εμφανισιακά και δεν είσαι γκευ έ θα σου αρέσει δε γίνεται.Σπάνια γίνεται αλλιώς.

Οχι πως αυτό είναι κατ'ανάγκη κακό.Φυσιολογικό.

Πραγματική φιλία :

ΑΝΤΡΑΣ - ΑΝΤΡΑΣ

Φιλία :

ΓΥΝΑΙΚΑ με GAY
ΑΝΤΡΑΣ με GAY

"Φιλία" :

ΓΥΝΑΙΚΑ με ΓΥΝΑΙΚΑ

Καριοφιλία :

ΑΝΤΡΑΣ - ΓΥΝΑΙΚΑ

================================

Εντάξει πλακίτσα κάνω αλλά ρε παιδιά τις αγαπώ τις γυναίκες... δεν τις βλέπω σα φίλες..

danny έγραψε: ...στα τριανταδύο του όταν ξαφνικά κατάλαβε ότι αυτό που νόμισε πως ήταν φιλία προς μία κοπέλα τελικά ήταν ένας έρωτας τόσο δυνατός ώστε να εγκαταλείψει την οικογένειά του και να την παντρευτεί.

Ωχ... συγγνώμη... danny ίσως επειδή έκρινα από τον εαυτό μου (των 36 Ιούληδων)... για μια δική μου σχέση που ειλικρινά σου μιλάω την δοκίμασαν και την δοκιμάζουν χίλια μύρια κι όμως στέκει!

Δοκιμασίες και προβλήματα θα υπάρχουν πάντα, εκεί φαίνεται πόσο δυνατοί είμαστε εμείς να τα ξεπερνάμε!

Ειλικρινά εύχομαι εκ βάθους μια πολύ καλύτερη τύχη σε σένα!!!

Να σαι καλά Λεωνίδα
Δεν ξέρω αν είσαι και εσύ παιδί χωρισμένων γωνιών
Αλλά είναι κάτι που μπορεί να το πάρεις χαλαρά αν είσαι σε τέτοια ηλικία και ωριμότητα ή και να το πάρεις τόσο βαριά που να σε στοιχειώνει για μια ζωή. τουλάχιστον τώρα μακρυά από το σπίτι μου και ζώντας την δική μου Ζωή μπορώ να καταλάβω καλύτερα τους δικού μου και να τους συγχωρήσω μετά.
αλλά πραγματικά κάποια πράγματα δεν τα έχω καταλάβει μάλλον γιατί δεν έχω βρει ίσως την κατάλληλη να τα ζήσω αλλά όταν την βρω ελπίζω να μην έχω ήδη παντρευτεί και να έχω 5-6 κουτσούβελα γιατί με πιθανότητα 90% θα παιχτεί μ****.

Τι να κάνω μπορεί να βγήκα ερωτιάρης αλλά πιστεύω στις μεγάλες αγάπες.

και όπως λέει και ο zarikos ( είσαι μεγάλος )
τις αγαπώ τις γυναίκες και αν είναι όμορφες δεν τις θέλω για φίλες μου αλλά αν δεν γίνεται αλλιώς δεν θα τους αρνηθώ την παρέα μου

Στην περίπτωση που άντρες και γυναίκες δουλεύουν μαζί ή κάνουν κάτι κοινό όπως ένα άθλημα ή συμμετέχουν σε κάποιο σύλλογο τότε έχουν πολύ καλούς λόγους ν αναπτύξουν και μια φιλία.
Αλλά και πάλι είναι δύσκολο να διακρίνεις τί είδους σχέση θ αναπτυχθεί στο μέλλον....Μπορεί να είναι τρυφερή,σεξουαλική ή φιλική;

Πολλές φορές χαιρόμαστε με την παρουσία κάποιου-ας στη ζωή μας αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να μας οδηγήσει στη δέσμευση γιατί δεν ξέρουμε ποια συναισθήματα είναι κατάλληλα προς το αντίθετο φύλο εκτός και αν είναι αυτά που το περιβάλλον μας ορίζει ως κατάλληλα...(γίνομαι σκληρή αλλά σε πολλές περιπτώσεις αυτή είναι η αλήθεια)

Διαφωνώ να διατηρείς φιλική σχέση επειδή χρειάζεσαι κάποιον να σε φροντίζει όταν ο δεσμός σου δεν είναι δίπλα σου κάποιες φορές...

Μου είναι αδιανόητο να δεχτώ τον/την φίλο-η να ζηλεύει τους/τις ερωτικους-ες συντρόφους...

Μου είναι επίσης δύσκολο να δεχτώ ως φυσιολογικό και ανθρώπινο το γεγονός ότι πολλές γυναίκες προκαλούν τον πόθο με διάφορους τρόπους για επιβεβαίωση και μετά ζητούν φιλικά ανταλλάγματα δίχως στην ουσία να δίνουν τίποτα...

Πφ....τελικά και ποια σχέση δεν είναι προβληματική;
δεν αντέχουμε τους εαυτούς μας...την καθημερινότητα μας...τη ρουτίνα...και ψάχνουμε συνεχώς να ξεφύγουμε απ αυτο που μας βαραίνει...και αυτο θα μπορούσε να είναι και ένας έρωτας,μια αγάπη ή μια φιλία που έχουν όμως καταντήσει φορτικά...