Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

Ενώ η επέτειος για το Πολυτεχνείο έχει φτάσει και πολλοί ετοιμάζονται για τις πορείες, με αφορμή το γεγονός αυτό, μια φοιτητική ομάδα με πολιτικές ανησυχίες προβληματίζονται και, βλέποντας πολλές νεαρές φωνές να σωπαίνουν, επιχειρούν να δώσουν μια δική τους εναλλακτική πρόταση και θέση. Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από το Α.Ρ.Κ.Α.Σ, και αποτελεί ένα κείμενο-προκήρυξη ενάντια στη σιωπή αυτή.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 16 ΝΟΕΜΒΡΗ 2007

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΕΡΓΕΣΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΠΟΣΤΕΙΡΩΜΕΝΟ, ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΥΞΙΔΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου καταφέρνοντας να συνενώσει φοιτητές, αγρότες και εργαζόμενους σε μια κατεύθυνση αντιδικτατορικού και κοινωνικού αγώνα, αποτέλεσε μέσα από την μαζικότητα της, τον αμεσοδημοκρατικό χαρακτήρα λήψης αποφάσεων, τη ριζοσπαστικοποίησή της σε αιτήματα και μορφές πάλης, την απαρχή μιας συνολικής αμφισβήτησης, όχι μόνο της διδακτορίας αλλά οπουδήποτε εκφραστή της κοινωνικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Το τι κατάφερε ο Νοέμβρης του ’73 έχει γραφτεί στην ιστορία. ΔΕΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΖΕΤΑΙ –ΔΕΝ ΚΑΠΗΛΕΥΕΤΑΙ. Τι κρατάμε όμως σήμερα; Ποια είναι τα διδάγματα του πολυτεχνείου είναι πιο επίκαιρα από ποτέ;

Το μήνυμα του πολυτεχνείου ξεφεύγει από τα όρια του «ρεαλισμού», συμβολίζει την έκρηξη των λαϊκών προσδοκιών σε μια κορύφωση που τότε δεν μπόρεσε να ελέγξει κανείς, ούτε οι χαφιέδες της Χούντας, ούτε οι επίσημες πολιτικές δυνάμεις, ακόμα και της τότε Αριστεράς. Μόνο οι κάννες των όπλων του στρατού μπόρεσαν να ανακόψουν την πορεία του λαού προς την ελευθερία, και μόνο απέναντι σε αυτές οι φοιτητές «έσπασαν» εκείνη την νύχτα.

Σήμερα μας λένε ότι με τις κινητοποιήσεις των φοιτητών δεν βγαίνει τίποτα, ότι πρέπει να αρκεστούμε σε όσα μας δίνουν και μην διεκδικούμε τίποτα παραπάνω. Κι όμως, έχει αποδειχτεί περίτρανα ότι μόνο με συλλογικές διεκδικήσεις έχει κερδίσει το φοιτητικό κίνημα και έχει κατοχυρώσει τα δικαιώματα του. Τις νίκες όμως δεν μπορούμε να τις κερδίσουμε κλεισμένοι στους "τέσσερις τοίχους" των σχολών και χωρίς να υπάρχει κοινωνική απεύθυνση, παρά μόνο αμφισβητώντας συνολικά την κυρίαρχη πολιτική.

Το Πολυτεχνείο πάλεψε για να τσακίσει όχι μόνο τη χούντα αλλά και τις αιτίες που γεννούν τις χούντες, πάλεψε όχι για να αλλάξουμε αφεντικά, αλλά για να πάρουμε τις δικές μας τύχες στα δικά χέρια μας. Το μήνυμα του πολυτεχνείου εξακολουθεί να ζει στους δικούς μας αγώνες ,για όλα όσα δεν θεωρούμε δεδομένα ,αλλά παλεύουμε για αυτά. Για μας ο Νοέμβρης παραμένει ζωντανός και τα συνθήματα του πιο επίκαιρα όσο ποτέ, καθοδηγούν τους αγώνες μας.

’’ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ’’

Ψωμί, Η ελληνική οικονομία πνέει τα λοίσθια. Σε μια εποχή που η κατάργηση του 8ώρου, η ακρίβεια, η ανεργία, η ανασφάλιστη και χωρίς δικαιώματα εργασία θεσμοθετούνται και μετασχηματίζονται σε νόμιμη πολιτική της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακούγεται δυνατά γιατί αυτή η πραγματικότητα δεν θα φέρει καλύτερες μέρες για την νεολαία και τους εργαζόμενους.

Παιδεία, τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα που προσπάθησε να περάσει ή πέρασε η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια (ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, αξιολόγηση, βάση του 10, αναθεώρηση του άρθρου 16, νόμος-πλαίσιο,ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, κατάργηση του ασύλου) καθώς και η μείωση των δαπανών στη δημόσια παιδεία, στην ουσία απαξιώνουν συνολικά τα πτυχία και καταργούν όψεις του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας, κάνοντας το αίτημα για παιδεία επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε στην ελληνική πραγματικότητα.

Ελευθερία, τη στιγμή που οι περισσότερες απεργίες κηρύσσονται παράνομες και καταχρηστικές από τα δικαστήρια, τα ΜΑΤ κάνουν διάλογο με τους φοιτητές στους δρόμους, το άσυλο καταπατάται επαλειμμένα, κάμερες στήνονται παντού , τα ΜΜΕ δικάζουν και καταδικάζουν, όλα αυτά πάντα με την σύμφωνη γνώμη των κοινοβουλευτικών ομάδων , η ελευθερία μοιάζει να οριοθετείται εκ νέου και τείνει να μετατραπεί σε έναν θεσμό διαπραγματεύσιμο… καμιά διαπραγμάτευση.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ