Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

του Αλέξανδρου Γερασίμου :

Ένα jazz festival είναι πάντα ένα jazz festival όπως και να το κάνουμε (ωραία άρχισα έτσι;). Όταν όμως πρόκειται για το δικό μας Euro Jazz Festival (καμία σχέση με την Euro-Vision, μα καμία όμως;) που λαμβάνει χώρα στην Τεχνόπολη στο Γκάζι (30 Μαίου-3 Ιουνίου) τότε νομίζω ότι έχουμε έναν παραπάνω λόγο να το προσέξουμε. Για την ακρίβεια έχουμε αρκετούς λόγους...

Τώρα θα μου πείτε τι να πρωτοπροσέξει κανείς. Το Φεστιβάλ από τη μια έχει γίνει θεσμός και έχει εδραιωθεί (για τα καλά) στην πολιτιστική ζωή αυτού του τόπου (πάλι καλά) και από την άλλη δεν παύει συνεχώς να μας «τροφοδοτεί» με προικισμένους καλλιτέχνες τόσο από τον ελληνικό χώρο όσο και από την υπόλοιπη Ευρώπη. Όσο για τα ονόματα θα πρότεινα να πάρετε ...χαρτί και μολύβι και να κρατήσετε σημειώσεις καθώς από την Τετάρτη (προτελευταία μέρα της άνοιξης και πρώτη του φεστιβάλ) μέχρι και την Κυριακή θα έχουμε... κόσμο δίπλα μας στην Τεχνόπολη.

Και τι κόσμο! Απο τον Frank Molina (Ισπανία) με το Jazz Flamengo Group του, τον Thomas Clausen (Δανία) και το δικό του acoustic jazz trio έως τον Samuli Mikkonen and 3 Henkea (Φινλανδία). Και επειδή η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται λέμε την Τετάρτη να πιούμε λίγο από τον καφέ του Νίκου Καπηλίδη έτσι για να ξεκινήσουμε όμορφα. Το βράδυ της ίδιας μέρας έχουμε την χαρά (και την τιμή) να τον δούμε live μαζί με την Jazz Utopia του. Με μπίρα φυσικά ανά χείρας λόγω της ώρας αλλά το "Sunday Morning Coffee" από την εξαιρετική του δουλειά “Arothymian” (Libra Music, 2005) θα είναι εκεί.

Το Euro Jazz Festival θα είναι εδώ για έβδομη συνεχή χρονιά προσφέροντας μας ξανά την δυνατότητα να δούμε, να ακούσουμε να συνομιλήσουμε (να ακούσουμε το ξαναγράφω και δεν αναφέρομαι μόνο στην μουσική) με ανθρώπους που λειτουργούν έξω (η αρκετά έξω) από τα δικά μας στάνταρντς. Με διαφορετικές εμπειρίες και απόψεις, με ξεχωριστές (η κοινές) αναφορές, με άλλον αέρα. Είτε φυσάει από την ιβηρική χερσόνησο είτε από κάποια άλλη "γωνιά" της Ευρώπης. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αρκετοί από εμάς θα τους συναντήσουμε. Θα τους πούμε ότι το Euro Jazz έρχεται σαν μια φυσιολογική συνέχεια στην «αλυσίδα» των πολιτιστικών γεγονότων στην Ελλάδα. Θα τους πούμε για τις εκδηλώσεις του φετινού Μαΐου στο Μικρό Μουσικό Θέατρο (προσωπικά θα τις θυμάμαι για καιρό). Θα τους πούμε για την εμφάνιση των Lost Bodies εκεί-όπου παρουσίασαν την τελευταία τους δουλειά “Brutal” (σε παραγωγή μάλιστα του Μικρού Μουσικού Θεάτρου). Θα τους πούμε ότι στον ίδιο χώρο εμφανίστηκε ένα νέο -σχετικά- σχήμα οι Fun Dra Can (τι σας λέω και εγώ τώρα...) ένα reggae σχήμα που μπλέκει ελληνικό, ισπανικό και αγγλικό στίχο (έτσι μπλέξαμε και εμείς μαζί τους). Και με σημαντικές εμφανίσεις στο ενεργητικό τους (Rodeo, Club22, Γιορτή της Μουσικής 2004, Bouze Operative κ.ά.). Τα μέλη του συγκροτήματος μάλιστα αυτήν την εποχή βρίσκονται στο στούντιο και ηχογραφούν τον δίσκο τους. (Περιττό να σας πω ότι οι τιμές ξεκινούσαν από 3 ευρώ -όπως το διαβάζετε και έφταναν μέχρι και τα 15 ευρώ- κλείνω την παρένθεση εδώ δεν λέω άλλα).

Θα μπορούσαμε να τους πούμε πάρα πολλά. Από την πολυσυζητημένη (πολύ όμως-καλό αυτό) παράσταση “2” του Δημήτρη Παπαϊωάννου σε μουσική Κωνσταντίνου Βήτα (που γνώρισε από διθυραμβικές έως κακές (η και κακόβουλες) κριτικές μέχρι τις εμφανίσεις της «φρέσκιας» μπάντας των Brazz στο Half Note στις 17 & 18/5 (Λουκία Παλαιολόγου στο τραγούδι, Γρηγόρης Ντάνης στην κιθάρα, Χάρης Πεγιάζης στο μπάσο, Νίκος Παπαβρανούσης στα τύμπανα) που δεν... γνώρισε (και πολλή δημοσιότητα). Τα μέλη της μπάντας πάντως είναι απόφοιτοι του Ιονίου μουσικού πανεπιστημίου της Κέρκυρας και μάλιστα μέλη του Ionian Jazz Ensemble (αν είστε υπέρ των ευχάριστων αποκαλύψεων, ευχαρίστως σας παραπέμπω στο τεύχος 120 του περιοδικού Jazz & Τζαζ (όπου γίνεται εκτενής αναφορά στη μουσική πανεπιστημιακή κοινότητα της Κέρκυρας, το CD δε που συνοδεύει το περιοδικό είναι όντως... αποκάλυψη).

Αποκαλύψεις φυσικά δεν προσφέρει μόνο η Αθήνα (αυτό μας έλειπε). Η επαρχία «γεννά» πολλά περισσότερα πράγματα. Εσείς πολίτες της Σύρου (τυχεροί...) μάλλον καλά θα περάσατε στην συναυλία του Τάκη Μπαρμπέρη στο Θέατρο Απόλλων στις 18/5. Η συνέχεια εξίσου ενδιαφέρουσα. Στις 3/6 έχουμε Trio Braam/ De Joode/ Vatcher.

Όπου και να πάτε να περάσετε καλά. Αν είστε σε κάποια παραλία κάντε μια βουτιά και για εμάς. Και αν δεν τα καταφέρετε (κομματάκι δύσκολο) κάντε απλά μια βόλτα (η οποία τελικά δεν είναι και τόσο απλή). Η επαρχία (πόσο μάλλον τα νησιά) μας προσφέρει αυτήν την ισορροπία. Αυτή της ιδανικής προσέγγισης στα πιο απλά πράγματα (όποια και αν είναι αυτά) μέσα στην καθημερινότητα. Στο κάτω-κάτω ζούμε και απευθυνόμαστε στην εποχή μας. Μήπως όμως είμαστε όλοι εμείς η εποχή μας και το αγνοούμε;