Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Αυτό το διάστημα έχουμε γίνει μάρτυρες τρομακτικών εξελίξεων σε επίπεδο επιχειρήσεων και διπλωματίας σε ο,τι αφορά την εισβολή της Ρωσίας στη Γεωργία, αλλά και τις τεταμένες σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση και κυρίως τις ΗΠΑ.

Τι πιστεύετε εσείς; Βρισκόμαστε σε μια δεύτερη φάση του ψυχρού πολέμου η οποία θα κλιμακωθεί ή απλώς είναι συγκυριακή η κρίση και κάποια στιγμή θα εκτονωθεί χωρίς περαιτέρω προβλήματα;

Θα γούσταρα την επιστροφή του James Bond αλλά δεν νομίζω ότι θα ήθελα έναν δευτερο ψυχρό πόλεμο.

Τότε η κουμουνιστική Ρωσία ήταν πολύ ισχυρή εξωτερικά
Τώρα δεν ξέρω αν σίγουρα μπορεί να αντιπαρατεθεί στις ΗΠΑ.
Ιδεολογικά είμαι λίγο αντίθετος από αυτό που θα πώ αλλά ελπίζω η ρωσία ή όποια άλλη δύναμη να ισχυροποιηθεί απέναντη στην Αμερική να τους την σπάσει λίγο γιατι έχουν καβαλίσει το καλάμι

εγω φοβαμαι οτι θα εχουμε παγκοσμιο, οσο χαζο κι αν ακουγεται... βλεπω να στρατευονται απο το νατο τα παλικαρια μας....

Το καλό είναι ότι ο Πούτιν θέλει να κάνει την Ρωσία όπως ήταν και κατα την κυριαρχία των Τσάρων και αν έχετε προσέξει παντού έχει τοποθετήσει τον δικέφαλο αετό. Δεν πρέπει να το βλέπουμε σαν μία συνέχια της ΕΣΣΔ αλλά της τσαρικής Ρωσίας. Αυτό μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε και να αρχίσουμε να αλλάζουμε προσανατολισμό (αν βέβαια είχαμε καποιον ηγέτη με κότσια) κάτι που δεν μπορούσαμε να κάνουμε παλαιότερα λόγο του παρελθόντος μας με τον κομουνισμό. Όλα αυτά όμως είναι θεωρίες διότι η χώρα μας κυβερνάται απο ανθρώπους οι οποίοι το μόνο που λένε είναι "Εμείς θέλουμε καλύτερες σχέσεις με τους τάδε κτλ κτλ" και δεν παίρνουν το μέρος κανενός σε κανένα γεγονός με αποτέλεσμα να είμαστε πάντα μόνοι μας χωρίς κανέναν σύμμαχο. Αν τώρα η Ελλάδα κάνει μία συμμαχία με την Ρωσία και φύγει απο το ΝΑΤΟ θα μπορέσουμε να κάνουμε λόγο για τα Ιμια, Βορεια Ήπειρο και φυσικά Βόρεια Κύπρο. ΑΝ όμως φύγουμε από το ΝΑΤΟ, ΑΝ συμμαχήσουμε με την Ρωσία και ΑΝ οι πολιτικοί μας τολμήσουν. Από ότι βλέπετε ότι και να γίνει ανάμεσα σε Ρωσια-Η.Π.Α. η Ελλάδα δεν θα δεί καμία αλλαγή σε κανέναν τομέα...

Προσωπικά βλέπω οτι απλά η Ρωσία δείχνει την ισχύ της στην Ευρώπη αφού και την ελέγχει ενεργειακά ως ένα μεγάλο βαθμό.

Αντίπαλο δέος στην Αμερική δεν έχω δει ακόμα με αξιώσεις. Δεν πιστεύω σε "ισορροπίες" όπως και να έχει, πιστεύω απλά σε σφαίρες επιρροής...

Ούτε η Ρωσία ούτε οι ΗΠΑ δεν είναι πια όσο ισχυρές ήταν την εποχή του ψυχρού πολέμου. Υπάρχει πλέον χώρος και για περισσότερες δυνάμεις. Αναδυόμενες υπερδυνάμεις είναι αυτή τη στιγμή η Κίνα και η Ινδία, οι οποίες αν αποκτήσουν πολύ μεγάλη δύναμη θα προσπαθήσουν να κυριαρχήσουν και τότε θα έχουμε μεγάλο πρόβλημα όλοι μας.
Συμφωνώ ότι η πολιτική Πούτιν είναι προσανατολισμένη περισσότερο ως συνέχεια της τσαρικής εποχής αλλά δεν αφήνει απ' έξω και την εποχή της ΕΣΣΔ. Τα θέλει και τα δύο.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι άλλαξε τα βιβλία ιστορίας και από κει που λέγανε ότι ο Στάλιν ήταν ένας σκληρός δικτάτορας, τώρα λένε ότι ήταν ένας σπουδαίος ηγέτης.
Αυτό με το δικέφαλο αετό το κάνουν επειδή η Ρωσία θέλει την πρωτοκαθεδρία της ορθόδοξης εκκλησίας και με αυτόν τον τρόπο το προωθεί.

Θα έλεγα γενικά ότι η πολιτική αυτή ομοιάζει περισσότερο με το μεγαλοϊδεατισμό που έχουν οι λαοί των Βαλκανίων:
Όπως π.χ. οι "Ελληναράδες" ονειρεύονται μια μεγάλη Ελλάδα από το Δυρράχιο μέχρι την Τραπεζούντα ή οι "Αλβαναράδες" μια μεγάλη Αλβανία από το Novi Bazar μέχρι την Πρέβεζα, έτσι και οι "Ρωσαράδες" ονειρεύονται μια μεγάλη Ρωσία από τις Άλπεις μέχρι τον Περσικό κόλπο.
Ασφαλώς η κλίμακα και η επικινδυνότητα αυτού του μεγαλοϊδεατισμού είναι μεγαλύτερη.

Τέλος, να πω στο distefo ότι στη διπλωματία δεν υπάρχουν φιλίες και συμμαχίες τέτοιου τύπου όπως αυτές που περιγράφει. Η Ρωσία όπως και κάθε άλλη δύναμη, έχει τα δικά της συμφέροντα και δουλεύει για τον εαυτό της. Δε θα ασχοληθεί με Ίμια και μαλ*κίες. Συμμαχία δε σημαίνει ότι η μεγάλη δύναμη θα αντιμετωπίζει τις μικρότερες σαν μικρά αδερφάκια που θα κάνει ντα όποιο ξένο κράτος πάει να τα πειράξει. Συμμαχία δεν είναι τίποτα περισσότερο από κοινά συμφέροντα ή συναλλαγή με αμοιβαίες συνεργασίες αντίστοιχης βαρύτητας.
Η Σερβία είναι ένα κράτος με φιλορωσική πολιτική, αλλά δε φάνηκε να την ωφέλησε και πολύ.
Τόσο η Ρωσία, όσο και οι ΗΠΑ θέλουν να τα πάνε καλά και με μας, και με τους Τούρκους.
Αυτό που προτείνεις distefo, δηλαδή να φύγουμε από το ΝΑΤΟ, και να πουλήσουμε μαγκιές στην Τουρκία, θα ήταν τόσο φρόνιμο, όσο και η απόφαση της Μήλου να φύγει από την Αθηναϊκή συμμαχία ή οι μαγκιές που πούλησε ο Σακασβίλι στη Ρωσία.

Πολύ ωραία αυτά που γράφεις στην ανάλυσή σου μόνο που οι Ρώσοι δεν είναι έθνος των Βαλκανίων.

Έχουν διαφορετική ιστορία και διαφορετική δυναμική άρα είναι λάθος να συγκρίνεις τις συλλογικές "ψυχώσεις" τους.
Δεν είναι συγκρίσιμα μεγέθη οι βαλκανικές χώρες με χώρες σαν τη Ρωσία ή την Κίνα ή τις ΗΠΑ.

Προφανώς και δεν είναι χώρα της Βαλκανικής η Ρωσία. Δεν είπα αυτό. Είπα ότι σαν ευρωπαϊκή χώρα που είναι, ο μεγαλοϊδεατισμός τους ομοιάζει με των λαών της Βαλκανικής. Χρησιμοποίησα αυτό το παράδειγμα επειδή αυτό μας είναι πολύ γνωστό. Παρόμοιο μεγαλοϊδεατισμό έχουν επίσης και οι Γερμανοί και οι Ούγγροι και ίσως οι Φινλανδοί που επίσης δεν είναι χώρες της Βαλκανικής.

Παράθεση: Προφανώς και δεν είναι χώρα της Βαλκανικής η Ρωσία. Είπα ότι, σαν ευρωπαϊκή χώρα που είναι, ο μεγαλοϊδεατισμός τους ομοιάζει με των λαών της Βαλκανικής

Ναι, κι εγώ σχολίασα ότι κάνεις λάθος με το να συγκρίνεις ανόμοια μεγέθη - Βαλκάνια, Δυτική Ευρώπη, Ανατολική Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο, Σκανδιναβικές χώρες, όλα αυτά δεν μπαίνουν εύκολα κάτω από έναν όρο-ομπρέλα.

Κι εδώ ερχόμαστε στο 2ο λάθος, το οποίο υπογραμμίζω στο απόσπασμα:
θεωρείς τη Ρωσία άλλη μία ευρωπαϊκή χώρα.

Ποτέ δεν ήταν και μάλλον ποτέ δεν πρόκειται να γίνει - είναι κάτι ξεχωριστό, λόγω ιστορίας και μεγέθους κυρίως, που επικοινωνεί με την Ευρώπη αλλά δεν εντάσσεται σε αυτήν.

Επομένως ούτε η ανάλυση των επιμέρους μερών τους μπορεί να γίνει με παρομοιώσεις· είναι εντελώς διαφορετικός ο εθνικισμός των Γερμανών ή των Γάλλων από αυτόν των Ρώσων.

Κοίταξε, επειδή σπουδάζω γεωγραφία και έχω διδαχθεί σχετικά μαθήματα, σε παραπέμπω στο βιβλίο "Παγκόσμια Γεωπολιτική" των Kathleen E. Branden και Fred M. Shelley το οποίο μπορείς να το βρεις στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου. Περιγράφει πώς έβλεπαν το χώρο οι διάφορες δυνάμεις που έπαιξαν σημαντικό ρόλο τον 20ο αιώνα.

Θα μου επιτρέψεις να απαντήσω λοιπόν ότι αυτό που μετράει περισσότερο δεν είναι το μέγεθος αλλά η ιστορία και ο τρόπος που αντιλαμβάνεται ο κάθε λαός το χώρο, καθώς και τα κοινωνικά και πολιτιστικά στοιχεία πάνω στα οποία δομήθηκε το κάθε έθνος. Το μέγεθος καθορίζει απλώς την κλίμακα των βλέψεων.
Οι εθνικισμοί και οι μεγαλοϊδεατισμοί βασικά έχουν στόχο να φτάσουν τα όρια του κράτους μέχρι τα όρια του έθνους ή να συμπεριλάβουν περιοχές που μέχρι πρόσφατα ήταν δικές τους.

Η Γαλλία αυτό το είχε επιτύχει προ πολλού και άρα δεν είχε ποτέ τέτοιες ανησυχίες. Η Βρετανία είναι νησί άρα έχει καθορισμένα όρια. Το ίδιο και η Ισπανία γιατί έχει τα Πυρηναία ως φυσικό όριο. Οι ΗΠΑ είναι ένα κράτος χωρίς ιστορία και πρώην αποικία και άρα επίσης δεν ενδιαφέρεται για τέτοια πράγματα. Γι' αυτούς μονάχα ο οικονομικός έλεγχος έχει σημασία.
Στην ανατολική Ευρώπη όμως τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά. Οι λαοί ζούσαν ανακατεμένοι σε πολυεθνικές αυτοκρατορίες: Τη γερμανική, την αυστροουγγρική, τη ρωσική και την οθωμανική.
Οι 4 αυτοί λαοί, μετά την πτώση των αυτοκρατοριών τους, ανέπτυξαν έναν εθνικισμό ο οποίος ήθελε πίσω τα χαμένα εδάφη. Οι λαοί των Βαλκανίων αντίστοιχα, έπρεπε να πολεμήσουν για να κερδίσουν μόνοι τους τα εδάφη τους, πριν από τους άλλους. Είχαν λοιπόν να συγκρουστούν όχι μόνο με την αυτοκρατορία αλλά και μεταξύ τους επειδή αρκετές περιοχές ήταν πολυεθνικές και τις θέλανε όλοι.

Ο ρωσικός εθνικισμός μάλλον τώρα βρίσκεται στο απόγειό του επειδή η δική τους αυτοκρατορία έπεσε μόλις πριν 20 χρόνια και μάλιστα χωρίς κάποιο θερμό επεισόδιο ή μια στρατιωτική ήττα όπως όλες οι άλλες παλαιότερα. Έπεσε μέσα σε λίγες μέρες έτσι απλά. Και αυτό πιθανότατα θα τους κάνει να νιώθουν ότι εντελώς άδικα χάσανε όσα είχανε