ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ιστότοπος βρίσκεται σε λειτουργία μόνο για ανάγνωση. Το περιεχόμενο αποτελεί αρχειοθετημένο αντίγραφο αυτού το οποίο και εμπλουτίζεται για λόγους διάσωσης και διατήρησης αρχείου.
Έχετε σκεφτεί πώς θα ήταν η ζωή μας χωρίς τα απαραίτητα, χωρίς την τροφή, το ρουχισμό, την ανάπαυση; Τώρα φέρτε στο νου σας κάτι άλλο...τη ζωή χωρίς χρώμα και δίχως συμμετρία...Αρχικά πολλοί θα σκεφτούν ότι τα «ζωτικά» απαραίτητα για την επιβίωση δε συγκρίνονται με τα αισθητικά απαραίτητα...αυτά που κάνουν την καθημερινότητά μας να έχει μια «γεύση», μία αρμονία που τη φέρουμε βιωματικά και με συνέχεια, αφού βρίσκεται μέσα μας παιδιόθεν αλλά και εμπλουτίζεται διαρκώς.
Δε θα επεκταθούμε σε εκφράσεις cliché για το σήμερα της τέχνης και την τάση απαξίωσης των πάντων σε ό,τι αφορά την κουλτούρα τύπου ταχυφαγείου. Ούτε για το ρόλο της τηλεόρασης και τον πνευματικό «ευνουχισμό» της υπεραπλούστευσης και της ύπνωσης. Αυτά θα τα εναποθέσουμε στα πόδια των χρηστών της «ρουτινιάρικης» δημοσιογραφικής γλώσσας. Το παρόν πόνημα θέλει να διακατέχεται από μία αισιοδοξία, τέτοια που να πιστεύει στις αλήθειες του ατόμου, στις πανανθρώπινες αξίες που μας ενώνουν. Γιατί οι ανάγκες μας είναι κοινές, όσο κι αν γίνεται κατήχηση από «κάποιους» ωστέ να ξεχαστούν. Η τέχνη είναι εδώ, την αναπνέουμε, τη ζούμε και μας αξίζει.
Η μεταμόρφωση του Ναρκίσσου. Ίσως το πιό χαρακτηριστικό έργο του Σαλβαντόρ Νταλί...γιατί όμως;;;
Ο Σαλβαντόρ Νταλί στο Βυζαντινό Μουσείο από τις 15 Ιανουαρίου έως τις 22 Μαρτίου 2007.
Τον τελευταίο καιρό χαίρομαι πραγματικά που το ελληνικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με έναν εκπρόσωπο του σουρεαλισμού, που προσωπικά θεωρώ και πολυδιαφημισμένο και παραδόπιστο και τέρας εγωκεντρισμού αλλά και τέρας ευφυΐας. Μια προσωπικότητα controversial που θα έλεγαν οι κριτικοί τέχνης, ένας αμφιλεγόμενος-γιατί τα μεγάλα πνεύματα έτσι είναι-ένας ενορχηστρωτής της παράνοιας και του σαρκικού πόθου, της κατά κόσμον τρέλας και της παραίσθησης. Ο Σαλβαντόρ Νταλί, λοιπόν, έρχεται υπό μορφήν γλυπτών, μας «μιλάει» μέσα από το σμίλεμα του ορείχαλκου με 12 γλυπτά και με 21 λιθογραφίες μας εξιστορεί τη δική του λατρεία, τη δική του «αρρώστια», το σαράκι της δημιουργικότητάς του. Και όλα αυτά; Στο Βυζαντινό Μουσείο από τις 15 Ιανουαρίου 2007 έως τις 22 Μαρτίου του ιδίου έτους. Τα έργα είναι από την ιδιωτική συλλογή «Qu Art» και το προνόμιο της κατοχής τους αποδίδεται στο συλλέκτη Τζον Χέιντζ, ο οποίος είχε συναντήσει τον Νταλί στην Ισπανία το 1979.Γιατί όμως στο βυζαντινό μουσείο; Ο Σαλβαντόρ Νταλί είχε μία στενότατη σχέση με την καθολική εκκλησία. Τον διακατείχε μία μεταφυσική αναζήτηση η οποία διαχεόταν σε διαφορετικές μορφές, δηλαδή χωρίς να περιορίζεται στα στενά πλαίσια του χριστιανισμού. Όσοι, λοιπόν βρεθούν στην Αθήνα, θα δουν ένα μεταφυσικό Νταλί, έναν Νταλί που δίνει στην καθημερινότητα διαστάσεις μεταφυσικές, μέσα από αντικείμενα και παραστάσεις. Η αναζήτησή του αυτή έρχεται να προστεθεί στη Βυζαντινή τέχνη του μουσείου που ως βάση της έχει ακριβώς αυτό το στοιχείο.
Αναφορά στον αρχικό δημιουργό - (Attribution) 
Διανομή του παράγωγου έργου με τους ίδιους όρους της αρχικής άδειας - (Share Alike) 
By 
