Οι θέσεις αδειάζουν, τα φώτα σβήνουν...Οι οπαδοί και των δύο ομάδων μένουν με ανείπωτη χαρά οι μεν και με μία πικρία οι δε...Δεν μπορούν να είναι όλοι νικητές. Ένα έχει σημασία, ότι αυτή η γιορτή του ποδοσφαίρου έγινε στη χώρα μας και όλα τα μάτια του κόσμου στράφηκαν στον τόπο μας.
Η Μίλαν στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης για έβδομη φορά στην ιστορία της αφού νίκησε τη Λίβερπουλ με 2-1! Τα δύο γκολ για τη Μίλαν κατάφερε ο Filippo Inzaghi και μάλιστα και τα δύο προς το τέλος των δύο ημιχρόνων. Ο Filippo, μάλλον κρατούσε τη δύναμη του για να πάρει «εκδίκηση» μετά από την ήττα της Μίλαν πριν δύο χρόνια στην Κων/πολη από τη Λίβερπουλ. Η Λίβερπουλ από την άλλη κατάφερε να σημειώσει ένα τέρμα στο 89’ με τον Dirk Kuyt.
Το τέρμα του Inzaghi ήταν καταλυτικό αφού έσπασε την ψυχολογία των άγγλων παιχτών στο 45’. Ένα εκτελεσμένο φάουλ από τον Andrea Pirlo και το «μαγικό» άγγιγμα από τον Inzaghi στάθηκαν ικανά για να στείλουν στα αποδυτήρια τους άγγλους με το ηθικό... καταβεβλημένο... Στο δεύτερο ημίχρονο και στο 82’ ο Filippo «χτυπάει» ξανά για να σιγουρέψει τη νίκη της Μίλαν. Σ’αυτό το γκολ ήταν ο Kaka αυτός που θα δώσει την πανέμορφη κάθετη πάσα ώστε ο Inzaghi να σκοράρει για δεύτερη φορά. Οι ελπίδες για τη νίκη αναζωπυρώθηκαν από το στρατόπεδο της Λίβερπουλ όταν ο Kuyt σκόραρε με κεφαλιά για να μειώσει σε 2-1.
Από την αρχή του αγώνα η Λίβερπουλ έδειξε μία σταθερότητα, και φάνηκε να πατά πιο γερά στα πόδια της... τόσο με την άνετη κυκλοφορία, όσο και με τις καλές επιθετικές ενέργειες. Βέβαια πλήρωσε για την αδυναμία της να σκοράρει έγκαιρα, αλλά σε τέτοιας κλάσης αγώνες ο νικητής συνήθως κρίνεται στις λεπτομέρειες. Γενικά το σύστημα 4-5-1 που υιοθετήθηκε κι από τις δύο πλευρές δεν προσέφερε κανένα φοβερό θέαμα, απλά έφερε συνωστισμό στη μεσαία γραμμή και το μόνο που είδαμε ήταν κάποιες συμπαθητικές ενέργειες από τον Kaka.
Το παιχνίδι αυτό ανέδειξε τον Inzaghi σε star του τελικού, και σφράγισε την καριέρα του επιτυχώς. Μεγάλα Highlights του αγώνα...το τίναγμα στον αέρα του προέδρου της Μίλαν Μπερλουσκόνι κρατώντας το κύπελλο στα χέρια, καθώς και το συγκινητικό τραγούδι-ιαχή των οπαδών της Λίβερπουλ... «You’ll never walk alone».
Ήταν ένας «ελληνικός» τελικός, που στέφθηκε με επιτυχία από διοργανωτικής πλευράς και έσπασε και ένα ρεκόρ.. αυτό των 100 ξένων καναλιών-ανταποκριτών σε ένα ευρωπαϊκό τελικό!



