ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ιστότοπος βρίσκεται σε λειτουργία μόνο για ανάγνωση. Το περιεχόμενο αποτελεί αρχειοθετημένο αντίγραφο αυτού το οποίο και εμπλουτίζεται για λόγους διάσωσης και διατήρησης αρχείου.
γράφει ο Αλέξανδρος Γερασίμου
Η στήλη για αυτή την εβδομάδα βλέπει την παράσταση «η μέθοδος Gronholm» στο θέατρο Τέχνης Κάρολου Κουν, συντονίζεται στο «ΣΚΑΪ 100,3» για ενημέρωση των ειδήσεων και όχι προσωπικών διαγγελμάτων, ακούει τον δεύτερο δίσκο του Κωστή Μαραβέγια, διαβάζει τις «απόπειρες» του Martin Crimp και τέλος παρακολουθεί για άλλη μια φορά τις εξελίξεις μέσα από τα μάτια της δεκαπενθήμερης πολιτικής και πολιτιστικής επιθεώρησης «Αντί» (που ανοίγει και τα δικά μας μάτια).
Η πολύ καλή θεατρική παράσταση «η μέθοδος Gronholm» που ανέβηκε στις 31 Ιανουαρίου στο Θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου...
Πρόκειται για ένα περισσότερο κοινωνικό έργο θα λέγαμε καθώς έχουμε να κάνουμε με την δοκιμασία των εργασιακών σχέσεων.
Τέσσερις υποψήφιοι για μια θέση ανώτατου στελέχους σε μια σημαντική πολυεθνική εταιρία δοκιμάζονται με έπαθλο την θέση αυτή. Η διαδικασία όμως για την κατάληψη αυτής της θέσης δεν ακολουθεί την συνηθισμένη ...οδό καθώς είναι αρκετά διαφορετική ως προς την μορφή και την εκτέλεση της. Διακρίνεται έντονα τόσο το σοβαρό όσο και το κωμικό στοιχείο σε αυτή τη δοκιμασία μιας και οι τέσσερις υποψήφιοι βρίσκονται αντιμέτωποι με πραγματικές διαδικασίες επιλογής (από αυτές που τηρούνται στις εταιρίες καθ’όλα νόμιμες -λέμε τώρα-) οι οποίες όμως φτάνουν στα ...όρια τους, όρια μεταξύ της αλήθειας και της υπερβολής.
Το συγκεκριμένο θεατρικό έργο «φλερτάρει» αρκετές φορές με την υπερβολή, υπερθεματίζοντας όμως σε κάποιες σταθερές οι οποίες διαπραγματεύονται με το σημερινό κυνήγι των νευραλγικών θέσεων του ιδιωτικού τομέα, την προκατάληψη που υπάρχει μεταξύ των ατόμων που εργάζονται στο ίδιο εργασιακό περιβάλλον, την «καλή» εικόνα που πρέπει να επικρατεί στο χώρο της δουλειάς κ.α. Στον αντίποδα όμως φλερτάρει και με την αλήθεια μιας και όλα τα παραπάνω μόνο ψεύτικα και αναληθή είναι (ειδικά στην στείρα ελληνική κοινωνία). Άλλωστε τα πιο αληθινά πράγματα δεν αναδεικνύονται πολλές φορές μέσα από την υπερβολή;
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα για αυτό το έργο, αξίζει να το δείτε. Το μόνο τελευταίο που αξίζει να επισημάνουμε είναι ότι «η μέθοδος Gronholm» γυρίστηκε και σε ταινία το 2003 με τίτλο «El Metodo» (η διασκευή της ταινίας ανήκει στον Galceran) αποσπώντας δύο βραβεία Goya όπως επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι το σενάριο της ταινίας είναι βασισμένο σε μια πραγματική ιστορία που έλαβε χώρα στη Βαρκελώνη.
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Διαγόρας Χρονόπουλος
ΣΚΗΝΙΚΑ-ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Γιώργος Γαβαλάς
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Σταύρος Γασπαράτος
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Λευτέρης Παυλόπουλος
ΠΑΙΖΟΥΝ: Γιώργος Καραμίχος, Βίκυ Παπαδοπούλου, Πέτρος Λαγούτης, Χρήστος Σαπουντζής.
ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Σάββατο 6.15 μ.μ.
Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 9.15 μ.μ.
Τετάρτη, Κυριακή 8μ.μ.
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Γενική είσοδος: 22 ευρώ
Φοιτητικό: 15 ευρώ
Για νέους κάτω των 25 ετών κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή : 10 ευρώ
ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ - ΥΠΟΓΕΙΟ
Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα (στη στοά του βιβλίου)
Τηλ : 210 3228706
Ο πολύ καλός ραδιοφωνικός σταθμός «ΣΚΑΪ 100,3»
Εδώ μάλλον δικαιολογημένα θα μπορούσε ο καθένας να υποστηρίξει ότι όσον αφορά τον τρόπο ενημέρωσης και πληροφόρησης από τα μέσα οι γνώμες μπορεί να ...διίστανται (ή και γιατί όχι να ποικίλουν). Εξαρτάται βέβαια το τι θεωρεί ο καθένας ...ενημέρωση ή ενημέρωση ( ή καλύτερα «ενημέρωση» και ενημέρωση). Το να ενημερωνόμαστε και να πληροφορούμαστε σωστά χωρίς παρεμβολές και καταιγισμούς από ανούσια σχόλια και κουραστικά παραθυράκια των δελτίων (που όμως έχουν μεταφερθεί σε ευρεία κλίμακα και στα ραδιόφωνα) είναι αν μη τι άλλο δείγμα της δικής μας θέλησης για το πως θα «εισπράξουμε» τα γεγονότα που τρέχουν σε καθημερινή βάση. Τώρα αν στον αντίποδα θέλουμε να κρύψουμε την είδηση και να γοητευτούμε από το σχόλιο αυτό είναι πάλι στο δικό μας χέρι...το μόνο σίγουρο είναι ότι θα υπάρχουν πάντοτε σταθμοί που σου μεταφέρουν ασφαλή την είδηση (με σωστή και ουσιαστική δόση προσωπικών εκτιμήσεων) και σταθμοί που στοχεύουν στην ..υποκουλτούρα και στην εξαγωγή της είδησης σε ...καθημερινή τροφή της (ήδη χαλασμένης) σκέψης μας.
Ο «Σκάι 100,3» ανήκει σίγουρα στην πρώτη κατηγορία καθώς αν τύχει να τον ακούσετε σε ημερήσια βάση (οποιαδήποτε στιγμή δεν έχει σημασία) θα έχετε γίνει κοινωνοί του πιο απελευθερωμένου σταθμού τη Αττικής που δεν μηδενίζει την είδηση (και που παρέχει όντως πρωινή ζώνη - ο νοών νοείτο). Στα θετικά (που είναι πάρα πολλά τουλάχιστον εμείς σαν δέκτες αυτά διακρίναμε) του σταθμού συγκαταλέγεται και η κάλυψη του Σαββατοκύριακου από εκπομπές και όχι από ..κονσέρβες. Πίσω από τα μικρόφωνα του θα βρείτε μεταξύ άλλων και τους Άρη Πορτοσάλτε, Όλγα Λασκαράτου, Γιάννη Ξανθούλη και Νίκο Παπαχρήστου.
Ο Θαυμάσιος, ελπιδοφόρος και τολμηρός για την εγχώρια δισκογραφική μας κινητικότητα δίσκος του Κωστή Μαραβέγια με τίτλο «Maraveyias Ilegal».
Πρόκειται για τον δεύτερο δίσκο του τραγουδοποιού ο οποίος μας παραδίδει μια ανοιχτή, δυναμική και με εσωτερική συνοχή μουσική δουλειά.
Ο Κωστής Μαραβέγιας συνοδεύει τα τελευταία χρόνια τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και την Ευανθία Ρεμπούτσικα όντας μέλος της Ορχήστρας του δρόμου στις συναυλίες τους. Σε αυτή τη δουλειά -την παραγωγή της οποίας υπογράφει ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος- μας προτείνει έντεκα δικές του συνθέσεις σε στίχους των Βάγια Παπαποστόλου, Παναγιώτη Καλαντζόπουλου, Τάκη Δήμητσα, Νίκου Αλιμπέρτη και δικούς του. Έντεκα τραγούδια καθόλου φοβικά, με δυναμισμό, συναίσθημα, διαφορετικότητα και αυθορμητισμό κερδίζουν επάξια μια σημαντική θέση στα ...αυτιά μας και στην καρδιά μας. Κυρίως όμως επαναπροσδιορίζουν μεταξύ άλλων και την έννοια «ερωτικό τραγούδι» καθώς τα τελευταία χρόνια πολλές φορές οι στίχοι που το πραγματώνουν απαξιώνουν το ρόλο του και την θέση του στο σύνολο του τραγουδιού. Όμως εδώ με αυτούς τους εξαιρετικούς στίχους σε όλα τα κομμάτια του δίσκου όχι μόνο δεν το διατηρούν σε αξιόλογα επίπεδα αλλά το καθιστούν και αναγκαίο για την ζωτικότητα των δικών μας υπερβολικών και ανιαρών δισκογραφικών καταθέσεων. Άραγε πόσες σημαντικές ανοδικές δουλειές χρειαζόμαστε για να μπορέσουμε με βάσιμες ελπίδες να «δοκιμαστούμε» συνολικά σαν ελληνικός πολιτισμός και στο εξωτερικό;
Το αποτέλεσμα όπως καταγράφεται δεν θα ήταν το ίδιο αν δεν έβαζαν το ...χεράκι τους και οι μουσικοί που συνοδεύουν τον Κωστή Μαραβέγια σε αυτό του το ταξίδι. Έτσι σε αυτή την μαγευτική διαδρομή που κινείται σε διαφορετικούς μουσικούς δρόμους -από ποπ και ροκ μέχρι και τζαζ- ο Κωστής Μαραβέγιας παίζει ακορντεόν, η εξαιρετικά πειστική ηθοποιός και μουσικός Θεοδώρα Τζήμου ερμηνεύει τρία κομμάτια και ...κρατηθείτε γιατί η μπάντα είναι πολυμελής: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος (ηλεκτρική κιθάρα, γιουκαλίλι, τρομπετόφωνο), Νίκος Παπαβρανούσης (ντραμς), Αγγελος Παπαδάτος (κοντραμπάσο), Αντρέας Συμβουλόπουλος (πιάνο), Φαίη Νικολοπούλου (τσέλο), Γιώργος Κοντογιάννης (κιθάρα φλαμένκο),ο Ιλάν Δαβίδ Μανουάχ (σαξόφωνο), Γιάννης Οικονομίδης (τρομπέτα). Ακούστε αυτή τη δουλειά, αξίζει τον κόπο.
Περισσότερα στο: www.myspace.com/maraveyias
Το πολύ καλό βιβλίο «απόπειρες» (Attempts on her life) του Martin Crimp που κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις «Αιώρα».
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο θεατρικό έργο το οποίο ανέβηκε το 1997 στο θέατρο του Royal Court στο Λονδίνο. Οι «Απόπειρες» ήταν μια ιστορία με άμεσες αναφορές στην πολιτική διαφθορά, τον κοινωνικό ξεπεσμό και την «επιβίωση» που επιβάλλει πολλές ηθικές ...παραχωρήσεις.
Ο Crimp ξεκίνησε τη συγγραφική του δραστηριότητα δίνοντας δύο μυθιστορήματα (An Anatomy, Early Days) και αργότερα ασχολήθηκε έντονα με την δραματουργία παρουσιάζοντας πρωτόγνωρα και ευφυή δείγματα γραφής (Living Remains, Four Attempted Acts, Definitely the Bahamas, Dealing with Claire, The Treatment, fewer Emergencies κ.α.) αλλά και διασκευές και μεταφράσεις κλασσικών έργων (Ο Μισάνθρωπος, οι Καρέκλες, οι Δούλες, Ο Θρίαμβος του Έρωτα κ.α.) και αρχαίας τραγωδίας (με πιο πρόσφατο το Cruel and Tender, μια διασκευή των Τραχινιών). Έχει τιμηθεί με σημαντικά βραβεία, όπως το Radio Times Drama Award (1996) και το John Whiting Award (1993).
Κλείνοντας την αναφορά μας για αυτό το μικρό αριστούργημα -που αγνοούσαμε την ύπαρξη του και ανακαλύψαμε εντελώς τυχαία ένα πρωινό του Γενάρη σε ένα βιβλιοπωλείο στον Πειραιά- να πούμε ότι όταν γράφτηκε το 1997 και παρουσιάστηκε την ίδια χρονιά από τον Αγγλικό θίασο του Royal Court στο Λονδίνο αμέσως μετά έκανε το γύρο της Ευρώπης και της Αμερικής. Η τελευταία παρουσίαση του «Attempts on her life» ήταν στο Εθνικό θέατρο της Αγγλίας, την περίοδο 2006-07. Πολλά συγχαρητήρια και στις εκδόσεις «Αιώρα» για αυτή την πρόταση και για την πολύ φροντισμένη και κατατοπιστική έκδοση.
ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ 2007-08
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Αθανασία Καραγιαννοπούλου
ΣΚΗΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : Ελένη Μανωλοπούλου
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ : Πηνελόπη Αναστασοπούλου
ΦΩΤΙΣΜΟΙ : Αλέκος Αναστασίου
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΙΝΗΣΗΣ-ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑΣ : Aleksander Qejvanaj
ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ : Γιάννης Χριστοδουλόπουλος
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-ΣΥΝΘΕΣΗ ΗΧΩΝ : Ομάδα «Απόπειρες»
ΒΟΗΘΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ : Λορίνα Κατσιώτη, Δημήτρης Μπογδάνος
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ : Γιώργος Καβαλιεράκης
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ : Θόδωρος Τσεκούρας
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αθανασία Καραγιαννοπούλου
ΠΑΙΖΟΥΝ: Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Πηνελόπη Αναστασοπούλου, Λορίνα Κατσιώτη, Εφη Λιάλιου, Δημήτρης Μπογδάνος, Δημήτρης Παπαγεωργίου, Ευα Σιμάτου.
ΦΙΛΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ: Πάρις Λύκος, Φίλιππος Φιλόγλου, Μιλτιάδης Φιορέντζης.
ΕΚΤΑΚΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ: Ιζαμπέλλα Κογεβίνα, Αντίνοος Αλμπάνης.
«ΑΝΝΑ» ΑΓΓΛΙΑΣ : Τάνια Μπατζόγλου
Στις «Απόπειρες» συνεργάστηκαν επίσης οι ηθοποιοί : Μαρία Χούχου, Δαυίδ Μαλτέζε (σαξόφωνο).
Περισσότερα: www.aiora.gr, info@aiora.gr
Η Δεκαπενθήμερη πολιτική και πολιτιστική επιθεώρηση «Αντί».
Έχοντας φτάσει τα 915 τεύχη συνεχίζει ακάθεκτη, μαχητική με έντονη διάθεση για κριτική, αυτοκριτική, σαρκασμό και κυρίως προβάλλοντας ουσία απέναντι στο κοινωνικό και πολιτικό και πολιτιστικό μας σύστημα.
Εδώ και πολλά χρόνια η συγκεκριμένη έκδοση που περιλαμβάνει πολλά άρθρα, αναφορές, στήλες και κυρίως ιδέες χάρη στη πολεμική των κειμένων της έχει κατορθώσει σήμερα να αποτελεί ένα από τα πιο φωτεινά, ανοιχτά και αναγκαία βήματα (που γιατί όχι να εξελιχθούν κάποια στιγμή και σε ρεύματα που θα έχουν σαν αποδέκτες μεγάλα στρώματα της σύγχρονης κοινωνίας) για την ισορροπία της ίδιας μας της καθημερινότητας.
Βέβαια σήμερα οποιαδήποτε πρωτοβουλία που διαθέτει χαρακτήρα και ζωντανό λόγο βγει στο προσκήνιο ως δια μαγείας ακυρώνεται (από τον καθεστωτικό πολιτικό μηχανισμό, από τα μεγάλα εκδοτικά κυκλώματα, από τον ίδιο τον κόσμο που αρέσκεται να ακούει ...κενές εκκλήσεις για αλλαγή (ξέρουμε όλοι μας ποιοι είναι αυτοί). Εδώ όμως έχουμε κάτι που διαφοροποιείται, υπερβαίνει τα στεγανά και τις αμυντικές λογικές που καλύπτονται από μάσκες συντηρητισμού, ένα όχι γενικόλογο αλλά πολύ συγκεκριμένο (πιο συγκεκριμένο δεν γίνεται) τρόπο ανάπτυξης της ίδιας της σκέψης μας, της στάσης μας και κυρίως -δεν υπερβάλλω εδώ- της ίδιας της γλώσσας μας (που τόσο έχει ταλαιπωρηθεί από «πολιτικούς» και «δημοσιογράφους»).
Στο «Αντί» μεταξύ άλλων θα βρείτε κείμενα και σχόλια που φέρουν την υπογραφή των: Δημήτρη Χαρίτου, Νίκου Βρατσάνου, Σωτήρη Γουνελά, Ελένης Κοσμά-Στέργιου Μήτα, Ελένης Καρασαββίδου κ.α.
Εξαιρετικό και με σαφήνεια το άρθρο του Γιάννη Ανδρουλιδάκη για το 5ο συνέδριο του ΣΥΝ όπου έχει σαν τίτλο του «Ο Συνασπισμός αντιμέτωπος με τη διαχείριση της ευφορίας του», όπως επίσης και η στήλη «e-mail» του Απόστολου Διαμαντή που σατιρίζει επιτυχώς διάφορες καταστάσεις του πολιτικού και κοινωνικού σκηνικού του σήμερα.
Προσωπικά δεν έχω κανένα λόγο ούτε να εκθειάσω ούτε να κάνω διαφήμιση σε τέτοιες εκδόσεις γιατί πολύ απλά εάν δεν με κέρδιζαν δεν θα είχαν θέση σε αυτή εδώ τη στήλη (που δεν διεκδικεί το ρόλο του αναμάρτητου). Επειδή όμως ο πλούσιος λόγος του «Αντί» που διακατέχεται από καίρια ερωτήματα λειτουργεί ως ένα από τα καλύτερα αντίβαρα στην τωρινή κοινωνική σήψη αν μη τι άλλο κερδίζει το σεβασμό μας, την υποστήριξη μας και την αλληλεγγύη μας. Το πιο θετικό σημείο που χαρακτηρίζει την φιλοσοφία του «Αντί» είναι ότι τολμά να τονίσει και να καυτηριάσει όλες τις μορφές έκφανσης και έκφρασης της πολιτικής ζωής (όταν υπάρχει λόγος φυσικά).
Το «Αντί» αξίζει να το προσέξετε, να το αγοράσετε, να το διαβάσετε. Αξίζει κυρίως όταν διαβάσετε τις στήλες του και τονώσετε τον δικό σας λόγο, την δική σας σκέψη μακριά από πολιτικές πεποιθήσεις και κυρίως με ξεκάθαρη δεκτική διάθεση απέναντι στον σύγχρονο πολιτισμό της χώρας μας (αυτός δεν είναι άλλωστε και ο λόγος που διαβάζουμε ένα περιοδικό ή ένα βιβλίο;). Εμείς προσπαθούμε καθημερινά να καταγγέλλουμε και να είμαστε απέναντι σε αστείες πεποιθήσεις, παρεμβάσεις και επικίνδυνες τακτικές. Επειδή όσο υπάρχουμε δεν θέλουμε να πάρουμε το ρόλο της μαριονέτας που με θράσος και άχαρο τρόπο μας χαρίζουν.
Ηλεκτρονική διεύθυνση του περιοδικού: www.anti.gr
Αναφορά στον αρχικό δημιουργό - (Attribution) 
Διανομή του παράγωγου έργου με τους ίδιους όρους της αρχικής άδειας - (Share Alike) 
By 
