ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ιστότοπος βρίσκεται σε λειτουργία μόνο για ανάγνωση. Το περιεχόμενο αποτελεί αρχειοθετημένο αντίγραφο αυτού το οποίο και εμπλουτίζεται για λόγους διάσωσης και διατήρησης αρχείου.
γράφει ο Αλέξανδρος Γερασίμου
Η Στήλη αυτή την εβδομάδα πηγαίνει στην οδό Σαρρή και τη Θύρα Τέχνης, συντονίζεται στον 902fm, ακούει τον τελευταίο δίσκο του Μίλτου Πασχαλίδη, διαβάζει το «Κουρδιστό Πουλί» του Χαρουκι Μουρακαμι και τέλος, επιστρέφει στην Κέρκυρα, όπου συναντά μια περιοδική έκδοση, τον «Πόρφυρα»...
Η πολύ καλή μουσικοθεατρική παράσταση «Χωρίς Μουσική» που παρουσιάζεται από τις 12 Φεβρουαρίου στη Θύρα Τέχνης.
Πρόκειται για ένα πειραματικό έργο με μια έντονη και ξεχωριστή διάθεση από πλευράς ηθοποιών να προβάλλουν ένα διαφορετικό και ακατέργαστο ως προς την έκφραση του θεατρικό εγχείρημα.
Το «Χωρίς Μουσική» είναι ένα θεατρικό έργο που περικλείει πολλούς και ανοιχτούς δρόμους έκφρασης. Δεν παγιδεύεται σε συγκεκριμένες θεατρικές δομές, δεν επιχειρεί να περιορίσει την ελευθερία της καλλιτεχνικής καλλιέργειας αλλά αναζητεί - και τους βρίσκει - νέους τρόπους ατομικής αλλά και συνολικής θεατρικής κουλτούρας.
Η ιστορία του έργου είναι τόσο διαφορετική (αν και σήμερα τα θεατρικά έργα λειτουργούν απαλλαγμένα από τα βαρίδια του χθες προσδίδοντας ένα νέο σημαντικό, αναβαθμισμένο και διαφοροποιημένο τρόπο αντίληψης γύρω από το ίδιο το θέατρο συνολικά) ώστε να το κάνει μοναδικό από τη μια αλλά και σύγχρονο από την άλλη. Καταρχήν θα πρέπει να τονίσουμε πως το έργο έρχεται σε σύγκρουση με τον ίδιο τον ...τίτλο του μιας και το «Χωρίς Μουσική» δεν λειτουργεί ορθά σαν χαρακτηριστικό γνώρισμα του έργου.
Η ίδια η μουσική είναι που πρωταγωνιστεί και παίζει καθοριστικό ρόλο στο σενάριο που υπογράφει όλη η ομάδα σε σκηνοθεσία του Κώστα Γάκη... και φυσικά μέσα από το καλοστημένο θεατρικό περιβάλλον στο οποίο εισερχόμαστε παρακολουθώντας αυτή την ιστορία καταλαβαίνουμε τις αντιξοότητες που μπορεί να βρει στο δρόμο του ένας καλλιτέχνης, τα εμπόδια που μπορεί να βάλει ο ίδιος τον εαυτό του επηρεασμένος από την παράξενη και ιδιόρρυθμη καλλιτεχνική συμπεριφορά του αλλά και από το εξωτερικό του περιβάλλον καθώς και από το ίδιο το πολιτικό σύστημα (ένα πολύ ωραίο θέμα πάντα επίκαιρο, κατά πόσο δηλαδή ενδυναμώνει ουσιαστικά τις καλλιτεχνικές και πολιτιστικές διεργασίες η πολιτεία).
Το έργο αυτό διαπραγματεύεται πολλά: Την ίδια τη συμμετοχή του ηθοποιού στο σανίδι που αναδεικνύεται χωρίς «φτιασιδώματα», την «συνομιλία» πρόζας και τραγουδιού και πως αυτά τα δυο εκφράζονται επί σκηνής, αλλά και το παράξενο παιχνίδι των συναισθημάτων που σου επιφυλάσσει η μοίρα (πως μπορεί ένας πιανίστας από τη μια στιγμή στην άλλη να γίνει φαροφύλακας ή το φως του φάρου να τρυπώσει σε ένα υπόγειο;) Τις απαντήσεις σε όλα αυτά τα αλλόκοτα μπορούν να μας τις δώσουν μόνο οι τέσσερις ηθοποιοί του έργου.
ΚΕΙΜΕΝΟ: η ομάδα
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κώστας Γάκης
ΣΚΗΝΙΚΑ: Νίκη Τριανταφυλλίδη
ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ: Παναγιώτα Κοκκορού
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Θοδωρής Μαρσέλλος
ΠΑΙΖΟΥΝ: Ιωάννα Αγγελίδη, Κώστας Γάκης, Γεωργία Γεωργόνη, Μαρία-Δάφνη Καμμένου
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Ελίτα Κουνάδη
ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Δευτέρα, Τρίτη 21.15
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ
Κανονικό 18 ευρώ
Φοιτητικό 12 ευρώ
ΘΥΡΑ ΤΕΧΝΗΣ
Σαρρή 14, Ψυρρή
Τηλ : 210 3314422
Το σημαντικό, διεξοδικό και καθόλου ήπιο ραδιόφωνο της αριστεράς «902 αριστερά στα fm»
Πρόκειται για ένα από τα πιο παλιά, σαφή, έντονα και εναλλακτικά ραδιόφωνα της Αττικής που αφήνει καθημερινά το δικό του χρώμα στο σημερινό κοινωνικό τοπίο και που έχει ανάγκη πρωτίστως η ίδια η αντίδραση μας απέναντι σε ό,τι μας χαλάει και μας εγκλωβίζει.
Κάνοντας την αναφορά μας για το ραδιόφωνο του κομμουνιστικού κόμματος της Ελλάδας να ξεκαθαρίσουμε οτι δεν έχουμε λόγο να ...ενισχύσουμε τα μέσα των πολιτικών κομμάτων (το ίδιο είχαμε πράξει και στην αναφορά μας για το άλλο καλό μέσο της αριστεράς στα fm το ραδιόφωνο του Συνασπισμού τον «Κόκκινο 105.5»). Δίνουμε χώρο σε όλους από όπου και αν προέρχονται. Αν μη τι άλλο όμως ισοδυναμεί με αυτονόητο το γεγονός η ευρύτερη Αριστερά σήμερα να αναζητά, να ψάχνει, να πραγματεύεται με ένα σωστό λόγο με επιχειρήματα και όχι ακρότητες και κυρίως δικαιωματικά να κερδίζει ...έδαφος στους σημερινούς πολιτικούς συσχετισμούς.
Θα μου πείτε όλα αυτά τι σχέση μπορεί να έχουν με το πρόγραμμα των Ρ/Σ; Απλό το ερώτημα, απλή και η απάντηση αρκεί η αριστερά να είναι όντως αριστερά να αγκαλιάζει όχι με τα λόγια αλλά με τους αγώνες αριστερούς (και όχι βολεμένους αριστερούληδες) και πέρα από το επικοινωνιακό παιχνίδι να κατακτά έμπρακτα τις καρδιές της νεολαίας ή των ανέντακτων και αναποφάσιστων πολιτών.
Τα παραπάνω είναι απόρροια σωστής πολιτικής και κοινωνικής διαπραγμάτευσης. Η ουσία που πηγάζει από όλα αυτά φτάνει αναπόφευκτα και στο ραδιόφωνο.Ο παραγωγός ό,τι έχει μέσα στο κεφάλι του θα το βγάλει και στο μικρόφωνο κάτι που είναι απόρροια του δικού του προσωπικού χειρισμού... στον «902 αριστερά στα fm» πέρα από τα ιδεολογικά περιχαρακώματα (που μπορεί να επικαλεστούν κάποιοι αλλά είναι λάθος αυτή η προσέγγιση με αυτή τη λογική δεν θα ακούγαμε κανένα μέσο) υπάρχουν παραγωγοί που τα χαρακτηριστικά τους παραμένουν έντονα, με ταυτότητα, με γνώση και πολύ μεράκι καθιστώντας (ή καλύτερα διατηρώντας μιας και ο σταθμός έχει πλούσια ιστορία στα ερτζιανά) την συγκεκριμένη συχνότητα από τις πιο υγιείς που αντέχει μέσα σε μια άρρωστη ραδιοφωνική πλειοψηφία.
Πίσω από τα μικρόφωνα του «902 αριστερά στα fm» θα βρείτε φωνές που δεν ...ψελλίζουν: Εφη Θανοπούλου (σημαντικότατη η εκπομπή της «7 τέχνες και μια καλημέρα» 7-10 το πρωί, από τις καλύτερες πολιτιστικές ατζέντες), Δάνη Παπαβασιλείου-Νίκος Μπογιόπουλος, Ελένη Βλάμη (με τον τίτλο της εκπομπής της «ότι θυμάσαι, τραγούδια είναι» περνάει από την ελληνική μουσική στην ξένη πριν το καταλάβουμε, 5-7 το απόγευμα), Αγγελος Κουτσούκης (που όντως είναι «εκτός τόπου και χρόνου» - η εκπομπή του φυσικά ο ίδιος καθόλου - αφού ακούμε καθημερινά 7-8.30 το απόγευμα από έντεχνο και ρεμπέτικο μέχρι ...παλιά τζαζ - από τα σημαντικότερα κεφάλαια του ελληνικού ραδιοφώνου ο Αγγελος), Πέτρος και Κώστας Ελευθερίου (που το «ροκ επί δυο» συντροφεύει δεκάδες ακροατές), Βασίλης Φουατέρης κ.α. Και το σαββατοκύριακο όμως δεν ...κονσερβοποιείται, καθώς οι Δημήτρης Μιχαλαριάς, Αννεκε Ιωαννάτου, Μίλτος Παχαλίδης (και ας μην είναι απογεύματα οι εκπομπές του αλλά 12-1 το Σάββατο ο καφές και το τσιγάρο πάντα ταιριάζουν όταν σε ακούμε Μίλτο), Αλέξανδρος Λαμπρίδης, Στράτος Βουγέλη (μάστορας στις μουσικές αναζητήσεις ανά τον ...κόσμο!!). Αντε, ακόμα να συντονιστείτε;
http://www.902.gr/progfm/programmafm.html
Ο τελευταίος δίσκος του Μιλτιάδη Πασχαλίδη με τίτλο «Ψωμί και εφημερίδα»
Κυκλοφόρησε από τη ΕΜΙ και είναι μια άξια συνέχεια της πορείας του τραγουδοποιού από την Καλαμάτα (που όμως μας συστήθηκε από την Κρήτη).
Πράγματι τον Μιλτιάδη Πασχαλίδη από τη Κρήτη τον γνωρίσαμε στις αρχές της δεκαετίας του 90 μέσα από το συγκρότημα «Χαΐνηδες». Χάρη στη βοήθεια του Μπάμπη Στόκα ακολούθησε την δική του προσωπική πορεία στο χώρο του τραγουδιού, και σύντομα πρόσφερε τις δικές του σημαντικές συνθέσεις που αγκαλιάστηκαν από το (ανήσυχο -ευτυχώς- κοινό αλλά και τη νεολαία).Ο δικός του μοναχικός γλυκόπικρος λόγος ταίριαξε με αυτά που θέλησαν να φωνάξουν αρκετοί - πάλι ευτυχώς - από εμάς. Οι βυθισμένες άγκυρες έγιναν καφές και τσιγάρο και μετά κρητικές μαντινάδες με έντονα συναισθήματα. Οι σκέψεις του έγιναν στίχοι πάνω στις μελωδίες και αγαπήθηκαν από όλους όσους ήθελαν να σπάσουν δισκογραφικά κατεστημένα... αλλά κυρίως αγαπήθηκαν οι αντιδράσεις του Μιλτιάδη Πασχαλίδη και ο δικός του τρόπος - πέρα από τη μουσική - να διεκδικεί και να δοκιμάζεται.
Εδώ έχουμε τον έκτο του δίσκο, μια δουλειά καρπός της συνεργασίας του με διάφορους μουσικούς και στιχουργούς. Εκτός από τον ίδιο τραγούδια έγραψαν και οι Κώστας Λειβαδάς, Γιώργος Ανδρέου ενώ τους στίχους υπογράφουν και οι Στέλιος Γαργάλας, Οδυσσέας Ιωάννου, Ε. Μωραίτης, Σούλα Καλφοπούλου, Βασίλης Ταμβάκης. Εξαιρετικά τα «Ελιά», «Ξεχασμένη» και το πολύ καλό ζειμπέκικο «τώρα που είδα τα όνειρα σου» (ερμηνεύει η Γιώτα Νέγκα) όπως και το ομότιτλο κομμάτι που μπορεί να παραμένει στο γνώριμο ύφος του Μιλτιάδη Πασχαλίδη δεν παύει όμως να είναι ένα πολύ καλό στιχουργικό κομμάτι που υποστηρίζεται δίκαια από τα (σοβαρά όχι από τα άλλα που παίζουν Γιώργο Γιαννιά που σήμερα είναι και αύριο δεν τον θυμάται κανένας) ραδιόφωνα.
Δεν θα ασχοληθώ με το αν είναι η καλύτερη δουλειά του κτλ. Θα ασχοληθώ με τους στίχους του δίσκου, τα φωνητικά της Μαρίας Καναβάκη που συμμετέχει, με το δέσιμο της μπάντας που κάνει τα κομμάτια να ακούγονται από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο, θα ασχοληθώ με την αλήθεια του Μιλτου, την διαδικασία της δημιουργίας του, τις εκπομπές του στον «902» που οικοδομούν μια άλλη αντίληψη, την Κρήτη που ξέρω οτι την αγαπάει, τους ανθρώπους που ξέρω οτι αγαπάει, τη δυνατή του σκέψη, τη αδύναμη στιγμή του γιατί και αυτή ανθρώπινη είναι...και επειδή θέλω να πω δυο καλά λόγια για το δίσκο δεν θα ...τρέξω να πέσω στη παγίδα υπερθεματίζοντας τις κακές του στιγμές (που δεν υπάρχουν εδώ). Προτιμώ να δώσω χώρο για τα θετικά γιατί και οι κακές στιγμές καλές είναι αν ξέρεις να τις διαχειριστείς. Μίλτο τρέχω να αγοράσω εφημερίδα γιατί δεν γουστάρω να ζω και εγώ με αυτά τα ρέστα...
Το πολύ καλό μυθιστόρημα του Χαρούκι Μουρακάμι «Το κουρδιστό πουλί» από τις εκδόσεις «Ωκεανίδα»
Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα αλληγορικά παραμύθια που έχουν γραφτεί. Η ιστορία εδώ έχει για πρωταγωνιστή της έναν νέο ο οποίος αναζητά τον εαυτό του μέσα από μια σειρά πολύ παράξενων καταστάσων.
Ολα ξεκινάνε από την εξαφάνιση της γάτας του Τόρου Οκάντα, μια εξαφάνιση που αναστατώνει την γυναίκα του και την κάνει ολο και πιο απόμακρη απέναντί του. Την εξαφάνιση της γάτας διαδέχεται μια σειρά από παράξενα τηλεφωνήματα που αλλάζουν την απλή, βαρετή και συμβατική ζωή του Οκάντα ο οποίος μαγειρεύει, διαβάζει, ακούει τζαζ και πίνει μπύρα στο τραπέζι της κουζίνας του. Μέσα σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και κάποιοι παράξενοι τύποι που έχουν να πουν και μια ιστορία ο καθένας, ιστορία βγαλμένη από το δικό τους περίεργο κόσμο.
Ο Χαρούκι Μουρακάμι, που θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας, γεννήθηκε στο Κιότο το 1949. Γνωρίστηκαν με τη γυναίκα του τη Γιόκο στο πανεπιστήμιο και άνοιξαν ένα τζαζ καλμπ με το όνομα Peter Cat. Η τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματος του Norwegian Wood (1987) τον έκανε διάσημο στη χώρα του. Υστερα εγκατέλειψε την Ιαπωνία και επέστρεψε το 1995. Εχει γράψει επίσης τα βιβλία After the quake, Dance Dance Dance, Hard-boiled Wonderland and the End of the World, A Wild sheep Chase, Underground (το πρώτο δοκιμιακό του έργο), Sputnic Sweetheart, South of the Border, West of the Sun.Εχει μεταφράσει στα γιαπωνέζικα τα έργα του Φ.Σκοτ Φιτζέραλντ, του Τρούμαν Καπότε, του Τζον Ιρβινγκ και του Ρέιμοντ Κάρβερ.
Ο Χαρούκι Μουρακάμι εδώ γράφει για την σύγχρονη Ιαπωνία και τον σημερινό κόσμο (που διακατέχεται από ένα αίσθημα μοναξιάς και συντήρησης), για την αποξένωση στις πόλεις και τα ταξίδια αυτογνωσίας, την μοναχικότητα των ανθρώπων και το πως αυτή μπορεί να σπάσει και να αντικατασταθεί με την επικοινωνία (εξαιρετικό - μεταξύ άλλων - το χρονικό του Κουρδιστού Πουλιού # 17), για τα όνειρα, τις φιλοδοξίες, τις προσωπικές καταθέσεις και βιώματα των ανθρώπων που όλα αυτά συνθέτουν μια σχηματική εικόνα ενός παγκόσμιου ουράνιου τόξου.Συγχαρητήρια στις αξιόλογες (το λιγότερο...) εκδόσεις «Ωκεανίδα» για αυτή τη κυκλοφορία που θέτουν σε ρεαλιστική βάση μια σύγχρονη προσέγγιση ενός απελευθερωμένου μορφώματος στο χώρο του βιβλίου.
Η καλή φωτογραφία που συναντάτε στο εξώφυλλο ανήκει στην Τατιάνα Καραπαναγιώτη και το αντικείμενο του εξωφύλλου ανήκει στο Μουσείο Μπενάκη - Τμήμα Παιχνιδιών και Παιδικής Ηλικίας - τσίγκινο κουρδιστό Ιαπωνίας.
Το πολύ καλό τριμηνιαίο περιοδικό «Πόρφυρας» που εκδίδεται στην Κέρκυρα
Πρόκειται για ένα περιοδικό λόγου έκφρασης, με αναφορές στην ποίηση, στη λογοτεχνία στην σωστή δόμηση του λόγου. Με συχνές αναφορές σε σημαντικούς
πεζογράφους, ποητές και λογοτέχνες ο «Πόρφυρας» από την πρώτη μέρα της έκδοσης του (πάνε και 28 χρόνια μιας και το περιοδικό ιδρύθηκε το 1980) έδειξε σημαντικά χαρακτηριστικά που επεξεργάζονται την ικανότητα της σκέψης και της έκφρασης πάνω στο χαρτί.
Το συγκεκριμένο περιοδικό δείχνει να έχει πιάσει ...οροφή εδώ και πολλά χρόνια μιας και τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται είναι αρκετά δύσκολα (χωρίς να σημαίνει ότι είναι υπερφίαλα) και πως η διαμόρφωση και η χρήση της ελληνικής γλώσσας μπορούν να κατακτηθούν αρκεί να υπάρχει συνέπεια, γνώση, σεβασμός και δυναμική παρέμβαση ύπαρξης στο σαθρό κοινωνικό σύστημα.
Το γεγονός ότι εκδίδεται σε ένα από τα πιο σημαντικά νησιά του Ιονίου την Κέρκυρα - ένας νομός με πλούσια πολιτιστική παράδοση, και επίσης ένας τόπος που δεν αντιμετωπίζει το φαινόμενο της ...αριθμητικής συρρίκνωσης - καθιστά τον «Πόρφυρα» ακόμα πιο πλούσιο, δοκιμασμένο και αποτελεσματικό κεφάλαιο για τις σύγχρονες ελληνικές περιοδικές κυκλοφορίες. H αλληλεγγύη και η υποστήριξη μας απέναντι σε τέτοια πλαίσια συμπεριφοράς και δημιουργίας είναι αυτονόητη...
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ, ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ, ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ: Τ.Θ. 206 49100 Κέρκυρα
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: Δημήτρης Κονιδάρης, Σπ. Βασιλείου 48α Τηλ : 26610 31923, Περικλής Παγκράτης, Μαρασλή 34α Τηλ : 26610 25187
ΣΥΝΤΑΞΗ : Θεοτόκης Ζερβός, Νάσος Μαρτίνος, Σωτήρης Τριβιζάς
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ : Θεοδόσης Πυλαρινός
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ - ΕΚΔΟΣΗ : Κερκυραϊκή Ένωση Γραμμάτων & Τεχνών
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ : dimKonidaris@yahoo.gr
Αναφορά στον αρχικό δημιουργό - (Attribution) 
Διανομή του παράγωγου έργου με τους ίδιους όρους της αρχικής άδειας - (Share Alike) 
By 
