Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Wikipedia:SOPA initiative (Learn more)

PROTECT IP / SOPA Breaks The Internet

lifeaftersopa.cheezburger.com

Πληροφορίες για τα δύο νομοσχέδια:

H.R.3261 - Stop Online Piracy Act

S.968 - PROTECT IP Act of 2011

Το κακό με όλη αυτή την κατάσταση είναι ότι εμείς που είμαστε κατά του νόμου φαίνεται σα να είμαστε υπέρ της πειρατείας. Στην πραγματικότητα, καταλαβαίνουμε ότι η πειρατεία είναι βλαβερή, αλλά στην περίπτωση αυτού του νόμου, χρησιμοποιείται ως πρόφαση για τα πραγματικά τους σχέδια: τη λογοκρισία και τον έλεγχο περιεχομένου στο διαδίκτυο.

Καλά, αν κληθούμε να διαλέξουμε αν θα είμαστε με αυτούς ή με την πειρατεία, εννοείτε ότι θα πάμε με την πειρατεία με 1000.
Η πειρατεία δε βλάπτει εμάς αλλά αυτούς. Αυτοί θέλουν να βλάψουν εμάς προκαταβολικά για να μειώσουν την πιθανότητα να βλάψουν αυτούς οι πειρατές.
Είναι σαν να έρθουν να κάψουν το χωριό μας με τη δικαιολογία ότι σε αυτό κρύβεται ένας πειρατής. Κι αν εμείς αρνηθούμε να καούμε, να σημαίνει ότι είμαστε υπέρ του πειρατή.
Ε ναι λοιπόν, είμαστε. Καλύτερα να έχουμε ένα χωριό με πειρατή, παρά να μην έχουμε καθόλου χωριό.

Την άποψή μου τη γράφω στην προηγούμενη σελίδα (1).

Ενδιαφέρον είναι ότι εναντίον του νόμου τάσσονται και το Facebook και η Google. Τι καλές εταιρίες. Και οι δύο έχουν δηλώσει ανοιχτά ότι θέλουν να συλλέγουν όσο περισσότερες προσωπικές πληροφορίες των χρηστών τους γίνεται, και δεν σβήνουν ποτέ τίποτα.
Αν το internet ήταν κλειστό, δε θα μπορούσαν οι χρήστες να δίνουν ελεύθερα όλα αυτά τα στοιχεία.

Το θεμα ειναι καθαρα οικονομικα συμφεροντα...Το google και το facebook τασονται κατα οχι μονο για να κρατανε τα προσωπικα δεδομενα των χρηστων... Σκεφτειτε το google scholar για παραδειγμα θα κλεισει τη πρωτη στιγμη...

Απλα οι εταιριες δεν μπορουν να προσαρμοστουν. Ηξεραν οτι θα συμβει κατι τετοιο απο την εποχη του napster αλλα το μονο που ηξεραν να κανουν ειναι να φερουν δικηγορους...
Τελικα ομως τη εγινε σημερα υποτιθεται οτι ηταν κρισιμη μερα

:S:S:S

Το θεμα ειναι καθαρα οικονομικα συμφεροντα...Το google και το facebook τασονται κατα οχι μονο για να κρατανε τα προσωπικα δεδομενα των χρηστων... Σκεφτειτε το google scholar για παραδειγμα θα κλεισει τη πρωτη στιγμη...

Απλα οι εταιριες δεν μπορουν να προσαρμοστουν. Ηξεραν οτι θα συμβει κατι τετοιο απο την εποχη του napster αλλα το μονο που ηξεραν να κανουν ειναι να φερουν δικηγορους...
Μπορουμε να δουμε απειρα παραδειγματα ανθρωπων που διεθεσαν δωρεαν τα "πνευματικα" προιοντα τους (τσεκαρετε για παραδειγμα το league of legends) και βγαζουν λεφτα...αλλα οχι δεν θελουμε να χασουμε δραχμη
Τελικα ομως τη εγινε σημερα υποτιθεται οτι ηταν κρισιμη μερα

Βρήκα ένα ενδιαφέρον κείμενο, που θίγει πολύ ενδιαφέροντα σημεία... αξίζει τον κόπο και το παραθέτω αυτολεξί:

Παράθεση: η ευθύνη των geeks Πριν από 5 χρόνια ο Martin Varzavski προσπαθώντας να εξηγήσει το concept του fon, έγραψε για το User Generated Infrastructure. Η φιλοσοφία είναι απλή: η τεχνολογία έχει γίνει αρκετά φθηνή ώστε να μπορούμε να δημιουργήσουμε μόνοι μάς (ή για την ακρίβεια, όλοι μαζί), καταβάλλοντας ένα μικρό κόστος ο καθένας, υποδομές που κανονικά θα στοίχιζαν εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια. Στην περίπτωση της fon, η υποδομή αυτή είναι ασύρματη πρόσβαση στο Internet που παρέχεται από χιλιάδες χρήστες που “προσφέρουν” το router που έχουν στο σπίτι τους ή το γραφείο τους δημιουργώντας ένα πυκνό δίκτυο από access points. Ανάλογη περίπτωση είναι και τα ασύρματα μητροπολιτικά δίκτυα, όπως το AWMN. Το concept δεν υπάρχει λόγος να περιορίζεται στις “hard” υποδομές, αλλά μπορεί να αναφέρεται και σε “soft” υποδομές. Ναι, το internet ξεκίνησε ως ένα αποκεντρωμένο μέσο στο οποίο όλοι θα μπορούσαν να έχουν τα ίδια δικαιώματα και ίσες ευκαιρίες. Η αλήθεια είναι ότι στις πρώτες του μέρες ήταν έτσι, αλλά μόνο για όσους μπορούσαν αν έχουν πρόσβαση: η πρόσβαση ήταν ακριβή, η συντήρηση ενός προσωπικού site ήταν ακριβή και απαιτούσε εξειδικευμένες γνώσεις κ.λ. Παραδόξως, αν και σήμερα τα εμπόδια αυτά έχουν εκλείψει (η πρόσβαση είναι αρκετά φθηνή και το κόστος δημιουργίας ενός site, π.χ. ενός blog, ξεκινάει από μηδέν και δεν απαιτεί καμία τεχνική γνώση), η κατανομή της εξουσίας είναι εντελώς ασύμμετρη. Βασιζόμαστε σε υπηρεσίες αναντικατάστατες στην πράξη: Google, facebook, twitter, amazon κ.λ. Βασιζόμαστε σε αυτές για να φιλοξενήσουμε το περιεχόμενό μας (κείμενα, φωτογραφίες, video), να διατηρήσουμε επαφή με φίλους ή συνεργάτες, να εκφράσουμε τις απόψεις και τις σκέψεις μας. Ναι, θεωρητικά υπάρχουν εναλλακτικές. Πρακτικά (όπως θα ανακαλύψει π.χ. όποιος θελήσει να δημοσιεύσει ένα video χωρίς να χρησιμοποιήσει κάποια από τις δημοφιλείς υπηρεσίες όπως το youtube.com) οι εναλλακτικές κοστίζουν, απαιτούν ειδικές γνώσεις, δυσκολεύουν τον τελικό χρήστη και δεν αποκλείεται να υπολείπονται σε δυνατότητες. Πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί μας πειράζει η σημερινή κατάσταση. Η αλήθεια είναι ότι τα προβλήματα που έχει φαίνονται σε σπάνιες περιπτώσεις. Αλλά υπάρχουν. Έχω δει για παράδειγμα να εξαφανίζεται ο ήχος σε video πολιτικής συγκέντρωσης, διότι η υπηρεσία στην οποία φιλοξενούνταν θεώρησε πως η αναπαραγωγή της μουσικής που ακούγονταν μερικά δευτερόλεπτα πριν ξεκινήσει η ομιλία αποτελούσε καταπάτηση πνευματικών δικαιωμάτων. Έχουμε δει εκατοντάδες sites να “εξαφανίζονται” από τα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης χωρίς οι ιδιοκτήτες τους να μπορούν αν αντιδράσουν. Την Amazon να σταματάει το hosting που αγόραζε το wikileaks, το PayPal να μπλοκάρει το account που χρησιμοποιούσε το wikileaks για να λαμβάνει δωρεές και την EveryDNS να σταματάει την λειτουργία του domain name server, χωρίς να υπάρχει κάποια δικαστική απόφαση ή επίσημη εντολή από κάποια αρχή (βλ. τι μάθαμε από το wikileaks και το amazon). Και αν αυτά είναι παραδείγματα που έχουν και μία νομική διάσταση, αναλογιστείτε πώς οι επιλογές εταιρειών όπως η Google αποδυνάμωσαν “υποδομές” όπως το RSS. Ναι, το Google Reader ήταν για πολλούς ο καλύτερος RSS aggregator και για αυτό κυριάρχησε στην συγκεκριμένη “αγορά”. Αλλά ξαφνικά, πριν από μερικούς μήνες, το Google Reader αποφάσισε να απενεργοποιήσει κάποια από τα χαρακτηριστικά του που τον ξεχώριζαν, με στόχο (δική μου εκτίμηση) να μεταφέρει αυτές τις ενέργειες στο Google+. Το αποτέλεσμα των επιλογών της Google, του twitter και του facebook (π.χ. το τελευταίο ποτέ δεν ενθάρρυνε την χρήση RSS) είναι να βασιζόμαστε σε αυτές τις υπηρεσίες για να ανακαλύπτουμε νέα και ειδήσεις στο Internet και όχι σε ένα ανοικτό, δοκιμασμένο και καλά τεκμηριωμένο πρότυπο όπως το RSS που έδινε σε όλους τις ίδιες δυνατότητες ή σε κάποιο άλλο αντίστοιχο και καλύτερο. Ή (ένα από τα αγαπημένα μου παραδείγματα), βασιζόμαστε στο twitter για να μοιραζόμαστε με άλλους links, απόψεις ιδέες. Δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες μικρά κειμενάκια -εγώ π.χ. έχω γράψει ως τώρα περίπου 12.000 tweets. Άλλα σημαντικά, άλλα ασήμαντα. Πού είναι; Προσπαθήστε να βρείτε τί έγραφα πριν από 1 ή 2 χρόνια. Υπάρχουν κάπου στους servers του twitter, αλλά σε εσάς (ή και σε εμένα τον ίδιο που τα έγραψα!) δεν είναι διαθέσιμα… Χρειαζόμαστε λοιπόν τα εργαλεία και τις υποδομές που θα μας επιτρέψουν να “αποκεντρώσουμε” όχι μόνο θεωρητικά, αλλά και πρακτικά το Internet. Σε μερικές περιπτώσεις τα εργαλεία υπάρχουν απλά χρειάζεται να γίνουν πιο φιλικά. Σε άλλες αρκεί να τα βοηθήσουμε να φτάσουν μία κρίσιμη μάζα. Σε άλλες να δείξουμε πως χρησιμοποιούνται. Σε αρκετές, χρειάζεται να φτιαχτούν νέα εργαλεία, νέες πρακτικές, ή νέες πιο ανοικτές υπηρεσίες. Όλα αυτά, είναι ευθύνη των geeks. Αυτοί είναι που καταλαβαίνουν καλά πώς λειτουργεί η υποδομή του σημερινού internet. Αυτοί είναι που μπορούν να εντοπίσουν και τα προβλήματα που μερικές φορές μπορεί να μοιάζουν καθαρά τεχνικά, αλλά έχουν επιπτώσεις σε όλους μας. Αυτοί είναι που μπορούν να φτιάξουν τα νέα εργαλεία όπου χρειάζονται. Το έκαναν μία φορά όταν αγκαλιάζοντας το GNU/Linux και το Open Source Software (ακόμη και τότε που δεν είχε αυτή την ονομασία), δημιούργησαν τα εργαλεία για να φτιαχτεί το σημερινό Internet: web servers, mail servers, DNS servers κ.λ. Τώρα πρέπει να το ξανακάνουμε. Θυμάμαι πολύ καλά την εποχή (π.χ. στα μέσα-τέλη του ‘90) που αν ήθελες να στήσεις ένα file server στην εταιρεία σου οι μόνες λύσεις ήταν από την microsoft, την Sun, την SGI και άλλες μεγάλες (τότε…) εταιρείες. Για database έπρεπε, ακόμη και για απλές χρήσεις, να προσφύγεις στην Oracle, τον MS SQL Server, την sybase ή την Ingress. Η λίστα με παρόμοια παραδείγματα είναι μεγάλη. Η ανάπτυξη μίας αξιόπιστης open source RDBMS, πόσο μάλλον ενός ολόκληρου λειτουργικού συστήματος το οποίο να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιβάλλοντα με υψηλές απαιτήσεις και να υποστηρίζει μία τόσο ευρεία γκάμα hardware όπως το linux έμοιαζαν κάποτε ανυπέρβλητοι στόχοι. Σήμερα, όλα αυτά μπορούν να γίνουν εύκολα, χωρίς κόστος και με δυνατότητα άπειρης παραμετροποίησης, χάρη στις εναλλακτικές που αναπτύχθηκαν ως ανοικτό λογισμικό. Νομίζω ότι δεν είναι αδύνατο να μπορέσουμε να προσθέσουμε στο μέλλον σε αυτή την λίστα, πράγματα όπως search engines, social networks, video hosting/distribution/streaming κ.λ. Ελπίζω! ___ [πηγή]

..κι άλλο ένα φρέσκο-φρέσκο θέμα-"debate" που τρέχει τριγύρω....

Παράθεση: Is This Activism? Hundreds of websites (TechCrunch included) have gone dark or visibly changed their appearance as a protest against the Stop Online Privacy Act and its Senate doppelganger, the PROTECT IP Act. It’s a powerful statement and many are saying that it is already producing effects: Senators are changing positions, awareness is rising, and the opposition is becoming a dinner-table topic. But is this activism? I’m not asking whether it’s a good thing (it certainly is) or whether it is effective in guiding policy (it certainly might be), but whether it is right to call it activism. It’s not just a question of semantics; the distinction is material. Activism is like-minded individuals working to support or oppose a cause. What we are seeing today, in large companies and organizations acting together to sway an outcome, might better be termed collective bargaining. It just seems a bit strange that after months of outrage by individuals, what seems to cause notice is action by larger units: Google, Wikipedia, Reddit, and the like. Although we as individuals may have contributed to their decisions, ultimately the choice was theirs. And while we are all thankful to these organizations for doing what they feel is appropriate to signal their disapproval, it’s significant that we individuals are largely without means of effectively banding together online. I wrote before that “people, not things, are the tools of revolution.” I know this to be true. But things, and means, are also important. Do we have the means to affect our country’s policies and decisions via the internet? One thing that this whole SOPA thing (and COICA before it, and others before that, and surely more to come) shows is the complete disconnect between the informed, online community and the legislative and governing bodies. The incredible increase in our capability to propagate and discuss issues and events has not been matched by a corresponding receptive capability on the part of our representatives and officials. This must change. The state of feedback between the governed and the governors is deplorable. Very little of the innovation driving internet companies is being applied to this problem, and as we have seen, it is a very serious problem. There is much to be said about the whole Washington ecosystem of lobbyists, career politicians, favors, vendettas, and all that. What is relevant to us right now, however, is not the vagaries of a representative democracy, but creating a reliable, official, and secure means for citizens to make their opinions felt by those in office. We may discuss and blog and comment and promote all we want and our senators might be none the wiser. We need something other than votes and campaign contributions that will make these people hear what their constituents are saying. The internet has very little that can be called activism. We can consider today, with its blackouts and wide visibility, a success. But it doesn’t seem to me that we can call it activism when so much of it has to do with powers outside our own making choices that just happen to coincide with ours. The internet is a powerful tool for communication and advocacy, but right now it is divorced from the decision-making process. The best we have is things like White House petitions and automatic email systems for contacting your senators. The level of engagement is wholly inadequate. As citizens we should expect more, and as evangelists of technology we should be making the tools to take the next step. [Hat tip to this article at GigaOm, which set me thinking) ______ [πηγή]

inertia έγραψε: Βρήκα ένα ενδιαφέρον κείμενο, που θίγει πολύ ενδιαφέροντα σημεία... αξίζει τον κόπο και το παραθέτω αυτολεξί: Παράθεση: η ευθύνη των geeks . . . ___ [πηγή]

Μπράβο του! Με εκφράζει απόλυτα.
Γι αυτό είμαι εναντίον της χρήσης social networks και παραμένω φανατικός χρήστης e-mail + forums από το 2006 μέχρι σήμερα. Είμαι περήφανος που πρόλαβα την εποχή όπου τα social networks ήταν κάτι άγνωστο, 1-2 χρόνια προτού αυτή τελειώσει.

Διαβάστε την επίσημη ανακοίνωση για το θέμα από το Pirate Bay:

https://static.thepiratebay.org/legal/sopa.txt

wizfrikiman έγραψε: Διαβάστε την επίσημη ανακοίνωση για το θέμα από το Pirate Bay: https://static.thepiratebay.org/legal/sopa.txt

wizfrikiman το περνώ κι εδώ για να υπάρχει ως reference σε περίπτωση που το Link δεν είναι ενεργό αργότερα..

ThePirateBay, 18 / JAN / 2012 έγραψε: INTERNETS, 18th of January 2012. PRESS RELEASE, FOR IMMEDIATE RELEASE. Over a century ago Thomas Edison got the patent for a device which would "do for the eye what the phonograph does for the ear". He called it the Kinetoscope. He was not only amongst the first to record video, he was also the first person to own the copyright to a motion picture. Because of Edisons patents for the motion pictures it was close to financially impossible to create motion pictures in the North american east coast. The movie studios therefor relocated to California, and founded what we today call Hollywood. The reason was mostly because there was no patent. There was also no copyright to speak of, so the studios could copy old stories and make movies out of them - like Fantasia, one of Disneys biggest hits ever. So, the whole basis of this industry, that today is screaming about losing control over immaterial rights, is that they circumvented immaterial rights. They copied (or put in their terminology: "stole") other peoples creative works, without paying for it. They did it in order to make a huge profit. Today, they're all successful and most of the studios are on the Fortune 500 list of the richest companies in the world. Congratulations - it's all based on being able to re-use other peoples creative works. And today they hold the rights to what other people create. If you want to get something released, you have to abide to their rules. The ones they created after circumventing other peoples rules. The reason they are always complainting about "pirates" today is simple. We've done what they did. We circumvented the rules they created and created our own. We crushed their monopoly by giving people something more efficient. We allow people to have direct communication between eachother, circumventing the profitable middle man, that in some cases take over 107% of the profits (yes, you pay to work for them). It's all based on the fact that we're competition. We've proven that their existance in their current form is no longer needed. We're just better than they are. And the funny part is that our rules are very similar to the founding ideas of the USA. We fight for freedom of speech. We see all people as equal. We believe that the public, not the elite, should rule the nation. We believe that laws should be created to serve the public, not the rich corporations. The Pirate Bay is truly an international community. The team is spread all over the globe - but we've stayed out of the USA. We have Swedish roots and a swedish friend said this: The word SOPA means "trash" in Swedish. The word PIPA means "a pipe" in Swedish. This is of course not a coincidence. They want to make the internet inte a one way pipe, with them at the top, shoving trash through the pipe down to the rest of us obedient consumers. The public opinion on this matter is clear. Ask anyone on the street and you'll learn that noone wants to be fed with trash. Why the US government want the american people to be fed with trash is beyond our imagination but we hope that you will stop them, before we all drown. SOPA can't do anything to stop TPB. Worst case we'll change top level domain from our current .org to one of the hundreds of other names that we already also use. In countries where TPB is blocked, China and Saudi Arabia springs to mind, they block hundreds of our domain names. And did it work? Not really. To fix the "problem of piracy" one should go to the source of the problem. The entertainment industry say they're creating "culture" but what they really do is stuff like selling overpriced plushy dolls and making 11 year old girls become anorexic. Either from working in the factories that creates the dolls for basically no salary or by watching movies and tv shows that make them think that they're fat. In the great Sid Meiers computer game Civilization you can build Wonders of the world. One of the most powerful ones is Hollywood. With that you control all culture and media in the world. Rupert Murdoch was happy with MySpace and had no problems with their own piracy until it failed. Now he's complainting that Google is the biggest source of piracy in the world - because he's jealous. He wants to retain his mind control over people and clearly you'd get a more honest view of things on Wikipedia and Google than on Fox News. Some facts (years, dates) are probably wrong in this press release. The reason is that we can't access this information when Wikipedia is blacked out. Because of pressure from our failing competitors. We're sorry for that. THE PIRATE BAY, (K)2012