Αγαπητό δημοσιεύσιμο ημερολόγιο,
Αποφάσισα να σου γράψω δημόσια κάποιες σκέψεις μου και συναισθήματα, γιατί αυτήν τη στιγμή νιώθω μελαγχολία και ένιωσα την ανάγκη να δώσω την ευκαιρία και σε άλλα άτομα που θέλουν να γράψουν κάτι από τα εσώψυχά τους, με σεβασμό στον αναγνώστη
(πρωτίστως) και προς το άτομό του.
Καλοκαίρι 2011. Ένα παράξενο και περίεργο καλοκαίρι. Μια περίοδος που αφιέρωσα στο διάβασμα κατά κύριο λόγο και στην προσπάθεια να μην είμαι ελέφαντας. Πήγα διακοπές στον Πλαταμώνα
(πληροφορίες εντός) σε ένα ξενοδοχείο 4 αστέρων. Ωραία η πισίνα. Ωραίο το κτήριο. Μην νομίζετε ότι είχα και τα πολλά λεφτά και επέλεξα το ξενοδοχείο με τα αστέρια το πολλά. Να 'ναι καλά ο κοινωνικός τουρισμός.
Τώρα μου έμειναν λίγες μέρες μέχρι να ξεκινήσει η εξεταστική. Αυτή η μαύρη εξεταστική που με έκανε να διαβάζω από την πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στο Βόλο. Θα μπορούσα να ασχοληθώ με πιο προσωπικά πράγματα. Αλλά θα μου πει κάποιος άλλος
"Καλά να πάθεις. Όποιος δεν διαβάζει στην εξεταστική του Ιουνίου, θα διαβάζει όλο το καλοκαίρι. Φάτα τώρα!" Για κάποια πράγματα δεν φταίω εγώ. Για κάποια άλλα, καλά να πάθω. Χρωστάω και ένα μάθημα 4 φορές και δεν ξέρω πως θα τα πάω σ' αυτήν την εξεταστική. Αν δεν περάσω αυτό το μάθημα στην παρούσα εξεταστική, θα πάω να φουντάρω...δεν πάει άλλο με αυτήν την κατάσταση.
Το κεφάλι μου, το μυαλό μου...δεν με βοηθάει! Δεν μπορώ να θυμηθώ πράγματα απ' έξω. Τώρα νοιώθω καλύτερα όμως γιατί διάβασα περισσότερα πράγματα και τα θυμάμαι κάπως πιο εύκολα με τον τρόπο που τα διάβασα.
Δεν έχω κάτι άλλο να πω τώρα. Μπορεί να έκανα κακώς που έγραψα τα παραπάνω, μπορεί και το αντίθετο. Δεν ξέρω. Σ' αυτόν το θεματικό χώρο, μπορεί ο καθένας να γράψει ότι θέλει, την ώρα που του έρθει.
-Ευχαριστώ για το χρόνο σου δημοσιεύσιμο ημερολόγιο!
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ιστότοπος βρίσκεται σε λειτουργία μόνο για ανάγνωση. Το περιεχόμενο αποτελεί αρχειοθετημένο αντίγραφο αυτού το οποίο και εμπλουτίζεται για λόγους διάσωσης και διατήρησης αρχείου.
