Η αντιμετώπιση της πραγματικότητας από τον Έλληνα οδηγό! Όταν ο Billy, the king of the road, κατεβαίνει για ροουντάρισμα!
Κατεβαίνει λοιπόν φορώντας τη σαγιοναρίτσα του, σημειώνεται πως έχουμε εγκαταλείψει πλέον την ιαπωνικού τύπου πλαστική με τη διχάλα στο ακροδάχτυλο και έχουμε εξοπλιστεί με Nile (και όχι Nike) μοντέλο, διότι με το δίκιο του το παληκάρι, καλοκαίρι είναι, το πόδι πρέπει να αέρίζεται, άσε που υπερθερμαίνεται και από τις εξατμίσεις των άλλων οχημάτων. Το κοντό παντελονάκι, αν όχι βερμουδίτσα παραλίας, είναι must, και γιατί άλλωστε να φορέσει κάτι άλλο, καλοκαίρι είναι. Ασορτί και το κοντομάνικο μπλουζάκι ή εναλλακτικά πουκάμισο με τσιτωμένα από τα μπυροκοίλια κουμπιά.
Όσον αφορά το κράνος, αν τύχει και βρεθεί κρεμασμένο στο τιμόνι της μηχανής έχει καλώς, αλλιώς δε θα προβληματιστεί ιδιαίτερα! Και πάλι όμως, αν τύχει και τον ενοχλεί στην οδήγηση θα το περάσει στον αγκώνα, διαφορετικά το αφήνει κρεμασμένο, φυσικά, ποιος ο λόγος να το φορέσουμε, άσε που το πήραμε σε προσφορά με το όχημα, δεν ήταν και καμιά τρελή αγορά!
Ξεκινάει λοιπόν ο Βασιλάκης με ένα στητό ανάστημα, τεντωμένα χέρια στο τιμόνι, να μπορεί να γεμίζει το κενό μεταξύ καθίσματος και τιμονιού με τους προκοιλιακούς του. Στο δρόμο, ποτέ δε δίνει προτεραιότητα στους πεζούς, θεωρεί ντροπή να μη χωθεί ανάμεσα σε παρκαρισμένα και μη αυτοκίνητα για να βγει στο φανάρι και βρίζει χλευάζοντας και χειρονομώντας όποιον κρατά στάση συνειδητοποιημένου, αδιαφορώντας πάντα για το αν έχει κοινό!
Και σε ρωτώ κύριε Βασιλάκη, ή καθε μελλοντικέ κύριε Βασιλάκη (έχουμε και τα γονίδια βλέπεις!), γιατί?? Τι σου έφταιξε ο κοινωνικός περίγυρος κύριε Βασιλάκη?
Δεδομένου ότι υπάρχουν πάρα πολλοί εν δυνάμει κύριοι Βασιλάκηδες, καθημερινά θεωρούμαι τουλάχιστον βλαμμένος από μερίδα του πληθυσμού που οδηγεί μηχανές (αλλά δεν είναι ,μηχανόβιοι), που δε διστάζουν να μου το δείξουν με χλευασμό, επειδή φροντίζω (ως μηχανόβιος) να φορώ τον εξοπλισμό (κράνος και μπουφάν τουλάχιστον), να τηρώ τις προτεραιότητες και γενικά τον κώδικα, να μην προκαλώ με τη συμπεριφορά μου και πάνω απ'όλα, σεβόμενος τους συνανθρώπους μου να σέβομαι την ίδια μου την ύπαρξη! Γιατί κύριε Βασιλάκη δε φοράς κράνος?...Έλα μωρέ, σιγά τι θα πάθουμε?! Άσε που εκτός από βαρύ (λογικό όταν είναι κατασκευασμένο από πλαστικό των 10€), μου χαλάει και το μαλλί (τη βαθιά χωρίστρα που καλείται φαλάκρα δεν τη σχολιάζουμε!). Γιατί κύριε Βασιλάκη δε φοράς τουλάχιστον ένα παντελόνι?...έλα μωρέ, αφού κάνει ζέστη!...Και στο κάτω κάτω αφού προσέχω...
Αυτή ήταν και η τελευταία ατάκα πολλών συνανθρώπων μας, αρκετών μάλιστα συνομηλίκων, που έχασαν άδοξα και από ηλιθιότητα τη ζωή τους.
Ακόμη και αν εσύ είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου, ποτέ δεν ξέρεις τι σκέφτεται ο άλλος.





