Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε σαν κάτοικοι αυτού του πλανήτη είναι ότι το περιβάλλον επηρεάζει άμεσα τη γονιδιακή έκφραση και, τελικά, την ίδια τη ζωή.
Ένα υγιές περιβάλλον είναι η βασικότερη προϋπόθεση για έναν υγιή ανθρώπινο πληθυσμό. Το φυσικό περιβάλλον (θάλασσα, ουρανός, έδαφος, φυτά και ζώα) στηρίζει την ανθρώπινη ζωή. Ο ερχομός της βιομηχανικής/τεχνολογικής επανάστασης, η οποία συντελέστηκε κατά κύριο λόγο τα τελευταία 150 χρόνια, έχει επιταχύνει σε μεγάλο βαθμό την υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος, εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
Η προστασία της ανθρώπινης υγείας θα πρέπει να αποτελεί πρωταρχική μας προσπάθεια. Όμως, φαίνεται ότι η αναζήτηση του πλούτου και ο πόθος για υλικές ανέσεις αποτελούν προτεραιότητες, και αυτές είναι οι δραστηριότητες που επιταχύνουν την υποβάθμιση του παγκόσμιου περιβάλλοντος. Κανένα μέγεθος υλικού κέρδος δεν έχει μεγαλύτερη αξία από την ανάγκη του ανθρώπου για υγεία. Οι ατομικές επιλογές για τη θέση της κατοικίας, τα μέσα μεταφοράς, τις επιλογές τροφίμων, τον τρόπο αναψυχής πολλαπλασιασμένα επί εκατομμύρια φορές συνεπάγονται ένα μολυσμένο πλανήτη.
Οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν τις επιπτώσεις των επιλογών τους και πρέπει να λαμβάνουν λιγότερο καταστροφικές αποφάσεις. Οι επιλογές τρόπου ζωής σε τομείς όπως η διατήρηση ενέργειας, η χρήση μη-ρυπογόνων τεχνολογιών μεταφοράς, η κατανάλωση οργανικά καλλιεργημένων τροφών και οι κατασκευές με φυσικά υλικά θα μπορούσαν να συμβάλουν σημαντικά στην άμβλυνση των προβλημάτων της περιβαλλοντικής ρύπανσης. Ωστόσο, αυτές οι εναλλακτικές δεν λαμβάνουν επί του παρόντος κατάλληλη προσοχή στην παγκόσμια αρένα. Ως τώρα, επικεντρώνουμε την προσοχή μας στη θεραπεία των συμπτωμάτων παρά στην εξάλειψη των αιτιών.
Η μεγαλούπολη έχει καταστεί ο γεωγραφικός τόπος αυτών των δραστηριοτήτων. Ο τόπος των βιομηχανικών εγκαταστάσεων, το σημείο σύγκλισης των μεταφορικών οδών και ο χώρος κατοικίας των ανθρώπων. Υποστηρίζεται από την ενδοχώρα της, η οποία της εξασφαλίζει τρόφιμα, καθώς και τις πρώτες ύλες για τα βιομηχανικά μηχανήματα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) έχει υπολογίσει ότι το 25% όλων των αποφεύξιμων ασθενειών στον κόσμο οφείλεται στην κακή ποιότητα του περιβάλλοντος και ως και τα δύο τρίτα των ασθενειών που οφείλονται στις περιβαλλοντικές συνθήκες εμφανίζονται σε παιδιά. Οι κυρίαρχοι περιβαλλοντικοί παράγοντες οι οποίοι βλάπτουν την υγεία είναι η έλλειψη υγιεινής, οι παροχές μη ασφαλούς πόσιμου νερού, τα τρόφιμα αμφιβόλου ασφάλειας, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η κακή στέγαση και οι παγκόσμιες κλιματικές αλλαγές. Η εξάπλωση μεταδιδόμενων μέσω φορέων ασθενειών, όπως η ελονοσία, συνδέεται στενά με τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Η αποψίλωση των δασών, η διεύρυνση της γεωργίας και της αστικοποίησης αποτελούν κυρίαρχες αιτίες για την εξάπλωση λοιμωδών νόσων. Η παραγωγή τροφίμων για τους λαούς του πλανήτη εξαρτάται όλο και περισσότερο από τη χρήση χημικών ουσιών ως λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Πέρα από τις ανησυχίες που γεννούν στον καταναλωτή για την υγεία του, τα υπολείμματα αυτών των χημικών ουσιών παραμένουν στο περιβάλλον και συνεχίζουν να απειλούν την υγεία.
Δεν αρκεί μια ρυθμιστική μόνο προσέγγιση στην προστασία του περιβάλλοντος. Για την βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής, όλη η ανθρωπότητα χρειάζεται να διακατέχεται από την αγάπη και τον σεβασμό για το περιβάλλον.
Στο παρελθόν, αρκετοί θάνατοι αποδόθηκαν σε υψηλά επίπεδα ρύπανσης. Οι επιπτώσεις της μακρόχρονης έκθεσης σε χαμηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην υγεία δεν είναι σαφείς και μελετώνται. Στις ΗΠΑ, μακροχρόνιες επιδημιολογικές μελέτες κατέδειξαν ότι οι πόλεις με τις ψηλότερες συγκεντρώσεις ρύπων είχαν σαφώς μεγαλύτερα ποσοστά καρκίνων των πνευμόνων και καρδιοπνευμονικών νόσων. Συνολικά, ο κίνδυνος που διέτρεχαν οι κάτοικοι αυτών των πόλεων ήταν διάρκεια ζωής μικρότερη κατά ένα ή δύο χρόνια. Κάποιες μορφές ατμοσφαιρικής ρύπανσης προκαλούν παγκόσμια προβλήματα που απαιτούν διεθνείς λύσεις, ειδικά η εξασθένιση του όζοντος στην ανώτερη ατμόσφαιρα και η όξινη βροχή.
Οι αναμενόμενες επιπτώσεις της πλανητικής θέρμανσης #8211; η τήξη των πολικών πάγων, επιπτώσεις στη θαλάσσια ζωή, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και οι πλημμύρες στις παράκτιες περιοχές- έχουν διαφημιστεί ευρέως. Ωστόσο, λιγότερη προσοχή έχει δοθεί στις επιπτώσεις της πλανητικής θέρμανσης στην υγεία.
Οι αλλαγές που προκάλεσε ο άνθρωπος στο παγκόσμιο κλιματικό σύστημα και το στρατοσφαιρικό όζον εγκυμονούν μια σειρά κινδύνους για την υγεία. Οι πιο άμεσοι κίνδυνοι είναι τα ίδια τα πιο θερμά κλίματα. Ο αριθμός των θανάτων αυξάνεται τις μέρες με εξαιρετικά ψηλές θερμοκρασίες. Για παράδειγμα, ένα κύμα καύσωνα τον Ιούλιο του 1995 προξένησε το θάνατο πάνω από 700 ανθρώπων στην περιοχή του Σικάγο. Οι ηλικιωμένοι και οι άρρωστοι είναι πιο ευαίσθητοι και άνθρωποι που πάσχουν από καρδιακά νοσήματα είναι ευάλωτοι, γιατί το καρδιαγγειακό σύστημα πρέπει να δουλεύει πιο σκληρά για να διατηρεί το σώμα δροσερό, όταν ο καιρός είναι ζεστός. Οι ψηλότερες θερμοκρασίες αυξάνουν την παραγωγή νέφους και τη συγκέντρωση ρύπων και αλλεργιογόνων στην επιφάνεια της γης, μέσω των θερμοκρασιακών αναστροφών, και προκαλούν θωρακικούς πόνους, ναυτία, πνευμονική συμφόρηση και θάνατο. Οι υψηλότερες θερμοκρασίες είναι ακόμα πιο θανατηφόρες, όταν η ατμόσφαιρα δεν ψύχεται στη διάρκεια της νύχτας, μια πρόσφατη τάση που έχει παρατηρηθεί σε πολλά μέρη του κόσμου. Σε ορισμένες περιοχές, ο αριθμός των θανάτων που συνδέονται με τη ζέστη αναμένεται να διπλασιαστεί ως το 2020.
Ανεξάρτητα από τις όποιες δράσεις μπορεί να αναληφθούν για να αμβλυνθούν οι κλιματικές αλλαγές, οι άνθρωποι ούτως ή άλλως θα εκτεθούν σε κάποιο βαθμό κλιματικής αλλαγής και αυξημένης υπεριώδους ακτινοβολίας, στις επόμενες δεκαετίες. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η μέση παγκόσμια θερμοκρασία πιθανόν να αυξηθεί κατά 1,4 έως και 5,8 βαθμούς Κελσίου έως το 2100.
Ένα παράδειγμα των καθυστερημένων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής ήταν ο τυφώνας Μιτς, τον Οκτώβριο του 1998, που έπληξε την Καραϊβική φέρνοντας χείμαρρους βροχόπτωσης οι οποίοι στοίχισαν τη ζωή 11.000 ανθρώπων. Αργότερα, χιλιάδες περιπτώσεις ελονοσίας, Δάγκειου πυρετού και χολέρας καταγράφηκαν στην Κεντρική Αμερική. Έντονη βροχόπτωση στη Νότιο Αφρική το 1997 και το 1998 προκάλεσε πλημμύρες και επιδημίες χολέρας, ελονοσίας και πυρετού Ριφτ Βάλυ. Κάποιοι επιστήμονες πιστεύουν ότι γεγονότα σαν και αυτά αποδεικνύουν ότι οι επιπτώσεις της πλανητικής θέρμανσης στην υγεία είναι ήδη παρούσες. Το μετα-τραυματικό στρες και η μόλυνση του πόσιμου νερού από τις πλημμύρες, που μπορεί να οδηγήσουν σε επιδημίες χολέρας και άλλων ασθενειών που μεταδίδονται μέσω του νερού, μπορεί να αποτελούν άλλες επιπτώσεις της πλανητικής θέρμανσης.
Οι μακροχρόνιες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην υγεία του ανθρώπου και το οικοσύστημα είναι εν δυνάμει ολέθριες ωστόσο, έχουμε να μάθουμε πολλά ακόμα για τους συγκεκριμένους κινδύνους που εγκυμονεί η πλανητική θέρμανση. Οι δεσμοί κλίματος και ανθρώπινης υγείας είναι περίπλοκοι και αποτελούν αντικείμενο συνεχούς έρευνας.




