ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ιστότοπος βρίσκεται σε λειτουργία μόνο για ανάγνωση. Το περιεχόμενο αποτελεί αρχειοθετημένο αντίγραφο αυτού το οποίο και εμπλουτίζεται για λόγους διάσωσης και διατήρησης αρχείου.
Όσοι πιστεύουν ότι ο χειμώνας είναι καιρός για αγκαλιές, φιλιά, χουζουρέματα δίπλα στη φωτιά και ταινίες, μάλλον δε μένουν σε νησί.
Μόλις ανοίξεις την πόρτα του σπιτιού και βγεις στο ελαφρύ ευχάριστο δροσερό αεράκι, αν δεν είσαι ταμπουρωμένος με παλτά κασκόλ και όλα τα σχετικά, σύντομα θα έχεις ...«επισκέψεις».
Τετάρτη, 15/1/14
Chapter: Κρύο, καιρός για κρύωμα
Όσοι πιστεύουν ότι ο χειμώνας είναι καιρός για αγκαλιές, φιλιά, χουζουρέματα δίπλα στη φωτιά και ταινίες, μάλλον δε μένουν σε νησί. Ναι, κρύο καιρός για δύο και με καλή παρέα ίσως είναι καλύτερα και από το καλοκαίρι. Ειδικά αν έχει πρόσβαση κανείς σε μέρη με χιονοδρομικά και μπορεί να ασχοληθεί με τέτοιου είδους δραστηριότητες ή αν έχει διάβασμα και θέλει επιτέλους να συγκεντρωθεί και να μην τρέχει συνέχεια σε ηλιόλουστες καφετέριες (μπα, αυτό δεν πιάνει).
Μόλις ανοίξεις την πόρτα του σπιτιού όμως και βγεις στο ελαφρύ ευχάριστο δροσερό αεράκι (θα πω μία λέξη μόνο και δε χρειάζονται περαιτέρω εξηγήσεις: Κυκλάδες), αν δεν είσαι ταμπουρωμένος με παλτά κασκόλ και όλα τα σχετικά, σύντομα θα έχεις επισκέψεις. Και όχι, δε θα είναι ευχάριστες. Ακόμη κι αν τη γλιτώσεις από εκεί όμως, έχεις και τις κοινωνικές σου επαφές (είπαμε, ζούμε σε νησί όπου οι άνθρωποι είναι πολύ, πολύ κοντά. Η πιθανότητα να συναντήσεις άρρωστο καθώς πας μια απλή βόλτα στο δρόμο σε τόσα λίγα τετραγωνικά δεν είναι τίποτα μπροστά στην πιθανότητα αυτός ο άρρωστος να είναι και γνωστός/φίλος σου και να καταλήξετε σε χαιρετούρες /φιλιά / έλα να μοιραστούμε τα χαρτομάντιλα τώρα).
Και τι κάνουμε λοιπόν; Όλες οι συνθήκες έχουν και τα θετικά τους! Δε θα καπνίσεις τόσα τσιγάρα σήμερα (μην είσαι μαζοχιστής πονάει ο λαιμός σου), δε θα βγεις απόψε νύχτα να δεις άδειο το νησί, να σε πιάσει κατάθλιψη και να νομίζεις ότι βρέθηκες σε κάποια έρημο - άσε που μόλις ξανακυκλοφορήσεις στη βραδινή ζωή μετά από την καραντίνα λίγων ημερών, όλα έξω θα σου φαίνονται τέλεια και θα αρχίσεις να παρατηρείς λεπτομέρειες που ούτε φανταζόσουν όταν ήσουν κάθε μέρα έξω (Τι ωραίο νεοκλασσικό κτίριο είναι αυτό! Τι όμορφα που πέφτει το φως της λάμπας στο παγκάκι! Κυκλοφορούν ακόμη άνθρωποι!), που πριν σου πέρναγαν αδιάφορες. Μπορείς επίσης να εκμεταλλευτείς την κατάσταση και να κλαφτείς στους καλούς σου φίλους (είμαι χάλια, ποιός θα μου φτιάξει σουπίτσα;) και να δικαιολογήσεις και τον εαυτό σου που έχασε -για άλλη μια φορά- το μάθημα (Ε ρε φίλε είχα λόγο. Που να πάω με τέτοιο βήχα να γίνει σεισμός στην αίθουσα). Και κατά βάθος θα χαρεί μέχρι και ο καθηγητής με αυτή σου την απουσία (άμα γεμίσουμε κρυωμένους θα κολλήσουμε όλοι εδώ μέσα και μετά θα κάνω μάθημα στον τοίχο). Κάτσε και απόλαυσε αυτή σου την ασθένεια λοιπόν!
Το ημερολόγιο λοιπόν προτείνει κουβερτούλα, τσάι με μέλι, ταινία, χαρτομάντιλα για την ταινία άμα είναι αισθηματική και για τη μύτη σου επίσης, τακτοποιημένο σπίτι (αν προλάβεις πριν ταβλιαστείς στο κρεβάτι κανονικά) διότι θα περάσεις ώρες μέσα σε αυτό, δε θα είναι όπως όταν απλά έμπαινες να κοιμηθείς, τα πέταγες όλα παντού και ξανάφευγες. Κι όσοι δεν έχετε αρρωστήσει ακόμη αυτό το χειμώνα, μην αγχώνεστε! Έχουμε καιρό ακόμη!
Από το ημερολόγιο,
Περαστικά μας
________
Πηγές εικόνων (επιμέλεια από ομάδα σύνταξης MyAegean): (mamchenkov), (c-66), (davidlat)
Αναφορά στον αρχικό δημιουργό - (Attribution) 
Διανομή του παράγωγου έργου με τους ίδιους όρους της αρχικής άδειας - (Share Alike) 
By 
