Κοινότητα - Πύλη - Περιοδικό Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου -- Πρωτοβουλία MyAegean

του Αλέξανδρου Γερασίμου
Η στήλη για την τελευταία βδομάδα του 2007 λειτουργεί λίγο πιο χαλαρά: βλέπει την εξαιρετική ταινία «μετάξι», πηγαίνει στο θέατρο Φούρνος, ακούει το δεύτερο άλμπουμ των Encardia, συντονίζεται στον Kosmos 93.6 όπου συναντάει τον Γιάννη Δημητριάδη, διαβάζει το πολύ καλό βιβλίο της Κωνσταντίνας Δελημήτρου και τέλος πηγαίνει στο χριστουγεννιάτικο bazzar στο Kinky...

Η πολύ καλή ταινία «Μετάξι». Πρόκειται για την κινηματογραφική μεταφορά του best seller του Ιταλού Alesandro Baricco. Βρισκόμαστε στην Γαλλία του 19ου αιώνα όπου ένας άντρας που μόλις έχει παντρευτεί εγκαταλείπει την σύζυγο του και ταξιδεύει μέχρι την Ιαπωνία για να κάνει εισαγωγή μεταξοσκωλήκων στη βιοτεχνία μεταξιού που θρέφει ολόκληρο το χωριό του. Θα γυρίσει με ένα ανεκπλήρωτο πάθος όμως καθώς η παράξενη Γιαπωνέζα που συνάντησε στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου θα τον γοητεύσει σε μεγάλο βαθμό. Οι αρκετά καλές ερμηνείες των πρωταγωνιστών καθώς και η δυναμική που διαθέτει το σενάριο σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον (περισσότερο με πρόκληση μοιάζει) για να δεις αυτήν την θαυμάσια (όπως αποδείχτηκε) ταινία... Στα συν και η απουσία του μελοδραματικού ύφους που θα έκανε την ταινία κάπως ...προβλέψιμη και ανιαρή. Να την δείτε φυσικά.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : Francois Girard
ΣΕΝΑΡΙΟ : Francois Girard, Michael Golding
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ : Michael Pitt, Keira Knightley, Sei Ashina, Koji Yakusho, Alfred Molina

Η εξαιρετική θεατρική παράσταση «Το τέλος του καλοκαιριού». Παρουσιάζεται στο θέατρο «Φούρνος» και είναι ένα έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ιστορία επτά νέων παιδιών τα οποία συναντιούνται στην «Κιβωτό», ένα σπιτάκι μέσα στο δάσος. Οι συγκρούσεις και οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μια την άλλη με αποτέλεσμα να επιφέρουν ένα αρνητικό κλίμα και καταστροφικές συνέπειες για κάθε ένα από τα παιδιά αυτά.

Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά για αυτό το έργο αλλά καλύτερα οι αλήθειες και τα ψέματα που λαμβάνουν χώρα στην υπόθεση αυτή να τα προσέξει ο καθένας μόνος του (μήπως είναι μια καλή ευκαιρία να κάνουμε και εμείς μια προσωπική -βαθιά όμως- ενδοσκόπηση; Έτσι για να δούμε που βρισκόμαστε...). Πρόκειται για μια επίπονη διαδικασία όπου ο καθένας από τους ήρωες του έργου έχει την δυνατότητα να ανακαλύψει τον εαυτό του και τη σχέση (την πραγματική σχέση αυτή που βγαίνει μετά τις αποκαλύψεις) του με τους άλλους. Θα βγουν άραγε πιο δυνατοί από αυτήν την «μάχη» ή θα χάσουνε πάρα πολλά;

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Δημήτρης Δεγαΐτης
ΣΚΗΝΙΚΑ, ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Κατερίνα Καμπανέλη
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Γιώργος Μιχέλης
ΜΟΥΣΙΚΗ: Νίκος Τσέκος
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΙΝΗΣΗΣ: Φρόσσω Κόρρου
ARTWORK: Αργύρης Μιχαήλ
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Μαρία Αλιφράγκη
ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Αντώνης Χαντζής, Ευθύμης Μπαλαγιάννης, Ελενα Μόμτσου, Αλεξάνδρα Βουτζουράκη, Βασίλης Χρηστίδης, Μαρία Ορφανού, Αννα Μιχελή.

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Δευτέρα: 21:15, 24.00
Τρίτη: 21 : 15
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ : 15 ΕΥΡΩ, 10 ΕΥΡΩ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ

Η πολύ καλή εκπομπή του Γιάννη Δημητριάδη στο «Kosmos 93.6». Καθημερινά από τις 4 το μεσημέρι εώς τις 6 το απόγευμα.Ενα δίωρο με πολλές μουσικές ...πτήσεις καθώς ο Γιάννης μας ταξιδεύει -με απίστευτη ευκολία- από τη jazz στη soul και απο εκεί στη funk και τη reggae.

Σε έναν σταθμό που ούτως η άλλως μας δίνει μαθήματα ...συμπεριφοράς για το πως πρέπει να φτάσουν τα αφτιά μας σε καλά ακούσματα, σε μουσικές που έχουμε μάθει να αποκαλούμε ethnic ή world music (αν και δεν σημαίνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα η τουλάχιστον δεν αντικατοπτρίζουν απόλυτα την ίδια «εικόνα» και τα μουσικά ρεύματα που έχουν δημιουργηθεί και δεν έχουν σχέση με την ...αγγλική γλώσσα) και όχι μόνο η εκπομπή του Γιάννη Δημητριάδη ξεχωρίζει (και δεν είναι η μόνη στην συχνότητα των 93.6 με την έννοια ότι δεν θα βρείτε έναν άνθρωπο με την ...playlist του όλοι τους είναι καλοί παραγωγοί και όχι απλά ...εκφωνητές) γιατί πολύ απλά έχει διάρκεια σε αυτό που υπηρετεί.

Στο συγκεκριμένο σταθμό θα βρείτε άλλωστε μόνο καλές εκπομπές και καλούς παραγωγούς με πολλές γνώσεις και πολύ ...συναίσθημα (έτσι ξεκίνησε άλλωστε και το ραδιόφωνο μέχρι που ανέλαβαν οι διαφημιστές και άλλαξαν μια -για πάντα;- το σκηνικό στους μεγάκυκλους). Το ίδιο νιώθουμε και για την εκπομπή του Γιάννη και να ξέρετε αυτό είναι κάτι δικό του που πολύ απλά έγινε και δικό μας... το πώς δεν το ξέρω, το μόνο που ξέρω είναι ότι μετά την πτήση κάπου εκεί στις 6 το απόγευμα προσγειώθηκα ανώμαλα καθώς το ήδη επιβαρυμένο μου πρόγραμμα της καθημερινότητας δεν επιτρέπει άλλες ...εποικοδομητικές ακροάσεις. Επιτρέπει όμως την ευχαρίστηση του να ακούς μέσω ραδιοφώνου (έστω και με τρέξιμο) ανθρώπους με πλούσιο λόγο και σημαντικές απόψεις και προτάσεις. Το προτιμώ από το να πιάνω τον εαυτό μου να «βαριέται», (μάλλον προσπαθώ να με πείσω ότι βαριέμαι) τη στιγμή που εκεί έξω κάτι συμβαίνει, δημιουργείται μια κατάσταση που έχει να σου δώσει κάποια πράγματα με πολλά λάθη ίσως αλλά και με καλές στιγμές που σε κάνουν πιο δυνατό και σου μαθαίνουν να λειτουργείς και λίγο πιο ανθρώπινα, χωρίς εγωκεντρικές τάσεις και λογικές ...αποξένωσης. Μέσα από ακριβώς αντίθετες λογικές στις οποίες έχουμε μάθει να λειτουργούμε καθημερινά (αντίθετες από τις εγωκεντρικές τάσεις δηλαδή που προαναφέραμε) θα ήταν άδικο να μην τονίσουμε την καλλιτεχνική αξία και προσφορά του Γιάννη μέσα από την ενεργή του δραστηριότητα σαν μέλος των Happy Dog Project (εξαιρετική δουλειά η καινούργια τους κυκλοφορία) και των Omar Faruk Tekbilel. Καλές (ραδιοφωνικές) πτήσεις!!!!

Η πολύ καλή μουσική εργασία των Encardia με τίτλο «Το παραμύθι της ταραντούλας» που κυκλοφόρησε από το «Μελωδικό καράβι». Πρόκειται για ένα εξαιρετικό άλμπουμ ντυμένο με τα χρώματα της παλέτας ενός εκ των σπουδαιοτέρων γκρουπ της δικής μας σύγχρονης World music ή Ethnic ή όπως αλλιώς θέλετε να ονομάσετε την μουσική κοινότητα που σε παγκόσμια κλίμακα μιλά την «ίδια» γλώσσα (μπολιασμένη φυσικά με τις ιδιαιτερότητες των χωρών), δρα και προβάλλει μουσικές κουλτούρες (και ανάγκες αν θέλετε) έξω από τα (στενά είναι η αλήθεια) όρια του αγγλοσαξονικού τραγουδιού.

Στο δίσκο υπάρχουν πολλά παραδοσιακά κομμάτια οι γνωστές στους Σικελούς ταραντέλλες. Τι είναι όμως η ταραντέλλα ; Όπως μας εξηγεί το ίδιο το συγκρότημα μέσα από το πολύ προσεγμένο βιβλιαράκι που συνοδεύει αυτή την έκδοση του (δεύτερου αφού προηγήθηκε το «agapi mou fidela») δίσκου του «είναι η μουσική που θεραπεύει το τσίμπημα της μαύρης δηλητηριώδους αράχνης, είναι μέρος ενός ευρύτερου φαινομένου, του ταραντισμού με ρίζες στο μακρινό μεσαιωνικό παρελθόν της νότιας Ιταλίας που την κατοίκησαν αλλεπάλληλα στρώματα, μερικά ελληνόφωνα, από τον καιρό του Πυθαγόρα, ο οποίος όχι μόνο θεράπευε με την μουσική, αλλά της ανέθετε και θεραπευτική λειτουργία...». Οι Encardia (που σημαίνει μέσα στην καρδιά) σκύβουν ευλαβικά στην πλούσια μουσική παράδοση των ελληνόφωνων χωριών της κάτω Ιταλίας και μας δείχνουν και μια πλευρά, μια κουλτούρα διαφορετική από τη δική μας αλλά εξίσου σημαντική... μας «παραδίνουν» θα λέγαμε την εικόνα του πολιτισμού μιας «άλλης Ελλάδας». Εμείς δεν έχουμε παρά να δεχτούμε με μεγάλη χαρά αυτήν την θαυμάσια δουλειά ενός συγκροτήματος που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να τη χαρακτηρίσει κάποιος «μια απ¨ τα ίδια»... και αυτό είναι το πιο σημαντικό να ακούς καινούργιες δουλειές που δεν προσβάλλουν την παράδοση (ο νοών νοείτω) αλλά την ανανεώνουν και την συνεχίζουν... και να ξέρετε οι Encardia και την ανανεώνουν και την συνεχίζουν καλά...

Οι Encardia είναι :
Βαγγέλης Παπαγεωργίου (ακορντεόν, ταμπορέλο), Μιχάλης Κονταξάκης (κιθάρα), Κώστας Κωνσταντάτος (μαντολίνο, ταμπορέλο, νταούλι), Αναστασία Δουλφή (καστανιέτες), Κώστας Μπουρόπουλος (κιθάρα, κρουστά), Μιχάλης Ερζένης (κόντρα μπάσο), Γιώργος Θεοδωρακάκος (κόντρα μπάσο), Δημήτρης Τσεκούρας (κόντρα μπάσο), Giovanni Avantagiatto (διατονικό ακορντεόν), Salvatore Cotardo (κλαρινέτο), Emmanuelle Licci (κιθάρα), Roberto Licci (κιθάρα), Μαριέλλα Κεσίκογλου (κλαρινέτο)

Το εξαιρετικό βιβλίο της Κωνσταντίνας Δελημήτρου με τίτλο «Η Ψιλικατζού». Κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο από τις εκδόσεις «Intro Books». Πρόκειται για ένα τρομερά ενδιαφέρον βιβλίο καθώς είναι φρέσκο στη γραφή του άλλα και εντελώς πρωτότυπο και μετατρέπεται έτσι σε μια από τις πιο γοητευτικές κυκλοφορίες των τελευταίων ετών (αυτόματα κερδίζει σημαντική θέση στη βιβλιοθήκη μας). Αποτελείται από διάφορα επίπεδα στα οποία συναντάμε και κάποιες προσπάθειες, κάποιες καθημερινές (αλυσιδωτές ή μη) ιστορίες με την ματιά μιας ψιλικατζούς, που τελικά βλέπει πολύ περισσότερα από όσα βλέπουν κάποιοι που υποτίθεται πως διαθέτουν πολύ μυαλό και οξυδέρκεια αλλά καθημερινά μας απογοητεύουν (αν και θα έπρεπε να μας θυμώνουν).

Ωστόσο το παράδειγμα της Κωνσταντίνας Δελημήτρου η οποία πράγματι είναι «Ψιλικατζού» αλλά εδώ μας «τη λέει χοντρά», και μας βάζει τα γυαλιά όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να παρατηρούμε την καθημερινότητα. Θα μπορούσα να μεταφέρω αρκετά από αυτά που γράφει στο σημείωμα του βιβλίου της αλλά καλύτερα να τα διαβάσετε μόνοι σας γιατί νομίζω ότι αξίζει να το κάνουμε αυτό. Το να διαβάζουμε μόνοι μας κάποια σημαντικά βιβλία άσχετα αν εκείνη την ώρα μπορεί να μην μας λένε πολλά πράγματα... μετά από πολλές αναγνώσεις (το βιβλίο το απέκτησα τον περασμένο Μάρτιο) και λίγες μέρες (μάλλον είναι ώρες) πριν έρθει το 2008 μπορώ να της φωνάξω «εϊ, εσύ είσαι -όντως- συγγραφέας». Όσοι έχουν διαβάσει το βιβλίο θα καταλάβουν.
Ρίξτε μια ματιά και στο blog της συγγραφέως: http://xpsilikatzoy.wordpress.com

Το bazzar που έλαβε χώρα στις 21-23 Δεκεμβρίου στο Kinky Kong με την πολύ όμορφη (και εύηχη) ονομασία «Kinky Bazzar». Φυσικά μέσα στο γιορτινό κλίμα των ημερών το χριστουγεννιάτικο bazzar κατάφερε να κλέψει τις εντυπώσεις και να αποτελέσει -όπως το συνηθίζει άλλωστε- μια διαφορετική πρόταση, ένα σωστό παράδειγμα για το πως πρέπει να λειτουργούμε στις γιορτές, όχι σαν σκιές γυρίζοντας απλά στα μαγαζιά γιορτάζοντας -υποτίθεται- τα Χριστούγεννα (η μήπως γιορτάζοντας την άδεια μας;), αλλά σαν χαρούμενοι άνθρωποι που δεν περιμένουμε τις γιορτές για να περάσουμε καλά (και με τον εαυτό μας και με τους άλλους) αλλά φροντίζουμε και στις γιορτές να περνάμε εξίσου καλά (όσοι έχουν περάσει από την Αβραμιώτου καταλαβαίνουν και μερικοί κατάλαβαν πολύ περισσότερα -ξέρουν αυτοί-).

Ποιοι δούλεψαν όμως όλο αυτό το διάστημα για να πραγματοποιηθεί αυτή η (μικρή στα χαρτιά, μεγάλη όμως στην πράξη) γιορτή; Τους αναφέρουμε όλους και ευχόμαστε ολόψυχα τέτοιες προσπάθειες (με μικρά δώρα και μεγάλη διάθεση και κέφι) να συνεχιστούν και το 2008.
Βαγγέλης Αναστούλης, Ελίντα Αρβανίτη, Αργύρης Αρχοντόγλου, Ματούλης Αχριάνη, Emanuelle Balzani, Andre Bizzaro, Bezoo by Di Depux, Ιωάννα Διαμαντατσίκου, Αντώνης, Fricaso, Καλλιόπη, Λήδα Καφετζή, Αντωνία Λιτή, Μαρίνα Λυριγκού, Samantha Jane McNally, Anny Νικητάκη, Λουκία Νταμάνη, Ξανθίπη for Tell Mama, Αρχοντία Παπαθανασίου, Μαριάνθη Φιλίππου
ΟΡΓΑΝΩΣΗ- ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ: FOR TELL MAMA (Ξανθίπη Χατζημανωλάκη)

Ακούμε, αγαπάμε και προτείνουμε...

Η στήλη "Calling Out Of Context", ταξιδεύει τις μουσικές της διαδρομές με όμορφη συντροφιά...