ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ιστότοπος βρίσκεται σε λειτουργία μόνο για ανάγνωση. Το περιεχόμενο αποτελεί αρχειοθετημένο αντίγραφο αυτού το οποίο και εμπλουτίζεται για λόγους διάσωσης και διατήρησης αρχείου.
Ζούμε σα να μην πρόκειται να πεθάνουμε ποτέ και πεθαίνουμε σα να μην έχουμε ζήσει καθόλου.
Με το να αγχωνόμαστε για το μέλλον, λησμονούμε το παρόν κι έτσι δε ζούμε ούτε στο μέλλον, ούτε στο παρόν.
Βιαζόμαστε να αποβάλλουμε την παιδικότητά μας, θέλοντας να μεγαλώσουμε γρήγορα και ύστερα παρακαλούμε να ξαναγίνουμε παιδιά.
Πρέπει να μάθουμε ότι δεν μπορούμε να αναγκάσουμε τους άλλους να μας αγαπήσουν. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να γίνουμε άξιοι να αγαπηθούμε. Να μάθουμε ότι περισσότερο δε μετράνε τα πράγματα που έχουμε στη ζωή, αλλά οι άνθρωποι που έχουμε στη ζωή.
Ότι δεν ωφελεί να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τους άλλους.
Ότι πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει περισσότερα, αλλά αυτός που χρειάζεται λιγότερα.
Ότι μέσα σε ελάχιστες στιγμές μπορείς να ανοίξεις στον άλλο πληγές που μετά παίρνει χρόνια για να τις γιατρέψεις.
Να μάθουμε τη συγχώρεση συγχωρώντας.
Να μάθουμε πως υπάρχουν άνθρωποι που μας αγαπούν πραγματικά, αλλά δεν ξέρουν πώς να δείξουν ή να εκφράσουν τα αισθήματά τους.
Να μάθουμε ότι τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν τα πάντα… εκτός από την ευτυχία.
Ότι δύο άνθρωποι μπορεί να κοιτούν το ίδιο πράγμα και να βλέπουν δύο διαφορετικά πράγματα.
Ότι δεν φτάνει πάντα να σε συγχωρούν οι άλλοι.
Πρέπει να μπορείς να συγχωρήσεις κι ο ίδιος τον εαυτό σου.
Αγνώστου
Αναφορά στον αρχικό δημιουργό - (Attribution) 
Διανομή του παράγωγου έργου με τους ίδιους όρους της αρχικής άδειας - (Share Alike) 
από sofie στις Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2006 (16:26:23)