Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Να μην το κανεις για να δεις πως ειναι..να μην προσπαθησεις ετσι απλα για να δεις αν θα καταφερεις να περασεις την "δοκιμασια"...να το κανεις γιατι αγαπας...γιατι το θελεις...γιατι νιωθεις πως αξιζει καθε κομματι της καρδιας σου.Να αντλεις απο ολα αυτα που ζεις..Καθε μερα να γινεσαι ολο και πιο δυνατος/η..Αν το κανεις απο εγωισμο..θα πληγωθεις..και ΘΑ πληγωσεις....Εγω πεθαινα οταν ηταν χαλια...και πιστεψε με...ειναι μεγαλη ευθηνη!Δεν εισαι μονος/η σου σ'αυτο....
Πρεπει κανεις να παραμελησει τελειος τον εαυτο του για να δωσει τα παντα για τον συντροφο του..και αυτο ειναι μια πολυ μεγαλη αληθεια.

Οι σχεσεις ειναι το πιο δυσκολο πραγμα στον κοσμο

σχεση εξ αποστασεως; δεν ειναι κακο. αρκει να υπαρχει η φλογα και η δυναμη του ερωτα. βεβαια για να κρατησει μια σχεση πρεπει να υπαρχει και εμπιστοσυνη. μια ερωτηση. τι πιστευετε οι γυναικες πληγωνουν πιο ευκολα η οι αντρες;;;;;

ωραια ερωτηση...
Και οι 2....κατ εμε
Εξαρταται με τον χαρακτηρα του καθενος πιστευω...

Θα συμφωνήσω με το τον JohNie στο ερώτημα από sofaki.. δεν έχει να κάνει με το φύλο αλλά με τον χαρακτήρα του κάθε ατόμου. Εξαρτάται από το αν κάποιος νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του ή και για τον άλλον..
Αν νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του τότε είναι πολύ πιθανό να πληγώσει τον άλλον, χωρίς να έχει ενοχές...

Τώρα για τις σχέσεις από απόσταση.. δύσκολο πράγμα... αλλά αν κρατήσουν σημαίνει πως υπάρχει κάτι πολύ δυνατό!

Kάπου άκουσα οτι οι άνδρες και ερωτεύονται και πληγόνονται πιο εύκολα απο τις γυναίκες......... Κακούργες!

Αλλά φυσικά δεν είναι όλοι ίδιοι.

Για αρκετά μεγάλο διάστημα είχα μια σχέση με έλληνα...εκτός από ένα εξάμηνο που εγώ είχα φύγει για Αυστραλία λόγω σπουδών και δεν μιλήσαμε σχεδόν καθόλου, βλεπόμασταν αρκετά συχνά. Αλλά το περισσότερο καιρό εγώ ήμουν Ιταλία κ αυτός Ελλάδα...Φυσικά, μετά από κάποια χρόνια σχέσης, ο ένας από τους δυο πρέπει να πάρει την απόφαση και να αφήσει την χώρα του...εγώ έτσι κι αλλιώς θα έφευγα από την Ιταλία κάποια στιγμή για δουλειά η για διδακτορικό, αλλά όπως ξέρετε και καλύτερα από μένα, στην Ελλάδα, όσο καταπληκτική κι αν είναι η ζωή, οι προοπτικές για απασχόληση στον τομέα των διεθνών οργανισμών είναι ελάχιστες..για να μην πω μηδέν. Ούτε το πανεπιστήμιο θα με συνέφερε βασικά. Μετά που χωρίσαμε γνώρισα άλλον...μόνο που δούλευε στις Βρυξέλλες...οκ είπαμε να το αφήσουμε, παρόλο που θέλαμε πολύ και οι δυο να είμαστε μαζί..αλλά να μην γίνω και μαζόχας!
Κατέληξα λοιπόν στο εξής συμπέρασμα: οι κακές εμπειρίες τελικά μπορούν να είναι τρομερά διδακτικές, και πρέπει πάντα να δούμε την θετική τους πλευρά! Tι να πω άλλο...έχει νόημα μήπως, στα 25 μου, να παρατήσω τα όνειρά μου και τα ενδιαφέροντά μου για έναν άντρα??Σε αυτή την ηλικία, θεωρώ ότι άλλοι πρέπει να είναι οι στόχοι.Ούτε να σταθεροποιηθείς από τόσο νωρίς είναι καλό και προσωπικά "ψήνομαι" να δω και λίγο τον κόσμο "έξω". Γι' αυτό το λόγο έχω βάλει προτεραιότητα στα πράγματα που με γεμίζουν περισσότερο και με κάνουν πλήρως ευτυχισμένη: η αγάπη από τους φίλους μου, και τα ενδιαφέροντά μου. Γιατί αυτά θα παραμείνουν πάντα σταθερά όπου κι αν παω, ενώ ο έρωτας θα χάνεται και θα επανέρχεται μέχρι να βρω τον "ιδανικό". Τότε όμως δεν θα υπάρχουν ούτε αποστάσεις ούτε τίποτα..θα πρέπει να τον έχω δίπλα μου..
buonanotte

Κρίμα που με τον κύριο Βρυξέλλες δε δούλεψε.Αν θυμάμαι σου άρεσε πολύ.

Οι σχεσης εξ'αποστασεως δεν παλευονται...κατι ξερω...

Σχέσεις εξ' αποστάσεως είναι πακέτο. Σας μιλάει ένας καμένος. Ειδικά στις φοιτητικές ηλικίες το κ*ρατο είναι σχεδόν δεδομένο όταν είσαι μακριά. Εγώ κάηκα 2 φορές και συνεχίζω!

pisteyw oti einai arketa dyskolo na kratisei mia sxesi ex apostasews alla an einai gia mikro xroniko diastima kai oi emplekommenoi exoyn amoivaia dynata synesthimata pernaei o kairos kai dne to katalavainoyn...meta ola einai meli gala...alla an einai ta atoma poly airo xwria thelontas kai mi siga siga dimioyrgoyntai amfivolies gia tin pisti toy alloy.... opote egw protimw na menw makria apo tetoies sxeseis.....