Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Έχεις δίκιο σε ευχαριστώ πολύ! Με έκανε να νιώσω καλύτερα η συζήτηση μαζί σου.. Καληνύχτα!!

Χαίρομαι που βοήθησα σε κάτι

Fata_morgana έγραψε: Επίσης, εγώ αυτά τα "χωρίζουμε-ξανά μαζί", δεν θεωρώ ότι είναι υγιεινά. Δεν σου κάνει καλό να γυρνάς ξανά και ξανά πίσω. Οι άνθρωποι που εμφανίζονται στη ζωή μας, μας αφήνουν κάποια σημάδια. Καλώς ή κακώς, αυτά μας βοηθάνε να γνωρίσουμε περισσότερους ανθρώπους

+φωνώ κι επαυξάνω! Επίσης ,όσον αφορά τους ανθρώπους που εμφανίζονται στη ζωή μας, μας βοηθάμε να "μάθουμε" και τι είναι αυτό που θέλουμε, τι τελικά μας "κάνει" και τι όχι.
Όσον αφορά την απόσταση, απο εμπειρία θα σου πω μην την βάζεις σαν "εμπόδιο. Ποτέ δεν ξέρεις που θα σε βρει ο έρωτας, ποτέ δεν ξέρεις που είναι ο άνθρωπός σου. Καταλαβαίνω, πολύ καλά μάλιστα, ότι αλλιώς είναι να έχεις τον άλλον δίπλα, κοντά, να τον ζεις. Και ναι ίσως σε αυτή την ηλικία να ωραιοποιούνται κάπως τα πράγματα, οι καταστάσεις...αλλα κι αργότερα θα δεις, ίσως, ότι το να βρεις έναν άνθρωπο να ταιριάζεις, να επικοινωνεις, να καταλαβαίνεστε και να νιώθετε τα ίδια πράγματα είναι πολύ δύσκολο! Οπότε προσωπικά αν μπορεις κάτι να το ζήσεις με όοοολη σου την ψυχή ζήσε το κι όπου πάει κι όσο πάει!!!! Μην το σκέφτεσαι, τον έρωτα δεν έχουμε πολλές φορές την ευκαιρία να τον ζήσουμε...απο τη στιγμή που ακόμη νιώθεις αυτό το τσίμπημα μέσα σου, "θα μου στείλει μήνυμα"?!, μάλλον σημαίνει ότι κάτι σου έλεγε και σου λέει ακόμη αυτός ο άνθρωπος όποτε μην τον απομακρίνεις....πάρε και δώσε ο,τι μπορείς, κι οταν τελειώσει να το θυμάσαι όμορφα και με πληρότητα.
Υ.Γ "όταν απομακρύνουμε κάποιο σημαντικό πρόσωπο"....αφού είναι σημαντικό μην το απομακρύνεις, είναι καμιά φορά άσχημο όταν συναντάς σημαντικά για σένα πρόσωπα κι ανακύπτουν ερωτηματικά μέσα σου. ( μηπως έκανα λάθος, μήπως βιάστικα, λες ακόμη να νιώθει κάτι)όμως δεν έχεις το δικαίωμα να τα απευθύνεις....ίσως όχι πια.