Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Που είμαι όταν είμαι εδώ; Ο καθένας έχει μια διαφορετική απάντηση. Γράψτε την δική σας. Επίσης επισκευθείτε αν θέλετε το blog: www.finearch.blogspot.com και κάντε τα δικά σας σχόλια.

Που ειμαι οταν ειμαι "εδω"...

Μα αυτο φιλε ειναι προφανες...

και διευκρινιζω...

Ειμαι "εδω" ειναι το φαινομενο κατα το οποιο το ατομο μου υφισταται στον χοροχρονο του "εδω" εννοοντας την παρουσα χρονικη στιγμη με τις παρουσες και υπαρχοντες γεωγραφικες συντεταγμενες.

Το ειπε και ο φιλος Einstein στην θεωρια της σχετικοτητας του, αλλα εμμεσα.

Σε καμια περιπτωση του φυσικου κοσμου δεν θα μπορουσα να ειμαι "εδω" αλλα να ειμαι "εκει".
Αυτο θα ηταν εφικτο μονο αν ημουν φαντασμα.


Αυτα... (Αν δεν κανω λαθος)

Γεια και χαρά σου αγαπητέ decadance!


Θα γράψω κι εγώ κάτι αυθόρμητο, και σύντομα ελπίζω να επιστρέψω και να γράψω ξανά... Πρώτα απ'όλα, η ερώτηση τείνει να είναι φαινομενικά "απλή", ωστόσο μπορούμε ίσως να την θεωρήσουμε κι ως ένα παιχνίδι δημιουργικού οίστρου, ώστε να φανταστούμε διάφορα... παραληρήματα!

Πέρα από την επιστημονική χροιά του φίλτατου King Of Cats, θα ήθελα να δώσω ένα λίγο πιο φιλοσοφικό τόνο στη συζήτηση... Το "Πού είμαι όταν είμαι εδώ;" μπορεί κάποιος να το ερμηνεύσει και με τη ματιά κάποιου παρατηρητή... Για παράδειγμα.. Πού είμαι όταν είμαι εδώ (σε κάποιο γεωγραφικά συγκεκριμένο χώρο και χρόνο), αλλά ο νους μου ταξιδεύει σε "άλλη γη και σ' άλλα μέρη"; Πού βρίσκεται ένας ερωτευμένος/-η όταν το έτερον ήμισυ βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά, αλλά νιώθει σαν να βρίσκεται δίπλα της/του; Πού βρίσκομαι όταν τύχει να βλέπω μια φωτογραφία από ένα ταξίδι που έχω κάνει πέρσι το καλοκαίρι και αναπολώ ξανά τις στιγμές εκείνες;

Ο ανθρώπινος νους έχει μια -κατά τη γνώμη μου- εκπληκτική ικανότητα "ταξιδιού", η σκέψη άλλωστε λέμε είναι το πιο γρήγορο πράγμα που υποτίθεται υπάρχει... Αν με φανταστώ με σκούφο και έλκηθρο στην Αρκτική, ανάλογα με τα οπτικά βιώματά μου φυσικά, θα είναι σαν να είμαι εκεί (κατά μια έννοια), ενώ αν με φανταστώ με χαβανέζικο πουκαμισάκι και τροπικούς χυμούς, ίσως να "βρίσκομαι" σε κάποιο νησί του Ειρηνικού..

Σε μια μεγάλη πόλη... δεκάδες άνθρωποι μπορεί να κινούνται δίπλα σου, να περπατούν παράλληλα ή αντίθετα με σένα.. μέσα όμως στο αστικό αυτό χρώμα.. είναι σίγουρο πως όλοι (μα όλοι) βρίσκονται όντως εκεί όπου βρίσκονται;
Και ερωτώ ξανά, έτσι για να κυλίσει η κουβέντα, ελπίζω να μην βγαίνω "εκτός θέματος"... Πού βρίσκομαι, ή πού θα ήθελα να βρίσκομαι όταν είμαι (ή δεν είμαι, αντίστοιχα) εδώ;

Αναμένω με χαρά κι άλλες πολλές απαντήσεις... Κουβέντα να γίνεται, άλλωστε!

Πολύ ωραιο το φιλοσοφικο ερωτημα!
Μπράβο decadance!

Ας πω κιεγώ τα δικά μου:
Καταρχήν ζούμε μισό δευτερολεπτο στο παρελθον. Αυτο παντα συμβαινει, επειδη τοσο χρονο κανουν οι αισθησεις (κατα μεσο ορο) να πανε απο τα αισθητηρια οργανα στον εγκεφαλο (σαν ηλεκτρικές διεγερσεις μέσω των νευρων).

Άρα εκτος του οτι δεν ζουμε ποτε "εδώ" αλλά "εκει" οπως αναλυσες αρχοντα των αιλουροειδών, ζούμε παντα στο παρελθον. Εκει βρισκόμαστε. Στο παρελθον και ποτε στο τώρα. Άρα κάθε χρονική στιγμή βρισκόμαστε ΕΚΕΙ και ΤΟΤΕ και ποτέ ΕΔΩ και ΤΩΡΑ!!

inertia, τίθεται ομως εδώ και ενα αλλο ερώτημα: Βρισκόμαστε εκει που επιλεγουμε να βρισκομαστε ή εκει που επιλεγει ο εγκέφαλος μας?
Πόσο "πιονια" του εγκεφάλου μας ειμαστε τελικά?

Ακομα και οταν παμε στο εστιατοριο να φαμε, παραγγέλνουμε ΄συμφωνα με την δική μας ελευθερια ή ειμαστε πιονια του εγκεφάλου μας και επιλέγουμε το φαγητο που θα φαμε, σύμφωνα με την ουσια που μας λειπει πιο πολύ και οχι σύμφωνα με το τι θα θελανε τα ματια μας να βλεπανε τι τρώμε???

Τελικα, δεν ειμαι ΕΔΩ και ΤΩΡΑ , αλλά ειμαι ΕΚΕΙ και ΤΟΤΕ και χωρίς να το επιλεγω εγώ(?)....ΤΡΟΜΑΧΤΙΚΟ !

Κατ'ραχην ως ιατρικό φυτό που είμαι θα ήθελα να διορθώσω το φίλο Megawatt, οι αισθήσεις δεν κάνουν μισό δευτερόλεπτο [ευτυχώς γιατί ένα τέτοιο delay θα ήταν καταστροφικό] Εξαρτάται από το μήκος της νευρικής ίνας και κυμαίνεται 20millisecond για μια ίνα που βρίσκεται στο πόδι έως 2 msec για μια ίνα που εξηπηρετεί την όραση.

Βέβαια θα συμφωνήσω στό ότι στην πραγματικότητα βρισκόμαστε στο εκεί και το τότε!

Σε ένα εκεί και τότε που ο εγκέφαλός μας είναι σε θέση να δημιουργήσει. Η πραγματικότητα είναι προιόν της φαντασίας μας και ότι δε μπορούμε να αναπαράγουμε στον εγκέφαλό μας δεν υπάρχει. Οτιδήποτε φτάνει με τις αισθήσεις μας και διαπλάθει την πραγματικότητα που βιώνουμε περνάει μέσα από το φίλτο του εγκεφάλου και των γνωστικών μας λειτουργιών και έτσι ότι περνάει από την άλλη είναι τόσο μοναδικό όσο και ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Γιαυτό ο κάθε άνθρωπος βιώνει την πραγματικότητα με τον δικό του προσωπικό τρόπο.

Προτείνω σε όποιους τους απασχολεί το θέμα να ψάξει το "What the frog's eye tells the frog's brain"
Και το "what the bleep is going on?" ένα ντοκυμαντεράκι που ανακατεύει κβαντομηχανική ιατρική νευροφυσιολογία ψυχολογία κτλ

Πάλι εσένα στο μυαλό έχω και ταξιδεύω

αμαν με τους οπαδούς. αν ο Ο.Φ.Η ήταν γυναίκα μα την παναγία θα πρέπει να είναι τέλεια ή απλά πολύ καπάτσα για να σε έχει έτσι. χαχαχα

πάντως οσων αφορά κάποιους εγκεφάλους και μιλώ για καποια δισλεξεικά παιδια, υπαρχει η ταση ενω βρίσκονται σε μια κατασταση ή αλλιώς σε ένα σημείο του χοροχρόνου ο εγκέφαλός τους να παλέβει να ξεφίγει από αυτά τα σημειακά όρια και είναι παντού. όταν λέω παντού μιλάω να σκευτεσαι το τώρα να θυμάσαι κάτι από το παρελθόν και ταυτόχρονα να σκεύτεσαι το μέλλον και πάλι αυτές είναι μόνο τρεις από τις διαστάσεις του ταξιδευει η σκέψη τους. για αυτό και πολλές φορές είναι αφιρημένοι και δεν μπορούν να σιγκεντρωθούν ευκολά .

είναι κάπου αλλά και παντού

Ναι άλλα όπου και να σαι...

Μπορείς να το αποδείξεις???

Μη το προσπερνάτε έτσι.Σκεφτείτε το λίγο.Και θα δείτε οτι δεν είναι και τόσο ηλίθιο όσο φαίνεται...